Wychowanie do wartości zamiast religii - Netkobiety.pl

Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » WYCHOWANIE, ZDROWIE I EDUKACJA DZIECKA » Wychowanie do wartości zamiast religii

Strony 1

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 5 ]

1 Ostatnio edytowany przez Paweło (2015-05-17 15:07:41)

Temat: Wychowanie do wartości zamiast religii

Jestem Za. W Luksemburgu właśnie wchodzi w życie ustawa która zastąpi religię wychowaniem do wartości. Są to wartości uniwersalne. Oto przykładowe książki na polskim rynku.

Aksjologiczne horyzonty wychowania człowieka XXI wieku / pod red. Zofii Frączek.- Rzeszów : Uniwersytet Rzeszowski, 2004
Jarosław ? JW 50179, Przeworsk ? WK 45673

Altruizm a wychowanie / Mieczysław Łobocki.- Lublin : Wydawnictwo UMCS, 2002
WP 88586

Edukacja Aksjologiczna wobec potrzeb współczesności / Zofia Frączek.- Rzeszów : Uniwersytet Rzeszowski, 2002
Lubaczów ? WL 42532

Podstawy wychowania moralnego / Zbigniew Marek.- Kraków : ?Ignatianum?: ?WAM?, 2005.- ( Biblioteka Horyzontów Wychowania; 3)
Jarosław ? WJ 50908

W poszukiwaniu wartości. Cz. 1 Ćwiczenia z uczniami / Krystyna Ostrowska.- Gdańsk : Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2000
WP 87601

Wychowanie moralne w zarysie / Mieczysław Łobocki.- Kraków : ?Impuls?, 2002
WP 89457, WP 87977

Wychowanie w duchu wartości : poszerzenie świata 8 ? 14 lat : program edukacyjny / Diane Tillman: współpr. Pilar Quera Colomina [ i in.]; tł. [z ang.] Roman Zawadzki.- Warszawa : Wydawnictwa Szkole i Pedagogiczne, cop.2004
Przeworsk ? WK 44896

Wychowanie w duchu wartości : przewodnik : program edukacyjny / Diane Tillman, Pilar Quera Colomina ; współpr. Carol Gill, Neil Hawkes, Peter Williams; tł. [z ang.] Roman Zawadzki.- Warszawa: Wydawnictwa Szkole i Pedagogiczne, cop.2004
Jarosław ? WJ 50507, WJ 50893
Przeworsk ? WK 44898, WK 45089


Wychowanie w duchu wartości : wchodzenie w dorosłość : program edukacyjny / Diane Tillman; współpr. Myrna Belgrave [i in.]; tł. [z ang.] Roman Zawadzki.- Warszawa: Wydawnictwa Szkole i Pedagogiczne, cop.2004
Przeworsk ? WK 44895

Wychowanie w duchu wartości : wchodzenie w świat 3-7 lat: program edukacyjny / Diane Tillman, Diana Hsu; współpr. Dominique Ache [i in.]; tł. [z ang.] Roman Zawadzki.- Warszawa: Wydawnictwa Szkole i Pedagogiczne, cop.2004
Jarosław ? JW 50285, JW 50892
Lubaczów ? WL 41719, WL 41720
Przeworsk ? WK 44897, WK 45090

Kościół będzie też otrzymywał coraz to mniejsze dotacje.

Transhumanista "Starzenie się to odwieczna choroba choroba która należy w końcu wyleczyć"
http://www.youtube.com/watch?v=RGdaHHHHWoA
http://www.transhumanism.pl/ (strona niekomercyjna)
"Człowiekowi mądremu cała ziemia jest dostępna, gdyż ojczyzną szlachetnej duszy jest cały świat" Demokryt
Zobacz podobne tematy :

2

Odp: Wychowanie do wartości zamiast religii

A u nas są  na razie i pewnie na zawsze jedynie bilbordy " W naszej szkole nie ma uczniów niewierzących".

" Kto dzieckiem w kolebce łeb urwał ...lalce "

3

Odp: Wychowanie do wartości zamiast religii

A jakich konkretnie wartości zamierzają uczyć i jak ma to wyglądać? Bo samo podanie tytułów książek właściwie niczego nie mówi o temacie.

"I guess all I can do is embrace the pandemonium; find happiness in the unique insanity of being here, now."

