facet i jego przyjaciółka

Nie wtulamy się w przyjaciół płci przeciwnej. Jeśli jest przyjaźń, to bez podtekstów, a to podtekst jest. Moim zdaniem on o niej myśli nie tylko jak o przyjaciółce. A zresztą - jak się jest w związku to przyjaźni się z partnerem, a nie z jakąś obcą babą. Mój były miał kilka takich "przyjaciółeczek" i jak się finalnie okazało każda była bardziej bliższa, niż mówił i niż ja myślałam.
I co to znaczy, że przez nią rozpadły się jego poprzednie związki? Zapewne są dwa prawdopodobne powody. Pierwszy to taki, że on porównywał mimowolnie te dziewczyny do niej, zawsze na ich niekorzyść i po prostu się sypało, a drugi to taki, że wszystkie szczegóły opowiadał tej babie i ona mu w głowie mąciła, "doradzała".
No i on cię okłamał, nie zapominaj o tym.
Na razie nie przyznawaj się do szpiegowania, tylko pilnuj sprawy i trzymaj rękę na pulsie.
Porozmawiaj z nim też o tej relacji. Ja bym była ciekawa, czy on jej o was opowiada i czy ona ciebie jakoś ocenia.

Dziekuje za odpowiedzi i rady.
Rozmawialam z nim wczoraj i widzial, ze cos jest nie tak, ze placze i jestem smutna, wiec powiedzialam, ze czuje, ze jest ze mna nieszczery kiedy o niej opowiada i zapytalam czy sie z nia widzial... On wtedy przyznal sie i powiedzial, ze tak, ze zobaczyli sie na chwile pierwszego dnia i nie chcilal mi o tym mowic bo wiedzial, ze bede zazdrosna... Potem zapytalam czy ona miala jakis wplyw na jego poprzednie zwiazki, na co on, ze nie, niby dlaczego, i zaczal mowic, ze kiedys mu mowila, ze ona nie chce sie spotkac zeby nie rozwalic mu zwiazku... I ze to bylo bez sensu bo przeciez oni nic do siebie nie czuja, potem jeszcze cos dodal, ze pisali jeszcze dzisiaj ze soba, tak luzno po prostu jak kumple....

Ciezkie to wszystko jest dla mnie i czuje, ze on o niej mysli   i ona go po prostu kreci, bo jest osoba atrakcyjna. Wydaje mi sie, jestem pewna, ze nie zdradzilby mnie z nia fizycznie, bo wiem, ze zdrada jest dla nas obojga definitywnym koncem wszystkiego, ufam mu i wiem,  ze bedac ze mna nie zrobilby tego.... Natomiast flirt z nia, myslenie o niej i patrzenie na nia jak na obiekt seksualny jest dla mnie nie do zniesienia i nie wiem jak moglabym z nim o tym porozmawiac.

Niestety róże formy komunikacji powodują takie sytuacje - "przyjaciółki' z netu. Rzeczywistość jednak wiele weryfikuje. Znam taka parę, gdzie mąż się zachowywał podobnie jak Twój. Koleżanka tylko wirtualna ale coraz bliższa. Były kłótnie o nią itd. ale to nic nie dało. W końcu to tylko wirtualna znajomość. Ona ma swoje życie męża a tylko sobie rozmawiają. Będąc w jej stronach, razem... spotkali się z nią. Jej męża nie było w domu tylko dzieci. Oczywiście nie on tylko moja znajoma podtrzymywała rozmowę z tą jego przyjaciółką. Reasumując wirtualnie można sobie tworzyć jakieś wyobrażenia a konfrontacja jest bezlitosna.
Co do tego przypadku - tamta kobieta kompletnie nie jest zainteresowana bliższą znajomością, ot sobie pogadją. A co siedzi w jego głowie? To już on sam wie. Plus taki, że jest z Tobą szczery.

Cholera, meczy mnie fakt, ze wiem tyle rzeczy, ktorych nie moge mu wygarnac...
Jestesmy ze soba pol roku dopiero, ale laczy nas naprawde mocna wiez i wiem, ze on mnie kocha, dba o mnie, bywa tez zazdrosny, mowi ze boi sie, ze go zostawie bo nie bede mogla zniesc jego nerwowosci, nalegal abysmy spedzili poprzednie swieta razem z jego rodzina, bardzo chce pozna moich rodzicow, mowi o naszej wspolnej przyszlosci, chce zebym przeniosla sie do jego miasta i zapewnia mnie, ze jestem najwazniejsza...
Ja niewyobrazam sobie zycia bez niego, nie chce go stracic, ale nie chce byc oszukiwana, brzydze sie i boje sie zdrady, ktora dla mnie jest nie do wybaczenia... A zdrada to dla mnie tez flirt, myslenie o kims w kontekscie seksualnym itp.
I przede wszystkim wiem, ze ta niepewnosc mnie wykonczy psychicznie, a jestem pod tym wzgledem bardzo slaba..

