Miłość z innej strony - moje poglądy. Kontrowersyjne?

Pier***enie.
Miłość to egoizm i chęć zawłaszczenia, uzależnienie.

Jedna z drugą stroną dają sobie przyjemność, aż sie nie znudzi, lub nie spotka kogoś kto wytwarza więcej przyjemności.

Ludzie nie szanują tych, którzy mają wady, są słabi (czy ktoś pokocha i uszanuje menela, bezrobotnego?), czyli bilans zawsze musi być taki, że jest o wiele więcej zalet i tym kimś podwyższamy sobie samopoczucie, samoocene. Już sama istota bilansu świadczy o tym, że chodzi tylko o zagarnianie zalet w drugim człowieku i najczęściej tych cech, których nie mamy w sobie. Czyli jest to układ uzupełniający, by żyło nam się wygodniej w jakiś sposób. I dopóki te cele czy potrzeby są spełniane to to trwa. W wielu przypadkach trwa bo nie ma innej opcji, bo nie ma szans na rozejście, bo tak nie można. To że istnieje coś długo nie znaczy że jest to miłość. Dużo częściej przyjaźń, ale w przyjaźni też nie jest łatwo, bo sporo osób jest fałszywych, obmawiających, odgrywających się za wszystko. Zdrad też dużo, bo znudzenie i przyzwyczajenie po czasie kieruje ku nowym emocjom. Monogamia jest nieopłacalna dla gatunku ludzkiego, ale wymuszona by odchować dzieci i jeśli pieniądz dostarcza mężczyzna, to ten układ brzmi właśnie tak. Pieniądz - seks.

Miłość to układ z czasowym pożądaniem. Obie strony sie wykorzystują w jakiś sposób.

Może i wielu uzna tą wypowiedź za odważną bądź niedorzeczną, ale co z tego? Moje słowa zrozumieją te osoby, które wiedzą o czym mówię, reszta nie musi ? niech każdy sobie żyję w swoim świecie i ma swoje własne poglądy, nic nikomu nie zamierzam narzucać, nie posiadam takiego prawa i nawet bym nie chciała. Wyrażam tylko swoją opinię. A Wy wyraźcie swoją, jeśli macie na to ochotę.

Obejrzałam dziś film, kolejny z setek innych, ale żaden tak jak ten do mnie nie trafiał..
Potężne siły magii połączone z miłością stają się siłą zabójczą.. Miłość sama w sobie jest magią, oczywiście mało kto w to wierzy, bo lepiej powiedzieć, że to związki chemiczne etc, ale do cholery skoro ta ?chemia? paruje mniej więcej po 2 latach, to jakim cudem istnieją związki z kilkakrotnie a nawet kilkadziesiąt razy dłuższym stażem? Mowa rzecz jasna o tych, którzy kochają się naprawdę sercem a nie rozumem.. Tylu z nas myśli, że ?ma? kogoś w sercu, gówno prawda ? ma go w umyślę, ale słysząc od lat, że jeśli kogoś kochasz to jest on w Twoim sercu to tak właśnie myśli każde kolejne pokolenie. Niestety, rzadko trafia się prawdziwa miłość, a na pewno rzadziej niż ta ?niby prawdziwa na zawsze?, która kończy się po iluś tygodniach, miesiącach, latach a w najgorszych przypadkach dniach.. I niech mi nikt nie mówi, że różne rzeczy się zdarzają w życiu, czasem nie można być razem i lepiej się rozstać, nie mam oczywiście na myśli sytuacji wyjątkowych jak śmierci, ale k? to żałosne, bo jeśli kogoś się kocha i ma się Go w sercu to się będzie zawsze, nawet jak miałoby się codziennie zapierdalać pod wysoką górę..

Ten któremu uda się spotkać swoją drugą połowę, która od zawsze jest mu pisana jest wielkim szczęściarzem, przy odpowiedniej osobie czuję się więcej niż przy, ujmując najprościej ?podróbce?, odpowiedniej istocie wybaczysz wszystko a ona to doceni i dobrze wykorzysta szansę, największej miłości nic nie jest w stanie zniszczyć, NIC. To się czuję całym sobą i wie się doskonale, że to właśnie On czy Ona, wtedy nie kocha się tylko za zalety, ale i za wady, które się nie tylko akceptuję, ale również uwielbia i docenia. Wielka miłość to nie słowa, wielkie gesty, prezenty, wycieczki ? wielka miłość to Wy oboje, nie tylko jak jesteście blisko, tak jest zawsze, jesteście jednością.

Summerka napisał/a:

Nie z tego świata napisał/a:

Może i wielu uzna tą wypowiedź za odważną bądź niedorzeczną, ale co z tego? Moje słowa zrozumieją te osoby, które wiedzą o czym mówię, reszta nie musi ? niech każdy sobie żyję w swoim świecie i ma swoje własne poglądy, nic nikomu nie zamierzam narzucać, nie posiadam takiego prawa i nawet bym nie chciała. Wyrażam tylko swoją opinię. A Wy wyraźcie swoją, jeśli macie na to ochotę.

