O co jej chodzi?

Tomku, jeśli dobrze rozumiem, to po kilku miesiącach mailowania oraz jednym spotkaniu zakochałeś się w kobiecie. I to na tyle, żeby jej to wyznać, na co ona zerwała kontakt, ponieważ nie bardzo uwierzyła w takie szybkie uczucie. A Ty się romantycznie zakochałeś i jesteś nieszczęśliwy...

Tomku, wygląda na to, że trafiłeś na kobietę, która nie podziela Twojego "romantyzmu". I biorąc pod uwagę, co o niej piszesz, jakoś się temu nie dziwię. Deklaracje miłosne po jednym spotkaniu są co najmniej podejrzane, nieważne ile wymieni się maili. Trzeba się poznać trochę na żywo, a im człowiek starszy tym ogólnie moim zdaniem ma więcej ma w sobie ostrożności we wchodzeniu w nowe relacje. Tym bardziej, że zakładam, że poznaliście się przez internet. Podejrzewam, że w sumie ja wystraszyłeś. A dodatkowo za mało byłeś przekonywujący podczas tego waszego spotkania, żeby chciało jej się bawić w relacje na odległość tym bardziej między krajami (masz zamiar wrócić do Polski?)... Niewykluczone, że w międzyczasie poznała kogoś, kto przede wszystkim jest NA MIEJSCU i z kim może spędzać czas, a nie tylko mailować.

Więc odpowiadając na Twoje pytania:
1. jej zamiary POZNANIA CIĘ były moim zdaniem szczere. Jesteś pewnie sympatycznym, ciekawym człowiekiem, dobrze Wam się pewnie pisało, więc żeby Cię lepiej poznać prowadziła z Tobą korespondencję i się spotkała. Ale potem coś najwyraźniej coś nie zgrało. I przestała chcieć kontynuować znajomość.

2. Uważam, że nie powinieneś się z nią kontaktować. Skoro jest kobietą na poziomie, wykształconą i na odpowiedzialnym stanowisku (sam tak piszesz), to można chyba przyjąć, że jak mówi Ci, że nie chce z Tobą utrzymywać kontaktów, to również to ma na myśli. Tłumaczenie, że niektóre kobiety odrzucają prawdziwą miłość to oszukiwanie się. Bo skąd wiesz, że jesteś dla niej prawdziwą miłością? To jest Twoje pobożne życzenie. Nie szkoda Ci czasu na gonienie królika? Moim zdaniem zajmij się odkochiwaniem a potem znalezieniem dziewczyny, którą będziesz lepiej mógł poznać, zanim wyskoczysz z deklaracjami miłości. Sam twierdzisz, że jesteś dobrą partią, a biorąc pod uwagę Twój wiek, masz dużo fajnych dziewczyn do wyboru.

Tomek, ja nie do końca rozumiem. Czyli ona nie chce się spotkać ale jednak wymieniacie maile? Bo wcześniej zrozumiałam, że to tylko Ty do niej piszesz, a ona Ci jak mantrę powtarza, że nie chce utrzymywać kontaktu. Która wersja jest w końcu u Was? (A przy okazji, skoro nie chce się spotkać a Ty nie chcesz do niej o pewnych sprawach pisać, to może porozmawiacie przez telefon? I tylko mi nie pisz, że rozmowy drogie, bo w dzisiejszych czasach można się zorganizować z rozmowami międzynarodowymi...)

A w kwestii drugiej części Twojej wypowiedzi...

Zostawienie jej w spokoju nie jest jedynym wyjściem, ale moim zdaniem opierając się na tym, co napisałeś - najsensowniejsze.

