wesele

Ja miałam małe wesele, a raczej to była uroczysta kolacja. Moja rodzina jest i była maleńka, męża, tak jak u Ciebie, bardzo liczna. Tak jak napisałam, wesele było skromne i tylko dla najbliższych. Ale u mnie było inaczej z tym, że mąż nie chciał ą wielkiego wesela, a Twój sobie nie wyobraża innego niż takie.

Lily ma rację, jak zapraszać to całą rodzinę, w innym wypadku mogą się poczuć, że są kimś gorszym. Na jakiej podstawie dokonywać selekcji przyszłych gosci?

Gdybyście oboje byli zwolennikami tej samej opcji, nie byłoby problemu.

Prawde mowiac nie wiem, co Ci poradzić, nie wyobrażam sobie wesela, na którym sama bym się źle czuła... Cięzko by mi było tak się różnić z męzem - ja w ogóle wesela nie chciałam, mąz chciał, ale na szczęście się nie upierał. Zaprosilismy więc tylko na obiad, żeby całkiem głodni nie poszli
Natomiast co do równowagi, uważam, ze kazda strona decyduje za siebie, kogo ze swojej rodziny zaprasza. On może być związany ze swoimi kuzynkami, Ty ze swoimi nie i co, masz zapraszać na siłę? Ja jestem akurat taka, że zawsze patrzę na siebie (i na męza, odkąd go znam ), reszta niezbyt mnie interesuje. A przede wszystkim zmartwiłoby mnie, że mąż "sam niby nie ma parcia, ale martwi się co powie rodzina", bo ja mam odwrotnie i to by po prostu oznaczało, że bardzo się różnimy i bałabym się, że ta różnica na ślubie się nie skończy... Gdyby to jeszcze było jego marzenie, jakos byśmy doszli do kompromisu. Ale argument "co powie..." działa na mnie jak płachta na byka i najpewniej postukałabym się w czoło...

Dlaczego nie? Ja bylem na takim gdzie kuzynka zaprosila tylko mlodsza czesc rodziny. Grunt to nie byc uwiezionym przez narzucone sobie sztuczne zasady myslenia

Czyli babci mam nie zapraszać i cioci i wujka których uwielbiam. No tak jak człowiek jest po 60tce, to po co go zapraszać... Jak dla mnie taka selekcja jest po prostu niesmaczna.

Ja uważam, że powinnaś brać pod uwagę zdanie narzeczonego. Jeśli ktoś nie ma dużej rodziny , nie zrozumie tego. On wywodzi się ze środowiska, gdzie organizowane są pewnie duże wesela, jest cała rodzina, zabawy, błogosławieństwo, zbieranie na kołyskę, podziękowania dla rodziców. Co innego gdyby wyśmiewał się z Ciebie, że nie masz kogo zaprosić, ale tak nie jest. Więcej nie będzie takiej okazji, postaw się na jego miejscu. To dla niego ważne. Możesz zaprosić jakieś koleżanki, znajomych.

Kredyt na mieszkanie, tak, choć nie jestem za robieniem sobie długów już na starcie ale na wesele to już przesada. Skoro już na wejściu w wspólne życie chce brać kredyt to zastanówcie się wspólnie co będzie jeżeli nie będziecie mieli środków na spłatę kredytu, bo jeżeli nie planujecie rozdzielności majątkowej zabiorą wam wszystko (kredyt na parę tysięcy jest niewielki ale różnie jest w życiu i uważam że skoro już poruszyłaś ten temat to może warto się nad tym zastanowić żebyście byli w razie wypadku zabezpieczeni). Wesele jest wspólne więc powinniście usiąść i rozmawiać choćby pół nocy ale żeby dojść do kompromisu jaki by on nie był. Ja nie mam dalszej rodziny niż tą z którą się spotykam i nikogo więcej bym nie zaprosiła bo nie mam jak, mój narzeczony chciał zaprosić tylko tych z którymi ma kontakt choć ma większą rodzinę, chciałam żeby nasze wesele było spełnieniem marzeń obojga z nas więc dałam mu wolną rękę co do gości a on mi. Niestety rozstaliśmy się więc z planów nici ale chodzi mi o porozumienie dwóch stron jakie mieliśmy akurat w tej sprawie. Uważam, że też powinniście takie porozumienie wspólnymi siłami osiągnąć.

