Gdzie kończy się oszczędność, a zaczyna skąpstwo?

Wydaje mi się, że skąpstwo zaczyna się tam, gdzie zaczyna się też terroryzowanie innych. To zaciskanie pasa nawet wtedy, gdy nie jest to konieczne, odmawianie sobie wszelkiego rodzaju przyjemności (przecież kawa w domu wychodzi taniej niż w kawiarni, a piwo w pubie ), robienie awantur za wydaną przez drugą osobę przysłowiową złotówkę na coś, co jej zdaniem było potrzebne, ale zdaniem skąpca już nie. Czasem dochodzi do takich absurdów jak siedzenie zimą pod kocami, bo przecież ogrzewanie jest taaaakie drogie.

Ja jestem w tym temacie rozdwojona Ostatnio czytałam artykuł o oszczędzaniu, w którym jedna z kobiet pisze, że dla niej i męża priorytetem są podróże i wszystko przelicza na tanie bilety; gdy ma kupić coś dla siebie lub do domu.
Mam też koleżankę, która wszystko przelicza na złotówki; z jednej strony można jej pozazdrościć zaradności, bo dziewoja młoda, ciekawa życia, obrotna. Jej rodzinie nie brakuje pieniędzy, rodzice w nią inwestują, płacą za kursy językowe itd. ale pewnego dnia zdziwiło mnie, gdy swojej dobrej koleżance, której dużo zawdzięcza, jeśli chodzi o pomoc na uczelni, w ramach wdzięczności za całe półrocze dała.... badziewie ze sklepu "Wszystko po 2 złote". Okej, pamiętała, okazała wdzięczność, a jednak wydało mi się to trochę nie na miejscu, a nawet trochę poniżające.

Ja oszczędzam "dla zasady" Oszczędzam bo babcia mnie tego nauczyła, że należy odkładać pieniądze, a nie bezmyślnie je wydawać. I dzięki tym oszczędnościom jest za co kupić opał na zimę, pojechać na weekend czy iść do fryzjera.

Cat "dla zasady" takiej jak miałam na myśli, a "dla zasady" oszczędzania, odkładania na "czarną godzinę", to jednak różnica
Ja myślałam bardziej o odmawianiu sobie wszystkiego, mimo tego że jakaś tam część jest już "odkładana" ... np. mam konto oszczędnościowe, co miesiąc zbierają się na nim pieniążki, ale nie pojadę na wakacje za granice (pomimo że mnie stać) tylko nad Bałtyk...bo taniej a i tak można w wodzie się pomoczyć, a wyjazd za granice, to przecież niepotrzebna ekstrawagancja

Dla mnie oszczędny to ten co ma cel i oszczędza.Skąpiec będzie umierał z głodu ale na chleb nie wyda.

Krótka piłka - skąpstwo zaczyna się wtedy, gdy pieniądz przejmuje władzę nad człowiekiem, bo staje się ważniejszy niż wszystko inne, stąd działania aby ich wydawać jak najmniej.

Skąpstwo jest dla mnie tym, czym pewnie dla większości. Oszczędzaniem patologicznym, w sensie, że ktoś nawet chleba nie kupi czy będzie wolał od kogoś "wyłudzić", bo uzna, że za drogi wydatek, mimo że pieniądze ma. Ktoś, kto będzie każdy wydatek partnera uważał za fanaberie i przez to potrzeby jego miał w poważaniu. Ktoś, kto będzie miał bardzo dużo pieniędzy nawet, a jemu będzie miało i będzie tylko na nie patrzył, będzie żałował, by wydać na cokolwiek.

P.O.L.A.K. czyli Pijany Organizator Libacji Alkoholowo-Kacowych. Oszczędność to znaczy przyszyć skórzaną łatkę na łokieć sportowej marynarki gdy się wytrze. Marynarki nowej nie trzeba kupować, a nadal dobrze wygląda. Patrz Anglia, dawno temu. Wypalanie mózgu dzienną dawką piwa i kupowanie IPhonów albo drogich/niemieckich samochodów to żadna oszczędność, tudzież w starym aucie zaklepywanie urwanego przewodu hamulcowego żeby nie trzeba było nowego kupować. To wszystko są głupota, szpan i głupota do potęgi ntej. To Polska właśnie.

