Jak oceniacie takie potraktowanie - czy jestem przewrażliwiona?

Widzę, że chciałabyś być w centrum uwagi, komplementowana, zagadywana i rozchwytywana przez wszystkich.

Skoro tak Ci przeszkadzają te sytuacje, to może zamiast narzekać, że nikt nie podał Ci ręki na przywitanie sama ją wyciągnij? Sama zacznij rozmowę, zainteresuj się innymi. To jest rodzina, oni nie muszą skakać na około Ciebie, jakbyś była pępkiem świata.

Wydaje mi się że problem tkwi w tym że jak wspominałaś Twoj facet był już wcześniej żonaty... Myślę że rodzina jeszcze nie przyzwyczaiła się do sytuacji że w życiu Twojego faceta pojawiał się ktoś nowy czyli Ty... Na wszystko trzeba czasu...Na nawiązanie sympatii także... Z każdym spotkaniem powinno być coraz lepiej...Nie zrażaj się zachowaniem rodziny swojego partnera... Bądź sobą, nie daj po sobie poznać że jest Ci przykro i uśmiechaj się nawet wtedy bywa to wręcz niemożliwe..;)

tak tak
rozmawiałam o tym z facetem
jak zwykle polały się łzy, dosłownie szlochałam pół nocy
sytuacja jest trudna bo mamy małe dziecko.
najbardziej boli mnie jego nieodpowiedzialność za mnie, za moje uczucia- totalne ich ignorowanie.On juz przyzwyczaiła się do moich "histerii" i oczywiście uważa, że przesadzam.
tylko, że myślałam, że jak on deklaruje miłość do mnie to pokarze to w czynach.
Ale niestety, w razie mojego doła, kryzysu, on zacina się w sobie, zachowuje się sztucznie i milczy.
A jak mi sie nie podoba, "to trudno"- czytaj - to zwinę manelę i selavi.
To trwa zbyt długo.
Odkąd go pokochałam na maxa on już nie stara si e o mnie, uważa mnie za histeryczkę, więc z moimi bólami pozostaję samiuteńka.
często w takich sytuacjach brałam garściami  środki nasenne. On stwierdził, że o\to słabość, że jestem za s laba i mam si ę wziąć w garść.
Trudno to zrobić, kiedy osoba, której ufałaś bezgranicznie ma cię w rąbie i chce jedynie "świętego spokoju" bez scen. awantur, ot "sztuczna zgoda".
A ja się duszę.
Żeby nie moja miłość do niego i dziecka, dawno bym już odeszła.
Żeby nie mój brak ojca i bliskich, może znalzałabym siłę.
Jestem na dnie.
Często modlę się o śmierć
Doświadczone, pewne siebie babeczki, poradźcie mi co robić
Bardzo was proszę
jestem u kresu sił.

chyba mam taki sam problem jak smutna88 a najbardziej mnie denerwuje ze moi rodzice tak dobrze traktuja mojego faceta a jego sie prawie do mnie nie odzywaja i najgorsze jest to ze on sie na tyle pewnie czuje w moim domu ze nawet czasem nie mówi zwyklego czesc do mojej siostry a do mamy dziendobry...
Tez sie czesto zastanawiam co z tym zrobic bo czesto słucham ze on zachowuje sie nie kurturalnie i jest mi wstyd przez niego ale nie myslcie ze ja go bronie przed mama czy siostra poprostu czasem nie wiem juz co powiedziec i jakas glupote odpowiadam. Cyba troche zmieniłam temat ale prosze o jakies rady

a ja zgadzam sie z Delicious i mają 84

Dodam że nie którzy nie pytają bo nie chcą być uważani za wścibskich i to na perwszych spotkaniach. Ja osobiście nie życzyłabym sobie pytań typu jaką masz szkołę, gdzie pracujesz może ile jeszcze zarabiasz? Uważam że takie pytania na początku są nie własciwe.

Nie zgodzę się z Delicious. Przecież nie chodzi o to, żeby wszyscy bili pokłony na wejście Ezer. Podstawowe zasady kultury wymagają przywitania gościa, rozpoczęcia choćby neutralnej pogawędki. Ale Maja 84 ma rację, nie rób facetowi scen, rodzina jest jaka jest. Tak jak dziewczyny wcześniej pisały, ich lekceważenie może brać się z nieprzyzwyczajenia do Ciebie. Bądź dla nich miła w granicach jakie sama ustalisz, jeśli nie odwzajemniają tego to trudno, odpuść, zachowując oczywiście minimum kultury;). I nie przejmuj się tym, przecież to nie oni muszą Cię kochać, żebyś była szczęśliwa, skup się raczej na relacjach z partnerem i na dziecku.

