Czy policjant w jego rodzinie mógł sprawdzić tajemnice mojej rodziny?

Bbasia, dzięki za odzew.
Tak, rozmawialiśmy. On uznał, że jego firma przy dzisiejszym rynku nie przetrwa i że najprawdopodobniej wyjedzie wkrótce za granicę. Powiedział, że w związku z tym nie chce zabierać mi czasu i stwarzać fałszywych nadziei.
Ja wiem, że nasz staż był szaleńczo krótki, jak na taką ilość planów. Planów, jakie on miał. Ja bywałam zdumiona jego egzaltacją, już od samego początku. Mówił, że wreszcie poznał kobietę swojego życia, że jego serce już jest na zawsze moje. Przytulał, miłował, był cudowny. Nadmienię też, że nie dążył za wszelką cenę do zbliżeń. Aż dziwnym było dla mnie, że facet traktuje "te sprawy" tak drugorzędnie. Dlatego też wyprzedzam wnioski innych: nie był ze mną dla łóżka...
No najwidoczniej coś zrobiłam nie tak, skoro się wycofał, ale doprawdy nie mam pojęcia, co to może być.
Dodam tylko, że ów facet był nieco dziecinny, infantylny, ale zarazem bardzo bardzo mądry, tzn miał ogromną wiedzę na różne tematy... Tylko często zachowywał się jak dziecko, co zupełnie mi nie przeszkadzało... Ja już nie wiem, co mam mysleć. Czyżby niedojrzały emocjonalnie? Te wszystkie jego piękne słowa o wspólnej przyszłości, rodzinie, ehhh.
Dodam jeszcze, że ogromny wpływ na jego decyzje ma jego rodzina, w szczególności jego ojciec, który sam mu zasugerował wyjazd za granicę.
Nie wiem, wg mnie niezależnie od okoliczności, wyjazdów, czy tez nie, można być razem: wszędzie... ehhh

Zapytaj samego zainteresowanego, nie obcych ludzi na forum, my tego nie wiemy.

Yhmm....Right, "jakiś" na bank, ze stuprocentową pewnością będzie wiedział, co zrobił jego inny kolega po fachu...:rolleyes: Aż witki opadają

OMG... trochę bzdury wypisujecie. Akta, bazy danych, kartoteki i co jeszcze?
Po pierwsze istnieje coś takiego jak Ustawa o Ochronie danych osobowych - za której naruszenie są przewidziane sankcje prawne. Po drugie nie każdy Policjant ma dostęp do wszystkich informacji, bo mogą one być opatrzone różną klauzulą - poufne, tajne etc... , po trzecie każde sprawdzenie przez Policjanta jest odnotowywane w rejestrze i nie da się tego obejść :-) ( a rejestry są wyrywkowo sprawdzane co jakiś czas i przychodzi zapytanie w jakim celu "dane sprawdzenie" było wykonywane przez funkcjonariusza), po czwarte to jeżeli chodzi o Policyjne bazy danych - nie przypominam sobie i nie mam takiej wiedzy by były rejestrowane przyczyny zgonów (jeśli podmiot nie był w zainteresowaniu służb). Wszelkie dane związane z jakąś formą patologii - tyczą się odnotowania w związku z podejmowanymi interwencjami przez Policjantów - działania na rzecz Niebieskiej Karty, przemoc domowa, MOPiT, AFIS itp...
Nie wiem jak jest na Powiatach, w dużych miastach dość prężnie działa czynnik kontrolująco/nadzorujący i tylko mało świadomy (wręcz nazwałbym głupi) Policjant ryzykowałby wiele, dla powiedzmy sobie szczerze pierdół - bo mowa tutaj nie tylko o odpowiedzialności dyscyplinarnej ale i karnej.

Sprawdzić to ja sobie mogę gdy mam daną osobę na miejscu i podejmuje wobec niej jakieś czynności (jest np sprawcą wykroczenia), bądź gdy robię ustalenia różnych danych do określonej sprawy (jest prowadzone postępowanie względem podmiotu).

