Monotonne Życie i Samotność

Witam,
Piszę tutaj może po to by się wyżalić.Wiem że to głupie z mojej strony ale nikt mnie nie rozumie a nawet tak naprawdę nie mam komu mówić o swoich sprawach.Jestem poprostu samotny... Moje życie strasznie się zmieniło od momentu odejścia dziewczyny którą naprawdę kocham,sam jestem zdziwiony że aż tak bardzo.Nie pozwala mi to spać,budzę się po nocach,śni mi się czasem właśnie ona.Przywiązałem się do niej tak bardzo że nie mogę przestać myśleć,była wspaniała,kochałem i kocham nadal mimo iż tak bardzo mnie raniła i pokazywała swoją niedojrzałość.Wiem że jestem chłopakiem i powinienem być trochę twardszy,jednak to nie wychodzi,w dzień rozstania płakałem jak dziecko a nawet jeszcze teraz nie mogę się powstrzymać,najczęściej przychodzi to wieczorami.Nie radzę sobie sam ze sobą,każda inna dziewczyna jest brzydka,głupia,nie odpowiada mi kompletnie nic,boję się że nie pojawi się lepsza,tak samo wrażliwa,kochana,słodka chociaż też i bardzo wredna,odkryła swoją twarz przez ostatni miesiąc bycia razem stąd też to zerwanie,oczywiście sama to zakończyła z powodu ciągłego żądania wyjaśnień czemu się tak zmieniła.Myślę że nie mogę sobie nic zarzucić choć szukałem winy również w sobie,byłem naprawdę dobrym chłopakiem,czułym,miłym,dla niej zrobił bym chyba wszystko,była i będzie najważniejsza nawet gdy kogoś poznam,chyba że z czasem mi to minie tak samo jak i uczucie w co wątpię,co prawda nie pierwsza moja dziewczyna ale pierwsza pod względem prawdziwego uczucia z mojej strony.Próbuje sobie też wmawiać że Ona nic do mnie nie czuje i muszę żyć dalej ale gdy obudzi mnie sen z jej udziałem nie potrafię nic innego jak tylko tęsknić,zadręczać się w tym i płakać.Zajmowanie się czymkolwiek pomaga by nie myśleć,lecz na krótko.Jest mi tak bardzo źle że znienawidziłem w pewnym sensie płeć żeńską,nie wierzę że będzie dobrze,że znajdę kogoś prawdziwego i szczerego ponieważ każda z dziewczyn,koleżanki,znajome,okazują obojętność,każda mówi "jak ona mogła Cię tak potraktować,ja bym nie mogła",a same robią w sumie to samo,dają wycisk swoim chłopakom i mężom.Wszystko jest takie zakłamane i często aż śmieszne,ze wszystkich źródeł wynika że to dziewczyny są bardziej wrażliwe i uczuciowe,chcą bliskości i poczucia się szczęśliwą.Mogę stwierdzić że to jakiś mit chociaż wiadomo że nie każda musi być taka sama,ja bynajmniej nie spotkałem odróżniającej się od stada ponieważ wszystkie jakie do tej pory poznałem nie mają ponad garstki uczuć jeżeli chodzi o docenienie kogoś.Trudno teraz o dziewczynę która naprawdę pokocha,nie tylko to powie lecz i okaże,spędzi wspólnie czas i będzie wierna.Czuję że potrzebuje kogoś ponieważ w moim życiu jest teraz pustka.Żyję sam dla siebie a chcę żyć dla kogoś,oddać serce i całego siebie.Nie mam pomysłu na życie ponieważ każdy mnie odtrąca,żyję sam,próby poznania kogoś kończą się porażką ponieważ nie odnajduje w nikim tego czegoś. Ma ktoś pomysł co mogę zrobić ze swoim życiem? Tak bym nie był już sam? Na chwilę obecną nie mam żadnych pomysłów,proszę o jakieś konkretne rady i z góry dziękuję.