Gdy ona kończy związek...

Jesli dobrze rozumien, Twoja dziewczyna wyprowadzila sie na miesiac? jesli potrzebna jest jej przestrzen, daj jej ja. Nie dzwon, nie rozmawiaj. Ogranicz sie do porannego krotkiego dzien dobry smsem rano i zyczeniami milego dnia. Najlepiej co drugi dzien, albo rzedziej. Zapewniajac o milosci i naciskajac sprawisz, ze kobieta poczuje sie osaczona i bez wyjscia. Daj jej odczuc, ze jest dla ciebie wciaz wazna, ale ma wolna wole, by podjac decyzje co do dalszego zycia razem. Taka postawa mozesz swoja partnerke odzyskac.

Wrzuć na luz ogarnij swoje życie poznaj ludzi zajmij się sobą nie nią. Ona mądrzejsza zajeła się sobą

A Ty masz już tą pracę i rozwiązywałeś swoje bieżące problemy,że masz czas i ochotę na bezprzedmiotowe rozkiminy?
Dziewczyna jasno Ci powiedziała, o co jej chodzi. Nie dość ,że nie jesteś wsparciem, to jeszcze jej własne problemy dowalasz.

mogłbym i napisać 100 stron opisu całej sytuacji, a i tak obca osoba mogłaby to odebrać inaczej niż jest w rzeczywistości
w sumie może i masz rację, że dorzuciłem jej swoje problemy, jednak o tym co tak naprawdę spowodowało rozpad, dowiedziałem się już po, a ona sama przyznała że nie wie i nie rozumie dlaczego mi wsześniej o tym nie powiedziała, abyśmy mogli to rozwiązać i wybrała takie rozwiązanie...
możecie też oczywiście nie wierzyć jednak był to chyba pierwszy raz chciałem od niej pomocy w rozwiązaniu moich problemów bo zawsze próbowałem radzić sobie sam, z uwagi na to że ona swoich zawsze miała pod dostatkiem

pitagoras, no cóż też o tym myślę chociaż ona zapewnia że nikogo nie ma, a ja nie mam powodów jej nie wierzyć

może masz rację, wiadomo że łatwiej mieć już kogoś na oku, jednak znam sytuacje gdzie kobieta zostawiła swojego faceta bo czy to dlatego że właśnie "wygasło uczucie" czy z powodu konfliktów w związku i były to kobiety w podobnym wieku co bohaterka
nie zawsze musi być jednak być ktoś 3ci

dla kolejnych ludzi którzy by chcieli coś odpisać w tym temacie, prosiłbym jednak o nie pisanie rzeczy o innych, to czy tak jest czy nie, to się zapewne okaże, ale na chwilę obecną nie piszcie już mi tak bo tylko to pogłębia moje nieciekawe myśli, z góry dzięki

x

W zupełności zgadzam się z przedmówcą. Nie rób nic pochopnie i nie próbuj nic uszczęśliwiać na siłę. Daj jej czas, po jakims czasie sami wrócicie do rozmowy o dalszej Waszej przyszłości. Nie każda kobieta musi od razu mieć kochanka. Może rzeczywiście potrzebuje w spokoju przemyśleć i przeanalizować wszystko, co jest z Wami związane.
I co najważniejsze, to musisz mieć własny pogląd na sytuację, bo z podpowiedzi niektórych możesz się tylko zdołować i niczego tym nie osiągniesz.

Erebor,

Może to się Tobie wydać odpowiedzią lakoniczną, ale jest takie niegłupie powiedzonko:" jeśli nie wiesz co robić, nie rób nic". Bo jeśli Ona potrzebuje dystansu, czasu, zastanowienia, etc. to znak, że Ty potrzebujesz tego jeszcze bardziej niż Ona...

Dlaczego?
A jak się zachowuje ktoś, kto chce z kimś być, dzielić życie, różne jego sprawy? Chce być blisko, prawda?

A gdy komuś jest źle, gdy dopadają go kłopoty, zmartwienia, a jest w jakiejś silnej relacji z tą drugą osobą, to raczej w jej ramionach szuka ukojenia, a nie oddala się. Bo przecież właśnie zwłaszcza wtedy potrzebuje pomocy, rozmowy, jakiegoś wsparcia, szczególnej bliskości...

Czy Ty chcesz być z kimś, kto w zasadzie Cię odtrąca?

Jak na mężczyznę, to masz niezłą intuicję Erebor, bardzo trafnie definiujesz to, co jest teraz między Wami i jakie są Twoje odczucia. Przyznam, że jako kobieta, jestem zaskoczona taką precyzją wnioskowania i współczuję Twojej Ukochanej, że traci taki Potencjał jakim jesteś. Niesamowicie imponują mi osoby, które potrafią tak jak Ty nazywać i opisywać swoje doświadczenie.

