Kocham Cię. Miłość czyli co? Czym jest dla Ciebie miłość?

To zależy. Dla jednych te słowa nie mają większego znaczenia, rzuca się"kocham cie" kiedy chcą miec w tym jakiś cel (może seks, albo partnerka chcę odejść a on chce ją zatrzymac).
Dla innych "kocham cie"do deklaracja, że myśli się poważnie o drugiej osobie na zasadzie "jesteś tym/ta na zawsze".
Nadużywane tracą na sile.

Miłość do dziecka to mojej Żony, tyle że już bez męża.

Jak dla mnie nie potrzeba nawet słów, wystarczą czyny, choć ja akurat to łączyłem, a teraz się zastanawiam po co.
Dla mnie miłość to robienie czegoś dla kochanej osoby, np. kwiatek bez okazji, śniadanko do łóżka, zajęcie się dziećmi w weekend z rana by mogła pospać, zabranie do kina, na kolację, na tańce, wspólne spacery i ogólnie spędzanie czasu, bezinteresowne przytulenie się, odciążenie w obowiązkach, szacunek. I tak aż do śmierci, zestarzeć się razem, ....... się rozmarzyłem, ale tak bym chciał
Tak to sobie wyobrażałem i robiłem ale chyba trzeba czegoś jeszcze skoro nie wychodzi

no właśnie mówimy krzyczymy o tej miłości love wszedzie a tu ledwie 4 posty
ja powiem że miłość jest to przeciwieństwo egoizmu, miłość to szacunek, wspieranie się, akceptacja, zrezygnowanie z siebie, to dokonywanie kompromisów, to staranie się żeby nasze życie nasz związek był szczęśliwy

Poniewaz jest tyle rodzajow milosci to powiem o milosci romantycznej.
Kiedy mowie 'kocham cie' mam na mysli:
-zlapie cie jesli sie potkniesz
-znajde czas by stanac obok ciebie , kiedy zajdzie taka potrzeba
-nie bede toba manipulowac by latwiej mi sie z toba zylo
-znam cie i wierze, ze jestes dobry
-stane po twojej stronie i oswietle ci droge jesli tego potrzebujesz
-uwazam, ze jestes piekna istota

I tyle.

To co Ty napisalas jest bardzo fajne. Ciekawie sie czyta inne perspektywy na ten temat, na temat tego jak ludzie kochaja.

"Milosc jest wtedy, kiedy wole uszczesliwic kogos swoim kosztem, kiedy jego szczescie przedkladam nad swoje."

Ten punkt to cos czego nie moglabym nigdy powiedziec. Ja albo szukam sposobu by pogodzic obie rzeczy (jesli chodzi o koty moje), albo zawsze wygrywa moje szczescie ze wszystkim innym jesli nie mam wyjscia.

Mialam na mysli cos takiego:
Bede przy nim np. W chorobie/w nieszczesciu, kosztem wlasnych przyjemnosci/rozrywek.

Jak sie kogos kocha, kocha sie siebie, poprzez jego akceptacje...
( nie umiem tego lepiej wyjasnic)
Chce byc szczupla/zdrowa/lepsza, bo on mnie kocha, chce byc lepsza bo on mnie akceptuje juz teraz.
To sie kompletnie kloci z sytuacjami patologicznymi....

Moze tak:
On mnie docenia- to jest bodziec starac sie bardziej
On mnie upokaza, - spada mi samoocena, , nawet jak go kocham- wycofuje sie na rzecz innych..

W jego oczach widze karykature siebie- odchodze od tego lustra....

( i tak metnie wyszlo....temat dla mnie ciezki)

Podam taki przyklad- bo jest mi bliski:

Kochasz dziecko, doceniasz jego talenty starania, wspierasz- ono stara sie bardziej...
Masz dziecko, ktore deprymujesz, ganisz, karcisz, upokarzasz....ono przestaje sie rozwijac, zwraca sie przeciwko tobie.
( oczywiscie to uproszczone, i zalezy od skali)

Dziecko cie kocha- bezwarunkowo.
Ty zanizasz jego samoocene
Ono zwraca sie przeciwko sobie/staraniom/wreszcie tobie.

W ukladzie partnerskim dziala to szybciej i racjonalniej( jestesmy dorosli), ale tez dziala....

Milosc jest piekna w tym, ze opiera sie wylacznie na motywacji pozytywnej...

A tu sie zgadzam. Moim zdaniem milosc jest pozytywna, a jesli nie jest to nie jest to milosc.
Chociaz ja kocham siebie zawsze tak samo czy z kims czy sama, czy nawet znienawidzona.