4 Ostatnio edytowany przez Paweło (2015-05-18 16:32:08)

Odp: Wychowanie do wartości zamiast religii

Wartości uniwersalne trudno opisać w jednym zdaniu. Poczytaj sobie o kryzysie wartości. Jakie szczegółowe wartości takie jakie ten człowiek ma  swoim potencjale.
Podam ciekawo opracowanie
źródło http://www.sp3.chojnice24.pl/cms_data/downloads//wychowaniedowartociartyku.pdf
Które wartości są najważniejsze? Co chcielibyśmy przekazać dzieciom, by wyrosły na
szczęśliwych, ?dobrych i porządnych? ludzi? System wartości człowieka budowany jest przez
rodziców, rodzinę, nauczycieli, kolegów czy środowisko. Możemy wyróżnić wartości moralne,
ekonomiczne, estetyczne, poznawcze, prawne czy religijne.
Głównym przekaźnikiem wartości jest wychowanie, rozumiane jako przygotowanie
człowieka do życia i kształtowanie jego osobowości w warunkach konkretnej rzeczywistości
społecznej i cywilizacyjnej. Obejmuje ono zarówno świadome i celowe oddziaływania na jednostkę
odpowiedzialnych za wychowanie osób (rodziców, wychowawców, nauczycieli) i instytucji oraz
systemu wychowania równoległego (telewizja, radio, film, prasa, literatura, sztuka, instytucje
naukowe i kulturalne, sport itp.) ,jak i wysiłki człowieka nad kształtowaniem własnej osobowości.
Proces ten nie ogranicza się tylko do okresu dzieciństwa i młodości ? lecz trwa przez całe
życie ludzkie, gdyż zmienia się rzeczywistość i wymaga od człowieka ciągłego doskonalenia
własnej osobowości, ponieważ musi dostosować się do tych zmian zarówno dotyczących życia
indywidualnego, jak do życia w społeczeństwie.
Wychowanie spełnia dwie różne funkcje w rozwoju jednostki i rozwoju społeczeństwa, mianowicie:
 Funkcję zachowawczą, która realizuje się w organizowanych procesach wychowawczych i
oddziaływaniach naturalnych, gdyż przekazuje wychowankom dziedzictwo poprzednich
generacji ? wartości kulturowe, wzory zachowań, postawy, nawyki. Przez wychowanie
utrzymujemy ciągłość kulturową, zachowują się wartości poprzednich pokoleń.
 Funkcję twórczą, która zmierza do przygotowania jednostek do podejmowania
nowatorskich przekształceń dotychczasowych form egzystencji ludzkiej doskonalących
dotychczasowe osiągnięcia, poszukujących nowych wartości i rozwiązań w różnych
dziedzinach. Także w dziedzinie wychowania, jeśli ma ono wzbogacić i rozwijać osobowość
człowieka.
Wychowanie to wprowadzenie dzieci i młodzież w kulturę własnego narodu i społeczeństwa,
kulturę mowy ojczystej i języka ojczystego, a także oddziaływanie rodziców, wychowawców,
nauczycieli na dzieci i młodzież, jak również na starszych poprzez przykład postępowania, czyny,
wskazania słowne.
Jednym z celów wychowania jest stworzenie systemu wartości, który stanowi fundament
życia człowieka. Każdy z nas z dzieciństwa wynosi bagaż składający się z przekazanych nam przez
rodziców wartości, wzorców zachowań, nawyków, przekonań, poglądów, norm społecznych czy
zapatrywań na świat. Ten system wartości buduje osobowość i kształtuje życie człowieka. Decyduje
o tym co dla danej jednostki jest istotne, co cenne, co właściwe, co dobre, a co złe. Wpływa on
również na nasze potrzeby, dążenia, pragnienia. To głównie od rodziców zależy, jak proces ten
będzie przebiegał i jaki powstanie system wartości. Stworzenie ?właściwych? hierarchii szczególnie
ważne jest we współczesnym świecie, gdzie wartości podlegają nieustannym i szybkim zmianom.
Młodzi ludzie łatwo mogą zgubić się w tym chaosie różnorodnych poglądów i sprzecznych
informacji. A to właśnie oni potrzebują wartości, aby właściwie przebiegał ich rozwój, a w
dorosłym życiu mogliby prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie.  Tak więc, jak wychować
?dobrego?człowieka?