Owszem, uważam że warto pokazywać, że komuś na relacji zależy. Owszem, uważam że facet powinien mieć odwagę wykazać się zaangażowaniem i czasem "pozdobywać" wybrankę. Ale jeśli brak jest reakcji z drugiej strony, to trzeba sobie kiedyś odpuścić. A tutaj ona - z jakichś tam swoich powodów, których nie znasz i których ona nie chce Ci zdradzić - postawiła ścianę.
W Twoim przypadku możesz jeszcze próbować coś wyjaśniać, głownie dla spokoju własnego sumienia. Może wysłać jej maila z wyjaśnieniem, jeśli nie uda Wam się porozmawiać (skoro tyle ze sobą pisaliście, to argument, że to sprawa nie na maila jest dość słaby w Waszym przypadku).
Jeśli to nic nie zmieni w jej nastawieniu do Ciebie, to ja bym sobie dała spokój ze skutkiem natychmiastowym. W przypadku jasnej deklaracji dorosłej i sensownej kobiety, próby przekonania jej do czegoś czego nie chce, mogą doprowadzić do tego, że zacznie Cię postrzegać jako desperata zapędami na stalkera.

Ja sama wychodzę z założenia, że jak ktoś jest dorosły i ma trochę oleju w głowie, to przynajmniej powinien wiedzieć, co mówi. I jak mówi mi, że nie chce, to zakładam, że a) wie co mówi i nie chce b) może być jakieś nieporozumienie, ale drugiej stronie nie zależy na mnie na tyle, żeby je wyjaśniać. Czyli nie chce. To jest moja prosta filozofia, ale wynika z  mojego pojmowania poszanowania odrębności i inteligencji drugiej strony.

Elle welcome back
Ale naprawdę nie wierzysz, że są kobiety, które się też tak mogą zalofciać?
A może trafił swój na swego W końcu ileś ze sobą pisali...

Powiedzialem co czuje. Nie jestem profesjonalnym podrywaczem. Poszedlem na zywiol. U kobiet lece na intelekt a nie na wyglad. Nie wiedzialem ze nie wolno powiedziec ze sie kogos kocha kiedy sie to czuje tylko ze trzeba poczekac na moment zeby partnerka potraktowala mnie powaznie. Jestem inzynierem. Doskonale sie znam na swojej profesji ale w sprawach milosci, zakochiwania i uwodzenie nie mam teoretycznego przygotowania. Moze to zle. Nie czytalem ksiazek o tym jak uwodzic kobiety. Jak spotkam kobiete i sie w niej zakochalem to mowie jej to. Pomimo tego ze mam 40 lat powiedzialem to tylko 4 kobietom. 3 przed 25 rokiem zycia i czwarty raz teraz. Tak wiec nie jestem seryjnym kochasiem. Randek z internetu odbylem dosc wiele i wcale sie nie oswiadczalem kazdej napotkanej kobiecie. Nie wiedzialem ze jak wyznam kobiecie za wczesnie milosc to od razu to blokuje wszelki mozliwy dalszy rozwoj zwiazku. Gdybym o tym wiedzial wczesniej to bym sobie usta tasma zakleil a komputer wyrzucil.

Nie jest mnie latwo miec. Dalem kosza sporej liczbie innych kandydatek. Ale to prawda, jest latwo mnie miec jesli znajde te wlasciwa kobiete ktora na dodatek wyslala wlasciwe sygnaly. Teraz widze, ze za mocno chcialem. Z drugiej strony z innymi moimi milosciami dzialalo to dobrze. Z nimi tez szedlem na zywiol. Wczesniej powiedzialem 3 razy kocham i dostalem raz kosza. Mowilem im kocham nie wtedy kiedy wypadalo ale wtedy kiedy to czulem.

Po kolei wiec. Co prawda dala mi numer telefonu ale od samego poczatku nie pozwolila mi na niego dzwonic. Nawet gdy bylo pomiedzy nami jeszcze dobrze. Gdy raz zadzwonilem i wyswietlil sie numer z Holandii to konsekwentnie nie odbierala moich telefonow. Dodzwonilem sie do niej dopiero wtedy gdy ukrylem wyswietlanie numerow. Mailowala do mnie do momentu kiedy odwolala nasze drugie spotkanie. Pozniej otrzymalem juz tylko chyba 3 maile. 1x ze nie chciala mnie zranic i 2x ze mam sie z nia nigdy nie kontaktowac.

