co zmieniło sie w związku po urodzeniu dziecka?

Na początku, o dziwo, wcale nie zauważyłam większych zmian. Jasne, było dziecko, ale tylko jadło i spało, więc nie odczułam wielkiej różnicy.

Kiedy synek skończył 3 miesiące, coś się zmieniło. Mieliśmy z mężem mniej snu, mniej czasu dla siebie. Skończyły się weekendowe wyjścia, wycieczki i wyjazdy.

Teraz syn ma ponad dwa lata, śpi z nami i jest taki fajny, że zapominamy przy nim o bożym świecie.

Zapomniałam dodać, że na początku seks był tragiczny. Miałam sporo komplikacji poporodowych i wszystko mnie bolało. Ale po jakimś czasie (około roku) wszystko wróciło do normy.

Po porodzie bywa różnie.

Z perspektywy czasu (a moje dziecko ma 15 miesięcy) stwierdzam,  że raczej wielkich kryzysów nie przeszliśmy.  To oczywiscie nie zmienia faktu, że bywa ciężko. My się z mężem  oddaliśmy od siebie. Skończyły się wyjścia,  bycie tylko ze sobą. Dziecko zajmowało praktycznie cały nasz czas (kolki i spanie po 20 minut). Jazda samochodem nie, wozkiem tez nie. W efekcie siedzieliśmy praktycznie cały czas w domu. Po porodzie hormony jeszcze buzują co też nie pomagało.

Tylko ja sobie powtarzałam,  że to potrwa tylko jakiś czas. Że  w końcu wszystko się unormuje, że na nowo ulożymy sobie nasze życie. Skończą się kolki, refluksy, dziecko zacznie raczkowac, potem chodzić. I tak tez było. W sumie ten najgorszy czas dla mnie to było pierwsze pół roku. Potem było tylko lepiej.

NmPierwszy seks mieliśmy po 10 tyg od porodu (wczesniej były próby niestety bolesne). Do tego czasu pomagałam się "odprężyć " mężowi w inny sposób. Oczywiście sama ochoty na seks nie miałam jeszcze długo.  Nie w głowie mi były igraszki. Po calym dniu trzymaniu przy cycku i noszeniu ryczacego dziecka marzyłam tylko o śnie.

Co do zdrady to musisz sobie uświadomić,  że jeśli Twój partner będzie chciał cię zdradzić to zrobi to nawet jakbyś za nim chodziła przez większość doby. Nie uzależniaj swojego życia od faceta. Jeśli zdradzi to trudno. To nie koniec świata.

Ogólnie wydaje mi się,  że w relacjach partnerskich po porodzie najwięcej zależy od tego jak bardzo absorbujące bedzie dziecko oraz na ile oboje z rodziców będą zaangazowani.

U nas nie było jakiś wielkich kryzysów. Jedynie mąż się żali że seks jest dużo rzadziej niż kiedyś   Będziecie się czasem sprzeczać jak każda para. Wszystko zależy od komunikacji. Ty będziesz po porodzie zmęczona, hormony jeszcze przez jakiś czas dadzą ci się we znaki ( ja około miesiąc po porodzie miałam huśtawki nastrojów - tyle mniej więcej co połóg trwa to się ciągnęło). On się zagubi pewnie troszeczkę w nowej roli i tym co się w domu dziać będzie. Nagła fala smoczków, pampersów, braku tego czy tamtego, karmienia, przewijania, odbijania, nagłego płaczu itp każdego może przytłoczyć na początku. Ale nie ma co histeryzować i się bać zmian w związku bo one są potrzebne by stać się świadomymi rodzicami. Rzadsze wyjścia można przekuć na czas spędzony z nową powiększoną rodziną. Poznawaniem swoich nowych potrzeb. Ważne żebyś Ty nie zapomniała o nim zapatrzona w dziecko bo często tak się zdarza. Proś o pomoc przy wszystkim co z maluchem związane. Niech naleje wodę do kąpania,kąpcie bąbla razem, niech go przewinie, podnosi do odbicia, powiedz mu czasem żeby przygotował to czy tamto to jak maluszek pójdzie spać spokojnie razem spędzicie chwilę. Może być ciężko tak się zorganizować ale warto. Uwaga poświęcona partnerowi procentuje też jego lepszą relacją z dzieckiem. Ty możesz być zazdrosna o dziecko gdy do kogoś innego się uśmiechnie ale mąż może być zazdrosny o Ciebie że cała uwagę poświęcasz małemu człowiekowi

^ czyli zdradzasz męża z wieloma innymi mężczyznami?