8-letni związek rozstanie po urodzeniu dziecka

Zobacz ja wczoraj napisalam mój post. Jakże bym chciała żeby mój mąż był taki jak ty. A on jest taki jak twoja partnerka. Woli z matką i ojcem być niż tworzyć prawdziwą rodzinę. Dobrze zrobiles, ze chciales własnego mieszkania. To może być problem przy małym dziecku, na pewno kobiecie byłoby ciężko. Ale razem byście mieli szansę na zbudowanie relacji, której u mnie brakło. Twoja dziewczyna nie dojrzała do rodziny, albo boi się że będzie sama z dzieckiem. Może boi się ze nie da sobie rady. Porozmawiaj szczerze, czego się obawia. Rodzice mają na nią duży wpływ, ale to ty jesteś ojcem, to z tobą ma to dziecko. Dlaczego wybrała ich. Musisz z nią szczerze porozmawiać

Właściwie to było do przewidzenia, bo wspólne mieszkanie z rodzicami prawie zawsze powoduje mniejsze lub większe konflikty.
Dziewczyna pewnie nie końca przecięła pępowinę. To z Nią powinieneś rozmawiać i rozmawiać, do skutku, aż coś w końcu ustalicie.

Jak od początku mieliście problem z ustaleń decyzji o wspólnym życiu. To teraz raczej nie licz na to że coś wskórasz uporem czy walką o dziecko. Pozostaje ci być obecnym przy dziecku na tyle co oni ci pozwalają. A od strony prawnej możesz sobie zasądzić prawa do bycia z dzieckiem sam. Pod warunkiem że ze twojej strony nie ma nic do zarzucenia ? Myślę że ślub tu nic nie zmieni i daj sobie spokój z planami na przyszłość przy takiej kobiecie. Już to usłyszałeś trafiłeś na córunię tatusia której dobrze w ciepłym gniazdku.

Bylibyśmy juz rok po ślubie gdyby nie jej rodzice i ich pomysły na nasze wesele. Rozmawialiśmy i oboje chcieliśmy wziąć ślub razem z chrztem dziecka. A teraz jakoś dziwnie po słowach ojca aby dokonała wyboru między rodzina a mną to nagle jest moja wina. Bo 8 lat się zastanawiałem tak? Jak zwykle wina musi być po właściwej stronie czyli faceta.

Wyciągnięcie jej z domu rodziców jest nierealne. Dzisiaj rozmawiając z nia przez telefon i informując, że zaraz przyjadę do dziecka usłyszałem w słuchawce głos jej matki: "proszę tutaj nie przyjeżdzać ani dziś ani nigdy".

Ja po okolo 8 latach chodzenia z chlopakiem ktory nie chcial rodziny-odeszlam.
tez nabralam do niego obrzydzenia i zamknelam wszytskie drzwi. wygonilam go.
dzis mam 36 lat, ani dziecka, ani faceta ani rodziny ani nawet dobrej pracy

Dziewczyna juz Cie nie kocha, zniecheciles ja do siebie, owym dlugim chodzeniem i laska ze sie ozenisz, ...dlatego woli byc z rodzicami i dzieckiem. i miec spokoj od ciebie.

tak tylko lipa jest taka że nagrywać  bez poinformowania osób (w tym wypadku dziewczyny )  nie można bo jest to prawnie zakazane  i to rodzice dziewczyny mogli by wnieść sprawe o znieważenie ich prywatności ;/. także z tym ostrożnie  ... a co do manipulacji i szantażu o kasę dla dziecka  to myślę  że  on jeden przeciwko "teściom " którzy pewnie lepiej zarabiją to pewnie też  nie wygra ..;/.. Ładne pranie mózgu zrobili tej dziewczynie jej rodzice .. nie da sie ukryć.. skoro własnego zdania nie ma  i rodzice we wszystkim decydują ;/ a co gorsze ta kobieta ma 29 lat i tak sie daje sterować  i kontrolować ;/