Teraz juz nie mam numeru telefonu do niej. Przez pierwsze dni jak mi dala kosz przechodzilem bardzo ciezko. Balem sie ze bede ja zameczal telefonami. Pierwszy raz tak powaznie sie zakochalem od 15 lat i balem sie ze moge dzialac nieliniowo. Dlatego skasowalem na wszelki wypadek jej numer. Zeby nie pogarszac i tak ciezkiej juz sytuacji. Traz pamietam jeszcze jej email.

To sie wlasnie chyba stalo. Podczas mojej jedynej rozmowy telefonicznej z nia spytala sie mie czy ja jej nie chce skrzywdzic!!!!! Kurcze. Ja jestem powazny facet na poziomie. Nigdy nikogo nie skrzywdzilem celowo. Mam za duzo do stracenia zeby ryzykowac swoja przyszlosc. Boli mnie ze zbudowala sobie jakis totalnie zmutowany obraz mojej osoby. Wlasnie jakiegos stalkera i desperata :-(

Szanuje jej odrebnosc i widzie ze doszlo do jakiegos nieporozumienia. Albo nawet wielu nieporozumien. Ja mieszkam juz od 20 lat w Holandii i przez ten czas bardzo zholendrzalem. W Holandii walimy wszystko otwartym kodem. Kazdy mowi dokladnie to co mysli. W Polsce widze ze sie mowi bardziej niewprost. To podejrzewam doprowadzilo do nieporozumien. Ostatni email to bylby taki gest rozpaczy ktory by mnie juz ostatecznie pograzyl jesli mysli o mnie zle. Z drugiej strony moze by pomogl. Ale sam juz nie wiem. Nie chce posypywac sobie sola rany ktora sie ledwo zagoila.

Z drugiej strony jesli nie sprobuje ten ostatni raz to moze zaprzepaszcze ta ostania szanse. Dlatego spytalem sie Was o rade.

Widzę, że nie kumasz o co chodzi, więc nie będę się już produkować

powodzenia

Za wcześnie i w ciemno

pozdrawiam

Moja żona stwierdziłaby, że zacząłeś od najmniej interesujących szczegółów.

Nie. Nie zwiazalbym się z nią z tego powodu. Ale też bym jej nie skreslal. Po prostu przyjabym to do wiadomości. Nie chciałem tej kobiety przywiązać do siebie ta deklaracja. Po prostu jestem extrawertykiem i mowie wprost to co czuje. Zazylo mi się raz ze kobieta mi to oświadczyła jako pierwsza. Powiedziałem jej ze nie odwzajemniam jej uczucia ale jej nie skreslilem. Tego samego oczekiwalem w stosunku do siebie.

Z tego co widzę to jednak zbyt bezpośrednia i zbyt transparent komunikacja zadzialala na moja niekorzyść i straciłem kobietę moich marzen. Nie potrafię się z tym pogodzić :-(

Tak wiec jeszcze raz powtorze moje pytanie czy wysyłając jej jeszcze jednego maila do niej po miesiącu milczenia pograze się jeszcze bardziej czy może jednak warto spróbować?

Profesjonalnie przeprowadzilem w swoim życiu setki job interviews z kandydatami do pracy i potrafię zbudować sobie dość dobry obraz osoby z która rozmawiam w ciągu godziny. Ja miałem do dyspozycji 2 godziny face-2-face plus kilkadziesiąt maili. Jak dla mnie to w zupełności wystarczajace.

To zalezy od tego, co ona o tym mysli
A skad my mamy wiedziec, co ona mysli??

Nawet ty tego nie wiesz,
A my nie wiemy, co tobie w glowie siedzi.