Moja historia "toczka w toczkę" podobna jest do Twojej za wyjątkiem kilku zupełnie nieistotnych szczegółów takich jak wiek, okoliczności etc. Półtora roku temu, byłam w tym miejscu gdzie Ty jesteś dzisiaj. Miałam pustkę w głowie, w sercu, pustkę w życiu. Większość zdań jakie wtedy wypowiadałam i większość myśli, które przefruwały przez mój umysł rozpoczynało się wszelkimi możliwymi kombinacjami zaimków pytających: co się dzieje? dlaczego on tak robi? kiedy zaczęło się między nami dziać źle? jak można to uratować? I tak przez dłuższy czas...

Jeszcze dziś jak słyszę, że ktoś komuś zamiast miłości proponuje stan zawieszenia, przyjaźń, to mam ochotę użyć bardzo nieparlamentarnych słów, którymi operuję w niezwykle rzadkich przypadkach.

Mogę pobawić się teraz w prognostyka i powiedzieć, co się najprawdopodobniej wydarzy Tobie w najbliższej przyszłości, choć 100% gwarancji dać Ci nie mogę, że właśnie tak będzie...

Chcesz wiedzieć? Jesteś na to gotowy?

Aurora,nie wiem czy erebor chce wiedzieć,ale na pewno ja chce.Moja sytuacja jest wręcz identyczna.Wiem,ze obiektywnie patrząc,takie zawieszenie to prosty komunikat że trzeba dac sobie i jej spokój.Ja na razie nic nie pisze,nie dzwonie.On tez nie.Ale to jest po prostu niemożliwe przyjąć tak szybko do wiadomości,ze to koniec.
Jeśli chodzi o wątek,ze kobiety odchodzą od mięczaków to naprawdę wszystko zależy od kobiety.Przezylam z nim czas kiedy tylko ja pracowalam,a on byl w domu,później mial slabo platną prace,znów bezrobocie.I dawalismy rade,mimo niepewności.A teraz gdy zarabia 3 razy więcej ode mnie,ma dom,jest ustawiony życiowo,zaradny i super samodzielny to mnie odtracil.

Potwierdzam. Zrywa gdy:

-ma coś lepszego w opcjach (samą siebie lub innego mężczyznę),
-nie jest w stanie go zdzierżyć (i to już tak maxa, a kobiety są bardzo cierpliwe).

Mmmm... Nie dość, że masz intuicję, to na dodatek jesteś inteligentny. Ponadto piszesz, że "kalkulujesz na chłodno", a zatem, jak prawdziwy mężczyzna.

Frajerka z tej dziewczyny (pardon ;-))
Erebor, szkoda zatem klawiatury strzępić...

Rachunek prawdopodobienstwa z pewnością znasz.
Jeśli teraz się odsuniesz, zewrzesz poślady, aby nie wycisnąć z siebie ani jednego SMS-ka, ani jednego "lajka" ani w ogóle nie wygenerujesz kwanta energii w jej kierunku, to za miesiąc - dwa dostaniesz od niej "niewinną" zaczepkę w stylu: "Czy mnie jeszcze pamiętasz? Dowód na to mi daj..." Gdy to się wydarzy to nadal nie będziesz wiedział co jest grane, bo zaczepka będzie nie wprost, a na przykład: Czeeeeeść!  jak się miewa Twoja stryjenka z Pabianic? ;-) I w ten sposób rozpocznie się faza "sondowania gruntu" pod ewentualny "odwiert" w kurzawce dawnych uczuć.
W wielu wątkach na tym Forum opisywane są bardzo dokładnie skutki takiej recydywy... Uważaj na siebie!

A ja będę się tu modlić, abyś przez ten czas milczenia, na tyle "odparował", byś, gdy przyjdzie ta zaczepka, zobaczył w pełnym świetle mizerię Waszej relacji, której autorką jest opisywane przez Ciebie Dziewczę.

Niech moc będzie z Tobą! ;-)

A ona jest w śpiączce, "napruta" czy na "ziołach jedzie", by się miała obudzić?

Dobrze się zastanów, czy Twoje pragnienie, by wróciła, nie jest podobne do jednego z serii życzeń ubogiego rybaka do rybki ze słynnej baśni Puszkina? To one stworzyły  problemy. Poważne problemy, właśnie dlatego że  pragnienia się ziściły...

Pozdrawiam Cię i życzę szybkiego wyjścia na prostą...

