Jest psycholem czy ja przesadzam ?

takie zachowanie wobec Ciebie prezentuje w miesiąc po wspólnym zamieszkaniu. Jak traktować Cię będzie po ślubie? Wróci mu szacunek i zaufanie?

A wyobrażasz sobie życie z nim? Takim jakim jest wobec Ciebie, nie na pokaz?

Nie rozumiem ludzi, którzy udają, grają. Przecież wcześniej czy pózniej wyjdzie wszystko, czy Oni nie chcą szczęścia? Dlaczego nie są sobą by mogli Ich pokochać lub nie pokochać ??eh dziwne. Facet nienormalnie się zachowuje ;/ szczęścia z Nim to ja Ci nie wróżę.

niestety, nie zwieje. Kobiety myślą i maja nadzieje , ze on sie zmieni itd... On zaś przy probie jej odejścia będzie obiecywał poprawę. Ona da szanse związkowi następnie da kolejną szanse i znów szanse. Miłość ślepa była, jest i będzie.

100% racji. Uciekaj dziewczyno póki możesz ...po ślubie uzna że jesteś jego " własnością" i  dopiero da Ci popalić, teraz to tylko wstęp do tego co szykuje dla Ciebie na lata wspólnego życia. Nie daj się też zwieść zapewnieniom że się zmieni bo to bedzie zmiana chwilową na potrzeby sytuacji.

Ja już raz z nim rozmawiałam o tym to powiedział, że wszystko się ułoży, życie to nie sielanka i to normalne, że czasem dochodzi do kłótni. On musi się do tego wszystkiego przyzwyczaić - ma 28 lat ale ja jestem 1 kobietą z którą wspólnie zamieszkał. Po kłótni zazwyczaj przepraszał i tak do następnego zgrzytu. Ostatnio czepiał się gdzie byłam tak długo po pracy i że mam mu dzwonić jak coś planuję, a wróciłam godzinę później niż zwykle bo byłam u koleżanki na kawie. Jeśli chodzi o niego to z niczym mi się nie tłumaczy, ale jak przyznał mam nie porównywać siebie do niego, bo ja jestem kobietą i to normalne że się o mnie martwi. Ogólnie jeśli chodzi o jakieś spotkania to najlepiej niech koleżanki przychodzą do nas do mieszkania a on wtedy może wyskoczyć gdzieś z kumplami i taki układ byłby najlepszy, bo po co ja mam gdzieś się po mieście wieczorami szlajać. To jego sprawdzanie powoli zaczyna być bardzo irytujące. Ostatnio ja poszłam rano do sklepu to pytał po co się maluję idąc tylko do sklepu.

Dokładnie ...teraz pod pozorem troski ogranicza Cię w różnych normalnych kwestiach, z czasem koleżanki zaczną być grozne nawet przychodząc do domu i okaże się że tylko on ma prawo mieć znajomych a Ty po pracy do domu, obiad na dana godzinę i nie pytana masz się nie odzywać.... A jak się  nie wywiazesz to awantura a potem kto wie może i rekoczyny..

Na początek porozmawiaj z nim o tym, że jego zachowanie zaczęło Ci się nie podobać. Ustal zasady. np. Jeśli będzie się to powtarzać to przeprosiny już na nic się zdadzą, niech wie, że mówisz poważnie.

Uciekaj póki możesz. Normalnego życia z nim nie będziesz miała. poczytaj mój wątek jak mnie mąż zaczął kontrolować po ślubie i ucz się na czyichś błędach. Bo później będzie płacz i zgrzytanie zębami. A ślad w psychice pozostanie.

Chcesz od niego odejść czy nie chcesz?

Właśnie nie wiem co robić bo na razie jakby tak przyszło o ścisłość to nie ma podstaw do zostawienia go. Przecież wyjdę na idiotkę gdybym powiedziała, że on mi tam raz czy drugi z 'troski' o mnie czegoś zabronił i nawrzeszczał. Piszecie, że to dopiero początki i sobie z tego zdaję sprawę ale postawcie się też w mojej sytuacji. Odchodzę na zawszę i mówię znajomym, rodzinie to przecież każdy mi popuka po głowie co ja robię. On uzna, że jestem przewrażliwiona i zrobi ze mnie kretynkę.
Już sama nie wiem jak z nim rozmawiać bo on zawsze tłumaczy, że się martwi i dlatego tak reaguje.

Jeśli takie zachowania są oznaką troski, to czytałam inny słownik języka polskiego.