Na początku maja odbyły się 2 rozprawy sądowe (o alimenty i o ustalenie stałego miejsca zamieszkania dziecka). Matka dziecka zobowiązała się przed sądem, że nie będzie mi utrudniać w spotkaniach z dzieckiem. Wszystko ładnie na sali sądowej. Od tamtego momentu widziałem dziecko 2 razy Ciągle wymyśla jakieś choroby jak nie swoje to dziecka i mówi: "Widzenia nie będzie!" Czy ja próbuję się dostać w odwiedziny doi zakładu karnego czy co? Ostatnim razem zagroziła, że jak dotknę dziecko to od razu idzie z nim do domu i koniec spaceru. Dzisiaj dzień ojca Ja nie mogę być przy moim synku Złożyłem wniosek do sądu o ustalenie kontaktów i czekam na informację o dacie rozprawy. Proszę powiedzcie dlaczego ona tak postępuje? Tyle kobiet chce aby ojcowie choć trochę zainteresowali się swoimi dziećmi a tu w moim przypadku jest odwrotnie- ja chce ale mam to uniemożliwione. Kiedy ona zrozumie, że to dziecku wyrządza szkodę. Powiedziała, że dziadków nie da mu poznać (moich rodziców). Wychowuje go sama ze swoją mamą i bratem a ja nie wziąłem własnego dziecka na ręce od marca Nie odbiera telefonów, rzadko odpisuje na sms. Oczywiście jak pojadę to nikt nie wychodzi. Nawet aktualnego zdjęcia synka nie chce wysłać...

??? Chyba odpisałaś nie w tym poście...

Nic się nie stało :-)

Wydaje mi się, że ona w końcu dojrzeje, ale to może dłuuugo potrwać. Dziewczyna obudziłaby się gdyby zabrakło pomocy rodziców. Jak sobie zda sprawę, że zostanie sama z 'problemem' (dzieckiem) wróci z płaczem. Tylko, że wtedy będzie chciała wrócić ze strachu, a nie z miłości.
Sama nie wiem co bym zrobiła na Twoim miejscu. Jeśli chcesz odzyskać ją i dziecko to są w sumie dwie opcje: dalej naciskać i usiłować dotrzeć do tej dziewczyny, albo odpuścić i udawać pogodzonego z sytuacją - być może po jakimś czasie przekona się co straciła.

Słuchaj, piszesz że tam jej brat się kręci. Nie da rady go gdzieś złapać i wziąć na męską rozmowę, żeby powiedział o co chodzi, w czym jest problem?

A sąd nie zaproponował mediatora?

Urodzenie dziecka to wielki ciężar dla psychiki kobiety i jej ciała. W domu może liczyć na pomoc mamy, a w mieszkaniu będzie sama z rozwrzeszczanym bachorem, więc poniekąd rozumiem choć nie pochwalam jej decyzji. Nie odpuszczaj, staraj się, dbaj o dziecko i o nią mimo wszystko a wywalczysz swoją rodzinę.

Może burzy hormonalnej nie przechodzą, ale na pewno widza reakcje córki po rozmowie z Tobą. I na pewno nie są to reakcje pozytywne. A mogę się założyć, że jest to płacz i psychiczny dołek. Więc nie ma się co dziwić, że nie pałają miłością do sprawcy depresji córki...

Sad nie zaproponował mediatora. Dziecko urodziło się na początku marca wiec od tamtego czasu widziałem je tyle razy ze można na palcach obu rąk policzyć. Ja próbuje z nią normalnie rozmawiać, nie chce niepotrzebnego stresu i kłótni. Czas leci, dziecko z każdym dniem się zmienia, rozwija. Ja także chciałbym to wszystko widzieć :-( Chciałbym być dla niego najlepszym ojcem na świecie, zbudować prawdziwa wiez między nami. Tylko ze wszystko to jest skutecznie utrudnianie... :-(

Niestety nie... Nie chce się wtrącać bo to nie jego sprawy. Poprostu trzyma jej stronę bez względu na to czy ma rację czy nie. Nie można dotrzeć do nikogo.

No i co u ciebie autorze? Działasz coś? Kontaktowałeś się z byłą dziewczyną, albo z jakimś prawnikiem?