Och, trudne pytanie, ponieważ nie ma jednej jasnej definicji czym jest miłość. Ale zgadzam się, że jest to przede wszystkim zachowanie, a nie słowa. A niektórzy niestety tego nie pojmują i mówią jedno, a robią drugie. Co mi po tym, jeśli facet powiedziałby mi, że mnie kocha, jeżeli nie traktowałby mnie poważnie, z szacunkiem, nie okazywał uczuć, nie pokazywał tego uczucia w życiu codziennym. Jestem ze swoim partnerem już od dłuższego czasu. Słowo ?kocham? wypowiedzieliśmy, moim zdaniem, bardzo późno, dopiero jakoś po pół roku, może nawet trochę dłużej. Mimo tego, że nasz związek bardzo intensywnie się rozwijał. Mimo, że poznaliśmy się na mydwoje, to jednak od początku często się spotykaliśmy, portal matrymonialny jedynie nas dopasował i pokazał mi, że jest ktoś taki, jak mój obecny partner. Ale znajomość rozwijaliśmy w realu i bardzo szybko się ona rozwijała. Równie szybko byłam przekonana, że trafiłam na odpowiedniego mężczyznę. Od razu było widać, że pojawiła się między nami chemia, a on traktował mnie bardzo dobrze, z szacunkiem.

I mimo tego, że nie mówiliśmy sobie kocham, to nawet takimi drobnymi gestami, jak codziennie rano telefon ?na dzień dobry?, bardzo często dostawałam od niego kwiatki, miłe słówka, takie mentalne przywiązanie, wszystko to mówiło mi, że on mnie kocha, a ja zaczynałam to samo czuć u siebie. Ale nie potrzebowaliśmy tego wyrażać słowami, gesty bardziej się liczyły. A jak już sobie powiedzieliśmy, że się kochamy, to nie była to żadna niespodzianka ani dla niego ani dla mnie, wiedzieliśmy, że już pojawiła się między nami miłość. I chyba każdy indywidualnie musi poczuć czy miłość jest w ich związku.

Zaczelam sie nad tym ostatnio bardzo intensywnie zastanawiam ze wzgledu na moj nowy, swiezy zwiazek.

Spotykamy sie kilka miesiecy. Uslyszalam niedawno, ze nigdy nie powie mi ze kocha, bo jego zdaniem nie jest to konieczne, gdyz zawsze bede czuc ze mnie kocha. Pomyslalam sobie wtedy, ze nie wiem czy tak wytrzymam, bo ja raczej mam potrzebe mowienia tego. Nie chcialam tego jednak mowic pierwsza... stara zasada wpojona wiele wiele lat temu przez martwiaca sie o mnie kuzynke...

I tymze sposobem nie udalo nam sie spotkac w ostatni weekend (NIESTETY mieszkamy w innych miastach), bo on wyjezdzal zagranice, na kurs. Przed wyjazdem mowil i pisal jak bardzo teskni, ze staje sie najwazniejsza.. Jechalam do Warszawy, w drodze bylo mi okropnie slabo, zle sie czulam, myslalam ze zemdleje, jak bym cos przeczuwala. Rozmawialismy z godzine, w koncu nagle, zupelnie nieoczekiwanie, powiedzial ze kocha, przeprasza ze przez telefon, ale okropnie teskni i musial to juz powiedziec. Zatkalo mnie, myslalam ze sie przeslyszalam. Rozbolal mnie przez chwile brzuch, w glowie mi zaszumialo. Jak nastolatce... a mam 26lat, do cholery!

Juz trzeci dzien nie jestem w stanie skupic mysli na niczym innym. Tesknie jak szalona, jeszcze bardziej niz wczesniej. Prawda jest taka, ze juz wczesniej kilka razy cisnelo mi sie to na usta, ale bardzo sie balam powiedziec TO pierwsza.

Dziewczeta, czy to prawda, ze wielu facetow najpierw zakochuje sie w seksie? Jestescie takiego zdania, ze tak to bywa na poczatku?

Mnie on fascynuje. Jest inteligentny, rozsadny, robi wiele ciekawych rzeczy, rozwija sie. Rozmowa z nim to dla mnie uczta dla zmyslow. Tesknie za nim okropnie. Ale czy to juz milosc? Kiedys zakochiwalam sie bardzo szybko, teraz trwalo to dluzej.
O czym to swiadczy? Juz wcale nie oczekuje gromu z jasnego nieba... teraz zakochuje sie stopniowo, etapami, zupelnie inaczej.

Dla mnie miłość to
Kochanie kogoś takim jakim jest i tym, kim ja mogę przy przy tej osobie być.

(W razie powtórki, zaznaczam że testuję tutejsze wody wpisywania  :-))

A najpiękniejsza to taka gdy dwoje ludzi się starzeje razem i na łożu śmierci patrzą na siebie ze łzami w oczach i niczego nie żałują.
Tylko czują się spełnieni, zadowoleni i pewni że po tej drugiej stronie dalej będą razem.
Ciekawe ile takich par jest? Ale piękna taka miłość.

No to jesteś kobietą kochającą za bardzo
1 Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący.

2 Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką [możliwą] wiarę, tak iżbym góry przenosił. a miłości bym nie miał, byłbym niczym.

3 I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją, a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał, nic bym nie zyskał.

4 Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą;

5 nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego;

6 nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą.

7 Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma.

8 Miłość nigdy nie ustaje, [nie jest] jak proroctwa, które się skończą, albo jak dar języków, który zniknie, lub jak wiedza, której zabraknie.

Wg biblijnej definicji miłości miłość kobiety kochającej za bardzo jest w porządku