Boje sie jego reakcji na to, ze naruszylam jego prywatnosc czytajac jego wiadomosci, on bardzo ceni niezaleznosc w zwiazku. Bedzie tez mi wygarnial, ze mu nie ufam.
Nie boje sie tego, ze wybierze ją, wydaje mi sie, ze mu naprawde na mnie zalezy, ale jest nia po prostu zauroczony i mu sie podoba plus wiem, ze jest typem flirciarza...

Prawda jest taka, z twoich opisów to wynika, że uwiązałaś się wokół niego, swojej wyidealizowanej o nim wizji, ale ni w cholerę ci się w tym związku nie podoba, bo czujesz, że on nie jest z tobą szczery, nie masz do niego zaufania. Kochana, sama tworzysz w sobie konflikt wewnętrzny: nie jesteś w stanie zaakceptować takiej sytuacji (łudzisz się i samą siebie oszukujesz), a trwasz w tym jakby było super. Faceta poznaje się po czynach, nie po gatkach szmatkach o niby przyszłości. Słowa nic nie kosztują, czyny tak (nakłady czasu, zaangażowanie, pieniądze).

Wypisz wymaluj... Ehhhh
Nie ma przyjaźni damsko- męskiej.

Ja bym się z tą kobietą spotkała i powiedziała jej wprost, że chcesz, by się usunęła dla dobra twojego partnera i waszego związku. Że wiem o flircie i że ma się od faceta trzymać z daleka, jeśli ma choć trochę przyzwoitości. I że jest typowym psem ogrodnika, sobie nie weźmie, ale innej też nie da. Jeśli jest kobietą z zasadami i na poziomie, to zrozumie i zrezygnuje z tej pseudoprzyjaźni. Ale prawdopodobnie mu doniesie o waszej rozmowie i wtedy zobaczysz prawdziwą, wściekłą twarz swojego "misia". Bo że idealizujesz to niezaprzeczalny fakt. Facet jest wygodnicki, ma ciebie i chce jeszcze ją. Jedną do domu, do prania, sprzątania i gotowania, a drugą, tą "niedostępną" do flirtowania i ukradkowych spotkań. Lubi flirtować i nie ma w związku z tym wyrzutów sumienia. A do tego cię okłamuje. Porażka.
A ta baba chyba ma nie po kolei w głowie, skoro wie, że była przyczyną rozpadu jego poprzednich związków, a mimo to trzyma go blisko siebie.

Rozmawialam z nim wczoraj jeszcze raz, powiedzialam, ze ciagle siedzi mi w glowie to, ze mnie oklamal o tym spotkaniu i ze jestem o nia zazdrosna. Bardzo sie zdenerwowal, zaczal sie pakowac, chcial wyjechac, mowil, ze ta zazdrosc jest juz chora i panikuje, ze nie dal mi nigdy powodow do zazdrosci, zawsze mi mowil o jego kontsktach z nia szczerze, oprocz tego jednego  razu, bo wiedzial, ze bede zazdrosna, bo taka czesto bywam. Rzeczywiscie, mowi mi jesli ona do niego dzwonila albo pisala bo miala problem w swoim zwiazku. To moge mu przyznac. Kolejna rzecz to mowil, ze jesli cos by do niej czul przez te ponad 3 lata znajomosci to wczesniej by sie z nia spotkal i ze ją po prostu bardzo lubi i dobrze mu sie z nia rozmawia.
Powiedzial, ze mnie kocha i chce ze mna byc, ale ta moja podejrzliwosc jest wyniszczajaca zarowno dla mnie i dla niego i dluzej tego nie wytrzyma i powinnam popracowac nad zaufaniem do niego.
Momentami mam wrazenie, ze moze rzeczywiscie przesadzam, bo oprocz tego jednego razu byl ze mna zawsze szczery. Plus te kontakty z nia nie sa za czeste, powiedzial, ze czasami odzywa sie raz na pol roku, a teraz czesciej bo miala jakies tam problemy i rozmawiaja co jakis czas.

