Dylemat.

Proponuje uzbroić się w cierpliwość. Skoro zależy Ci na niej, poprstu bądź przy niej, bądź sobą. Nie narzucaj się absolutnie, żeby źle tego nie odebrała. Z tego co wiem związkom na odległość rzadko udaje się przetrwać. Ona jest w związku z facetem, z krórym widuje się sporadycznie. Kto wie jak z nimi będzie. Myślę, że powinieneś spróbować nie angażować się zabardzo w tą znajomość, ale też nie odpuszczaj. Ty lubisz ją, ona CIebie. Może coś się z tego urodzi.
Trzymam kciuki.

Właśnie. Nie mów jej co czujesz, ale poprostu bądź zawsze kiedy będzie tego potrzebowała, a napewno to doceni. A rozmawialiście na temat jej związku? Fakt spotykają się się niezbyt często, ale możliwe że przetrwają próbę czasu. Ale możliwe też, że to będzie zbyt trudna próba dla ich związku. Dobrze, że nie chcesz się wtrącać między nich dwoje i czekasz na odpowiedni moment.

Widać koleżanka też bardzo lubi spędzać czas w Twoim towarzystwie i spotkania nie wynikają tylko z Twojej inicjatywy. Czy czekać? Myślę że warto, ale nic na siłę.

Hehe skąd ja to znam. Wyraźnie zobaczyłam tę sytuację;) Także studiuję we wro, więc bardzo dobrze znam te okolice.Teraz niestety mam małą przerwą nie z mojej winy.

Z Twojego postu wynika, że jesteś bardzo dojrzałym facetem. Życzę powodzenia:)

Możesz kupić jakąś drobnostkę i sprawdzić czy przyjmie. 
Także jestem w związku na odległość przez studia i nigdy bym się tak nie zaprzyjaźniła z innym chłopakiem jak ona. Według mnie raczej nie zależy jej już zbyt na tym związku. Jeżeli przyjmie podarunek od Ciebie to zaproś ją na kolacje;)

Wiec tak, stwierdzilem, ze status quo mi nie pasuje (lepiej wiedziec na czym sie stoi) i dalem jej prezent (wzialem pod uwage, ze bedzie sie z pewnoscia czula niezrecznie - tak tez bylo). Na poczatku stwierdzila, ze nie moze go przyjac. Zapytalem dlaczego (znajac odpowiedz nadchodzaca odpowiedz) - "jestesmy tylko znajomymi". Odparlem, ze dobrze to rozumiem.

Prezent w efekcie przyjela, choc zakladam, ze pogorszy to nasze relacje. Byc moze do tego stopnia, ze kontakt sie urwie na dobre. Jezeli mam byc szczery, to wcale mi to nie przeszkadza. Od samego poczatku znajomosci nie robilem sobie zadnych nadziei (jestem realista - ona jest w zwiazku i ja to szanuje). Jezeli kontakt sie faktycznie urwie lub ulegnie drastycznemu pogorszeniu, to bedzie mi latwiej sie z tym pogodzic.

Zamierzam jej jeszcze wyjasnic, ze najprawdopodobniej zle mnie zrozumiala. Wcale sie w niej nie zakochalem, nawet nie zauroczylem (pewnie tak to odebrala - nie wiem, czy mi uwierzy). Powod jest prozaiczny, wiekszosc osob, ktore znam sa bardzo plytkie i nie da sie z nimi pogadac na powazne tematy - ona jest inna, mozna z nia ciekawie rozmawiac na rozne tematy.

Też mi to przyszło do głowy, ze ona moze w rzeczywistości nie mieć chłopaka. Z tego co napisałes wynika, że ona lubi Twoje towarzystwo. Nie mówi jej nic o tym, że sie w niej nie zakochałeś, nie zauroczyłes, itd. Tak jak moretka napisała, zapros ją do kina, pubu czy na pizze. Luźno rozmawiajcie. Jak zacznie odmawiać każde zaproszenie bedzie oznaczało, że chyba rzeczywiscie ma tego chłopaka. Jeżeli umówi sie raz, potem drugi bedzie to znak, że zależy jej na Tobie, ale nie potrafi tak oficjalnie o tego okazac.
Trzymam kciuki. Narazie się nie poddawaj.

Hm... mi się wydaje, że coś tam jest między nimi "nie bardzo". Może szuka kogoś innego tak naprawdę? Coś te jej sygnały jakieś sprzeczne- przynajmniej ja to tak odbieram.

Na razie poczekam na rozwoj wydarzen.