Znałem kiedyś takiego znajomego który jest dla mnie do dziś synonimem skąpstwa.Na początku byłem przekonany że albo jest zakredytowany, biedny, albo ma jakiś jest inny problem, i często towarzysko tak jak inni - a to postawiłem mu kawę, herbatę, piwo czy kupiłem kanapkę. No bo inni jedli pili a ten zawsze siedział i patrzył. Okazał się jednak zwyczajnym skąpcem. Zawsze jak jeździliśmy na delegacje, czy szkolenia żałował sobie na drobny zakup - słodycz dla dziecka, drobiazg dla żony, kufel piwa, ale z kolei to co było z góry opłacone- a były to posiłki- wsuwał jakby jedzenia nie widział, brał  je ze sobą do pokoju, a w ostatnim dniu pobytu pakował sobie do pojemników i torebek ile się dało. W "tłusty czwartek" kiedy się okazało że ja kupiłem pączki za 1,50 a on za 1,80 był wściekły. Następnego dnia przyszedł do pracy i stwierdził że po drodze do domu kupił na Dworcu Centralnym pączki za 0,80 gr. Ale to nie jest jeszcze najzabawniejsze.Kiedyś byłem mimowolnym świadkiem sceny jak krzyczał na żonę że kupiła dziecku batonika i wydaje pieniądze. Innym razem wysłany na delegację  do innego miasta odwiedził "lumpeks", nie byłoby może w tym nic dziwnego, gdyby gość nie nakupił za 30 zł sterty ubrań na wagę. Dla siebie, żony i dla dziecka. Owym "niesamowitym" zakupem pochwalił się po powrocie z owej delegacji wszystkim kolegom i koleżankom z pracy. Nie wiedzieliśmy nawet czy się śmiać czy płakać. Zszokowani milczeliśmy - podczas gdy on zadzwonił do żony chwaląc się owym zakupem i o tym że teraz to cała rodzina ma ubrania na lata.
Wyjście z tym człowiekiem gdziekolwiek było męką, jeśli szło się koleżeńsko na piwo to miał wyliczone przysłowiowe parę groszy na kufelek dla siebie, o tym żeby cokolwiek ci postawił nigdy nie było mowy, ale jak już napisałem od innych chętnie korzystał.
Nigdy się z nikim niczym nie podzielił niczym, chociaż od innych brał chętnie.
Mam nadzieję że gdziekolwiek teraz jest to swoją postawę zmienił.

...albo jak mąż prosi o kasę na kufel piwa

Historia podana przez adam_K jest faktycznie zatrważająca Ten człowiek był / jest niewolnikiem mamony.

Ja z kolei miałam znajomą, która nie pracowała, żyła z alimentów na siebie i dziecko i stale mówiła, że potrzebowałaby nową kurtkę- ale jak uzbiera - dałam jej swoją. Potem, że nie ma na sweter- dałam jej swój, nowiuteńki.
Ale zadziwiające było dla mnie to, że gdy do niej przychodziłam, w jej kuchni była herbata- zawsze Liptona, oraz zielona, biała- na wagę, przyprawy- tylko Kamis, orzechy brazylijskie, pistacjowe na wagę, w szkatułkach, drogie sosy sojowe, trudno tu wszystko wymieniać, ale same produkty z najwyższej półki, na które ja sobie nie pozwalałam, bo nie było mnie na to stać.
Praktyki pomocowe w tym przypadku zakończyłam

Catwoman
No i słusznie ze zakończyłaś coś za coś nigdy w zyciu człowiek nie ma na wszystko zawsze musi wybierać miedzy  jednym a drugim

Ej, ja też wyrwałam sobie kilka mleczaków!
A paliwo jest drogie, to się zgodzę i sama wolę wsiąść na rower niż jechać autem np. na zakupy.

A dlaczego jej błąd?

Vian takie drobnostki dużo mówią o tym, jak człowiek zarządza swoimi pieniędzmi. Jestem pewna, że skoro znajoma zostawia w sklepie naprawdę duże kwoty pieniędzy na jedzenie, byłaby zdolna do kupienia sobie kurtki.
Kurtki -zaznaczę- nie wciskałam na siłę; miałam ją na sobie gdy ją odwiedziłam a gdy ona zaczęła mówić, że będzie musiała odkładać jakiś czas by sobie kupić i że nie wychodzi z domu na dalsze trasy BO NIE MA KURTKI, w naturalnym odruchu zdjęłam z siebie swoją i jej ją zostawiłam, za co podziękowała.
Nie miałam i nie mam zamiaru jej nigdy tego wypominać, nigdy w życiu nie dałam jej też odczuć, że na mnie żeruje, bo właściwie dopiero Olinka mi uświadomiła, że było to -może i nieświadome- ale żerowanie. Dla mnie: niewłaściwe zarządzanie domowymi funduszami.