Bez obrazy, ale ja mam paskudne skojarzenia, jak ciebie czytam....

To tylko Twoje zdanie, że by pomogło.
Ja , jeśli nie jestem zainteresowana mężczyzną, nie widzę sensu żeby on mnie próbował przekonywać podczas spotkania f-2-f.

Ona najwyraźniej też nie widzi.

Ja widzę to tak: długo pisaliście, spotkanie skonfrontowało przykrą dla Ciebie prawdę - z jej strony nie było chemii.

Jeśli nie ma tego podstawowego składnika na początek to Twoje wykształcenie, poczucie humoru, ani inteligencja nie pomogą. To nie działa na zasadach "wymiennych składników" za chemię.

Właśnie ze nie tak. Po naszym spotkaniu f2f z obu stron były płomienie, chemia i wyznania. W mailach po naszym spotkaniu padały bardzo intymne wyznania. Z mojej i jej strony. Dopiero w ostatniej chwili przed drugim spotkaniem  się wycofała. No i nigdy nie powiedziała dlaczego :-(

Dobra- bede szczera- jak nie chcesz, to nie czytaj tego.

Ja to widze tak:
Ty sie masz za tak zarabisty target, ze jakzeby jakas miala cie nie zechciec.
W swojej megalomanii szukales tej odpowiedniej. Odpowiedniej, znaczy bystrej i ustawionej zyciowo.
Jak trafiles na taka, to oznajmiles:" biore"

Ona natomiast nie chce byc wybrana za zaslugi na polu zawodowym/naukowym/osobistym- ona chce, zebys ja pokochal za to , jaka jest, za drobnostki, za smiesznistki, za slabosci, za potkniecia....

Ty nie chcesz jej poznac, bo ty sie na nia zdecydowales na podstawie " wstepnego wywiadu", wiec ona rezygnuje.

Ty nic nam o niej nie piszesz( poza tym zyciowym ogarnieciem), nie piszesz, czym cie urzekla, czym oczarowala, co was laczy....no nic.
Za to pytasz jak ona zareaguje na twoja wiadomosc.

Podam ci przyklad:
Czasem zdarzalo mi sie " przedstawic sie facetowi" poznanemu w necie, jako kobieta niezwykle zaradna,
Najczesciej zakochiwal sie, najdalej po 2,3 spotkaniu...
Zakochiwal sie w mieszkaniach, ktore wynajmuje, w wycieczkach, na ktore wyjezdzam, w sprawach, ktorymi sie zajmuje...
( i , natychmiast tracilam panem zainteresowanie)
Bo, on nie byl zainteresowany MNA.

Nawet tu na forum, piszac o straconej milosci, przedstawiasz siebie tak
- ja taki super, hiper, a ona rozgarnieta, to jasne, ze powinna leciec na mnie.

Ona cie nie zna!!!!
Poznaje tylko tak- jak jej siebie przedstawiasz....

I elle ma 100% racji...
Zadne spotkanie nie uratuje kontaktow z niezainteresowana kobieta,...
Ja czasem szlam- jak elle na odczepnego, zzeralam to cholerne ciacho w kawiarni, liczac minuty do wyjscia...
A on sie nakrecal jak sprezyna...

Tomek- ona cie zna.
Odrzucila cie
Serio myslisz, ze na widok twojej fizjonomii zmiekna jej nogi????

Przeczytaj co Ci napisała oldorado.
Oraz: podtrzymuję to co powyżej - kobieta nie była Tobą zainteresowana. Myśle, że w swojej megalomanii nadinterpretowywujesz niektóre gesty podczas spotkania.

Sprawa jest prosta: kobieta zainteresowana nie odwołuje spotkania , a jeśli już podaje inny termin. Nie urywa kontaktu!

Prościej się nie da. Przejdź na odbiór.

