Samotność po urodzeniu dziecka...

Jestem młodą  mamą,  czego wcale nie żałuję,  bo mam najkochańsze dziecko na świecie Ale od czasu porodu,  nie istnieje  w świecie  moich znajomych,  nawet kuzynostwa w moim wieku,  co prawda większość znajomych mam w Poznaniu, a że względów  czysto finansowych musieliśmy  się  przeprowadzić do mniejszego  miasta.  Dostaje świra już  w domu wciąż  sama,  sama i sama,  pranie,  sprzątanie,  gotowanie,  zajmowanie się dzieckiem i tak od 9 miesięcy,  nieprzerwanie.  Żadnej  chwili, minuty,  sekundy dla siebie,  w dodatku cały  czas wylewane jest na mnie wiadro pomyj przez rodzinę,  że szkoły nie skończyłam,  że mój facet mało zarabia,  że to,  że tamto,  a prawda jest taka że nikt nie interesował się czy mam na bilet do szkoły,  czy mam co jeść,  szkoły nie skończyłam bo nie miałam funduszy, a mieszkałam sama,  matka wyjechała  z ojczymem do Danii, ojciec ma nową rodzinkę we Wrocławiu i tak na prawdę gówno kogo obchodzi moje życie,  ale każdy się dziwi czemu nie skończyłam tej formalnej szkoły i każdy tylko mnie krytykuje,  czarna owca rodziny... Ale z tym się pogodzić że byłam mojej matce tylko potrzebna gdy trzeba było zająć się moimi siostrami bo ona leżała bo miała kolejnego kaca.  Od tego czasu czasem kupi mi pampersy albo mleko dla małego,  ale za każdym razem wysluchuje na swój temat kazań.  Czuję się jak gówno pomieszane z błotem,  nic mi się już nie chce,  nie mam sił na to wszystko,  dobija mnie ten świat,  i to żeby to powiedzieć i z siebie wyrzucić muszę pisać o tym na Forum,  bo może ktoś chociaz to przeczyta...