A jakie to ma dla ciebie znaczenie skąd by się dowiedział o przeszłości w twojej rodzinie? Czy nawet "gdyby" była to inwigilacja na policji, to co zrobiłabyś z tym? Napisalabyś oficjalną skargę do komendy?
A co jeśli jego matka usłyszała o tobie "plotki" i stąd miałaby informacje na twój temat?
Nie wiesz jakie są prawdziwe powody rezygnacji twojego partnera ze wspólnej przyszłości. Sa to tylko twoje przypuszczenia i gdybania. Fakt, "jeśliby" wiedział co wydarzyło się w twojej rodzinie i pod wpływem matki i reszty jego rodziny podjął decyzję o rozstaniu miałabys pełny obraz , czy jest on osobą wpływową, niedojrzałą, dającą sobą manipulować.  Dla niego tak naprawdę liczyłoby się tzw."pochodzenie" ,status społeczny partnera, jego przeszłosć a nie realny partner, jego uczucia i obecna sytuacja . Słowem taki partner który "wybiera", selekcjonuje wg tego jedynego słusznego dla niego  kryterium jest "płytki", ograniczony emocjonalnie, nie podejmujący samodzielnych decyzji. Taki ktoś nie nadaje się ani na męża ani na ojca. I rzeczywiście lepiej dla ciebie, że odszedł z takiego powodu. 
Natomiast moją uwagę zwraca twój stosunek do samej siebie. Czy w związku z tak traumatycznymi przeżyciami czujesz się gorsza od innych? Uważam ze nie przepracowałaś tej traumy, masz ogromne poczucie winy i kompleksy. Dla ciebie większe znaczenie ma to co mówią inni na twój temat i twojej rodziny, niż ty sama o sobie myślisz... Przemyśl to sobie i może porozmawiaj o tym z psychologiem np. z GOPSu lub znajdując grupę wsparcia w internecie link http://www.netkobiety.pl/t32718.html , ponieważ nie domknęłaś pewnych spraw z przeszłości i są one twoją tajemnicą. To co wydarzyło się w twojej rodzinie nie jest twoją winą i nie masz czego ukrywać i wstydzić się. To straszna tragedia stracić w taki sposób bliskich. Musi tobie byc z tym bardzo ciężko.
Natomiast powód/powody rozstania z partnerem mogą być zupełnie inne i to tylko ty możesz sprawdzić spotykając się z nim i szczerze o tym rozmawiając.
Szczera rozmowa oraz wzajemna akceptacja siebie jest kluczem do budowania dojrzałej relacji z partnerem. Od partnera masz prawo oczekiwać wsparcia i pomocy i nie bać sie o to prosić.

Zgodnie z Regulaminem Forum, kolor niebieski czcionki zarezerwowany jest dla moderacji, dlatego Twój post został edytowany. 

Iwona40, dziękuję za wsparcie i nie omieszkam skorzystać z pomocy, bo choć wydaje mi sie, że jestem silna i jakoś sobie radzę, to jednak przeszłość odbija się echem.
Co do faceta, z którym wiązałam, ba, który dał  mi mnóstwo nadziei to jestem mocno zaskoczona jego nagłą decyzją. Szczególnie tym, że nie chce mi zabierać czasu... Jeszcze tydzień temu dostałam od niego bukiet pieknych kwiatów.
Analizując jego postępowanie i zachowanie zaobserwowałam ogromny wpływ innych ludzi na jego światopogląd, na jego uczucia. Na przykład jakiś czas temu spotkał się on ze swoim znajomym, którego niedawno opuściła żona z najlepszym przyjacielem, zabierając z sobą dzieci. Facet zatruł mu umysł na kilka dobrych dni do tego stopnia, że mojemu facetowi (wtedy jeszcze mojemu) odechciało się związków, ślubów, rodzin. Poczym kiedy się spotkaliśmy i wytłumaczyłam mu, że takie rzeczy zdarzaja się w zyciu i nie mozna wszystkich wrzucać do jednego worka: oprzytomniał. Bylismy wtedy na pięknej kolacji, gdzie usłyszałam : "ja wiem, czego w życiu chcę: Ciebie chcę".
Masakra... Nie potrafię uwierzyć, że tak szybko mozna podjąć decyzję o rozstaniu. Wszak wprost tego nie usłyszałam, ale fakt, że chce wyjechać i nie chce mi dawać fałszywych nadziei dla mnie był jednoznaczny. Powiedziałam mu tylko, żeby przetrwał ciężki styczeń i że przy nim jestem , niezaleznie od jego amplitudy w firmie.
Od tamtej pory nie rozmawialiśmy, ja też się nie narzucam. Wystarczy fakt, że podczas tej ostatniej rozmowy rozpłakałam się... I tak żałuję tego obnażenia emocji, ale to było silniejsze...
A jeszcze 2 tyg temu, kiedy kochalismy się bez zabezpieczenia do tzw końca mówił, że co ma być to będzie. Marzył o rodzinie, o nas razem... Ciągle kiwam  głową z niedowierzania...
Taki sobie nagły koniec pięknej miłości... Ehhh
W każdym razie cieszę się z info, że raczej przeszłość w mojej rodzinie nie zaważyła o jego decyzji.
Ehhh, po wcześniejszym 11 letnim związku mocno się wycierpiałam, teraz mam nadzieję, że będzie prościej. Chyba wkrótce się uodpornię, hihihi

