Cześć!
Poznałam go na czacie 1,5 roku temu. Jako jedyny tam zainteresował mnie swoją osobą na tyle, by dac mu kontakt do siebie. Na początku nawet nie wiedziałam, gdzie mieszka. Potem się okazało - Rzeszów (całe 200km ode mnie). Od pierwszego dnia poznania dogadywaliśmy się. Był taki inny od wszystkich, wyjątkowy. Szybko mu zaufałam na tyle, by podzielić się z nim najgłębiej skrywanymi tajemnicami, na które inni musieli pracować latami. Od początku naszej znajomości mnie "podrywał", był zazdrosny o innych, czułam się ważna dla niego mimo, że to tylko internet. Ale stało się, wszystko prysło jak bańka mydlana, gdy tylko mi zaczęło na nim zależeć. Zaczął mnie inaczej traktować, bardziej jak przyjaciółkę. Rozmawiałam z nim o tym kilka razy, ale nigdy mi tak naprawdę nie powiedział o co chodzi. Chciałam oczywiście kilka razy sie z nim spotkać, ale on zawsze powtarzał, że nie ma kasy. na taką wycieczke. Jest studentem i sam się utrzymuje, a wiadomo w dużym mieście to nie jest takie proste. Czasem odnoszę wrażenie, że dlatego zrezygnował z "NAS". Wiedział, że nie da rady utrzymać związku na odległość. Nigdy jakoś specjalnie nie rozmawialiśmy o jego statusie pieniężnym, ale wydaje mi się, że nie jest on najlepszy. Za kilka dni minie 18 miesiąc naszej znajomości, a ja nadal nie widziałam go na oczy. Dostaje szału jak z nim nie pisze, jego głos mnie uspokaja, a jak wyobrażam sobie jego ręce na moim ciele to o mało nie dostaje orgazmu. On wie wszystko, o wszystkim mu mówię, zna mnie całą od stóp do głów. Ufam mu najbardziej na świecie i cieżko mi jest wyobrazić sobie życie bez niego. Czy mogę go kochać? Mogę darzyć takim uczuciem kogoś kogo nigdy nie widziałam na oczy? Wierzycie w taką miłość?
Podobne tematy
Miłość przez internet, związek na odległość - to wszystko jest możliwe, ale z odpowiednim nastawieniem. Mam przyjaciółkę, którą z ukochanym dzieli przeszło 300km i są razem od 2,5 lat. Oboje podchodzą do tego dojrzale, wspierają się i codziennie ze sobą rozmawiają (skype, fb, gg, ts). Oczywiście, żeby być w takim związku trzeba ufać swojemu partnerowi i pamiętać, że to ogromna odpowiedzialność. Chyba żadna dziewczyna nie chciałaby zranić kogoś na kim jej zależy jakąś głupotą. Ale trzeba również uważać. Ta sama dziewczyna, o której napisałam wyżej mocno się przejechała ufając komuś poznanemu przez internet. Nawet jeśli znasz kogoś długo zawsze musisz być ostrożna. Bądź co bądź, nie widziałaś się z nim, nie? (A to ciekawe, że nie pokazał Ci swojej twarzy...)
Ale skoro piszesz, że on Cię nie chce... Po co darzyć swoją uwagą kogoś, kto Cię nie dostrzega? Obdarz nią kogoś kto bardziej to doceni~
Wierzę w coś takiego na 100%. Miałam identyczną sytuację tylko trochę z gorszym skutkiem... Jak już teraz z nim nie mam kontaktu to nie wiem co ze sobą zrobić. Na razie nie mów mu o jakichś większych uczuciach jakimi go darzysz, traktuj jako przyjaciela a skrycie możesz go kochać jak nie wiem co ;D Może akurat jak się spotkacie to on zmieni zdanie. Mimo wszystko pozdrawiam.
- zozi45
- Cioteczka Dobra Rada
- Nieaktywny
Hej...odnoszę wrażenie,ze pisałaś z facetem żonatym. Niczego o nim nie wiesz. Wielu jest takich. A jeśli przyjdzie co do czego,(chcesz się spotkać) to się wycofują,bo odkryłabys nagle,że jest np. stary i łysy,z żoną i dwójką dzieci. Poszukaj w realu. Bo rozczarujesz się.