Chlopak to moze ty wynajmij to mieszkanie i porwij dziewczyne z dzieckiem czytam to i sama nie wiem co Ci doradzic... Mysle ze ta twoja ladka jest bardzo zmanipulowana i sama juz nie wie co dla was dobre a co nie. Szkoda mi Ciebie bardzo i dziecka i dziewczyny twojej tez mi szkoda bo jej starzy spieprza zycie i zostanie stara panna z dzieckiem...  Czas dziala na twoja niekorzysc... Im dluzej ona tam przebywa tym bardziej ma wyprana psychike. Moze zapros ja na spacer na randke nawet bez dziecka. Lato jest idzcie na spacer pogadaj z nia szczerze. Po spacerze mozesz zaaranzowac obejrzenie mieszkania do wynajecia i zapytac czy jej sie podoba i czy chcialaby tu z Toba zamieszkac albo przynajmniej sprobowac... Moze daj jej poczuc sie przez Ciebie kochana. Ze Ty walczysz nie tylko o dziecko ale i o nia. Popieprzone to strasznie. I nie piszcie autorowi ze dziewczyna biedna bo 8 lat musiala czekac na slub. Wydaje wam sie ze wesele jest lekiem na cale zlo?? Slub to tylko obraczka na palcu i milosci i wiernosci wam nie zagwarantuje. Mozna zyc szczesliwie na kocia łape albo miotac sie w nieszczesliwym zwiazku ale sformalizowanym. Wszystko zalezy od ludzi....

Już mam za sobą rozprawę o ustalenie kontaktów z synkiem. Tylko 2 razy w tygodniu ale za to pewne - nie tak jak do tej pory czyli częste utrudnianie. W sądzie została poinformowana o tym, że ja przy każdej próbie utrudnienia mam wzywać policję a po kilku takich wybrykach z jej strony składać wniosek do sądu o ukaranie. Chyba to zadziałało bo jest wyraźna poprawa. Natomiast co chwila powstają nowe problemy o których nie mówiłem w sądzie... Np. kategoryczne zabranianie zrobienia dziecku zdjęcia kiedy się uśmiecha itd. Wiadomo, że jak każdy rodzic chcę mieć zdjęcia synka z każdego etapu jego życia. Nie próbuję tutaj robić nic złego. Przy ostatniej próbie zrobienia dziecku zdjęcia - zasłoniła synka swoim ciałem Skoro nie mam ograniczonych praw rodzicielskich to wydaje mi się, że mam prawo do tego wszystkiego co ona. Czy to nie jest też w jakimś stopniu utrudnianie z jej strony? Oczywiście nie chodzi mi tutaj o składanie wniosku o ukaranie tylko o jasną informację dla niej żeby się otrząsnęła, że źle postępuje...

Bzdura....
Każdą rozmowę,jeżeli biorę w niej udział mam prawo nagrywać,bez informowania swojego rozmówcy.Poza tym,mam prawo nagrywać osoby trzecie,również bez ich wiedzy czy zgody.Jedyne czego mi nie wolno,to publikować tych rozmów.Nie ma czegoś takiego jak "znieważenie prywatności".Są natomiast,dobra osobiste,które mogą zostać narażone na szwank,podczas jakiejkolwiek publikacji bez zgody osób trzecich.Wszystko to,co zostanie nagrane,może zostać przedstawione w sądzie.Mylicie pojęcia...to nie są "owoce zatrutego drzewa",o których było głośno swojego czasu.