Tak, mam znajomych i moglabym ich zaprosic nawet z 50 bo z roznych srodowisk, ale nie widzę takiej potrzeby. Ja byłam na weselu na 50 osób, mojej siostry zresztą i było ok, nie rozumiem podejścia, ze jak nie jest huczne to nie ma sensu. Ja w zasadzie raz tylko byłam na takim wielkim, takto zawsze nieduze imprezy... Nie rozumiem tez tego stwierdzenia ...że jestem egoistką. nie chcę żebyśmy wydali kupę kasy na ta impreze, skoro nas nie stać. gdybysmy jeszcze mieli pieniadze to rozumeim. moglby sobie nawet miliard zaprosic choc ja bym sie czula do chrzanu, ale przeciez to niewazne - on ma byc zadowoloyn i musze go zrozumiec. a podejscie u neigo jest takie, ze rodzina sie obrazi w innym wypadku jezeli nie bedzie hucznej biby z przytupem.

Chyba final bedzie taki, ze w ogole nie bedzie wesela, bo mnie nie stac na tak duza impreze, on innej nie chce, a zapozyczac sie nie bede...

Niestety w pewnych sytuacjach chyba trzeba iść na kompromis jeśli nie chce się mieć do końca życia wypominane potem że przez Ciebie on nie miał takiego wesela jakie mu sie marzyło bo Ci to przypomni za 30lat i będziesz sie cały czas z tego powodu potem zadręczała że zrobiłaś tak a nie inaczej. A kompromis może polegać na tym że wydzielisz sobie stolik osobny dla swojej garstki osób i nie będziesz sie od niego wiele odrywała, jeśli  nie chcesz brać udziału w pewnych sytuacjach jakie są organizowane na takich wielkich weselach to też uprzedź wczesniej i spróbujcie tak to zaplanowac żebyś nie musiała. A co do kosztów to wybierzcie remize zamiast restauracji i bedzie dużo taniej nawet połowe taniej od "sztuki" zaproszonej z tego co mi wiadomo.

Dziekuje Wam serdecznie za dobre slowo, bo naprawde juz zaczynalam powoli wierzyc, ze cos z moim sposobem myslenia jest nie tak jak byc powinno.

Wczoraj temat wesela w rozmowie z narzeczonym powrocil i tym razem moj luby powalil mnie na lopatki. Podzielil sie naszym problemem ze swoja mama i ona stwierdzila, ze wesele musi byc i juz, ja mam jakies odpaly, ale skoro powoluje sie na problem pieniedzy to ona wesele nam w calosci zafunduje... nie chcialam zeby taki obrot sprawy przybraly, bo jego mama choc lubi mnie to jest bywa nieprzyjemna w obcowaniu i np.do dzis wypomina bratu mojego chlopaka, ze kupila mu mieszkanie z oszczednosci zycia. Teraz zapewne sytuacja sie powtorzy.

Moj narzeczony uwaza, ze problem pieniedzy juz zniknal. A dla mnie sytuacja jest wielce niekomfortowa. No ale co by rodizina powiedziala...interwencja mamy niezbedna.

Widzicie, ja nie mam natury sklonnej do konfkiktow, mam juz dosc tej dyskusji z nim gdzie kazde moje argumenty i odczucia nie sa brane pod uwage. I powoli zaczyna mi sie juz robic obojetne to ^jego^ wesele. Zapewne final bedzie taki jak on chce. A ja najwyzej bede sie bawic glownie ze swoimi. Niebranie udzialu w zabawach zapewne byloby niedopuszczalne, widzialam mozliwosci jego rodziny na innych weselach...

Proste. Na podstawie zażylości. Najbliższych tak.
Cioci Jadzi z którą ostatnio widziałam się na komunii, nie.Obgadujacej wszystkich kuzynki Eufemii którą wszyscy zapraszają bo "wypada" ale nikt nie cierpi - nie ale ciotecznego dziadka ,który zawsze pamięta by  zapytać co u mnie i zadzwonić gdy jestem chora- tak.  Przyjaciółki od serca - tak - kolezanki z pracy- nie.Tym sposobem znacznie zmniejsza się ilość gości a poprawia atmosfera na weselu. I tyle.
Ktoś się obrazi? Czy naprawdę mnie zaboli co pomyśli wspomniana ciocia Jadzia? zobacze ja pewnie dopiero na czyjejś komunii....

