Czy wypada? Wakacyjny wyjazd.

Bardziej pytam o innych zdanie. Chyba mam problem z rodzicami, despotyczni do potęgi, albo ich jakoś naprostuje albo trzeba się wyprowadzić bo tak nie da się żyć, a z kim mam pogadać o takich rzeczach?

Przecież nie powiem mojej dziewczynie "Hej kochanie, moi Cie nie lubią" lepiej napisać tutaj i poznać zdanie innych co robić z takimi rodzicami (ładnie mówiąc bo na to nie zasługują swoimi zachowaniami) uświadomiłem sobie że od dzieciństwa byłem przez nich gnojony... momenty dobre reszta masakra...
Jest tutaj ktoś kto miał lekko odbiegające od normy dzieciństwo? Czyli rodziców którym ciągle coś nie pasuje.
Wydaje mi się że muszę z kimś pogadać.

No to zazdroszczę, moi są do bani i wolałbym być bez nich czasami.
No też tego nie rozumiem. Szkoda że rodziny się nie wybiera bo tyle nerwów ile oni mi zjedli to masakra.
Chyba że to co ja myślę że jest nie normalne jest standardem, ale patrząc na inne rodziny wydaje mi się że moja to wielkie dno.

Może mi ktoś potwierdzić że totalne wtrącanie się, rządzenie, wyzwiska, ubliżanie itp to nie normalne w Polskiej rodzinie?

Oni raczej mają problem że nie jest tak jak chcą...
W ogóle to uświadomiłem sobie że  moje dotychczasowe życie to wielkie dno przez rodziców, ale trzeba to zmienić.

Wypada... Ja z moim wtedy jeszcze chlopakiem po pol roku wyjechalam zabgranice ja wakacje, a mialam 20 lat . Co do rodzicow, to moja mama mojego nie trawila. Non stop sluchalam jaki on okropny, chociaz podstaw nie miala. Po prostu taki charakter, ale ja mowilam,ze  to moje zycie , a one swoje przezyla jak chciala. Nie daj sobie wchodzic na glowe.

Kto finansuje wyjazd? Ty, czy rodzice?

Ja... oni ani grosza nie dają.

Rozumiem, ale po prostu wstyd mi za nich i żal mi mojej dziewczyny że tak o niej mówią, boje się że w końcu nie wytrzymam i pobije własnego ojca przy okazji takich słów jak czasami są.

No to rób jak sam chcesz. A jeżeli tak Ci źle z rodzicami, to co stoi na przeszkodzie, żeby zacząć samodzielne życie? Skoro uważasz, że tak Ci w domu rodzinnym źle, to zrezygnuj z wygód jakie daje życie na wikcie i opierunku mamusi i pokaż że jesteś dorosły. Czyli odpowiedzialny za swoje decyzje i ponoszący ich konsekwencje.

Ty finansujesz wyjazd - Ty decydujesz, proste.

Usamodzielnij się. Nie ma nic gorszego, niż toksyczni rodzice.

Ja w pewnym momencie byłam tak zmanipulowana, że mi się wydawało, że każdy poza mną chce dla mnie jak najlepiej.
Potem okazało się, że wcale nie.

Aha... to faktycznie grubo...Tamta dziewczyna też im nie odpowiadała?

Tak się rozpadł że się moi pokłócili z jej rodzicami (nie wiadomo do końca o co, pewnie o nic jak zwykle) i rodzice mojej dziewczyny przekonali ją że ja i moja rodzina jest zła, no i ona mnie zostawiła mimo to że zapewniłem że mogę zerwać kontakt z moimi rodzicami i się wyprowadzić w ciągu chwili, stwierdziła że po co robić sobie tyle problemu, że widocznie nie jest nam pisane być razem jak ciągle mamy pod górkę.

Oni mi nie zdołają obrzydzić wybranki pisząc że może maja racje miałem na myśli np ten wyjazd i inne wpływy na moje życie, ale poczytałem trochę na forach psychologicznych i chyba mam z tym problem, w jakiś sposób jest to efekt manipulacji że szukam wyjścia z sytuacji nie kierując się moim własnym dobrem.