Mrok, mam do Ciebie pytanie: mój ŚP Brat lubił narozrabiać i niedługo przed jego samobójstwem stracił prawo jazdy będąc pod wpływem... Czy taka sprawa może gdzieś widnieć na tyle, by móc to bez konsekwencji karnych prześwietlić przez Funkcjonariusza? |Obawiam się, że fakt jego wybryku może być otwarty, wraz z dopiskiem o jego samobójczej śmierci.....

Wielokrotnie wykonując czynności i sprawdzając Dossier ludzi - można się ciekawych rzeczy naczytać na temat ich przeszłości kryminalnej (od wykroczeń po przestępstwa) - jeśli oczywiście takową przeszłość posiadają. Po co Policja sprawdza w czasie wykonywania czynności? A no po to by dostać informację czy podmiot interwencji nie jest np. poszukiwany (przez określony organ), czy posiada uprawnienia do kierowania pojazdem (w czasie kontroli drogowej), czy podane dane się zgadzają itp.

Utrata uprawnień przez Twojego Brata - została odnotowana w systemach takich jak CEK (Centralna Ewidencja Kierowców - organ Państwowy niezależny od Policji) oraz w Policyjnych bazach danych - gdyż w tych sprawach Policjanci wykonują czynności a Organem skazującym jest Sąd. Problem z nieboszczykami jest jeden i to cholernie palący - w CEL (Centralna ewidencja Ludności) zostaje adnotacja o tym, że podmiot - nie żyje i jest takiemu podmiotowi przypisywany odpowiedni symbol. W systemie PESEL - pesel denata staje się nieaktywny.

I teraz jakkolwiek... jakby to wytłumaczyć zdarzyło mi się sprawdzając na terminalu mobilnym, sprawdzając podmiot interwencji, wbić nie tak pesel - pół biedy było gdy mi wyskakiwało, że nie ma takiej osoby, znacznie gorzej gdy wyskakiwała "osoba" której nie mam na miejscu (a np była w zainteresowaniu prokuratury) - z drobnego błędu ( bo przecież pomylić może się każdy) miałem sporo pisania wyjaśnień,   jak? co? kiedy? w jakich okolicznościach? i czy papier którym się podcieram ma odpowiednią grubość (wybacz sarkazm).

Przy nieboszczyku - jeśli chodzi o systemy Policji - sprawdzenia danych nie wszędzie da się dokonać. Akta papierowe są w archiwum (dostęp =  wpis w rejestr), akta w zależności od kalibru sprawy są przechowywane od 5 do 25 lat. Sprawdzenie Dossier w systemach - nie da się wykonać z każdego poziomu. Na pewno dostęp i możliwości do wykonania takiego sprawdzenia mają Oficerowie Dyżurni każdej jednostki (komisariat/komenda) - tyle, ze jak pisałem wcześniej - takie sprawdzenie = zapisem w systemie który funkcjonariusz sprawdzał, bo każdy z Nas ma swój unikalny identyfikator którym się posługuje. I jak się wytłumaczyć ze sprawdzenia denata? Pół biedy jak zginał w wypadku i jest jeszcze w miarę ciepły - są jeszcze prowadzone z nim czynności, ale jeśli nie żyje od lat dajmy 5 i nagle ktoś sprawdza taka osobę? To to się rzuca w oczy.