U mnie leci już ten czas od konca Pazdziernika. Nie zatesknila i nie szukala jakiegokolwiek kontaktu. Szanse oceniam na 50%. Albo zateskni i sie odezwie, albo nie zateskni i sie nie odezwie....ze wskazaniem na to drugie stary.

Co było powodem ? Lista powodow wg niej :

- Wypalilam się
- Potrzebuje teraz czasu dla siebie, chce od tego odpoczac i zrobic cos dla siebie
- Nie chcę teraz być z kimkolwiek, czuje się przytłoczona i potrzebuje oddechu
- Mam dość prowadzenia cie za raczke
- mamy różne temperamenty
- nie dbałeś o mnie
- Nie było tak jak zawsze chciałam, żeby było
- Poltora roku temu polajkowales zdjecie jakiejs dziewczyny i przez to nigdy ci nie ufalam i nie potrafilabym zaufac
- Nie bylo od dluzszego czasu tego czegos, emocji

wiecej nie pamietam, jednak było tego bardzo sporo....Prawdziwy powod ? Leciała od kilkunastu tygodni na 2 fronty i poszla do innego.

No pewnie, ze te powody to byla totalna sciema. Zapewniala mnie, ze nie zostawia mnie dla nikogo, bo spytalem wprost...tak to wygladalo po tym co przeszlismy. Pozniej oczywiscie wierzylem jej zaslepiony i probowalem to naprawic, obiecywalem zmiany...w koncu to "moja wina" byla. List tez napisalem, na ktory nie dostalem w sumie odpowiedzi, tylko sie poklocilismy po jakims czasie i slyszalem juz z usmiechem na twarzy, ze nie mam po co przyjezdzac, bo bedzie sie w tym czasie zajmowac swoim nowym chlopakiem oraz ze mnie zdradzala i jej z tym dobrze. Wyciagniety wniosek...jezeli kobieta cie zostawia nie wierzyc w ANI JEDNO SLOWO.

Ja także nie żartuję.

Wiesz, moim zdaniem można byłoby ustanowić jakąś ogólną zasadę, że  w chwili rozstania osoba porzucona zaczyna zakładać, iż porzucający nie mówi prawdy, że się może przejęzyczył, że ma zaćmienie umysłowe, amnezję na wspólnie spędzony czas, bądź ( w zależności od fantazji porzucanego) jakąkolwiek inną "dolegliwość"...
A moim zdaniem to jest tak, że nie chcemy tych "hiobowych wieści" usłyszeć i broniąc się przed rzeczywistością uciekamy w tego typu tłumaczenia, że wróci, że zatęskni, że się obudzi... A to my musimy się obudzić i przełknąć prawdę o rozstaniu. I że potrzebujemy czasu, by ochłonąć i zaakceptować to, co się stało.

Ja sobie to tłumaczę tak: ludzie, którzy się kochają nawet po największej kłótni, po jakimś nieporozumieniu, po przejściu przez "ciche dni" lub przeciwnie serii "włoskich awantur" z latającymi talerzami włącznie, dążą jednak do zaniechania sporu, do powrotu do stanu sprzed "awarii".

Czy Ona dąży do kontaktu z Tobą? Do pojednania? Do rozmowy? Nie...
To Ty zbierasz o Niej informacje, Ty tropisz Ją na portalach randkowych, rozstrząsasz to, co powiedziała swojej koleżance, choć być może powiedziała tak tylko po to, aby nie wypaść źle w jej oczach...

Aktywność u Ciebie jest 100%... Jak Borussii pokonującej Real ;-))) (Nie martw się, że wczoraj "przeputali" z Juve... To dopiero rozgrzewka...)

Wcale nie uważam, że napisanie i wysłanie listu jest czymś niestosownym. Zwłaszcza wtedy, gdy chcesz przekazać to "ostatnie słowo" nie atakując, nie poniżając się, nie żebrząc o łaskę zmiłowania. Wówczas taki list jest świadectwem i kulturalnym "zamknięciem" drzwi. Nie musisz wstydzić się tego, że kochałeś i że jest Ci przykro, iż się rozstaliście, że masz kiepskie samopoczucie, że chcesz jeszcze za coś przeprosić. Według mnie to tylko dobrze o Tobie świadczy. Zrobiłeś to, co uważałeś za słuszne i ważne. Teraz w ekspresowym tempie warto, abyś skierował myśli na siebie, na swoje sprawy i wydostał się "na światło"... Myśląc o tym, czy ona wróci, czy nie, czy pojmie błąd, czy odpisze na list, przedłużasz tylko ten okropny czas po rozstaniu i sam krępujesz się sznurami wspomnień. Staraj się uwolnić najpierw swoją wyobraźnię, myśli, a ciało im się podporządkuje i powędrujesz przez życie dalej...

Powodzenia!