Znowu do Was zajrzałem... Nie chcę iść do psychologa... Ostatnio byłem i jakoś niezbyt mi pomógł Matce dziecka ciągle robią się jakieś krosty na oczach których jej zdaniem winien jestem ja ponieważ czasami miałem jakąś krostkę na twarzy. Jej ojciec jest sanitariuszem w szpitalu i wie więcej niż nie jeden lekarz. Od razu postawił diagnozę że muszę mieć gronkowca złocistego. Poszedłem na badanie. Pobrali mi wymaz ze skóry i czekałem na wyniki. W między czasie poszedłem do innej kliniki i zrobiłem jeszcze wymazy z gardła, ucha, nosa. Ucho gardło, nos - nie wyhodowano bakterii patogennych. Wymaz ze skóry - Staphylococcus Aureus MSSA (+). Wystraszony zacząłem antybiotykoterapię. Teraz powtórzyłem badania i wszędzie czysto. Oczywiście przez ten cały czas nie brałem dziecka na ręce. Matka dziecka żądała zaświadczenia, że zostałem wyleczony. Poszedłem do lekarza. Opisał wszystko ładnie. Praktycznie od początku do końca ze szczegółami. Napisał, że nie wyhodowano bakterii patogennych (wymaz z nosa, gardła, skóry, ucha). Po dostarczeniu matce - dalej nie pozwala brać dziecka na ręce bo nie napisał, że nie wyhodowano gronkowca Wiem, że śmieszne bo powyższe o tym wszystkim w zaświadczeniu mówiło. Poszedłem drugi raz, wyjaśniłem i lekarz po zdziwieniu dopisał, że nie wyhodowano bakterii patogennych w tym gronkowca. Dzisiaj byłem u synka. Nie daje brać na ręce bo lekarz zaświadczenia nie potrafi wystawić. Ma mi napisać że zostałem wyleczony z gronkowca. Trzeba im chyba narysować... Wiem, że to wszystko jest specjalnie. Co chwila coś nowego do dopisania abym tylko nie miał styczności z synkiem. Zadzwoniłem na policję. Poinformowali mnie żeby udać się znowu do sądu rodzinnego. Tylko zanim do tego dojdzie to u mnie jakieś 3 m-ce. A dziecko u mnie na rękach było w marcu zaraz po porodzie Kąpałem synka tylko raz Może powinienem z tym udać się do MOPS-u? Brak bliskości z synkiem powoduje u mnie straszny smutek, szczerze to jest mi coraz gorzej. Jest taki kochany, wyciąga do mnie ręce a tamta go zabiera... Kocham go całym sercem i chce być dla niego najlepszym tatusiem ale robią wszystko aby do tego nie dopuścić. Przez to wszystko nie mam chęci do życia. Zawsze byłem aktywny, energiczny, wesoły. Kurcze ale już nie pamiętam kiedy to było... Każdy dzień jest teraz wypełniony o przyszłości, o tym jak to będzie gdy synek dorośnie. No i oczywiście - co jeszcze będę musiał ustalać w sądzie żebym miał na to zgodę... :(:(

Była partnerka ma doszczętnie wyprany mózg,jej rodzice to chyba jacyś psychole. Szczerze powiedziawszy po przeczytaniu całego wątku aż nie dowierzam że takie baby jeszcze chodzą po ziemi. Miała możliwość założenia czegoś swojego,własnej rodzinki a wybrała nienormalnych rodziców. Nie poddawaj się,walcz o syna. Na twoim miejscu posiliłabym się jeszcze o postraszenie "cudownej"mamusi synka o odebraniu praw do dziecka. Może się wystraszy i opamięta. To jest niepojęte że musisz zrobić szereg badań by wziąć własne dziecko na ręce a w gruncie rzeczy i tak go dotknąć nie możesz.Może zasugeruj że jak nie pozwolą na NORMALNE kontakty z dzieckiem,twoim dzieckiem to alimentów na oczy nie zobaczą...Coś mi tu śmierdzi-wydaje mi się że laska chce ciągnąć tylko kasę. Wyobrażam sobie jak jej zachowanie odbija się na twojej psychice. Nie wiem która mądra wymyśliła że ma twoja była do Ciebie obrzydzenie po tym jak 8 lat czekała na ślub. Ja czekam ponad 7 lat na oświadczyny,czekam niecierpliwie,mieszkamy razem więc i ten ślub nic nie zmieni.Jedno jest pewne ślub nie jest lekiem na szczęśliwy związek to tylko obrączka i kawałek papierka z podpisem. Nie możesz się poddać,nie możesz popaść w depresje-bądź silny dla syna i miej nadzieję że to się kiedyś skończy.