Wartości, które chcemy przekazać dzieciom:
Najważniejsza jest świadomość celu, do jakiego wychowanie ma prowadzić. Istotne jest to,
by nie wychowywać w sposób przypadkowy, chaotyczny, by przemyśleć i umieć uzasadnić każdy
kolejny krok podejmowany wobec wychowanka. Najpierw należy zastanowić się, które wartości są
najważniejsze i które chcielibyśmy przekazać dzieciom. Czy bardziej liczą się te materialne czy
moralne? Co jest ważniejsze ?mieć? czy ?być?? Miłość, szacunek do innych i do siebie, uczciwość,
kultura, odpowiedzialność, odwaga, współczucie, tolerancja, uprzejmość, szczerość, patriotyzm,
wiara, pomoc, wykształcenie, przyjaźń, zaufanie, ugodowość, bezpieczeństwo, pracowitość,
zrozumienie, otwartość, ciekawość świata, pokora, samodzielność? . Co stanowi największą
wartość? To rodzice muszą głęboko zastanowić się co jest dla nich ważne i zdecydować, które z
tych wartości chcą przekazać dzieciom. I znów powraca pytanie: Do czego chcemy wychować
nasze dzieci? Które wartości powinny obowiązywać zawsze? Czy te przekazywane przez dziadków,
związane z kulturą i historią naszego narodu? Które z nich straciły już na znaczeniu, a które
pojawiły się jako nowe? Jaki wpływ na rozwój naszego dziecka mają tradycje rodzinne?
Żyjemy w czasach, gdy wartości podlegają ciągłym i dynamicznym zmianom. Wartości, które
przetrwały przez stulecia nie zawsze są akceptowane przez współczesnych rodziców. Istnieją
również takie wartości, które w naszym rozumieniu nie podlegają zmianom, np. sprawiedliwość,
odwaga, pracowitość, uczciwość czy odpowiedzialność. Badania wskazują, że większość tych
?starych? wartości rodzice chcą zaszczepić swoim dzieciom.
Bardzo ważną wartością, o której nie powinno się zapominać jest wartość życia.
Współczesny człowiek wpada często w głęboki kryzys: traci sens życia. Coraz więcej osób traci
wiarę w sens życia, dlatego rodzi się potrzeba odzyskania tej podstawowej dla człowieka wartości.
Rodzice powinni więc wychowując swoje dzieci uczyć je poszukiwania "sensu życia". Świadomość
sensu życia, ostatecznej racji naszej egzystencji i wpisanych w nią wydarzeń - radosnych i
trudnych, cierpień i wzniosłych uniesień ? ma kluczowe znaczenie dla życiowej dojrzałości i
wpływa na życie człowieka w jego wszystkich, najdrobniejszych nawet przejawach.
Drugą wartością, którą należy wpajać jest wartość samorealizacji. Samorealizacja jest
wewnętrznym procesem, który pozwala człowiekowi posuwać się naprzód w jego ludzkim bycie, w
jego człowieczeństwie. Rodzice mają do spełnienia ogromnie ważną misję w której nikt nie może
ich wyręczyć: powinni pomóc swoim dzieciom zrozumieć na czym polega prawdziwa dojrzałość i
pomóc do niej dotrzeć. Muszą więc ciągle pracować nad rozwojem dziecka i jego zdolności.
Podstawową zdolnością człowieka jest umiejętność kochania. Rodzice winni więc zaangażować się
całkowicie, zarówno duszą jak i ciałem, aby ich dzieci rozwinęły w tej dziedzinie swe zdolności.
Dziecko uczy się kochać tylko wtedy, gdy samo czuje się kochane i szanowane. Rodzice winni
zatem tak postępować, aby ich dziecko odczuło tę miłość, miłość bezwarunkową, by czuło się
kochane,akceptowane,rozumiane.
Kolejna wartość to wartość innych. Współczesna kultura posiada tendencję, aby widzieć
wartość ludzi odpowiednio do tego: co mi dają lub na ile mi służą. Nie doceniamy osoby ludzkiej
samej w sobie, lecz patrzymy na nią przez pryzmat przydatności. Trzeba więc wychowywać
dziecko ku takim cnotom jak: pokora - nie jestem wart więcej niż inni, ale tyle samo co inni,
szacunek: zawsze winniśmy go okazywać innym, szczerość - nigdy nie powinienem nikogo
oszukiwać, ale zawsze mówić innym prawdę, sprawiedliwość - powinienem szanować prawa