Dziękuję za wszystkie odpowiedzi, chociaż niektóre z nich nie były zbyt miłe...
Najbardziej dziękuję Barremu i Smutnej 88 za zrozumienie mojej sytuacji.
W jednej z odpowiedzi pojawiło się zdanie, że rodzina mojego faceta zaprasza mnie, ponieważ to mój facet z powodu "suszenia mu głowy" nalegał na to.
Było akurat odwrotnie. Zaprosiła mnie siostrzenica mojego faceta na urodziny swojej matki.
Bardzo się ucieszyłam i wierzcie mi, nie było moim celem w żaden sposób "wynosić się" lub być "noszona na rękach".
Po prostu strasznie głupio i przykro mi się zrobiło, że po wejściu do pokoju pewne osoby potraktowały mnie wręcz jak powietrze, jakbym nie istniała.
Wspominałeś Barry o Savoir Vivre. To chyba niestety relikt dla niektórych ludzi...
Ja osobiście nie wyobrażam sobie zaprosić kogoś a później go olać.
Co do faktu rozbicia małżeństwa. Tak, poprzednie małżeństwo mojego faceta rozpadło się po 20 latach. Jednak w dzisiejszych czasach ludzie się rozwodzą nawet dość często i nie wiem dlaczego miałabym być uważana za "tą gorszą", skoro mój facet samodzielnie podjął decyzję o związaniu się ze mną.
Najgorsze w tym wszystkim jest to, że wszyscy zachwycają się naszym dzieckiem wychwalając go pod niebiosy, całkowicie zapominając kto go urodził.
Ale to przecież szczegół

Jeszcze parę malutkich wyjaśnień dla komy5.
Z tym zaproszeniem to miała być niespodzianka.
Zaprosiła nas siostrzenica na urodziny matki, ponieważ matka wyraźnie chciała nas koniecznie widzieć u siebie na imprezie. A zaproszenie wyszło nagle, niespodziewanie, jak już powiedziałam, miała to być niespodzianka.
Na spotkaniu zachowywałam się, jak to mam w zwyczaju kulturalnie i z uśmiechem. Zarzucanie mi "chimerów" nie ma więc żadnego uzasadnienia. Mam taką zasadę, że zawsze trzymam fason. Starałam sie rozmawiać z każdym, przychylnym mi członkiem rodziny na tej imprezie.
Jednak pomimo to część osób uznała, że nie ma mnie tam.
Mogę zrozumieć, że jestem "nowa" ale takiej ksenofobii rzeczywiście nie kumam.
Powtarzam, że nie wyobrażam sobie zachować się w stosunku do kogokolwiek w tak arogancki sposób - gdyby ta osoba była zaproszona do mojego domu, nawet gdyby zaprosił ja mój facet, czy ktokolwiek inny.
Interesuję się ludźmi z czystej ciekawości poznania ich osobowości, ale widać nie wszyscy tacy są.
Ot, co.

Witam, dorzucę też swoje trzy grosze.
Przedstawić Cię w tej sytuacji swojej rodzinie powinien Twój partner. Szczerze mówiąc mogliście to omówić ciut wcześniej co do szczegółów technicznych. Jeśli z sobie tylko znanych powodów tego nie zrobił - powinna to zrobić gospodyni przyjęcia/domu i się Tobą zająć jako gościem choć przez pierwsze chwile tak abyś nie czuła się wyalienowana, a następnie przekazać pałeczkę komuś innemu - swojej córce lub Twojemu partnerowi na przykład.
Niestety z doświadczenia wiem, że generalnie większość wie ogólnikowo o zasadach, a kołtuństwo często wychodzi razem ze słomą z butów, szczególnie jeśli nadarza się okazja żeby komuś dokopać - najlepiej na forum publicznym/rodzinnym. Jeśli lubisz błyszczeć - a przychodzisz z dzieckiem - zawsze będziesz miała pretekst do rozmów. Jeśli Cię sytuacja onieśmiela - ustal z partnerem przed przyjściem - a co robimy jeśli będzie dennie?
Czasami ludzie są niemili na takich imprezach z czystej złośliwości (kobiety) lub ze starchu (mężczyźni przed swoimi kobietami - przecież w ich mniemaniu już jednego faceta ukradłaś).
Po co Ci ich akceptacja? (tak na marginesie) Im bardziej się starasz, tym bardziej nic z tego nie wyjdzie.

Do osób które twierdzą iż pierwsza żona/partnerka na zawsze pozostanie w pamięci rodziny, bo przeżyli razem 20, 15, 30 etc lat i utrzymują kontakt z byłym członkiem rodziny i tak strasznie jej im brakuje i czują się niezręcznie, nielojalnie i jak ostatnie mendy - jest jak zawodzenie nad na zawsze utraconym dziewictwem. To se ne wrati. Facet odszedł z takich lub innych powodów. Facet to nie samochód, nie da się go ukraść. Nie jest też najczęściej kompletnym imbecylem, więc (poza nielicznymi wyjątkami - ale kto by takiego chciał) nie da się go omotać i zawrócić  w głowie jedynie młodą za przeproszeniem szanowną. Oni odchodzą bo się zakochują, bo nie spełniamy ich oczekiwań, bo się zaniedbałyśmy, bo udajemy ich własną matkę i dziwimy się że nie chcą dalej z nami sypiać. Domniemane pretensje do kolejnej partnerki, tym bardziej od członków rodziny są dziwne i nie na miejscu.

Nie znam osobiście żadnej pary dla której on był tym jedynym pierwszym i ostatnim i vice versa.

A do Autorki wątku: Kochana mężczyźni nie znoszą histeryczek. Jesteś młoda, piękna i spełniona. Powtarzaj to sobie codziennie po kilka razy a przyjdzie dzień że nie będziesz musiała.
Pozdrawiam.