Młody jest. Zależało mu na akceptacji rodziców. Teraz postanowił usamodzielnić się. To dobrze.

Jak najbardziej.
I ostrzec dziewczynę, że mogą czegoś próbować - żeby nie miała nieprzyjemnych niespodzianek.

Może boją się, że Cię stracą, że zmarnujesz sobie życie. Trudno powiedzieć.
Może nie mogą się pogodzić z tym, że dorosłeś i będziesz żył po swojemu.

Myślę niestety że to była wina moich rodziców bo jej rodzice nie byli konfliktowi a moi zarozumiali na maksa. Nikt się nie przyznał o co poszło dokładnie, ale myślę że niestety to byłą wina moich rodziców...

Co do problemów z prawem to chodziło o jakąś kradzież z "koleżankami" opowiadała mi że to nie jej wina tylko zostało zrzucone na nią bo jedna z koleżanek ukradła jakieś pieniądze i zwalili na nią w jakiś sposób a ona nie potrafiła się wybronić, pieniądze się nie znalazły i chyba miała jakąś sprawę w związku z tym, ale to raczej nie ma nic do rzeczy, moi jej bardziej nie lubią bo nie jest idealna z wyglądu, na pliczku ma małą bliznę po małym wypadku w dzieciństwie i cierpi na kilka alergii także czasami ma jakieś zmiany skórne ale dla mnie to nie jest powód dla którego można skreślać człowieka.
Moi rodzice tacy są uważają że wszystko wiedzą najlepiej, że trzeba robić to co oni chcą i kiedy oni chcą, chodzić tam gdzie oni chcą i zadawać się z ludźmi których oni oceniają dobrze. (Tylko, że im się nagle zdanie zmienia).

Powyższe w tym momencie pomijam, bo wielu winnych uważa się za ofiary. Wybielają się właśnie w taki sposób jaki opisałeś.
W sumie, ani Ty, ani ja nie wiemy jak było naprawdę.
Tak czy siak, etykietka "złodziejki" do niej już przylgnęła. I tak będzie przez jakiś czas.

Facet990 - czy Ty potrafisz rozmawiać z rodzicami?
Potraficie wspólnie, spokojnie przedstawiać własny punkt widzenia?
Wysłuchiwać argumentów drugiej strony?

Super masz rodziców, naprawdę, z moimi nie ma tak szans, nawet jak sam płacę za wyjazd i dokładam się (sporo) do utrzymania domu to nie mam prawa pełnego decydowania no chyba że zrobię coś na siłę z wielką kłótnią.

Wybacz, ale 18-latek (czy nawet 21-latek) jest dorosły tylko metrykalnie - wg prawa
O tym czy rzeczywiście jest dorosły decydują przede wszystkim inne czynniki.

Ja nie potrafię tego stwierdzić, czy choćby "czuć", bo Autor przedstawił zbyt mało danych.
Może chcą go uzależnić, może są despotyczni, a może są nadopiekuńczy (też niedobrze), albo zwyczajnie martwią się o niego.
Przyczyn może być wiele.
Jedno dla mnie jest oczywiste: rodzice mają prawo oceniać partnera własnego dziecka. Przynajmniej na własny użytek. Jeżeli im się coś nie podoba mogą też powiedzieć o tym własnemu dziecku. Przecież nie są ślepi i głusi.
Rzecz jasna, że ta ocena powinna być w odpowiedni sposób wyrażona.
Potem pozostaje już tylko kwestia co sam zainteresowany (dziecko) z tym zrobi.

Gdyby moje dziecko (obojętnie czy syn, czy córka) związałoby się ze złodziejem, to trudno wymagać ode mnie abym pozostała na to zupełnie obojętna.