innych ludzi, które są takie same jak moje, wyrozumiałość - powinienem rozumieć innych, zdając
sobie sprawę z tego, że każdy jest inny, miłosierdzie - powinienem z miłością pochylać się nad
nędzą i niedolą innych ludzi i pomagać im, miłość - powinienem kochać innych, służba -
powinienem służyć innym aby pomóc im wzrastać, solidarność - trzeba być solidarnym nie tylko w
radościach, ale także w smutku i cierpieniu. Jeśli jesteśmy chrześcijanami to winniśmy również
przekazać naszym dzieciom wartość "Boga" jako wartość podstawową w naszym życiu.
Jak przekazać wartości dzieciom
W wychowaniu dzieci bardzo ważnym jest stworzenie w rodzinie klimatu porozumienia i
dialogu. Przekazanie wartości powinno odbywać się w rodzinnej, pełnej miłości atmosferze.
Wychowanie w demokratycznym duchu przyniesie o wiele więcej korzyści, niż stosowanie
przymusu czy ostrej dyscypliny. Dziecko rodząc się nie ma zakodowanego regulaminu, który uczy
go moralnego postępowania. To rodzice przekazują mu wzorce zachowań w różnych sytuacjach
życiowych. Mama i tata tłumaczą dziecku, które zachowania ich zdaniem są dobre, a które złe i
dlaczego. Jak należy postępować, żeby nie krzywdzić innych i siebie samego.
Najważniejszym sposobem trwałego przekazania dzieciom wartości jest własny przykład i
harmonia między deklaracjami słownymi a życiem. Dziecko uczy się przede wszystkim przez
naśladowanie. Obserwuje postępowanie mamy i taty, słucha co mówią, patrzy jak reagują. Dzieci
przejmują hierarchię wartości od rodziców, którzy są dla nich najważniejszym przykładem.
Dzieci kierują się nie tym, co rodzice mówią, ale tym jak postępują. Najważniejsza zasada: To co
mówimy musi być spójne z tym co robimy. Słowo to tylko informacja, ale żeby mogło nabrać
znaczenia, musi być powiązane z doświadczeniem. Rodzic, który wpaja (w mowie) dziecku
wspaniałą wartość, jaką jest uczciwość, a jednocześnie jedzie z dzieckiem autobusem ?na gapę? (bo
przecież to tylko dwa przystanki), niech nie dziwi się, jak jego potomek również tak będzie
pojmował uczciwość. Później tacy rodzice obwiniają dzieci za ich nieuczciwe postępowanie.
Rodzice nie chcąc martwić dziecka, ukrywają przed nim swoje kłopoty. Dziecko widzi
zatroskanych rodziców, ale kiedy ich pyta co się stało, otrzymuje odpowiedź: ?Nic, wszystko jest w
porządku. Idź sobie pograj na komputerze.? Jak ma ono zrozumieć taką sytuację? Jaką ma z tego
wynieść naukę? Czy możemy takiemu dziecku przekazać wartość, jaką jest szczerość? Czy dziecko
takie po pewnym czasie nie dojdzie do wniosku, że jeśli komuś dzieje się krzywda, to nie moja
sprawa, zajmę się czymś przyjemnym? Przecież chcemy, żeby nasz potomek był osobą empatyczną,
współczującą innym.
Rodzice mają szansę dopiero wtedy przekazać dzieciom hierarchię wartości, kiedy sami
prowadzą zgodnie z nią swoje życie. Są oni stróżami wartości w tym, często ?trudnym? świecie,
tworzą zrozumiałe reguły i czytelne zasady postępowania swoich dzieci. Jaką nasze dziecko
wybierze drogę życia i jak sobie w nim poradzi, zależy przede wszystkim od tego, w jaki bagaż
wartości go wyposażymy. Podkreślić więc należy z całą mocą, że wychowanie do wartości będzie
tym skuteczniejsze, im bardziej oboje rodzice będą żyć życiem ukształtowanym według tych
walorów.
Wychowanie dziecka to bardzo trudne i odpowiedzialne zadanie. Człowiek, szczególnie ten
mały lub młody potrzebuje pozytywnych wzorców by mógł w pełni rozwijać swoje
człowieczeństwo. Zadaniem rodziców jest dać te pozytywne wzorce oraz wpić swojemu dziecku
dobre zasady, bo to one w obecnej chwili i w przyszłości, pomogą mu pokonać trudności i dokonać
dobrych, wartościowych i odpowiedzialnych wyborów.