Ujmę to tak, sam mając możliwości w życiu nie wykonałem sprawdzenia dla "kogoś" czy nawet dla siebie (od pojazdu który chciałem nabyć, po osoby z którymi miałem styczność), bo zwyczajnie mam świadomość i obawiam się o pracę - jaka jest taka jest ale do emerytury coraz bliżej, generalnie gra nie warta świeczki

Jeśli jakiś Policjant sprawdzał Twoją rodzinę - to w mojej opinii wiele ryzykuje - więc albo jest tępy albo nieświadomy, jeśli przyczyn śmierci nie badała Policja dla  np prokuratury, to wątpię by taka informacja gdzieś była umieszczona.

Oczywiście nie mogę dać Ci 100% pewności, że nikt nie sprawdzał i się nie da - bo w tej branży nic mnie już nie zdziwi, jednak mogę Cię zapewnić, że nie można sobie tak sprawdzać czego się chce, bez żadnych konsekwencji czy może lepiej to zabrzmi - bez żadnego nadzoru.

Współczuję faceta.. skoro w taki sposb sie wycofuje. Ja na Twoim miejscu zapytałabym go wprost. A co do sprawdzeń- jest to możliwe,że sobie sprawdził, zasięgnął języka..  ect.. Tylko,ze tu nie zaszło żadne p-stwo.. Samobójstwo nie odkłada się w statystykach jako czyn zabroniony. CO innego  wykroczenia,  przestępstwa.. No ale  z drugiej strony jaki ty masz z tym związek.. Nie masz wpływu na decyzje twoich najbliższych.. Jelsi to  faktycznie zawazyło na szali.. to  uwierz.. dobrze,że teraz  się to wydało.. Głowa do góry:)))))

Mrok rację ma.. Każde sprawdzenie logowanie do systemu  odkłada się i jeśli sprawdzenie nie dotyczy konkretnej sprawy policjant, ktory go dokonuje musi liczyć się, że może zostać wezwany do wyjaśnienie takiego sprawdzenia, tym bardziej,ze weryfikował osoby które  już nie  żyją. Tak więc w jakim celu.. Niemniej jednak niestety w dalszym ciągu wielu policjantom wydaje się,ze mogą więcej niż inni.. i wykorzystują dane im rejestry. To niedopuszczalne i  w mojej ocenie narusza zasady etyki zawodowej. Dlatego najpierw  zapytaj wprost  swojego  faceta czy to właśnie te informacje przyczyniły się do jego nagłego spadku temperatury uczuć do ciebie.. Jesli ci potwierdzi upewnij się,że  zdobył je od członka  rodziny. Jeśli  tak  zawsze możesz niechcąco wspomniec,że to naruszenie  obowiązujących  zasad i przepisów i kto wie jak to się skończy. Ja bym dodała,że gdyby był bardziej cierpliwy na pewno sama opowiedziałabyś mu te tragiczne historie.

Nie przy każdym samobójstwie, a o wszczęciu postępowania decyduje prokurator będący na miejscu - jeśli ma jakieś wątpliwości... więc proszę autorce wątku nie robić wody sodowej z mózgu, zresztą autorka jako osoba najbliższa powinna sama wiedzieć kto i w jakim celu prowadził czynności w związku ze śmiercią jej brata, a nie tu jakieś spekulacje są prowadzone. A jakbyście doczytali ze zrozumieniem, to brat targnął się na życie w zeszłym roku, a nie 17 lat temu :-)

Droga autorko, w sumie sama nieco mnie teraz zaciekawiłaś - od mojej strony i będąc w poniedziałek w pracy, dopytam się jajogłowych z działu prawnego, czy osoba cywilna, ale powiązana koligacjami - ma możliwość uzyskania informacji  - kto i kiedy interesował się nią lub jej rodziną - bo być może wystarczy napisać pismo, by otrzymać odpowiedzi - skarga w tym wypadku nie wiem czy byłaby zasadna - najprędzej autorka dostała by pismo o umorzeniu bez podania przyczyny i tyle :-]
to nie koncert życzeń, że można się skarżyć o domniemany ból palca i będzie to przyjmowane z automatu, skarżyć się można na konkretną osobę lub konkretne czynności.