I dokładnie j/w: Ty piszesz o niej, że "straciłeś  kobietę życia", jak jakiś nawiedzony zdesperowany koleś, który wie o niej tyle, czym się zajmuje i że jest inteligenta - prawie jak przy zakupie butów w sklepie: mają być ładne, robić wrażenie, być wygodne  i tyle, rachunek proszę!
Też nie mają nic do gadania.. po prostu wskakują do pudełka

Megalomanie moglas sobie darować. To nie było mile. Z druga poradę dziękuje. Ta o tym ze kobieta zainteresowana nie odwołuje spotkania a jeśli juz to podaje inny termin było dla mnie uwaga na która czekalem.

Moim zdaniem ona nie była "na nie" na 100% po tym spotkaniu -w znaczeniu właśnie, że nie skreśliła niczego.. Ale też nie była w takiej ekstazie i szału nie było, jak Ty chcesz to widzieć, bo patrzysz przez pryzmat Twojego odbioru jej osoby.
Ale zobaczyła, że Ty się wkręciłeś na maxa i poczuła, że będzie cholernie niezręcznie w takich okolicznościach poznawać się, bo będzie już ta presja - podskórnie "ten facet czegoś ode mnie chce". I ja ją doskonale rozumiem.

Sluchaj- co innego kontakty z ludzmi, co innego kontakty na randkach.

Ja cale zycie pracowalam z " trudnym klientem", a nie dalo mi to ZADEGO przygotowania do randek...zadnego.

Dokładnie.

Znam wielu mężczyzn na eksponowanych stanowiskach (w tym mój Ojciec), którzy używają tego jako argument świadczący niezbicie o ich zdolnościach interpersonalnych i inteligencji emocjonalnej.. Jak śmiesznie to brzmi w sytuacji, gdy podają go w sytuacji, gdzie odnieśli ewidentną porażkę..

Inteligencja emocjonalna MOŻE, ale zbyt rzadko idzie w parze ze stanowiskiem - niestety w większości przypadków wystarczą do tego: ambicja oraz odpowiednio niski poziom empatii, która jak wiadomo potrafi 'rozpraszać' w drodze do celu

Bo cały czas masz nadzieję, że robin myśli w taki sposób jak Ty. Ale poczekajmy, jasne.

Poza tym, wybacz, ale pisząc "moja miłość" o kobiecie, którą RAZ widziałeś na żywo..mając 40 lat na karku... Przerażające.

Teraz dla odmiany nie powiem wszystkiego co ja mysle. Ale mam wrazenie, ze glos robin w tej sprawie jest kluczowy. Po angielsku nazywa sie to "serendipity" i byl na ten temat bardzo ladny film. Polecam go Wam wszystkim. Co najwazniejsze konczy sie happy endem :-)

Mój -przeciwnie, nie jest i nigdy nie był "pii.. życiową", chodziło mi bardziej o kontekst kompletnego braku umiejętności odczytywania ludzkich emocji i prawidłowego reagowania na nie.
znał tylko 2 sposoby reagowania: "trzymanie za mordę" i szantaż, albo obojętność i ignorowanie, oczywiście w zależności od tego , na który mógł sobie pozwolić

Widzisz, ale tu może tkwić przyczyna Twojej niechęci do uległych, spolegliwych mężczyzn, ale też takich chyba najbardziej przyciągasz? Z tego co pisałaś..niekonkretnych, niezdecydowanych.

Dla mnie z kolei przez dłuuugi okres atrakcyjni byli tacy "dranie" w stylu Tatusia I też, nie ukrywam, że seksualnie reaguję tylko na silnych mężczyzn: fizycznie i psychicznie. Choć tą psychiczną siłę weryfikuje się z czasem i były różne "kwiatki" po drodze

Natomiast jakieś dłuższe relacje miałam z tymi 'słabszymi' , bez chemii, bez prawdziwego pociągu.. Ja bym nie miała nic przeciwko być taką właśnie 'kobietką', która oddaje stery facetowi. Bylebym go szanowała..