Taka milosc istnieje wiem to z wlasnego doswiatczenia. Moja historia byla troche inna. Nasza znajomosc zaczela sie od pisania smsow i rozmow telefonicznych,trwalo to trzy miesiace niewidzielismy sie nawed on mial tylko zdjecie mojej twarzy. Czulam ze laczy nas bardzo silna wiez niepotrafilam jej okreslic bylam wowczas 16letnia dziewczyna niewiedzialam co to milosc. Pewnego razu napisal do mnie '' sloneczko,, spytalam czemu '' bo odkat cie poznalem swieci mi slonce,, powiedzial. Pozniej zaczol mi wyznawac milosc myslalam ze ze mnie kpi postanowilam zakonczyc znajomosc lecz nie potrafilam tak bardzo to bolalo. Wyznalam mu co czuje " ty mnie kochasz sloneczko,, stwierdzil. Wkoncu sie spotkalismy pojechalam do jego miasta oddalonego o 260km od mojego domu gdy go zobaczylam nie rozczarowalam sie okazal sie przystojnym mezczyzna z bogatym i czulym wnetrzem. Teraz jestesmy ze soba juz dwa lata ja 18 letnia dziewczyna i on 33 letni mezczyzna mieszkamy razem i mamy dziecko. Jestesmy dla siebie wszystkim a ja nadal jestem jego sloneczkiem ktory dal mu maly promyczek nasza sandrusie. Wiele przeciwnosci pokonalismy by byc razem ale sie udalo. CZASEM WARTO ZARYZYKOWAC!
Natalio zapomnialam dodac ze wiem o czym mowisz wiem co czujesz przezylam to wszystko teraz kiedy o tym mowie lzy naplywaja mi do oczu. My nawed zasypialismy trzymajac telefon przy uchu...uwielbialam sluchac jak spokojnie oddycha i pochrapuje. Walcz o wasza milosc bo napewno was laczy,zaryzykuj i niepozwol zedy marne 200km was dzielilo.
A moim zdaniem jednak coś takiego, jak miłość do kogoś, kogo znamy jedynie wirtualnie, nie istnieje. Piszesz, że 18 miesięcy się już znacie. A nawet ani razu sięjeszcze nie spotkaliście. To nie jest dobrym pomysłem, moim zdaniem nie można kogoś kochać jedynie za to, co o sobie pisze i jak nam się rozmawia z drugą osobą.
Nie zrozum mnie źle, nie chodzi o odległość, ponieważ sama swego czasu poznałam mężczyznę, który mieszkał 300 km ode mnie. Poznaliśmy się też wirtualnie, na mydwoje rozpoczęliśmy znajomość, sporo ze sobą rozmawialiśmy, zauroczył mnie od początku, pasowaliśmy do siebie bardzo dobrze. Ale wiedziałam, że nie mogę się angażować w tę znajomość, póki się nie poznamy, póki nie zacznie łączyć nas coś więcej niż tylko pisanie. Po niecałym miesiącu się spotkaliśmy i tak zaczął rozwijać się nasz związek. Ale gdyby to miała być tylko znajomość wirtualna, bez spotkania, to nie potrafiłabym się zakochać, traktowałabym coś takiego jak po prostu zwykłą znajomość, a faceta jako kogoś, komu mogę się zwierzyć, pogadać, ale nie mogłabym nawet wymagać od niego wierności, bo po prostu nie traktowałabym tego, jako związku.
I jeżeli on nie chce się z Tobą spotkać (serio, przez 18 miesięcy nie potrafił uzbierać kilkudziesięciu złotych na autobus w obie strony?), to myślę, że właśnie tak Ciebie traktuje, jako wirtualną koleżankę. Moim zdaniem nie powinnaś się za bardzo angażować w tę znajomość, a przynajmniej do momentu, kiedy nie spotkacie się i nie porozmawiacie na Wasz temat, na temat Waszej przyszłości.
- rossanka
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Spotkaj się z nim na żywo, zobaczysz co z tego wyniknie. Dla mnie to dziwne pisać z kims tyle czasu, nawet się nie spotkać i zakochać przez Internet.
Nie chcę krakac, ale po spotkaniu czar może prysnąc.
Piszesz z kims tyle, zakochujesz się wirtualnie i może zamykasz na kogos, kto być może pojawi się w Twoim otoczeniu. Nie szkoda Ci tego dla takiej tylko komputetowej znajomości?
Bardziej niz zauroczenie jego osobą, to zauroczenie twoim wyobrażeniem o jego osobie.
200km to wydatek 60 zł z pkp w te i z powrotem dla studenta, przez 18 miesiecy spokojnie mógłby sobie nazbierać taka kwote.