Hmmm, dziękuję za wyczerpujące... upewnienia. Acz poczekam do poniedziałku, po kolejny rozdział informacji. Z pewnością owa wiedza, świadomość: przyda mi się ... Być może ułatwi mi to relacje ze światem... Bo przyznać muszę, że ta moja przeszłość bardzo mnie blokuje...

Dodać muszę, że zgon miał miejsce pod koniec września 2014... Czy temat może być aktywny jeszcze? Taki "bez zezwolenia"??

Po Waszych wypowiedziach, zresztą bardzo cennych, już koncentruję się nad innymi powodami. Bo, kuźwa do samego końca "nas" było przepięknie...
Przewrót akcji, jak w mocnej literaturze...
Było cudownie i już nie jest...
Ale ważne, że coś było, przepięknego...

Jakoś nie chce mi się wierzyć w całe to sprawdzanie.
Facet zwyczajnie zachwiany, nie wie czego chce, i tylko pięknie mówi.
2-3 msc związku to nie związek, w dodatku kiedy poruszane są tak daleko biegnące plany.
Nagadał się, naopowiadał i tyle.
Nie ma tu Twojej winy, facet niedojrzały i już.

Niby tak jest, ale sama znalazłam się kiedyś w sytuacji, gdy ktoś mną zainteresowany, chcąc dowiedzieć się na mój temat jak najwięcej, poprosił swojego przyjaciela-policjanta o sprawdzenie wszystkiego, co było dostępne. Sądzisz, że odmówił? Nie.
Faktem jest jednak, że nie do wszystkich danych i akt każdy ma możliwość dotrzeć. 

Wracając jednak do sprawy Autorki - gdyby ten mężczyzna rzeczywiście usiłował obciążyć Cię i "ukarać" za czyny Twoich bliskich, to należałoby poważnie zastanowić się nad przyszłością takiej relacji.
Mimo wszystko szukałabym innych powodów - być może jego matka nie zapałała do Ciebie sympatią i dała sobie prawo do zastosowania nacisku na syna, a może pojawiły się jakieś zupełnie inne okoliczności. Wszystko to jest jednak "być może". Osobiście, zamiast snuć domysły, to postawiłabym na szczerą, dojrzałą rozmowę. Wyjaśnienie zwyczajnie Ci się należy.

Ciężka sytuacja w Polsce dla przedsiębiorcy dobre Sobie . Dla pracowników owszem, ale nie dla pracodawców. Chyba, że ktoś nie potrafi dostosować się do rynku zbytu i korzystać z pomocy np. dotacji unijnych. Po prostu chciał więcej zarabiać przy mniejszym nakładzie pracy (oczywiście, że lepsze są możliwości na zachodzie) i nie widział Ciebie przy Sobie.
Moim zdaniem to była SŁABA wymówka, aby Ciebie spławić: "wiesz jesteś taka dobra, nie chcę Tobie niszczyć życia". To po jakiego grzyba
planował przyszłość z Tobą. Ja na Jego miejscu nie widziałabym ŻADNEGO problemu, aby razem wyjechać. Takie egoistyczne podejście - wyjadę z czystą kartą.
Chyba, że Jego deklaracje od samego początku były bez pokrycia. Przecież musiał Ciebie czymś zatrzymać przy Sobie . A najprościej obietnicami, a że bez pokrycia to wielce Mu nie przeszkadzało.

Ja tam uważam, że nie ma ludzi idealnych. Jak dorosły człowiek może brać tak mocno pod uwagę zdanie bliskich? Chyba domyślam się czemu nie wyszło Mu z firmą . Niestety tam, trzeba umieć przyjąć dobrą radę, ale decyzję podejmować samemu.

Jak to nie masz szczęścia!? Wiesz ilu ludzi chciałoby przynajmniej rok spędzić w takiej relacji . Nie załamuj się, bo nic to nie da. Życie pisze różne scenariusze, nie zdziwiłabym się gdybyś całkiem niedługo znalazła kogoś lepszego .

upić się nawet dzisiaj nie potrafię...