Drugie opracowanie jest znacznie szersze daję wyłącznie link
http://www.ore.edu.pl/index.php?option=com_phocadownload&view=category&download=1361:program-wychowawczy-szkoy-a-personalistyczna-perspektywa-wychowania-do-wartoci&id=147:podstawy-wychowania&Itemid=1148

Transhumanista "Starzenie się to odwieczna choroba choroba która należy w końcu wyleczyć"
http://www.youtube.com/watch?v=RGdaHHHHWoA
http://www.transhumanism.pl/ (strona niekomercyjna)
"Człowiekowi mądremu cała ziemia jest dostępna, gdyż ojczyzną szlachetnej duszy jest cały świat" Demokryt

5

Odp: Wychowanie do wartości zamiast religii

Teraz więcej konkretów moja znajoma z krosna dała wam w pigułce coś ciekawego mianowicie swoja publikację która została doceniona w Słowacji. Na uniwersytecie preszowskim uznawana jest za guru aksjologii.

?Wartość to podstawowa kategoria aksjologii, oznaczająca wszystko, co cenne i godne pożądania, co
stanowi cel ludzkich dążeń? . W filozofii i pedagogice o wartościach mówi się zazwyczaj
w znaczeniu moralnym, określając to, co jest z punktu widzenia społecznego dobre lub złe, właściwe lub
niewłaściwe, pożądane czy zasługujące na potępienie?
Galarowicz podaje, że ?wartość? oznacza to, co jest cenne, godne pożądania i co stanowi przedmiot
szczególnej troski oraz cel ludzkich dążeń, a także kryterium postępowania człowieka. Pojęcie wartości odnosi
się do osób, rzeczy, sytuacji, zjawisk, idei, itp. oraz do ich określonych właściwości. W ujęciu filozoficznym
wartości dzielą się na pozytywne (dodatnie) i negatywne (ujemne), np. prawda - kłamstwo, piękno - brzydota,
141
dobro - zło, zdrowie - choroba , pracowitość-lenistwo, lojalność ? nielojalność,
uczciwość ? oszustwo, wierność ? niewierność, opiekuńczość ? zaniedbanie.
Już od dawna dostrzegano pewną zależność między wartościami moralnymi określającymi dobroć
człowieka a cechami natury ludzkiej. Wskazywano na fundamenty dobra i zła, które wywodzą się z uczuciowej
natury jednostki a nie ze świata obiektywnego, zewnętrznego, który podlega przeobrażeniom ze strony tej
jednostki.
Psychologiczne ujęcie wartości skupia się na ich znaczeniu w życiu psychicznym człowieka a także w
rozwoju jego osobowości. Wg M. Rokeacha wartości to trwałe przekonania, że specyficzny sposób
postępowania jest osobiście lub społecznie godny preferencji. Są to, więc pewne wyznaczniki kierujące ludzką
aktywnością .
G. Kloska uważa, że ?wartość, to przedmiot lub cecha przedmiotów, do których ustosunkowują się ludzie
i które oddziałują na ludzi, wpływając także na ich zachowania, lub mówiąc krótko: to przedmioty ludzkich
dążeń?.
Zauważmy, że wszystko wokół nas podlega naszemu wartościowaniu. Codziennie dokonujemy oceny
swojego stanu ducha, czyjegoś lub swojego wyglądu, własnych czy czyichś wyborów, osiągnięć, porażek,
zachowań. Jak podaje Michałowski ? wartości zaspokajają różne nasze potrzeby i są środkiem motywującym do
działań i zmuszają do dokonywania wyborów i podejmowania decyzji. Ponadto
wyznaczają kierunek motywów działania i aktywności a także decydują o realizowanej wizji życia przez
każdego człowieka.
Wartości zajmują poczytne miejsce w życiu społecznym i kulturowym jednostki, gdyż stanowią czynnik
kształtujący różne konstelacje relacji międzyludzkich, a wszystkie te relacje mają udział w tworzeniu życia
wspólnotowego i nadają sens normom społecznym regulującym zachowania wszystkich ludzi wchodzących w
skład środowiska społecznego. Normy te narzucają nam model zachowania, który jest spójny z oczekiwaniami
społecznymi i nie przynosi społeczeństwu szkód, gdyż ludzie pilnują przestrzegania tych norm, a w przypadku
ich łamania ? interweniują i domagają się sankcji społecznej bądź prawnej. Nieuświadomienie i brak akceptacji
wartości uznawanych w społeczeństwie za prawe (moralność, prawość, pracowitość, uczciwość, godność,
solidarność  ,sprawiedliwość  ,lojalność,  prawdomówność,  rzetelność,  emfatyczność,  pomocniczość,
humanitaryzm i inne) niesie groźbę sankcji społecznych (krytyka, odsunięcie z grupy społecznej, marginalizacja,
wykluczenie i inne) oraz sankcje prawne (grzywna, zakład poprawczy, zakład karny) za zachowania i działania
człowieka sprzeczne z przyjętymi normami (niemoralne zachowanie, nieuczciwość, oszustwo, lenistwo,
niesprawiedliwość, nielojalność, kłamstwo, nierzetelność, brak empatii ? surowość, zachowania niehumanitarne
i inne).
Reasumując - wartości są to:
1. Rzeczy i sprawy ważne, cenne, pożądane.
2. Życiowe drogowskazy, mapy, kompas.
