W dzisiejszym poście poproszę o pomoc.
W przedszkolu, do którego uczęszcza moja córka jest dość liczna grupa dzieciaczków z osiedla, co się wiąże z utrzymywaniem kontaktów poza przedszkolem. Niekiedy jako rodzice spotykamy się z sytuacjami, że wszystkie dzieci bawią się ze sobą w najlepsze, a niekiedy, że jedno dziecko wyklucza z zabawy drugie. Zawsze się obawiałam, że moje dziecko zostanie właśnie tym wykluczonym, ponieważ kiedyś sama tego doświadczyłam. Ale nie przekazywałam moich negatywnych emocji córce- wręcz przeciwnie, tłumaczyłam wszystko w taki sposób,by myślała zawsze pozytywnie. Dziś właśnie spotkała mnie, a raczej moje dziecko dziwna sytuacja, w której jedno z dzieci powiedziało, że moja córka, jako jedyna z grona dzieci, nie może go odwiedzić- chociaż przed chwilą świetnie się bawili na placu zabaw. Nie wiem jak reagować na takie zachowanie 6- latka. Czy pokornie trzymać dziecko za rękę i czekać aż tamten zmieni łaskawie zdanie, czy też dać mu do zrozumienia, że nie jest niezbędny mojej córce do życia i doskonale sobie poradzi bez odwiedzin w jego domu? Jak postępować ze swoim i cudzym dzieckiem w takiej sytuacji?
Podobne tematy
- bbasia
- Redaktor Działu Psychologia
- Nieaktywny
czy też dać mu do zrozumienia, że nie jest niezbędny mojej córce do życia i doskonale sobie poradzi bez odwiedzin w jego domu? Jak postępować ze swoim i cudzym dzieckiem w takiej sytuacji?
Ty chcesz dyskutować z sześciolatkiem i dawać mu do zrozumienia, że się na niego obraziłaś? No, daj spokój.
Natomiast powinnaś moim zdaniem wytłumaczyć swojej córce, że ludzie są różni i nie muszą się ze wszystkimi przyjaźnić. I że czasem tak bywa, że ktoś nam zrobi przykrość, ale że to nie oznacza, że jest gorsza itp. Jeżeli córka jakoś bardzo przeżywa ten brak zaproszenia, to jako rekompensatę zaproponuj jej jakieś atrakcyjne, wspólne spędzenie czasu.
No właśnie to miałam na myśli pisząc o "daniu do zrozumienia". Czyli wziąć z rączkę swoją córkę i prowadząc do domu tłumaczyć, że kolega ma zły dzień i muchy w nosie obracając to wszystko w żart. Dziękuję za podpowiedź, co zrobić gdy... Bo przyznam się szczerze, że w tamtej chwili, gdy usłyszałam co mówi do mojej córki wszystkie złe chwile związane z odrzuceniem do mnie wróciły i stałam jak wryta. Smutne ale prawdziwe. Dobrze, że mnie nie poniosło i nie wygarnęłam jego rodzicom jak wychowali Swojego syna. Uff... jeszcze raz dziękuję.
- bbasia
- Redaktor Działu Psychologia
- Nieaktywny
Wiesz co, im mniej będziesz ingerowała w relacje córki z kolegami tym lepiej. Ty ją wspieraj, chwal, mów, że dla Ciebie jest najlepsza, najpiękniejsza, najmądrzejsza i kochana. I pozwól jej samej rozwiązywać konflikty w grupie rówieśniczej. Nadgorliwość rodziców w tym temacie wyrządza dziecku więcej szkody niż pożytku. Ono musi się nauczyć radzić sobie samo.
W dzisiejszym poście poproszę o pomoc.
