Koniec znajomości

ja też tak kiedyś miałam, zrywałam z chłopakiem 12 razy w roku,
ale do czasu.... do czasu gdy nie okazało sie że mam depresję i zaczęłam się leczyć, wtedy się to zmieniło.

Myślę że ta dziewczyna ci bardzo nie pasuje i nie powinieneś z nią być, jednak boisz się samotności. Dlatego nie możesz odejść od niej. Ona oczywiście widzi to że masz zaburzenia i w zasadzie w tej sytuacji powinna sama zerwać.

A kwestii tego, co ona może czuć- cóż, to zalezy od tego, jak dobrze się znacie. Miałam kiedyś chłopaka, ktory co mieiąc robił taki numer. Okazało się, że chciał sobie swobodnie pobalować z kumplami. Wyjaśniliśmy to sobie po prostu.

Tak, w tym jest też trochę praedy...sytuacja jest chyba dwubieunowa- albo jej zależy bardzo, albo wcale. to jest dobry czas na rozmowę, szczerą rozmowę o tym, co was łączy, co dzieli, co wam się w sobie podoba nawzajem, a co nie!

Obecnie jestem singlem; ale własnie przez takie zachowanie nie mogę prowadzić normalnej, zdrowej znajomości. Bardzo mi to przeszkadza w nawiązaniu na dłuższy czas bliskich kontaktów z kobietą.

Może jest tak jak pisze MrSpock, że coś mi nie pasuje w danej osobie i dlatego się tak zachowuje. Natomiast dalej uważam to za głupotę. Karmienie siebie i innych negatywnymi emocjami.

Zaburzenie to za mocne słowo, chociaż na pewno jest to pewien problem emocjonalny.

Może ktoś ma konstruktywną poradę jak z tym walczyć?
Nie chce być już nieprzyjemny i uważany za kapryśne dziecko, co w konsekwencji prowadzi do zakończenia znajomości.