Facet990, moi rodzice to nie baranki tez wszystko było wywalczone. Rodzicom trochę trudno pogodzić się z samodzielnością dziecka.
Ale przy tym co piszesz to kontrola nad Tobą jest zbyt duża szczególnie , ze masz samodzielność finansową, dokładasz do utrzymania w domu a praw jak widać żadnych, to niefajne.
Musisz zrobić rewolucję i zrzucić te pęta :-)

Ty musisz po prostu wreszcie odciąć pępowinę od rodziców.
To jest Twoje życie i Ty nim kierujesz.
Czy masz zamiar całe życie słuchać rodziców.
Ty masz już 22 lata więc decyduj sam o sobie.
Ja bym wyjechał na nic się nie oglądając ( i kiedyś wyjechałem mając 19 lat a ona, teraz moja żona miała wtedy 18 lat ).
Twoi rodzice traktują Ciebie jakbyś był małym dzieckiem a nie 22 letnim dorosłym mężczyzną.

Wszystko jedno, jakiś jest powód zachowania rodziców.
Usamodzielnić się trzeba, już najwyższy czas.
I trzeba się nauczyć podejmowania własnych decyzji i ponoszenia ich konsekwencji.

Zachcianki? Np. że w niedziele mam jechać z nimi gdzieś na zakupy albo w inne miejsce (mają swój samochód, ja mam swój), że mam wrócić np o 20 nie później, planują np sobotę tak żebym nie miał na nic czasu tylko na jakieś bezsensowne prace wymyślone przez nich, kiedyś nawet miałem taką sytuacje że zaplanowałem sobie że pomogę koledze przy remoncie mieszkania w piątek wieczorem i w sobotę, poinformowałem ich odpowiednio wcześnie że mnie nie będzie, nie było problemu, dopiero po kilku dniach zaczęli się kłócić ile to ja wtedy mogłem w domu zrobić a nie włóczyć się po kolegach i tam coś robić.  Albo siedzę sobie u dziewczyny a oni dzwonią jak "wariaci" o której będę żebym kupił kilka rzeczy itp, potem dzwonią żebym wrócił wcześniej bo im się czekać na te rzeczy nie chce itd. Albo planują zakup czegoś do domu co akurat w tej chwili jest nie potrzebne a potem ja płacę za większą część tego bo kłócą się że mało dokładam.
Nie jestem leniem, wszystko robię na bieżąco ale czasami tez planuje czas dla siebie...
I to nie są sytuacje jednorazowe tylko zdarzające się bardzo często.

Luc, tu jednak nie ma liberalnego podejścia i trzeba rewolucji, trzeba się postawić, zbuntować.
To trochę czasu zajmie ale warte jest niezależności.

Jak widać z następnych postów Faceta 990 to jego rodzice po prostu kierują jego życiem nie licząc się zupełnie z jego potrzebami ani nie szanują jego prawa do samodzielności.
Moi też podobnie próbowali ale ja byłam buntownikiem i miałam duże poczucie niesprawiedliwości tego systemu i zwalczałam go.

Co nie zmienia faktu, ze rodziców szanowałam nadal ale musieli on się nauczyć szanować też, ze ja chcę iść swoją drogą, czy im się to podoba czy nie.

Tak jestem gotowy, wiem że już jest trochę zbyt późno na wielkie zmiany bo oni tak się przyzwyczaili, ale dawniej myślałem że to normalne i że rodzice mają prawo mną rządzić, jak ktoś rządzi Tobą od małego to jest to wpojone jako coś normalnego.

facet990

Tak się Ciebie zapytam. Ale czy Ty finansujesz cały wyjazd na te wakacje? A Twoja dziewczyna coś dokłada?

Chodziło mi o to, że może rodzice autora mają za złe, że np ona nie płaci za wyjazd.
Ja na Jego miejscu, nawet nie pytał bym się rodziców, tylko po prostu pojechał. Autor sam przyznał, że nawet w każdej chwili może się wyprowadzić, ja bym to na jego miejscu zrobił. Tylko szkoda mu mamy, bo będzie wszystko sama robiła. To z jednej strony chce się wyprowdzić, z drugiej szkoda mu mamy. Czyli jak jest?

Dziękuje wszystkim za rady, tak moja dziewczyna dokłada się do kosztów wyjazdu.
No i wiem, że mam problem z rodzicami, postaram się to zmienić a jak będzie trzeba to się wyprowadzę natychmiast, wyjazdu w góry nie odpuszczę.