W przedszkolu, do którego uczęszcza moja córka jest dość liczna grupa dzieciaczków z osiedla, co się wiąże z utrzymywaniem kontaktów poza przedszkolem. Niekiedy jako rodzice spotykamy się z sytuacjami, że wszystkie dzieci bawią się ze sobą w najlepsze, a niekiedy, że jedno dziecko wyklucza z zabawy drugie. Zawsze się obawiałam, że moje dziecko zostanie właśnie tym wykluczonym, ponieważ kiedyś sama tego doświadczyłam. Ale nie przekazywałam moich negatywnych emocji córce- wręcz przeciwnie, tłumaczyłam wszystko w taki sposób,by myślała zawsze pozytywnie. Dziś właśnie spotkała mnie, a raczej moje dziecko dziwna sytuacja, w której jedno z dzieci powiedziało, że moja córka, jako jedyna z grona dzieci, nie może go odwiedzić- chociaż przed chwilą świetnie się bawili na placu zabaw. Nie wiem jak reagować na takie zachowanie 6- latka. Czy pokornie trzymać dziecko za rękę i czekać aż tamten zmieni łaskawie zdanie, czy też dać mu do zrozumienia, że nie jest niezbędny mojej córce do życia i doskonale sobie poradzi bez odwiedzin w jego domu? Jak postępować ze swoim i cudzym dzieckiem w takiej sytuacji?
Z 6 latkami ...a szczegolnie z własnym dzieckiem należy rozmawiać, tłumaczyć itd. Warto się przyglądać dlaczego zostało odrzucone: może grupa zrobiła z niego tzw.kozła ofiarnego.. Albo .. Co mozemy osobiście nie dopuszczać do siebie- ma zachowania np.bije inne- których grupa nie dopuszcza. Może być różnie, wart przyglądać się sytuacji. Przytoczenie dla przykładu takie wykluczenie: grupa odrzuciła dziewczynke, gdyż inna, o silniejszej osobowości ..zazdrosna o wiele, po prostu zrobiła jej zła opinie, obgadujac itd... Prostym rozwiazaniem jest wprowadzenie tego dziecka do grupy i .. Ono samo swoim zachowaniem udowodni, ze jest fajnie. Przedszkolaki dużo widza, proszę nie lekceważyć ich młodych zdolności poznawczych. Są bardzo dobrymi miernikami,wyczuwając o wiele szybciej fałsz, kłamstwa itd.
Ale sytuacja nie równa sytuacji ... Warto porozmawiać z dzieckiem czy może wie, dlaczego tak się dzieje, przyglądać się grupie na ile to możliwe, spróbować tez spokojnie zapytać inne dzieci, ... Porozmawiać z nimi, dlaczego tak a nie inaczej. Nie ma to jak Wielki Przyjaciel ...to może być początkiem nowych relacji w grupie . warto spróbować .. 
nic tak dobrze nie buduje relacji, jak traktowanie kogoś na równi i z należnym mu szacunkiem,dzieci to szczególnie doceniają.
6 2015-06-08 18:06:14 Ostatnio edytowany przez mrowczan123 (2015-06-08 18:08:46)
Uważam, że to jest normalne zachowanie ( wyeliminowanie kogoś z grupy). Twoje dziecko nie będzie cały czas, teraz czy w dorosłym życiu, akceptowane przez każdą osobę na świecie. Dziecko musi sobie zdać sprawę, że każdy człowiek jest inny i nie każdego musimy lubić. Oczywiście dzieci są okrutniejsze ( zazwyczaj) od osób dorosłych i dlatego robią to w taki szczery, do bólu sposób.
Nie mam tutaj namyśli tego aby dziecko mściło się na tym dziecku, które nie zaprosiło go do wspólnej zabawy. Trzeba przekonać dziecko, że nie każdy musi się lubić. Powiedzieć, że kiedyś na pewno znajdzie super przyjaciół z którymi będzie spędzać większość czasu.
Taka sytuacja może mieć głębszy sens. Mianowicie może dzieci nie chcą się bawić z Twoim dzieckiem, ponieważ bije inne dzieci, zachowuje się niegrzecznie. Oczywiście ty jako mama możesz tego nie zauważać, gdyż ( jak większość mam) nie jesteś obiektywna wobec swojego dziecka. Dlatego można przeprowadzić wywiad wśród innych mam co się dzieje, że Twoje dziecko nie zostało zaproszone na wspólną zabawę bo przecież po za domem razem się świetnie bawią
Dobrze, że mnie nie poniosło i nie wygarnęłam jego rodzicom jak wychowali Swojego syna.
Uznaliby Cię za lekko szurniętą i mieliby rację.
Nie można zmuszać żadnego dziecka to zabawy z innym dzieckiem, bo ''tak wypada''.
Ty też zapraszasz do siebie na siłę ludzi, których nie lubisz?
Potem wychowujemy emocjonalnych kłamczuchów, którzy wszystko robią ''pod publiczkę''.