Porozmawiaj z matką Twojego dziecka na spokojnie, może ona powoli chce się wydostać z tego chorego domu? Może chociaż raz w tygodniu dodatkowo pokazałaby Ci małego na skype? Cokolwiek, ale żeby Was to zbliżyło. Może wreszcie w niej coś pęknie. A do psychologa dodatkowo możesz iść, nie zaszkodzi, a pomoże na pewno.

Dobra teraz widzę że chyba coś kombinują....

W zyciu tego nie mow. To nie jest ani romantyczne, ani slodkie ani dojrzałe. To jest najzwyklejsza manipulacja i wciaganie dziecka. Ja jestem dobry, mamusia jest ta zla.  Glupie wciaganie dziecka w rozgrywki miedzy soba.

Tak jak myślałem. Pytałem o spędzenie czasu z synkiem w święta. Otrzymałem odpowiedź, że święta są w czwartek, piątek i sobotę a ja sądownie mam ustalone inne dni tygodnia. Nie będzie chciała przełożyć któregoś dnia na ten świąteczny. Będzie spędzać czas z rodziną. Ja synka w święta nie zobaczę. Dziwnie się zachowuje. Raz jest lepiej, raz gorzej. Ostatnio pytała mnie czy już układam sobie życie z inną kobietą. Nie rozumiem jej zachowania. Nawet nie mogę się dogadać co do chrztu dziecka. Ona chce abyśmy sami poszli do kościoła z rodzicami chrzestnymi. Bez naszych rodziców. Przecież dziadkom też się należy być obecnymi w takiej chwili. Inaczej chrztu nie chce robić... Cały czas mi przypomina o tym, że chciała ślubu... Tak jakbym ja tego nie chciał... Czy powinienem ze względu na dobro dziecka pomyśleć, że jeszcze można ratować cokolwiek w tej sytuacji? Czy ona zadając takie pytania też może w jakiś sposób powoli rozumieć pewne rzeczy? Co o tym wszystkim myślicie? Bardzo mi pomaga pisanie o tym tutaj z Wami - jest mi ciężko a pozwalacie mi trochę inaczej na to spojrzeć za co serdecznie dziękuję