Niestety nie mam mozliwosci dowiedziec sie skad sie znaja, z jakiegos forum bodajze.
On ma duzo znajomych, zarowno plci meskiej jak i zenskiej, po prostu lubi miec duzo kumpli i kumpelek, przyjaciol i przyjaciolek i jest typem flirciarza, to fakt, do bliskich osob czesto zwraca sie roznymi tekstami z podtekstem seksualnym i robi to w formie zartu i przy mnie i do naszych wspolnych 'pewnych' znajomych... Nie wiem dokladnie jak oni ze soba rozmawiaja, jak luzno, nigdy nie slyszalam ich rozmowy przez telefon.

Przyczepilam sie do niej, bo do osob do ktorych sie tak zwraca odnosi sie w formie zartu i przy mnie i sa to osoby, ktore wiem, ze go nie pociagaja fizycznie, tutaj jest na odwrot...
A co do tego rozbijania zwiazkow to nie potrafie tego rozgryzc, bo mowil mi o przyczynach ich rozpadow. I byl w dwoch zwiazkach z angielkamu, bo tam mieszkal pare lat, wiec nie bardzo wiem jak ona mogla wplynac na ich rozpad. Ona napisala 'nie chce zniszczyc twojego kolegnego zwiazku' moze chodzilo o to, aby nie niszczyc po prostu jego ktoregos tam juz zwiazku, a nie ze ona tamte tez niszczyla...
Cholera mam totalna papke w mozgu...

Wiem, mowil mi to. W przypadku tej dziewczyny jestem pewna, ze ona go pociaga, bo kiedy mu mowilam, ze ona jest dla niego atrakcyjna nie zaprzeczyl. I tak mam tego swiadomosc, ale tak jak wczesniej pisalam, taki tekst, pojawil sie tylko raz i ona nic na to nie odpowiedziala.. Po prostu moze nie warto robic awantury o tego jednego smsa skoro kolejne byly zupelnie zwyczajne.

Jeszcze jedna rzecz mi sie przypomniala, ktora nie daje mi spokoju, kiedy pisali o kolejnym spotkaniu, ona zapytala go czy nie moga sie spotkac kolejnego dnia, a on, jej napisal, ze jest wkurzony jej zachowaniem, jest nieslowna i ze wtedy on nie moze bo ma do zalatwienia wazna rzecz w banku, podczas gdy byl to dzien w ktorym byl umowiony ze mna i martwi mnie to, ze nie powiedzial jej, ze po prostu jedzie wtedy do mnie.

A ja myślę, że to byłby ogromny błąd. Tamta kobieta nie ma żadnych zobowiązań wobec Autorki, nie jest jej rodziną, przyjaciółką, znajomą. To partner Autorki ma być jej wierny, a nie jakaś obca kobieta.

Jest taki dowcip - mężczyzna zabija żonę odkrywszy, że zdradza go na prawo i lewo. W czasie rozprawy sądowej sąd pyta go, dlaczego zabił żonę, a nie jej kochanka, na co mężczyzna odpowiada, że tak to przynajmniej jedna osoba, a gdyby ją oszczędził musiałby wybić wszystkich facetów dokoła. Wniosek nasuwa się sam - trzeba rozwiązać problem u jego źródła, a nie okoliczności które powstają dookoła tego problemu. Problemem jest partner Autorki - nieszczery, nieczuły na jej ból ("I tak będę się spotykał z przyjaciółką, mam gdzieś to, że płaczesz i jest Ci przykro").

Idąc drogą Emilii, Iwonn zapewne skończyłaby na dorocznych objazdach kolejnych przyjaciółek z kijem bejsbolowym w ręku.

Droga Autorko, byłam w podobnej sytuacji. Psycholog ostatnio oświecił mnie, że zachowanie mojego męża (wypieranie się faktów) było zachowaniem agresywnym. Podał taki przykład: Twój partner przestaje się myć. Czujesz, że śmierdzi. Mówisz mu to, na co on odpowiada, że Ci się wydaje. Następnego dnia powtarzasz to, ale on macha ręką - "A gdzie tam..." Smród staje się nie do wytrzymania. Odpowiedź partnera? "Wyobrażasz sobie coś czego nie ma." Jesteś w potrzasku. Wypieranie się faktów i pozwalanie na to by czynnik sprawiający Ci ból urastał do niebotycznych rozmiarów jest rodzajem agresji. Tym czynnikiem jest relacja Twojego partnera z przyjaciółką.