3. Standardy naszych myśli, postaw i zachowań, które mówią o tym, kim jesteśmy, jak żyjemy i jak
traktujemy innych ludzi.
4. Kryteria naszych ocen, decyzji i wyborów.
Wobec powyższego są bezsporne przesłanki, by poprzez właściwe kierowanie wychowaniem ku wartościom
pożądanym społecznie, powodować u młodych ludzi ?otwarcie na wartości?, poznawanie ich, akceptację
(uwewnętrznianie) i kierowanie się nimi w życiu.
Potrzeby człowieka a system wartości
Istnienie silna zależność preferowanych wartości od stopnia zaspokojenia potrzeb człowieka. Abraham H.
Maslow dzieli potrzeby na: fizjologiczne, bezpieczeństwa, przynależności i miłości, szacunku, samorealizacji i
samourzeczywistnienia, wiedzy i zrozumienia oraz estetyczne.
Potrzeby fizjologiczne, są to potrzeby podstawowe, ich zaspokojenie pozwoli na pojawienie się innych-
wyższych, a w razie niezaspokojenia mogą się ponownie pojawić i dominować w organizmie. Potrzeby
bezpieczeństwa pojawiają się, gdy potrzeby fizjologiczne są względnie dobrze zaspokojone. Człowiek poszukuje
bezpieczeństwa w stałej pracy, religii, kontaktach z innymi. Potrzeba przynależności i miłości przejawia się jako
głód stosunków z ludźmi. Niezaspokojenie tej potrzeby, stanowi podłoże zjawisk niedostosowania społecznego.
Potrzeba szacunku, występuje jako potrzeba osiągnięć, prestiżu, odpowiedniej pozycji społecznej. Potrzeba
samourzeczywistnienia, dotyczy ludzkiego pożądania spełnienia tendencji człowieka, aby zrealizować to, czym
się jest potencjalnie. Natomiast potrzeby wiedzy, przejawiają się w zrozumieniu otaczającego nas świata,
konstruowaniu systemu wartości. Zachodzą na nie potrzeby estetyczne
Zimbardo nieco modyfikuje hierarchię potrzeb Maslowa i wprowadza trzy nowe grupy potrzeb:
estetyczne, poznawcze i transcendentne. Przedstawia się to w następujący sposób:
1. Potrzeby fizjologiczne ( potrzeba pożywienia, odpoczynku, tlenu i wody, seksualnego spełnienia,
uwolnienia od napięcia).
142
2. Bezpieczeństwo (wolność od strachu, wygoda, spokój, potrzeba bezpieczeństwa).
3. Przynależność (potrzeba więzi, afiliacji, kochania i bycia kochanym).
4. Szacunek (potrzeba zaufania do samego siebie, poczucie własnej wartości i kompetencji, szacunek do
siebie, szacunek ze strony innych ludzi).
5. Potrzeby poznawcze (wiedzy, rozumienia, nowości).
6. Potrzeby estetyczne (harmonii i piękna)
7. Samorealizacja (potrzeby spełnienia swego potencjału i posiadania stosownych celów).
8. Transcendencja (duchowe potrzeby utożsamienia z kosmosem).
Przy czym niezaspokojenie potrzeb niższego rzędu (począwszy od potrzeb fizjologicznych) uniemożliwia,
utrudnia zaspokojenie potrzeb wyższego rzędu.
Skutki niezaspokojenia potrzeb
Długotrwałe niezaspokojenie ważnych dla człowieka potrzeb i brak możliwości znalezienia sposobów
zastępczego ich zaspokojenia może być przyczyną podejmowania zachowań niezgodnych z normami
społecznymi (łamanie prawa, kradzieże, wymuszenia, gwałty, rabunki, morderstwa itp.) i panującym w
środowisku zewnętrznym układem wartości, oraz głębokich zaburzeń osobowości. W psychice dzieci i
młodzieży są one głębsze i trwalsze, gdyż osoby w tym wieku są jeszcze mało odporne na niepowodzenia
i emocjonalnie nieprzygotowane do walki z narastającymi trudnościami.
Wychowanie do wartości wobec zadań profilaktyki społecznej
W sytuacji zagrożenia zachwiania się hierarchii wartości i przedkładania w życiu tych, które określane są
mianem antywartości i niosą niebezpieczeństwo łamania praw i życia niezgodnego z przyjętymi zasadami życia
społecznego ? zasadne wydaje się być podjęcie wszelkich działań zmierzających do zapobiegania, ograniczania
a nawet eliminowania takich niepokojących zjawisk zaliczanych do grupy patologii społecznych. Temu służy
profilaktyka społeczna.
Według Lesława Pytki profilaktyka społeczna, czyli prewencja, to ?dziedzina wiedzy i umiejętności
praktycznych w skali mikro i makrospołecznej, służących zapobieganiu występowania tzw. dewiacyjnych i
patologicznych zjawisk społecznych, zwanych niekiedy problemami społecznymi (?); ewentualnie służących
nierozprzestrzenianiu się tychże zjawisk, jeśli już wystąpiły?. Ponadto ? ten sam Autor podaje, że ?Zadaniem
profilaktyki społecznej jako nauki praktycznej jest opis, wyjaśnianie i przewidywanie rozwoju zjawisk
chorobliwych, szkodliwych, , celem skonstruowania programów, strategii, procedur ich zwalczania tak w
wymiarze społecznym, globalnym, jak i w wymiarze lokalnym lub indywidualnym?.