Dzień dobry , niestey też jestem w podobnej sytuacji, po urodzeniu naszego dziecka i przywiezieniu narzeczonej do domu jej rodziców kontakt się urwał, na próżno moje telefony wizyty i maile    ale może od początku, mam na imię Marcin 33lata, w 2014 roku w czerwcu poznałem wspaniałą kobietę (jak wtedy myślałem), zaczeliśmy się spotykać i po krótkim czasie zostaliśmy parą w styczniu 2015 oświadczyłem się, chciałem też prosić o rękę jej rodziców ale powiedziała że teraz nie- później, tak samo miała się sprawa z poznaniem naszych rodziców (ja znam jej rodziców a ona moich) ale rodzice nasi się nie znają, wszystko się układało dobrze, planowaliśmy na czerwiec 2015 ślub, spędzaliśmy ze soba każdą wolną chwilę, nie widzieliśmy świata po za sobą, ja dodatkowo po różnych przejściach odzyskałem wiarę w miłość, zrozumienie i zaufanie między dwojgiem ludzi, w kwietniu tego roku okazało się że moja pani jest w ciąży, ucieszyłem się niesamowicie (kobieta lat 37) , w końcu rodzina żona dziecko i wielka radość że będę ojcem i mężem , mam dom który od roku remontuję i mówię - to teraz w czerwcu slub, porud w grudniu to akurat skończę remont na urodziny dziecka, ale ona mówi nie   ja nie chce mieszkać tam, przeprowadziłam się do gdynii i w rumi mieszkać nie będę, a ślub po urodzeniu dopiero, bo nie chce brać ślubu w ciąży (troche mnie to zdziwiło ale pomyślałem że może to szok związany z informacją o ciąży), zdecydowała że lekarz prowadzący będzie w jej rodzinnej miejscowości 300km od gdyni, ok zgodziłem się (skoro ma czuć się dzięki temu lepiej) przez ten cały okres raz w miesiącu podróż 600km do lekarza i z powrotem (transport opłacałem ja + co drugi miesiąc lekarz  oraz częśc na lekarstwa itp) w grudniu na samym początku miałem zawieść ją do szpitala już w miejscowości rodzinnej, po drodze kupic łózeczko które wybrała oraz resztę rzeczy które potrzebuje, wyprawka, zabawki już w domu czekały, więc przyszedł dzień przed wyjazdem wracam z pracy dzwonię i  pytam o której jedziemy czy zamówiła upatrzone łóżeczko, czy coś potrzebuje a ona mówi że szfagier dzisiaj wiezie ją i mamę a łózeczko kupi siostra, źle się z tym poczułem ale pomyślałem że zagubiona może jest w tym wszystkim więc nie naciskam bo stres jest teraz najmniej potrzebny, na drugi dzień pojechałem do niej po pracy 300km, była u siostry w domu, usiedliśmy i pytam dlaczego teraz mnie tak odepchneła i nie chce żebym był przy niej, nie chce łózeczka, odpowiedziała że boi się porodu i chciała poprostu wcześniej tam jechać, mówię że wystarczyło powiedzieć i zawiózł bym was wcześniej, a co do łózeczka to mówi że przecież teraz będą wydadki i jeszcze nie raz coś kupię naszemu maleństwu, ok myślę, stres hormony ,   dzień porodu 10 grudnia, jestem w pracy - dostaję wiadomość ze zdjęciem jej i naszej cudownej córeczki, zdrowej z bujną czupryna, pytam czy wszystko dobrze i czy w sobotę mogę przyjechac, zgodziła się, ale w sobotę dzwoni że już wychodzi ze szpitala zmęczona jest i że w niedziele mogę przyjechac wtedy zostanę z nimi u jej siostry i w poniedziałem urzędowe sprawy załatwimy i wracamy wieczorem do gdyni, przyjechałem ,jak zobaczyłem nasza córeczkę, takie maleństwo wspaniałe (jestem dorosły , zawsze myślałem ze jestem twardym człowiekiem ale widząc ją popłakałem się jak dziecko) , siostra jej poscieliła mi spanie w pokoju z małą i narzeczona (wstawałem za nią w nocy, wyręczając ją w czym tylko mogłem, przecież poród jest cięzkim przeżyciem dla kobiety , jak i podczas ciaży nie jest łatwo) w poniedziałem wstaliśmy, nakarmiłem małą , pomogłem zmienić pieluszkę    (pierwsze moje dziecko więc dużo nauki przedemną) i mieliśmy jechać do urzędu ale stwierdziła ze siostra jedzie gdzieś to zostanę z małą a ona podjedzie do szpitala a urząd to po powrocie do gdyni bo jest zmęczona- ok rozumiem     wieczorem spakowaliśmy wszystko, i wracamy do domu jej rodziców, złozyłem na miejscu łózeczko , poożyliśmy małą spać i następnego dnia mieliśmy razem wykompac pierwszy raz nasze maleństo, mówię to jak odpoczniesz wstaniesz daj znac o której to przyjade  , wieczorem sms jak zasze -dobranoc śpij dobrze, gdyby coś potzreba to zadzwoń, napisz a przyjadę   we wtorek po pracy dzwonię ale nie odbiera, wiec jadę dzwonie domofonem a jej matka mówi że dzisiaj ona się xle czuje- ok pojechałem do domu ale piszę do niej co się dzieje i nic zero odzewu, martwie się więc jadę wieczorem i pytam czy mogę zobaczyc je pomóc , że skoro źle sięczuje to przecież jestem od tego żeby pomóc, zając się dzieckiem kiedy ona nie może ale słyszę że nie i że zobaczę dziecko jak ona wyrazi zgodę, wróciłem do domu zastanawiając się o co tu chodzi, co się stało, przecież wczoraj wszystko było dobrze, piszę-nic, dzwonię-nic, przyjechałem-domofon milczy, w środę dostaję wiadomość od matki naszegi maleństwa   ,  "wyrządziłeś mi wiele krzywd, jesteś złym człowiekiem"!!!!!!!, a dziecko jest jej , nie moje , ja tylko ją zapłodniłem , pewnośći)    ?!?!?!?!!?w tym momencie mój świat legł w gruzach, dzwonię- nic , piszę nic i do dnia dzsiejszego, nie mogę się pozbierać po tym wszystkim, w szpitalu nie podała kto jest ojcem więc w urzędzie też tego nie zrobi pewnie, boje się że moze byc to depresja po porodzie albo już sam nie wiem co, próbuję nawiązać jakiś kontakt z nią ale milczy lub pisze takie rzeczy ze mam czasami ochotę z mostu skoczyc, chcę być przy niej i dziecku Kocham je obie nad życie, niestety zero odzewu z jej strony, w ostatecznoośći pójdę do sądu ale to ostateczność, bo w tej całej sytuacji ucierpi tylko dziecko tak naprawde,    w chwili obecnej czuję się bezradny, nie wiem co powinienem zrobić,, dla mnie irracjonalna sytuacja nie rozumiem