Jedyną szansą jaką dla Was widzę jest przyznanie się partnera przed Tobą do uczuć do tej kobiety.
A więc szczerość. Bez tego - nie ma szans...

Iwonn, zacytuję co napisałaś w pierwszym poście:
"to ona była przyczyną rozpadu jego poprzednich związków. On jej kiedys proponował spotkanie, a ona na to, ze nie chce rozwalic mu kolejnego związku, on odpisał jej, ze ona przecież nic do niego nie czuje i nigdy nie czuła... "

Czy nie sądzisz, że to dziwne, że nie odpisał, że on też nic do niej nie czuje poza przyjaźnią?
Gdyby tak napisał, sytuacja byłaby "czysta". A on jakby zostawił wolną przestrzeń, że gdyby ona jednak chciała, to on nie zarzeka się, że nie... Zostawił taką uchyloną furtkę.
Przyjaźń przestaje być przyjaźnią kiedy pojawiają się celowe niedomówienia zahaczające o flirt.

Napisałaś również: "Nie boje sie tego, ze wybierze ją, wydaje mi sie, ze mu naprawde na mnie zalezy, ale jest nia po prostu zauroczony i mu sie podoba." Nie chcę Ciebie martwić, ale wygląda na to, że w tej relacji to ona bardziej opiera się jemu niż on jej. Jeśli ona kiedyś zmieni zdanie i pójdzie na całość, może się zrobić nieciekawie. W moim przypadku "przyjaciółka" męża poszła na całość - zaprosiła go w góry beze mnie (ona miała jechać bez swojego męża).

Nie bazuj na tym, co on powiedział. Jak już się przekonałaś, on nie zawsze mówi prawdę.

Gdy się flirtuje z inną kobietą, nie mówi się jej: "Wiesz, jutro spotykam się z moją partnerką, bardzo ją kocham, kupiłem jej kwiaty". Unika się tematu po prostu, jakby nie istniała, albo mówi się tylko o jej wadach ("bo ona dla mnie zła i niedobra jest") I to jest sygnał dla Ciebie. Przykro mi

Mylisz się, zrobiłam dokładnie to, co radziła mi większość forumowiczów Dałam mężowi ultimatum.
Nie olałam jego przyjaciółki, ale wyłączyłam z kręgu osób decyzyjnych, decyzję pozostawiłam nie jej a mojemu mężowi.
Głównie dlatego, że to z nim być może spędzę resztę życia, nie z nią.

lub czy budować związek gdy już na starcie są ważniejsze osoby niż Ty ??? sprawy które was dzielą ?
A może poznałby Was dziewczyny? wiesz , przyjacielowi mówisz że jesteś szczęśliwym, i kto jest tym szczęściem .... a on ukrywa fakt że istniejesz....

Odnoszę nieodparte wrażenie ,że czekasz tylko aż ktoś tu na forum napisze Ci,że wszystko spoko,że niepotrzebnie panikujesz . Ty się uspokoisz i temat skończony.

Nie no, jasne,że nie. Niech Cię to trawi od środka . I pod żadnym pozorem nie zaczynaj z Nim znowu tego tematu ,bo jeszcze się rozzłości! No i pamiętaj ,że te pare nielojalnych to jedne z niewielu , które przeczytałaś... Bo nie masz wglądu do tego co i JAK do Niej pisze.

Problem w tym,że Twój facet taki już jest. Flirtuje, rzuca dwuznacznymi żartami. I bądź pewna,że pojawią się kolejne 'przyjaciółki' ,które będą atrakcyjne , i do nich będzie się zwracał w ten sam sposób.

Obecnie tylko jedna z wielu Cię denerwuje. No i niestety , dla tej jednej , gotów jest poświęcić Wasz związek ( który idealizujesz).

Posłużę się cytatem z jednej z książek Zbigniewa Nienackiego.
Nie ze wszystkim się zgadzam, ale warto go przeczytać i zrozumieć:

Nie ma przyjaźni między mężczyzną a kobietą. Między mężczyzną a kobietą może być tylko miłość. Nie bądź dobrym kumplem dla żadnego kolegi, nie bądź równiachą, nie daj się żadnemu koledze klepać po ramieniu czy po plecach, odejdź od kolegów i koleżanek, jeśli przy tobie powiedzą brzydki wyraz albo zaklną. Nigdy nie zachowuj się jak chłopiec, nie chodź i nie siadaj jak chłopiec. Pamiętaj, że są kobiety prawdziwe i nieprawdziwe, to jest takie, które się upodobniły do mężczyzn.