Wiecie, dziewczyny, nie bardzo wiem, czy jest sens dyskutować, czy np. przyprawy Knorra to dobro luksusowe. Ja odebrałam to trochę osobiście, bo sama byłam w podobnej sytuacji i od razu sobie wyobraziłam, że ten mój znajomy ocenia tak moje zakupy - nawet jakby nie powiedział tego na głos i tak mógłby zrobić się zgrzyt. Nauczyłam się też, że zasadza "nie stać mnie na kupowanie tanich rzeczy" ma sens. Nie raz nie dwa chciałam oszczędzić, a w praktyce kupiłam gie-eł-gu, które nadawało się tylko do śmieci, a ja i tak musiałam kupić to ponownie, już droższe. I tak się nacinałam na różne rzeczy od wyżej wspomnianych przypraw (bezzapachowy zielony kardamon kupiony tanio na allegro dalej mnie przyprawia o zgrzyt zębów ) przez e-papierosy po buty z promocji z jakiegoś sklepu, z których jeden literalnie rozpadł mi sie na stopie na środku miasta. Ja jestem typem oszczędzającym na ciuchach, sprzęcie elektronicznym - nie mam tabletu, nie mam laptopa, a mój telefon nadaje się tylko do dzwonienia i smsowania. Nie oszczędzam natomiast szczególnie na kosmetykach, bo wolę 2 dobre szminki niż 5 kiepskich. To samo z perfumami. Ale z kolei moja znajoma mogłaby cały miesiąc jeść tylko chleb z serem i chińskie zupki byleby tylko kupić sobie nowy ciuch czy buty. ;-)

No i ja raczej niczego nie przyjmuję od kogoś ot tak, za darmo, chyba, że od najbliższych przyjaciół, kiedy wiem, że zgrzytów na pewno nie będzie. Raczej wolę poszukać gdzieś jakiejś okazji czy choćby komuś zapłacić za to, co i tak chciałby mi dać za darmo. Albo dać coś jemu i w ten sposób się zrewanżować.

Olinka, no tak, ale bez nowego komputera (który już mam), ze starym gratem z 2004 roku nie było już tak fajnie, a mimo to nie odmawiałam sobie wszystkiego, żeby na niego uciułać w pierwszej kolejności. I masz rację, to kwestia priorytetów, ale może dla niej też. Może chociaż nam ciężko to zmieścić w głowie ona woli mieć pistacje niż nową kurtkę, może nie kupowała jej, bo szukała jakiejś okazji, tak samo jak ja czasem robię. Ona też w końcu sama do Cat nie wyskoczyła "Daj mi nową kurtkę, bo ja nie mam" - Cat sama to zaproponowała. Dlatego też napisałam, że tamtej błąd, że ot tak sobie to przyjęła.

Może komuś oddaj...

Cat odnosnie opisanej sytuacji, nie uwazam, ze wyrywanie dziecku zebow na sile obcążkami zeby nie placic dentyscie jest wyrazem oszczednosci, a wlasnie skapstwa. A skoro ma sie diesla palacego np 4l ropy, ktora kupuje sie na ukrainie po 3zl, to nie powinno sie chyba tak biadolic....

No właśnie! Ja dlatego przeszłam do Play, że teraz bez stresu mogę dzwonić do kogo chcę i jak często chcę, a mimo to co miesiąc pozostaje mi mnóstwo niewykorzystanych minut. Mało tego, nawet sms-y pisuję ze wszystkimi polskimi ogonkami . I owszem, kiedy ktoś do mnie dzwoni, to dosyć często sama proponuję, że oddzwonię, natomiast niesamowicie irytuje mnie ,,puszczanie sygnałków" tylko po to, aby rozmowa odbyła się na mój koszt - wtedy zwykle już się nie odzywam, wychodząc z założenia, że jeśli sprawa jest istotna, to delikwent sam się w końcu zreflektuje, że było to nie na miejscu.

W sumie nie uważam, że jestem skąpa, ale kupuje tylko najpotrzebniejsze rzeczy. Po co mi 5 sweter na guziki skoro mam już takie 4? No i tak dalej. Do tego zawsze mam zaplanowany budżet i regularnie odkładam kasę na konto oszczędnościowe [spam].

Mam znajomego, który oszczędza na jedzeniu. Kupuje byle jakie, najtańsze, mało różnorodne. Za to jak chodzi o papierosy i piwo, o oszczędzaniu nie ma mowy
Dzięki Wam zrozumiałam, że on nie jest skąpy (jak do tej pory sądziłam), tylko ma po prostu inne priorytety, niż ja

Właśnie, bo jak o siebie teraz nie dba, o prawidłowe odżywianie to zaraz zaczną się problemy z odpornością, z sercem, z układem trawienia. Moim zdaniem mądrze jest wydawać na dobrej jakości produkty spożywcze i np. ubrania, bo taki sweter z wełny nam posłuży kilka lat, o ile mamy wciąż ten sam rozmiar, a byle co za 20 złotych szybko się zmechaci i po paru msc będzie do wyrzucenia.

Ja lubię odkładać pieniądze na konto oszczędnościowe, ale jak widzę jakiś super ciuch np. Zara za pół ceny i widzę, że jakość jest ok to też sobie kupię, a trochę mniej odłożę. Nie odmawiam sobie.