-...- również Twoi rodzice mają prawo do kontaktów z wnukiem - podobnie jak Ty mogą wystąpić do sądu o ustalenie kontaktów. Poza tym możesz wystąpić o rozszerzenie kontaktów z dzieckiem - jest coraz starsze, może już spędzić noc poza domem ( oczywiście pod Twoją opieką), możesz też domagać się sądownie ustalenia kontaktów w święta, np w poniedziałek wielkanocny, w pierwszy dzień Bożego Narodzenia,  jak będzie starszy - na tydzień ferii zimowych i na miesiąc wakacji.

Marcin.m - co się stało może wyjaśnić tylko Twoja dziewczyna. Co do kontaktów z dzieckiem - bierz przykład z poprzednika. Postaraj się ustalić kontakty z matką dziecka, a gdy to nie będzie możliwe - wnieś o ustalenie kontaktów do sądu.

Ile snu w ciągu dnia potrzebuje dziecko mające 10 miesięcy? Wiem, że to może być w zależności od dziecka inaczej... Pytam ponieważ już nie pamiętam który raz z rzędu synek śpi kiedy go odwiedzam. Niezależnie czy to jest 8, 11,13,15,17. Przez cały czas moich odwiedzin śpi. Budzi się na koniec. Czy moje odczucia o specjalnym zajmowaniu się dzieckiem tak aby zasnął tuż przed moim przyjazdem jest na miejscu? Czy to moje przewrażliwieniu po tym co już się stało do tej pory? Co gdy matka mojego dziecka kogoś pozna i będzie chciała się wyprowadzić np. 200 kilometrów od mojego miejsca zamieszkania?

kazdy ma wady, i ty i ona, i ja i on.
kazdy.
jednak coraz wiecej samotnych kobiet ktorym marzy sie dziecko.
matka mojej kolezanki sama zacheca ją, "idz w bok" to wychowamy same.moja kolezanka ma 34 lata i coraz czesciej o tym mysli.
bardzo mi szkoda tych chlopakow, bo jacy by nie byli to ich szkoda. bo ktos im odbiera dziecko i degeneruje tylko do roli dawców.
mam taki przypadek-37 latka wraca do bylego meza, chociaz byl kawal pierdoly, jak zachodzi w ciaze to jakos dwa tygodnie po porodzie go wykopuje.jej sie marzylo dziecko i juz. niewazne z kim. byle miec.teraz piastuje tego dzieciaka z babcią i dziadkiem. ot co. rysiu nie wie co zle zrobil.
nie wazne jaki byl pan rysiu-dal sie nabrac.moim zdaniem.pan rysiu i wy-marcin i ty autorze tematu.
drugi przypadek-biedny moj byly chlopak. chwalil sie ze bedzie ojcem. matka dziecka odeszla przed porodem.
to nie ostatni przypadek. gdy nami, kobietami rzadzi instynkt jestesmy w stanie to zrobic.szkoda, co nie?
przepis jest taki-związek byle jaki, ciaza i powrot do rodzicow.
pracuje z taka jedna pania-wlasnie tak zrobila.
trzymajcie sie.