Są także mężczyźni nieprawdziwi, którzy się upodobnili do kobiet. Szukaj tylko prawdziwych mężczyzn nawet wśród swoich kolegów i z takimi przebywaj. Poznasz ich po tym, że będą z ochotą nieśli twoją teczkę do szkoły, że uderzą kolegę, który się przy tobie brzydko wyraził albo cię popchnął. Ale nie gardź mężczyznami za to, że ci usługują, nie okazuj im swojej władzy. Jeśli stając w twojej obronie chłopiec zostanie pobity, nie idź za silniejszym, ale podnieś go z ziemi, weź jego teczkę, wyjmij chustkę i otrzyj mu twarz. Odtąd bądź dla niego zawsze miła, bo on okazał odwagę i odpowiedzialność. Bądź nieufna wobec chłopców, którym rodzice dają dużo pieniędzy, gardź siłą fizyczną.

Gardź tymi, których złapałaś na kłamstwie, a ceń tych, którzy potrafią przyznać się do błędu i gotowi są ponieść karę. Jeśli zauważysz, że chłopiec kogoś oszuka, nawet w tym celu, aby zrobić ci przyjemność, nie spotykaj się więcej z nim, gdyż może nadejść dzień, w którym i ciebie zechce oszukać, aby zrobić przyjemność czy przypodobać się innym. (...) Gdy jakiś chłopiec przyniesie ci zimą piękny bukiet róż, bo lubisz kwiaty, nie przyjmuj tych kwiatów, dowiedz się najpierw, skąd zdobył na nie pieniądze.

Nie słuchaj zwierzeń swoich koleżanek, nie zwierzaj się im że swych intymnych przeżyć, bo i tak ani one, ani ty nie powiecie sobie prawdy; jeśli odczuwasz potrzebę zwierzeń, rób to raczej wobec miłego i godnego zaufania kolegi, uważnie słuchaj też jego zwierzeń staraj się je zrozumieć. Pamiętaj, że wypadnie ci życie przebyć nie z koleżanką, ale u boku mężczyzny, którego będziesz musiała rozumieć... Pamiętaj, że mężczyzna, choć wydaje ci się taki silny i twardy, ma duszę tak delikatną, jak najprecyzyjniejszy mechanizm; nie baw się nim, bo można ten mechanizm zepsuć. Pamiętaj, że naprawdę dorastają tylko kobiety, a mężczyznom zdarza się to rzadko. Staraj się być największą przygodą w życiu ukochanego mężczyzny i staraj się być ciągle inna, abyś była dla niego coraz nową przygodą. Pamiętaj, że to, co się dzieje między ukochanym mężczyzną a ukochana kobietą nie bywa ani wstrętne ani odrażające. Pamiętaj, że przyszłaś współkochać, a nie współnienawidzić, jak powiedziała Antygona.

Myśl o rozwijaniu swojego człowieczeństwa, ale wiedz także, że jako kobieta możesz się spełnić tylko w miłości i poprzez ukochanego mężczyznę. Nie mów swemu ukochanemu mężczyźnie, że wasze dziecko czy dzieci są dla Ciebie najważniejsze, bo poczuje się skrzywdzony i odejdzie do tej, dla której znowu będzie najważniejszy. Wiedz, że miłość kobiety jest podzielna: inaczej kocha dzieci, inaczej mężczyznę. Pamiętaj, że wychowanie dzieci jest tylko epizodem w waszym życiu; dzieci muszą iść własną drogą, a ty powinnaś żyć dalej że swoim mężczyzną. Szanuj swojego mężczyznę i bądź mu powolna, postępuj wg jego woli, ale nie daj sobą pomiatać, bo oprócz tego, że jesteś kobietą, pozostajesz także człowiekiem. Gdy ktoś ci powie, że twój mężczyzna cię zdradza, nie rzucaj się od razu do niego z oskarżeniem, ale najpierw zastanów sie, czy jesteś bez winy. Bądź niespokojna, gdy się domyślisz, że cię zdradził; bądź przerażona, gdy dowiesz się, że z inną dzieli swoje kłopoty i marzenia. Umiej wiele wybaczać, nawet zdradę, ale nie wybaczaj nigdy braku odpowiedzialności za los twój i twego potomstwa. Pamiętaj, że nie ma mężczyzn o twarzach brzydkich; brzydka może być tylko dusza mężczyzny.

