Pięć rzeczy, których najbardziej żałują umierający ludzie

Ciężko jest mi pisać w tym temacie, wczuwając się w stan osoby która wie że niebawem umrze. Jednak od  siebie dodałabym :
* Bycie nieobecnym na ważnych wydarzeniach ważnych osób (śluby, narodziny dzieci bliskich mi osob)
*Dziś być może żałowałabym że nie mam męża, dzieci, włąsnej rodziny (chociaż z drugiej strony cieszyłabym się że nie zostawię ich samych w takiej chwili)
*Nie zrealizowałam swoich marzeń chociaż miałam możliwości bo zawsze było coś w stylu ''jeszcze nie czas,jeszcze zdąże''

Dodam od siebie jedno:
* zal straconego czasu.

Straconego, dla tych, ktorzy , ktorzy nie byli mi zyczliwi
Straconego na czekanie( bo jeszcze mam czas)
Straconego na zmudna prace, nie dajaca satysfakcji
Straconego na oczekiwanie na " lepsze okolicznosci"
Straconego na zale, smutki, depresje, rezygnacje.

Ogolnie jestem typem " wytrwalym"
Kiedy kostucha spojrzala mi w oczy- jedyny zal, jaki mialam, to ze zmarnowalam tyle czasu.....

Bronnie Ware tak mówiła o podpopiecznych, którzy z przekonaniem twierdzili, że żałują, że nie pozwolili sobie być szczęśliwszymi:

?Słyszałam to zaskakująco często. Wielu ludzi dopiero przed śmiercią uświadamia sobie, że szczęście to wybór. Tkwią w starych nawykach, powielają wzorce. Tak zwany "komfort" wpływa nie tylko na ich psychikę, ale i emocje. Strach przed zmianami skłaniał ich do udawania przed innymi, ale i samym sobą, że są zadowoleni, kiedy to w głębi serca pragnęli się głośno śmiać i wygłupiać raz jeszcze. Kiedy jest się na łożu śmierci to, co myślą o Tobie inni nie ma już znaczenia. Jak wspaniale byłoby odpuścić i śmiać się na długo przed odejściem. Życie jest złożone z wyborów. To jest TWOJE życie. Wybieraj świadomie, wybieraj mądrze, wybieraj szczerze. Wybierz szczęście."

A ja żałuje ,że zawsze zastanawiałam się zamiast zrobić coś spontanicznie. Zawsze jakieś ale się znalazło, teraz próbuję to zmienić

Ten punkt mówi o byciu szczęśliwszym, nie szczęśliwym, a to jednak - wbrew pozorom - jest różnica.
W moim pojęciu to oznacza, żeby pozwalać sobie na więcej, nie tkwić w jakichś sztucznie narzuconych ograniczeniach, sięgać po to, o czym się marzy, nie bać się podejmować wyzwania - właśnie po to, aby potem nie żałować, że czegoś się nie spróbowało. Najgorzej jest żyć z dnia na dzień, codziennie tak samo i bez poczucia, że świat wokół jest piękny.

Zresztą i Ddzzaasstta, i Oldorando bardzo dobrze to wyjaśniły .

No właśnie, a my, albo grzebiemy w przeszłości, drąc szaty z powodu naszych błędów i zaniedbań, albo czekamy na łut szczęścia w czasie, który spodziewamy się, że nadejdzie.
A tak naprawdę mamy TYLKO dzisiaj, bo wczoraj to już było i za nic w świecie przeszłości nie zmienimy, a w "jutrze" choćbyśmy nie wiem ile nadziei ulokowali, to jest to historia patykiem na wodzie pisana.