Obejrzałam dziś film, kolejny z setek innych, ale żaden tak jak ten do mnie nie trafiał..
Potężne siły magii połączone z miłością stają się siłą zabójczą.. Miłość sama w sobie jest magią, oczywiście mało kto w to wierzy, bo lepiej powiedzieć, że to związki chemiczne etc, ale do cholery skoro ta ?chemia? paruje mniej więcej po 2 latach, to jakim cudem istnieją związki z kilkakrotnie a nawet kilkadziesiąt razy dłuższym stażem? Mowa rzecz jasna o tych, którzy kochają się naprawdę sercem a nie rozumem.. Tylu z nas myśli, że ?ma? kogoś w sercu, gówno prawda ? ma go w umyślę, ale słysząc od lat, że jeśli kogoś kochasz to jest on w Twoim sercu to tak właśnie myśli każde kolejne pokolenie. Niestety, rzadko trafia się prawdziwa miłość, a na pewno rzadziej niż ta ?niby prawdziwa na zawsze?, która kończy się po iluś tygodniach, miesiącach, latach a w najgorszych przypadkach dniach.. I niech mi nikt nie mówi, że różne rzeczy się zdarzają w życiu, czasem nie można być razem i lepiej się rozstać, nie mam oczywiście na myśli sytuacji wyjątkowych jak śmierci, ale k? to żałosne, bo jeśli kogoś się kocha i ma się Go w sercu to się będzie zawsze, nawet jak miałoby się codziennie zapierdalać pod wysoką górę..

Ten któremu uda się spotkać swoją drugą połowę, która od zawsze jest mu pisana jest wielkim szczęściarzem, przy odpowiedniej osobie czuję się więcej niż przy, ujmując najprościej ?podróbce?, odpowiedniej istocie wybaczysz wszystko a ona to doceni i dobrze wykorzysta szansę, największej miłości nic nie jest w stanie zniszczyć, NIC. To się czuję całym sobą i wie się doskonale, że to właśnie On czy Ona, wtedy nie kocha się tylko za zalety, ale i za wady, które się nie tylko akceptuję, ale również uwielbia i docenia. Wielka miłość to nie słowa, wielkie gesty, prezenty, wycieczki ? wielka miłość to Wy oboje, nie tylko jak jesteście blisko, tak jest zawsze, jesteście jednością.

Rzekłabym za Fredrą, że "miłość jest jedna, udawań tysiące, tylko ta się liczy, która trwa do końca". Zauroczenie to tylko wstęp do miłości, która może się nie rozwinąć albo nie. Pomyśl o kobietach, które kochają niepełnosprawnych mężów. Nie ma czegoś  na zawsze albo nigdy. Dopóki żyjemy, zmagamy się z przeciwnościami  na co dzień i co dzień dokonujemy wyborów. Jeśli masz kogoś  w sercu, to masz go świadomie z użyciem rozumu, bo niestety emocje są piękne, lecz ulotne. Jeśli kogoś kochasz, to masz go w głowie.

Nie musze myslec o tych kobietach, mam to pod nosem, w rodzinie, znam problem. Ludzie niepelnosprawni sa w aspektach milosci 'inni', broń Boze nie gorsi, oni widza swiat troche inaczej i rozumieja go na wlasny sposob, ten jeszcze inny niz kazdy czlowiek sprawny.

Patrzac na logiczna strone tego to tak owszem ma sie w rozumie, bo inaczej sie nie da, ale nie musimy zawsze powaznie na wszystko patrzec.

Po prostu pojecie "miłości" wynika z doświadczenia. Jedni tego doświadczyli, inni nie. Jednak, ironicznie, często żeby czegoś określonego doświadczyć, trzeba być w pewnym stanie i coś sobą reprezentować (jakieś zasady np.) bo reguła często jest taka, że podobne przyciąga podobne. Wyidealizowane poglądy nie są złe, bo mogą byc celem do którego się dąży a nic nie szkodzi na przeszkodzie żeby Cel był Ideałem. Dla mnie istotne jest na jakis zasadach, formie, relacjach buduje się tę miłość. Bo miłość można zepsuć czy to raniąc kogoś, czy postępując egoistycznie. Określone zasady tworzą przestrzeń dla dobrego rozwoju relacji. To prawda, że najpiękniejsze ogrody są nieliczne, ale wielu umie i tworzy równie piękne ogrody. Ważne żeby się cieszyć i doceniać to co się ma, żeby dążenie do ideału nie powodowało odrzucenie szans, które daje nam życie i odwrotnie, żeby dążenia do ideału nigdy nie porzucać.

Po tych dwoch latach milosc zmienia sie cos, co jest blizsze przyjazni. Zwal jak zwal, jak dla mnie najwazniejsza kwestia jest poswiecanie uwagi drugiej osobie. To wedlug mnie najcenniejsze co mozna dac drugiemu czlowiekowi.
Kobiety stanowczo za czesto idealizuja swoje wyobrazenie o wieloletniej milosci, a etap dojrzaly ma to do siebie ze jest sie z kims zwyczajnie- bo jest z kims nam dobrze. Uniesienia, ochy, achy to sobie mozna w filmach poogladac ktore maja z rzeczywistoscia tyle wspolnego co ksiadz ze sportami wodnymi. Czyli moga byc, ale nie sa jedynym warunkiem wspolnego zyci.