Jeśli spotkasz prawdziwego mężczyznę, idź za nim, choćbyś miała także cierpieć, bo to cierpienie wyda ci się słodkie. Wiedz, że największą rozkoszą dla kobiety jest stworzyć mężczyznę, bo mężczyzną człowiek staje się przez kobietę. Pamiętaj, że czymś najpiękniejszym, co na świecie może przeżyć człowiek, jest miłość. Nie można jej kupić, wyprosić, otrzymać w podarunku od rodziców. Miłość trzeba sobie zdobyć"

masz dwa wyjścia: albo jak moja koleżanka ufasz bezgranicznie, wierzysz, że to książę, przymykasz oko (halo, on jest taki popularny, to nie pierwsza ani ostatnia przyjaciółeczka) i dajesz sobą dalej manipulować, że "nie możesz przecież kierować jego życiem" (jak masz być kobietą jego życia, to uwierz mi, możesz, co dla niego znaczy jakaś dupera z internetu, skoro masz przez nią płakać, powinien natychmiast ją pogonić) i w ten sposób za parę lat założysz tu topic o treści ten sukinkot mnie zdradza, a ja mam dwójkę dzieci, co robić?
ALBO spojrzysz w lustro i powiesz sobie szczerze, że wiesz, ile jesteś warta i że nie zasługujesz na to, żeby jakiś typ nawijał Ci makaron na uszy na temat wspólnej przyszłości i jednocześnie bezczelnie ściemniał. Kochana, jesteście ze sobą pół roku, a on pisze jakiejś lasce, żeby się wtuliła... ekhm, weź się ogarnij, dziewczyno i nie marnuj czasu z tym palantem.

panibaronowa gdybyśmy my kobiety ufały swojej kobiecej intuicji, to by tych wątków było o połowę mniej. Ale wolimy tę intuicję zagłuszyć albo wręcz  zabić byle tylko jej nie słuchać.
Iwonn proszę cię weź przestań latać w chmurach. Już widzę, jak po tej gadce z "chcę poznać twoich rodziców, zamieszkajmy razem" w myślach kupowałaś zasłonkę do prysznica do waszego gniazdka miłości.
Żadna relacja między kobietą i mężczyzną się nie uda jeśli nie będzie dwóch zasadniczych cech: miłości i zaufania. Gdy braknie zaufania związek się kolebie jak na jednej nodze, bo sama miłość  nie wystarczy by ją utrzymać.
ananaasowa_ tez odniosłam takie wrażenie, że Iwonn potrzebuje od nas takiego zapewnienia. A żadna z nas nie chce jej tego napisać.
Strasznie uparte jesteśmy.

Zgadzam się z Emilią Iwonn, że jeśli postawisz mu ultimatum, on wybierze ją (jak się domyślam jego poprzednie związki mogły kończyć się właśnie w ten sposób). To prawda, że jedna osoba nie może sterować życiem drugiej, ale niestety Twój partner nie zrobił bardzo ważnej rzeczy w swoich kontaktach z innymi kobietami: nie postawił sobie granicy. Dla niego jest w porządku, gdy oferuje by inna kobieta wtuliła się w niego. Jeśli jego przyjaciółka nie skorzysta, to uwierz mi, że kobiet na świecie wiele i w końcu któraś skorzysta Gdyby chciał postawić sobie granicę, problemu by zapewne nie było, a tutaj taka rysa na tym pięknym obrazku ze wspólnym domem i rodziną... Iwonn, musisz zrozumieć, że tu problemem nie jest przyjaciółka tylko ON. To on musi Cię kochać i SZANOWAĆ na tyle by nie flirtować z innymi kobietami, a to co przeczytałaś może być zaledwie wierzchołkiem góry lodowej, bo przecież nie znasz całej ich korespondencji, ich rozmów.

Jedynym rozwiązaniem jakie tu widzę byłaby szczerość z jego strony, przyznanie się do wszystkiego i na tej podstawie moglibyście próbować budować Wasz związek na nowych podstawach. Ale on nie jest z Tobą szczery, i nie chce być.