Ze względu na formę stosowanych środków prewencyjnych, uprzedzających można wyłonić profilaktykę
pozytywną (kreatywną) i negatywną. Profilaktyka pozytywna polega na zastosowaniu ?w skali globalnych
środków pozytywnych, inicjujących, konstruktywnych, druga polega na niedopuszczaniu do dewiacji i
dysfunkcji poprzez środki negatywne : blokadę, zakaz, mandat, sankcję, odstraszanie, napiętnowanie itp.. Ale
możliwy jest podział działań ze względu na inne kryteria np. profilaktyka ofensywna ? profilaktyka defensywna,
przedprzestępcza-poprzestępcza itp.?
Ważnym aspektem w kwestii niezaspokojenia potrzeb i jej skutków, wydaje się być problem odporności
na sytuacje trudne. Maria Tyszkowa wskazuje na wiele czynników decydujących o odporności, czyli zdolności
do umiejętnego znoszenia zwiększonego obciążenia psychicznego powstałego w warunkach napięcia
emocjonalnego. Zalicza do nich: zaspokojenie potrzeby kontaktu emocjonalnego z jedną osobą, aktywność i
samodzielność, wysoką stabilną samoocenę oraz ustalenie perspektyw życiowych i sensu życia. Istotny jest także
stan zdrowia, aktualny stan emocjonalny a także wyuczone nawyki reagowania na sytuacje trudne. Autorka
także zaznacza jak dużą rolę odgrywają postawy rodzicielskie na sposoby reagowania przez dzieci na sytuacje
trudne. Negatywne postawy nie sprzyjają wytworzeniu się odporności na sytuacje trudne. W kształtowaniu się
odporności sprzyjają tyko postawy akceptacji, współdziałania z dzieckiem, dawania mu rozumnej swobody oraz
uznania jego praw. Zadania te można zastosować w odniesieniu do szkoły. Stosunek dziecka do nauki jest
pozytywny tylko wtedy, gdy zaspokaja ona jego podstawowe potrzeby charakterystyczne dla danego okresu
rozwojowego. W przeciwnym razie następuje znudzenie, brak zapału do nauki, niechęć do siebie, obniżenie
poziomu życia intelektualnego i aspiracji a w ostateczności objawy patologiczne
Brak możliwości zaspokojenia swoich pragnień, daremność wysiłków dla zaspokojenia potrzeb związana
jest z frustracją, czyli stanem psychicznym silnie zabarwiony uczuciem negatywnym, które pojawia się wtedy,
gdy człowiek napotyka trudności, nie osiąga upragnionego celu. Uczucia te, to często: bezsilność, bunt, złość,
agresja, zniechęcenie, apatia, które nie tylko jednostka może kierować na samego siebie, ale i na innych ? stąd
tak ważne w wychowaniu jest kształtowanie umiejętności panowania nad negatywnymi emocjami, ale też
umiejętność pokonywania przeszkód, podejmowania wyzwań, a tą drogą jest wprowadzanie dziecka w
niewielkie frustracje i nauka radzenia sobie z przeciwnościami, trudnościami i pokonywanie ich.
143
Wobec tego, jakimi sposobami wprowadzić jednostkę w świat wartości moralnych, które dają podstawę
kształtowania właściwych postaw moralnych i społecznych?
1. Podkreślać szczególną rolę rodziny w kształtowaniu właściwych postaw moralnych, społecznych, bo
właśnie w rodzinie dziecko odbiera pierwsze ?lekcje? socjalizacji.
2. Wskazywać właściwe i prawe autorytety do naśladowania.
3. Własnym przykładem dawać świadectwo moralnego i zgodnego z wymogami zasad społecznych
zachowania.
4. Zarówno w środowisku naturalnym, jakim jest rodzina, grupa rówieśnicza, grupa towarzyska, jak i w
środowiskach o charakterze instytucjonalnym (przedszkole, szkoła, zakład pracy, szpital, dom dziecka,
zakład karny i inne) powinien funkcjonować przejrzysty i obowiązujący wszystkich ? swoisty regulamin
współżycia społecznego, oparty na prawach i obowiązkach lecz bazujący na ogólnie przez społeczeństwo
przyjętych zasadach współżycia, gdzie jasno określone są sankcje, za nieprzestrzeganie tych norm.
5. Wczesna edukacja dzieci i młodzieży w zakresie wychowania moralnego oparta na wykorzystaniu
wartościowej literatury dziecięcej i młodzieżowej, wskazywaniu właściwych postaw społecznych
(autorytetów, wzorów do naśladowania) w otoczeniu realnym (rodzina, grupa rówieśnicza, szkoła, osoby
publiczne), jak i fikcyjnym (film, teatr, telewizja, gry komputerowe).
6. Krzewienie wartości moralnych w życiu codziennym i podczas procesu edukacyjnego w szkole i innych
placówkach edukacyjnych.
7. Rozwijanie zainteresowań i pasji, które we właściwy sposób zagospodarują czas wolny i staną się
przyczynkiem do autokreacji.
8. Należy dyskretnie monitorować kontakty dzieci i młodzieży ze środowiskiem pozarodzinnym i
przestrzegać o ewentualnych przykrych konsekwencjach ( w sieci ? na forach internetowych,
komunikatorach, portalach społecznościowych; jak i z grupą rówieśniczą czy towarzyską, by zapobiec
