SMSY które nigdy nie będą wysłane

"Mamo, zapomniałam wyłączyć prostownicę z kontaktu.. jestem w pracy. Proszę, wyłącz ją. Całuski " --- Ta  wiadomość nie zostanie dziś wysłana, bo właśnie skończyło mi się konto

A tak serio.. To Twojego sms z taką treścią nie wahałabym się wysłać ... ;]

Tez mam takie smsy do eksa

To dobry wątek. Ja mam tylko jedną osobę, do której chciałabym napisać, ale wiem, że nigdy się nie odważę. Ok, będę płakać pisząc to, ale może najlepiej będzie to z siebie wyrzucić, nawet jeśli on nigdy tego nie przeczyta...

"Mijają właśnie trzy lata, odkąd to się zaczęło i skończyło. Myślisz czasem o mnie? Pamiętasz mnie jeszcze? Żałujesz, że mnie poznałeś, czy żałujesz, że mnie zostawiłeś? Wiele razy odtwarzałam sobie w myślach wszystkie nasze spotkanie, których zresztą nie było wiele i nie znam odpowiedzi na pytanie - co zrobiłam źle. Nie wiem, dlaczego z dnia na dzień postanowiłeś zerwać kontakt, odciąć się ode mnie. Pewnie ty widzisz to inaczej, bo przecież to ja usunęłam cię z "chłopaka" na fb i ze znajomych. Tylko, że zrobiłam to po dwóch tygodniach bez żadnego słowa od ciebie. Czy gdybyśmy poznali się w inny sposób niż internet, czy gdybyśmy mieli wspólnych znajomych też by się tak to skończyło?
Wiem, że nikt nie chce się męczyć z człowiekiem, który ma niskie poczucie wartości. Nawet ci kiedyś powiedziałam, że jestem niespecjalna, wypadało zaprzeczyć i tak zrobiłeś. Miałam być według ciebie wyjątkowa, tylko... jak mogę w to wierzyć, skoro nasza znajomość nawet się nie skończyła, tylko rozmyła w powietrzu?
A może po prostu potrzebowałeś sponsorki na kino i na kawę w fantazyjnych knajpkach? Tę różę wtedy dał mi kelner, a nie ty.
Jestem wściekła na to, że przeżyłam z tobą swój pierwszy pocałunek, jednocześnie ciesząc się, że nic więcej nie zdążyłeś mi zabrać. Choć wtedy te chwile bliskości były mi miłe, bardzo miłe, niczego tak nie pragnę, jak tego, by o nich zapomnieć.
Ale nie mogę, bo nie rozumiem. Nie rozumiem tego, co się stało. Wiem, że żyjesz, i że jest "fabulous" według swojego profilowego zdjęcia na fb.
Kim dla ciebie byłam?
Żałuję, że cię spotkałam. Żałuję, że nie okazałeś się być Facetem przez duże F i nie powiedziałeś mi wprost - odczep się dziewczyno, nie podobasz mi się. Tylko zniknąłeś.
Ah, czekaj, pewnego razu, nie dając się ponieść emocjom byłam wdzięczna za lekcje, które mi dałeś. Nigdy więcej nie dam się nikomu nawet pocałować na pierwszym spotkaniu. By jeszcze siebie szanować po tym, gdy znikną jak ty. Nie, nie chcę tak myśleć. Ze wszelkich sił staram się byś nie był cieniem na moich przyszłych związkach. Nigdy nie będę płaciła za faceta. Za siebie owszem, ale nigdy za drugą osobę, dziękuję za tę lekcję. Nigdy też nie będę się czuć, jako ta głupsza w związku, NIGDY. Wiem też, czego unikać w facetach. Tego, by nie czepiali się otoczenia, tej maminsynkowości. Przyszły partner będzie mnie trzymał za rękę dlatego, że chce, a nie dlatego, że "spełnia moje oczekiwania".
To mi zależało i żałuję, że zależało mi tak bardzo. Za dużo łez przez ciebie wylałam.
Nie lubię pozostawiać niezamkniętych, niedopowiedzianych spraw. Ale ty taką zostaniesz. Nie chcę ci tego wysłać, bo nie mogę przewidzieć twojej reakcji. Może zrobiłbyś to, co robisz najlepiej, zignorowałbyś to, a może odpisałbyś mi tak, że moja pewność siebie, którą sobie pomalutku odbudowywuję znów legła w gruzach. Wolę wiec to zostawić, przestać o tym wszystkim myśleć.
Dobrze tylko, że to się skończyło jak skończyło. Dobrze, że miałam przy sobie koleżanki, które razem ze mną wieszały wszystkie psy na tobie, bo myślałabym tylko, że to moja wina, że to ze mną jest coś nie tak.
Opowiadałeś, że ostatnia dziewczyna "rzuciła cię przez fb". Mówiłam, że ja bym nigdy tak nie zrobiła. I nie zrobiłam. Czekałam, bardzo długo czekałam aż się odezwiesz, ale musiałam przestać czekać.
Zraniłeś mnie. Możliwe, że to wszystko moja wina, choć nie widzę czemu miałoby tak być. Chcę przestać o tym wszystkim myśleć. Zapomnieć".

Za długie na smsa. Ale to chciałabym mu powiedzieć.

Minął już prawie rok odkąd po 30 miesiącach zwatpilas w Nas. Przez ten czas Twojej nieobecnosci w moim życiu wiele zrozumialem. Wiem, że każdym brakiem odpowiedzi na Twój kontakt przez ten rok ranilem Cie, ale tak było lepiej dla mnie i dla Ciebie. Wiedz, że to było najtrudniejszą rzeczą pod Słońcem, kiedy serce krzyczało o odpowiedź, a mózg mówił nie. Chciałbym żebyś zniknęła z mojego życia na zawsze tak jak Cię o to prosiłem wtedy w czerwcu. Skonczylo sie juz wszystko, szanuję Twoją decyzję a Ty uszanuj moją i uznaj, że nie ma sensu dalej ciagnac tej znajomości. Tak bedzie najlepiej. Bez tego zamiast iść na przód stoję w miejscu a czasami nawet się cofam. Wiem, że mnie kochasz, ale też wiem, że powrót to coś czego zdecydowani i pewne powinny być dwie osoby. Nie czuję do Ciebie już o nic żalu.Dziekuje za wszysto, za każda wspólnie spedzona chwile i każde okazane szczescie, radosc, śmiech, placz, zal, smutek. Moze kiedys jeszcze cos nas polaczy. Zycze ci powodzenia i wykorzystaj swoje zycie jak najlepiej.