Pod kątem proceduralnym chyba temat wyczerupująco streścił Mrok. Punkt widzenia emocjonalny: wygląda na to, że facet stchórzył. Bardzo trudno jest spojrzeć prawdzie w oczy i pogodzić się z jego wyborem mając na uwadze, że to świeży związek, ale może tak być że za kilka miesięcy będziesz dziękować opatrzności, że to tak właśnie się skończyło. Rozumiem twoje rozgoryczenie, rozczarowanie i taką konsterancje "co się nagle stało" i wiem z doświadczenia jak trudno uświadomić sobie nagle, że ten czuły mężczyzna to zwykły tchórzliwy dzieciak. Z twojego wpisu wynika, że wpływ na jego decyzje mogła mieć zatroskana mamuśka.
Wiesz, wydaje mi się, że dojrzały i racjonalny mężczyzna jest w stanie zrozumieć i zaakceptować pewne sytuacje. Przeszłość nie była dla ciebie łatwa i wydaje mi się, że szczególnie potrzebujesz oparcia i wyrozumiałości a jeśli ktoś nie może ci tego dać przez wzgląd na swoje wartośći to jak wyobrażasz sobie przyszłość? 

Życzę ci samych słusznych decyzji i pamiętaj stan rozczarowania i rozgoryczenia na szczęście mija

Tak, wiem, dokładnie w ten sposób to odebrałam. Chodziło mi bardziej o to, aby nakreślić, że choć obowiązują określone procedury, a także mogą z tego wyniknąć pewne konsekwencje, to jednak my nie możemy do końca czuć się obowiążującym prawem i przepisami chronieni. Osoba, o której wspomniałam, chciała zwyczajnie zaspokoić swoją ciekawość, być może także udowodnić, że nie ma dla niej rzeczy niemożliwych, dlatego - choć sobie tego absolutnie nie życzyłam - dowiedziała się gdzie mieszkam, jaki mam pesel (poznała datę urodzenia), pewnie kilku innych informacji. Nie mam niczego na sumieniu ani do ukrycia, ale sytuacja i tak była nieprzyjemna.

W zasadzie napisałam to w kontekście pytania Autorki zawartego w tytule wątku, bo uważam, że jeśli ktoś ma dostęp do osób, które z kolei mają możliwość to i owo sprawdzić, to przecieki zawsze mogą się zdarzyć. Owszem, jest to trudne, co jednak nie znaczy, że niemożliwe.
Ja na przykład swego czasu miałam wgląd do informacji o stanie finansów klientów banku, w którym pracowałam. Na dobrą sprawę, posiadając zaledwie kilka informacji, mogłam też wysłać zapytanie do BIK dotyczące dowolnej osoby, nawet bez jej zgody. Mnie nigdy, oczywiście poza wypełnianien swoich obowiązków, nie zdarzyło się tego wykorzystywać, ale wiem, że takie przecieki bywały. Co prawda nie orientuję się (choć teraz już bardziej ) jak to działa w Policji, ale na swoim przykładzie uważam, że powinno się stworzyć większe zapory dostępu do informacji chronionych. Ludzie są tylko ludźmi, jeden czy dwa podpisane papierki okazują się nie wystarczać.

Obawiam się, że to jednak Ty go zbyt wyidealizowałaś albo to on tak doskonale ukrywał się pod płaszczykiem Twojego ideału. Rozczarowanie zawsze jest bolesne, ale lepiej, aby nastąpiło teraz niż za lat kilka czy kilkanaście.

Przed chwilą jeszcze jedna myśl mi się nasunęła. Wspominasz, że Twoje życie było smutne, puste, a potem pojawił się ON. Czy Ty go przypadkiem nie przytłoczyłaś, nie zaczęłaś snuć wielkich planów, oczami wyobraźni nie widziałaś z nim wielkiej, wspaniałej przyszłości? W takich sytuacjach zwykle pojawia się mechanizm, który z jednej strony wywołuje poczucie ogromnej odpowiedzialności za uczucia i ewentualne rozczarowanie drugiej osoby, a z drugiej każe uciekać. Właśnie z powodu tej odpowiedzialności, czasem też zwykłego tchórzostwa.