ewentualnemu podejmowaniu zachowań ryzykownych (zawieranie przygodnych znajomości, kontakt z
subkulturą, kontakt z osobami o zaburzonej, patologicznej osobowości itp.)
9. W środowisku rodzinnym, jak i szkolnym czy też opiekuńczo-wychowawczym w stosunku do dzieci i
młodzieży należy stosować jednolity front oddziaływań wychowawczych oraz adekwatny do wieku
dzieci ? system nagród i kar motywujących do przestrzegania przyjętych zasad funkcjonowania
społecznego.
10. Zalecana jest konsekwencja w egzekwowaniu ustalonych zasad.
11. W przypadku łamania norm ustalonych regulaminem należy wyciągać konsekwencje, ale też dać
możliwość naprawienia krzywdy i rehabilitacji.
12. Zachęcanie do podejmowania prac społecznie użytecznych, które sprzyjają samodzielności,
odpowiedzialności, pokonywaniu trudności, empatii, pracy nie tylko dla siebie, ale i dla innych (dyżury,
wolontariat, grupy wsparcia i inne).
13. Wskazywanie i omawianie z dziećmi i młodzieżą przypadków łamania zasad społecznych i ukazywanie
przykrych konsekwencji takiego działania.
14. W razie potrzeby dokonywanie zmian w obszarze prawa i jego przepisów, dla uprzedzania eskalacji
zjawisk patologicznych (w zakresie ruchu drogowego dla ograniczenia wypadków drogowych, w
obszarze korzystania z zasobów sieci w Internecie ? dla ukrócenia możliwości penetracji stron
niedozwolonych dla dzieci i młodzieży do 18 roku życia, itp.)
15. Wprowadzanie ograniczeń, zakazów mających przystopować szerzenie się niepokojących zjawisk
społecznych (zakaz sprzedaży napojów alkoholowych osobom przed 18 rokiem życia, zakaz palenia w
miejscach publicznych i inne)
16. Piętnowanie zjawisk społecznie szkodliwych poprzez media, opinię publiczną.
17. Społeczne piętnowanie wulgaryzowania języka ojczystego, nieetycznej komunikacji społecznej.
18. Prowadzenie szeroko pojętej profilaktyki społecznej w konkretnych kwestiach społecznych poprzez
radio, telewizję, Internet, teatr, reklamę, ulotki informacyjne, billboardy, plakaty, akcje społeczne,
zakazy, nakazy, ukazywanie alternatywnych i właściwych społecznie zachowań.
19. Zaangażowanie w akcje profilaktyczne osób znanych, cieszących się autorytetem społecznym, jak
również instytucje (policja, straż miejska, sądy, szkoły, zakłady pracy, szpitale i inne) oraz instytucje
pozarządowe i osoby prywatne do propagowania zdrowego trybu życia, właściwego zagospodarowania
czasu wolnego, życia zgodnego z zasadami moralnymi itp.
20. Wskazywanie dzieciom i młodzieży konsekwencji nieprzestrzegania prawa i norm moralnych, które w
ostateczności doprowadziłoby do chaosu, bezprawia, zachwiania bezpieczeństwa publicznego,
niebezpieczeństwo rozbojów, napadów, gwałtów, morderstw, zdziczenia i radykalnego obniżenia jakości
życia, poziomu kulturalnego, obyczajowego, co w ostateczności doprowadziło by do kryzysu
społecznego a nawet wojny.
21. Wskazywanie korzyści osobistych płynących z praktykowania w swym życiu wartości moralnych
(poczucie szczęścia, spełnienia, właściwego zachowania pozytywnie ocenianego przez społeczeństwo,
144
ochrona przed demoralizującym wpływem otoczenia, posiadanie własnych hamulców moralnych,
harmonijne życie z otoczeniem, reprezentującym ten sam świat wartości, akceptacja społeczna i inne).
Powyższe wskazania, są jedynie pewną bazą naszych społecznych obowiązków wobec młodego pokolenia w
zakresie profilaktyki społecznej i należy je włączać do opracowywanych programów profilaktycznych.
Zakończenie
Są znaczące przesłanki ku stwierdzeniu, że dzieci i młodzież wychowywana ku wartościom moralnym i
społecznym będą starać się ich przestrzegać i przeciwstawiać takim negatywnym zjawiskom, jak: nie uznawanie
autorytetów, łamanie prawa, agresywność, niehumanitarność, lenistwo, wandalizm, kłamstwo itp., a w
przyszłości właśnie oni, będą budować przyszłość następnych pokoleń opartą na zdrowych zasadach życia
społecznego opartych na aksjologicznych podstawach.

Transhumanista "Starzenie się to odwieczna choroba choroba która należy w końcu wyleczyć"
http://www.youtube.com/watch?v=RGdaHHHHWoA
http://www.transhumanism.pl/ (strona niekomercyjna)
"Człowiekowi mądremu cała ziemia jest dostępna, gdyż ojczyzną szlachetnej duszy jest cały świat" Demokryt

Posty [ 5 ]

Strony 1

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » WYCHOWANIE, ZDROWIE I EDUKACJA DZIECKA » Wychowanie do wartości zamiast religii

Zobacz popularne tematy :

Mapa strony - Archiwum | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2018