Organizacja czasu pracy a osiągany sukces zawodowy

Wiele z tych porad już funkcjonuje w organizacji mojej napiętej doby. Pomimo że rzadko udaje mi się zrealizować wszystkie zaplanowane zadania, to często słyszę zapytanie, jak ja to robię, że potrafię tyle zrobić.
Zawsze planuję dzień. Później z założonych celów wybieram najważniejsze. Jeżeli któryś z priorytetowych zajmie mi więcej czasu niż zakładałam, to nie czuję presji, że pomijam pomniejsze. Bardzo często zdarzają się sytuacje nieplanowane, na które warto zostawić sobie margines czasowy, żeby nie "zwariować".
Wykonując jakąś czynność nigdy nie myślę o innej, czyli nie wracam do już wykonanej i nie wybiegam myślami do tej, której jeszcze nie zaczęłam. Pozwala to skupić się na jednym zadaniu.

Pewnie te porady są idealne, ale dla mnie się nie nadają. Już próbowałam takiego trybu pracy i nie wychodzi mi w nim nic nadzwyczajnego. Tzn. moje pomysły są wtedy przeciętne, a ja sama staję się zwykłym rzemieślnikiem, który robi wszystko bardzo dobrze, ale bez polotu. Tracę też zapał i energię do pracy, a samą czynność odbieram jakby była karą. Aktualnie pracuję w ten sposób, że narzucam sobie dużo zadań i nie wszystkie są ważne. Często skupiam się na mniej ważnych zadaniach, które bardziej mnie interesują niż te duże i przynoszące wymierne korzyści. Chyba tylko trzeci punkt mnie opisuje, ale akurat z nim walczę. Przerw nie robię, a wielozadaniowość lubię. Tzn. ona ma swoje wady, bo przez to często jestem roztrzepana i zapominam o mało ważnych domowych obowiązkach, ale zadania wykonywane u mnie w rozproszeniu są dużo bardziej efektywne, bo wielozadaniowość bardzo pobudza moją kreatywność i paradoksalnie pozwala się skupić. Podczas pracy często rozpraszam się np. forum, głaskaniem psa, mówieniem do partnera, gotowaniem itp. Praca intelektualna ma tę zaletę, że i tak mogę non stop o niej myśleć. No ale wada jest taka, że prawie nigdy nie jestem po pracy, bo zawsze o niej myślę. Chociaż nie uważam tego za coś złego, bo jeśli praca daje radość i jest jednocześnie naszym hobby, to czasami przy niej też się wypoczywa i relaksuje (gdy nie gonią terminy).

U mnie to by nie przeszło. Pracuje jako nauczyciel i tak mnóstwo mojego wolnego czasu spedzam na sprawdzaniu testow i przygotowaniu zadan. Gdybym miała przeprowadzac lekcje idealnie, musiałabym siedziec i poprawiać zadania w ksiazkach (niektore sa bezsensowne i nudne), dopasowywac je pod kazdego ucznia (korki) itd - nie miałabym czasu na sen.

Perfekcjonizm jest udręką, powoli sie go oduczam - jakoś wykonania zadania a ilosc czasu poswiecona na te zadanie powinna byc  w granicach zdrowego rozsądku.

Zgadzam sie do pkt 1 i robieniu listy rzeczy (rowniez selekcjonowania kolejnosci ich wykonania). Majac taka liste priorytetów o wiele łatwiej sie skoncentrować i zmotywowac do jakiegos działania, poza tym nie zasmieca sie tak bardzo pamieci krótkoterminowej.

Tu masz rację

Ale dalej już jej nie masz

Te zasady można zastosować w każdym zawodzie, w którym pracownik wykonuje różne zadania. Trudno byłoby je stosować przy taśmie produkcyjnej albo na kasie w hipermarkecie, ale nawet sprzątaczka publicznych toalet może je zastosować WSZYSTKIE.