A przeciez równie dobrze mogłaś sie szanownej mamusi nie spodobać,albo ona ma kogos znajomej znajomego....świat jest mały niestety.A jeśli on wyczulony na choroby psychiczne w rodzinie to najpewniej jego mamusia też palce umoczyła w tym abyście się rozstali.Sprawa się wyjasni jak za kilka miesiecy sie okaże ze on nigdzie nie wyjechał.W każdym razie on nie był Ciebie wart jeśłi tak postapił,jesteś wrażliwą osobą z bagażem doświadczeń i na pewno bardzo Cie skrzywdził ale masz swoje lata wiec postaraj się ne rozpamietywac tylko idz do przodu.A spotkanie z psychologiem nie wchodza u Ciebie w gre?Przeciez przyjmują w przychodniach,z tego co pamietam skirowania nie potrzeba a zawsze to jakas pomoc.

Hej , zdobyłam się na odwagę i poprosiłam Go o spotkanie. Jutro moment prawdy. Mam nadzieję dowiedzieć się przyczyny tego nagłego zwrotu akcji i naszych relacji. Z oporem przystał na spotkanie, aczkolwiek kilkakrotnie powtarzał, że "chyba najprawdopodobniej wyjedzie z kraju i nie chce mi robić nadziei..."
Ehhh, jak ja bym chciała, żebyśmy byli razem...

Proszenie o miłość, o dalsze wspólne relacje nie jest dobrym pomysłem.
Bo nie da się dać komuś miłości, okazywać ją  gdy nie czuje się jej.
Pomyśl czy ty potrafiłabyś być z kimś kogo lubisz, cenisz ale nie kochasz a on by Cię o to poprosił abyście byli razem.
Wiem, ze jest Ci smutno i przykro, że nie otrzymałaś tego co sama chcesz dać, co czujesz.
Ale takie jest życie, nie zawsze jest tak jak byśmy chcieli. Zdarzają się takie przypadki, że ktoś po dłuższej znajomości rezygnuje, nie odpowiada wzajemnością.
W tych sprawach to nic na siłę, wbrew sobie.
Będzie Ci ciężko ale dasz radę.

Myślisz, że będzie szczery? Że przyzna się jeśli to rodzina jest powodem waszego rozstania i jego wyjazdu?
Wątpię. Ale próbuj.
Wspieram Cie myślami.

Radzę Ci przestać się z Nim kontaktować, bo nic dobrego z tego nie wyniknie. Dla Niego ważniejsze jest Jego wysokie mniemanie o Sobie wyniesione z domu (szczególnie zdanie innych ludzi/rodziny), niż miłość. Z takim podejściem do życia, związek z Nim byłby udręką. Zakładam się, że stawia "firmę" nad życie uczuciowe. Bo musi być przecież uważany za "osobę sukcesu", czuje na tym punkcie presje.
A z alkoholem też dał ciała. To właśnie po co Ciebie częstował, jak Mu bardzo to przeszkadza? Jak dla mnie nie ma "uczuciowego" powodu Waszego rozstania, więc wyciąga naprawdę mało ważne aspekty. Przecież nie przyzna się w prost, że chodziło Mu o Twój status itp., żeby nie być odebranym jako osoba mająca życiowe priorytety w postaci pracy/ bycia odbieranym jako człowieka sukcesu bez skazy.

to co mówił to jak widzisz były tylko słowa, puste słowa.
Pora zamknąć ten życiowy rozdział.
Zrób coś dla siebie przyjemnego, wyznacz sobie jakieś plany dotyczące Twojej osoby i je realizuj.
I życie stanie się znowu piękne i z sensem. Powodzenia.

Nie, z tej mąki chleba nie będzie. Oswoiłam się z faktem, że nas już nie będzie.
Zawsze doszukiwałam się w sobie jakiejś wady, błędu w postępowaniu. Tym razem nie mam sobie nic do zarzucenia. To on ma jakiś problem... Ze sobą.
Tak to dzisiaj postrzegam. I obym sobie czegoś nie wymysliła, jak to ja ;-)