Faktycznie. Nie masz żadnych podstaw do odejścia od niego, cudownego człowieka. Stąd moja rada: przyzwyczajaj się do jego 'troski', będzie ona z każdym dniem większa.
Poszukaj w Internecie kampanii społecznej "Bo zupa była za słona" tam zdjęcia kobiet, wobec których ich towarzysz życia był 'troskliwy'.

Książkowy przykład socjopaty. pokochalas jego falszywe oblicze.

Nie ma podstaw? Podstaw? Wyjdziesz na idiotkę? A co cię to obchodzi dziewczyno co sobie ktoś pomyśli czy powie? To jest Twoje życie i nie przeżywasz go dla innych tylko dla siebie. Ratuj się.

Wielokropek chciałam usłyszeć, że zmieni swoje zachowanie, jakieś głupie przepraszam czy 'będzie dobrze'. W zamian usłyszałam, że przesadzam i zawracam mu głowę. Dziś rano jak gdyby nigdy nic zapytał czy przeszły mi już moje humorki.

Typowy argument przemocowca. Za jakiś czas popchnie Cię albo Ci strzeli w pysk, a potem powie, że "życie to nie sielanka i to Twoja wina że go rozzłościłaś."

Skończ ten związek.

Oba oblicza są prawdziwe. Jedno - przyjemne - dla ludzi z zewnątrz, drugie - przemocowca - w domu, dla bliskich, "zaklepanych" osób.

Szuka trzech osób do brydża.

Ostatnio często wieczorem gdzieś jeździł, mówił że jakiś kumpel się przeprowadza i pomaga mu i tak kilka wieczorów go nie było, wracał późno bo mówił, że potem kolega go na piwko zapraszał. 2 tygodnie temu mieliśmy jechać na weekend do moich rodziców to dzień wcześniej oznajmił mi, że jednak nie może bo do pracy musi iść w sobotę, bo szef go prosił i żebym pojechała sama a on w razie czego dojedzie w sobotę późnym wieczorem. Jak powiedziałam, że możemy jechać wieczorem to strasznie nalegał, żebym sobie jechała i nie traciła całego dnia a on na pewno dojedzie no i nie przyjechał bo długo pracował i nie miał na nic siły. Mówił, że wyłącza telefon bo idzie spać i żeby go kumple nie budzili. Wszystko mi się zaczyna układać w całość :-/

Powiedziałam mu wczoraj o tym co zobaczyłam na jego laptopie. Wściekł się bardzo, zapytał jakim prawem brałam do ręki jego skoro ma swój. Jak już się trochę uspokoił a ja chciałam wyjaśnień to powiedział, że wchodził tam tylko z czystej ciekawości , bo kiedyś jak nie byliśmy jeszcze razem to miał tam konto i tak sobie wchodził tylko nawet nie wie po co. Zaraz potem zaczął mnie komplementować, że jestem najcudowniejsza na świecie i jak mogłam w ogóle pomyśleć, że wchodził na badoo w innych celach, kocha mnie bardzo i nigdy nawet nie pomyślał, żeby umówić się z inną kobietą blebleble. Zażądałam, żeby zalogował się na swoje konto i pokazał czy wchodził tylko z czystej ciekawości. Zaczął kręcić, że związek opiera się na zaufaniu i jeżeli mu nie wierzę na słowo to co to za zaufanie i co to za związek. Zagroziłam, że jeśli nie zaloguje się to odchodzę, powiedział, że chyba mi się na mózg rzuciło i mam sobie robić co chcę i zaczął znowu pieprzyć głodne kawałki o zaufaniu, ubrał się i wyszedł z mieszkania a potem poszedł spać do 2 pokoju.
Musi minąć kilka dni zanim się pozbieram i poinformować rodziców co zaszło. Mam taki mętlik w głowie, że nie potrafię myśleć o niczym innym teraz.

Nie wiem co Ci poradzić poza moze jednym - sama wstąpiłam w związek z facetem 'na pokaz' - gościem który nie moze znieść faktu, ze ktoś by go nie lubił czy nawet o nim zle pomyślał. Tak ja i u Ciebie gdy opowiadałam mamie jaki potrafi byc zimny i obojętny nie moze uwierzyć! 'Przecież Stefan jest tak w tobie szaleńczo zakochany' bo przy nich odstawia taka szopkę. Przeżyłam z nim absolutne piekło - wliczając w to sytuacje gdy byłam w ciąży a on sie na mnie wydarł i prawie nie odzywał sie przez 1.5 miesiąca za to okropne 'wykroczenie' - płakałam i stres jak nie wiem myśle ze przez to poroniłam. Wszelkie udawanie to znak głębszych problemów psychologicznych i prawie zawsze kryje sie pod tym ciemna maska.