To, że kogoś przyciągasz nie jest równoznaczne, że coś jest Twoim wzorcem

Ale znaczniej częściej jest tak, że przyciągamy prawie wierną kopię rodzica płci przeciwnej, tyle że nie w skali 1 do 1, dlatego nam te podobieństwa umykają.

Ja również nigdy bym nie posądziła swojego exa o podobieństwo do Ojca, a jednak..po wnikliwym przyjrzeniu się, okazali się - w sposobie odnoszenia się do mnie i odczuciom jakie temu towarzyszyły, niemal identyczni.

Zawsze się wzruszam, jak czytam o takich relacjach z rodzeństwem. To piękna relację miałaś z Bratem - to musi być wspaniały facet

I zarazem "ustawił" Cię niejako w tych Twoich wyborach na całe życie, bo z tego co piszesz, robił naprawdę świetną robotę. Pozazdrościć

Ja nie miałam żadnego męskiego wzorca dorastając..dodatkowo to brat jest dużo młodszy więc, to ja jestem chcąc nie chcąc 'wzorcem'.
Nie wiem czy najlepszym..ale to inna historia

Ale wracając, ja jako że nie miałam żadnego wzorca- Ojciec wiecznie nieobecny, właściwie tylko ciałem i to od czasu do czasu.. musiałam się uczyć mężczyzn i tego, czego chcą i z nimi wchodzenia w relacje sama. Robię to do tej pory.
Jest to ciężka i niekończąca się praca, której nie zrozumie nikt, kto wchodząc w życie miał gotowe zdrowe wzorce.

Ja mam tutaj niejako 'puste miejsce', czystą kartę do zapisania... Pomijając zapisy negatywnej uwagi.

Chcialbym aby mail byl raczej krotki. W skrocie chcialem napisac o:
1. Na poczatku znajomosci bylem oszczedny w obietnicach na przyszlosc. Ona oczekiwala duzo wiecej niz bylem gotow jej zaoferowac. Poniewaz moje uczucia w stosunku do niej ulegly zmianie to ja jestem teraz gotow zaofiarowac jej wiecej niz na poczatku. Nie powiedzialem jej tego przed drugim spotkanie bo nie chcialem juz dalej nakrecac atmosfery. Wolalem przedyskutowac to f2f. A poniewaz drugie spotkanie sie nie odbylo wiec nie mialem szansy jej tego wogole powiedziec.
2. Przeprosic za to ze odjechalem emocjonalnie jak odwolala spotkanie.
3. Poprosic o spotkanie f2f aby pogadac o nas bez zadnych warunkow wstepnych.

Pozdrawiam,
Tomek.

Dokładnie.

I jak mówi stare mądre przysłowie: "Co zostało na samym początku spieprzone, już się nie odpieprzy."

A tak bardziej poważnie, to zapamiętaj autorze by w przyszłości tak kierować relacją, a dokładniej swoimi emocjami, by być mniej więcej na podobnych etapach i tej samej stronie, inaczej wystraszysz każdą realnie myślącą i mądrą kobietę. bo to co odwaliłeś, to nie obrażając Cię, ale zachowanie nastolatka, któremu rozsadza jajka z nadmiaru "emocji", a nie poważnego 40-letniego faceta na stanowisku, który powinien emanować energią pewności siebie,  kontroli nad emocjami i po prostu relacje 'prowadzić', a nie podkładać się i podawać na złotej paterze po 1 spotkaniu,nie znając kogoś.
To tak jakbyś nie miał żadnych wymagań, byle Cię wzięła z tej patery, bo Ty się zakochałeś..come on

Ehh, Tomek.

Holenderskiego nie rozumiem.

A z innej paki- jak coś skorzystałeś, to u welcome.
Bieganie przy niechęci drugiej strony niewiele daje- sprawdzone. Niekoniecznie musi być dowodem upokarzania się, ale jednak nie działa. Czasem ta drugą trafi jakaś refleksja po czasie i się objawia znikąd i nie do końca wiadomo po co. Tylko nie ma co czekać na kogoś kto nas nie chce. A często to robimy... I nie ma co zatrzaskiwać się na innych, co też często robimy. (ja kiedyś w mieszance obu spędziłam 4 lata- nie polecam, zmarnowałam kupę czasu nie wiem po co).

Przedstawianie wachlarza możliwości też jakieś jest zbędne tu, przecież nie musisz nam nic udowadniać. Masz kandydatki na oku- to pięknie. Ale moja prośba- weź się wstrzymaj, nie zawracaj im teraz gitary, bo pokrzywdzisz niechcący.
Najpierw wystudź swoje emocje do tamtej, wygaś zaangażowanie, poukładaj sobie wszystko w głowie, wyciągnij wnioski. I jak będziesz gotów sam przed sobą przyznać, że ona już nie wzbudza w Tobie większych porywów, będziesz gotowy na poznawanie kogoś nowego.

A- i brutalnie ale szczerze- z tego co piszesz wychodzi silnie urażone ego własne (ktoś mnie nie chce i uważa mnie za kogoś, kim nie jestem). Weź nad tym popracuj..

I co nam te 2 cytaty mówią o Twoim poczuciu wartości?
Ano to, że jest ono uzależnione od opinii z zewnątrz i bardzo kruche.. To stanowisko, wykształcenie, języki.. wszystko psu na budę, w momencie gdy pojawia się kobieta, która Ci się podoba i jednym słowem (zachowaniem) burzy całą Twoja pewność siebie.
And that`s how it really is. (ćwiczę ang. )

Lekcja dla Ciebie: Nikt nie jest w stanie zrobić Ci czegoś, na co wcześniej nie uzyskał przyzwolenia od Ciebie."

To nie jest takie proste. Na codzien nosze zakladam na siebie skore nosorozca, na to zakladam skore slonia no i jeszcze dla pewnosci obkladam sie kolcami jezozwierza. Jestem nie do ruszenia i nie do ugryzienia. Wszystko po mnie splywa. Z calym szacunkiem. Jestes dla mnie tutaj delikatnie mowic bezposrednia ale mnie to nie rusza.

Zeby jednak zbudowac jakas relacje z kobieta to ja te wszystkie pancerze z siebie sciagam i zapraszam ja do intymnej czesci mojego zycia. Otwieram sie na nia. No i w tym momencie jesli do intymnej czesci mojego zycia zaprosze osobe ktora naduzyje mojego kredytu zaufania to jestem wtedy ugotowany. Tak jak wlasnie sie teraz stalo.

Czarownice wstały i świrują:D

Elle- moja droga- w ust mi to wyjęłaś.
Autorze- jeśli byłbyś tak pewny siebie jak piszesz i miał wysokie poczucie wartości, to jej odrzucenie nic by Ci nie zrobiło.
Byś powiedział- fajna babka, ale jak nie chce to nie- jej strata. ( i byłoby to powiedziane nie z ironią czy oburzeniem, a zupełnie zwyczajnie).
Ty natomiast czujesz się mocno dotknięty, i to jak moja przedmówczyni napisała, świadczy o kruchości ego ( i nie piszę tego żeby Ci dokopać czy coś, z boku po prostu czasem widać lepiej).
I tym podkreślaniem swoich zalet tworzysz- samemu sobie głównie- taką zasłonę dymną, żeby zakryć coś co niedomaga. Tylko to nie zadziała, ten dym się rozwieje, a fakty wyjdą na jaw. I żadna kobieta tu nie pomoże.

Dla mnie to trochę skoczyłeś na główkę do basenu, bo miałeś straszną ochotę popływać, tylko nie sprawdziłeś czy jest na tyle głęboki, by się nie połamać.

Oldo- nie szalej:) Nie gryź:)