Ja bym pozwoliła jego mamie zapłacić za gości z ich rodziny. Jeśli im na tym zależy, to po co się upierać? Natomiast jeżeli Ty zapłacisz za swoich gości i resztę kosztów po połowie (fotograf, zespół itp.), to co ma Ci wypominać?

Zdzisława, ja uważam, że każdy ma prawo mieć do swojego podejścia i dlatego to nie jest tak, że Ty czy on macie absolutna racje w tej kwestii. Grają tu rolę rodzinne tradycje i indywidualne nastawienie, ale warto szukać kompromisu.
Dla mnie na przykład, ślub jest dla młodych, ale wesele jest dla rodziny. Bo przecież to o to z całą tą weselną bajką chodzi - żeby świętować w gronie, które się zna i lubi. dla niektórych to znajomi, dla niektórych bardziej rodzina. Pogadać, potańczyć, pobawić się.
(Narąbani wujkowie (rozumiem, ze myślisz o rodzinie męża) to efekt uboczny spotkania. Ale to też kwestia podejścia. Bo to jest trochę tak, jakbyś robiła imprezę urodzinową, a narzeczony powiedziałby Ci, że po co ją robić dla Twoich koleżanek co się przyjdą nażreć za darmo. Wszystko kwestia perspektywy. . )

Moim zdaniem albo się wesela nie robi wcale - przyjęcie dla rodziny najbliższej i świadków, można zaprosić chrzestnych. Argumentem są zawsze koszty, że zamiast na wesele wolicie pieniądze przeznaczyć na zakup mieszkania itd. itp.  Ale tu musicie być zgodni. Bo dla niektórych ludzi są rzeczy ważniejsze od pieniędzy. To są przeżycia właśnie z takich imprez.

Albo robi się przyjęcie weselne, na które każdy zaprasza, kogo chce i jakoś isę proporcjonalnie dzielicie kosztami (takie podziały panna młoda za to pan młody za tamto są trochę przestarzałe). Nie uważam, żeby to był problem - w końcu gdyby zależało Ci na ilości gości z Twojej strony, to mogłabyś doprosić znajomych. Więc to nie dlatego, że skąpisz na wesele, ale dlatego, że masz małą rodzinę. Ale jeśli już pójdziesz na ten kompromis, to masz wtedy prawo wymagać pewnych rzeczy a z pewnych zrezygnować.

Od strony praktycznej: nawet jeśli dogadacie się, co do wesela, to możecie je przecież zrobić po swojemu. Każde wesele ma jakiegoś DJ/zespół/wodzireja, który organizuje zabawę i którego Wy wybieracie. I możesz z góry oświadczyć, że pewnych rzeczy sobie nie życzysz, np. w ogóle nie robić oczepin, wybrać muzykę. Bo inne weselne stresujące sytuacje to jakie? Przecież nawet na małym przyjęciu (tak 40 osób) z alkoholem, to  jak masz "zabawowych" gości, to Ci zaśpiewają gorzko, gorzko, albo zaczną podrzucać, jak im wpadnie do głowy.  (Twoja rodzina może się bawić spokojnie, ale Twojego narzeczonego już niekoniecznie). No chyba że planujesz coctail party ze skrzypcami w tle... Takie przyjęcie weselne też przeżyłam... Na wszystkich weselach, na których ostatnio byłam standardem są winietki z nazwiskami osób. Para młoda może tak usadzić gości, żeby było jak najsensowniej.

A tak na marginesie pisze to osoba, która absolutnie nie jest wielkim zwolennikiem hucznych wesel

Natomiast inna ciekawa rzecz, która tutaj wychodzi. Potraktuj ten etap przedweselny jako sprawdzian dla Waszego związku, czy umiecie razem wypracować rozwiązania w trudnych sytuacjach. Bo skoro teraz nie dacie rady się dogadać, to jak się dogadacie w ważniejszych kwestiach jak dzieci, styl zycia itd. przez kilka następnych lat? Poślubiając faceta, częściowo poślubiasz również jego rodzinę i dlatego jest też ważne, żeby patrzeć perspektywicznie również na to. Dla mnie jeśli masz z rodziną faceta od początku jakieś trudne kwestie, to przygotuj się na to, że może (choć nie musi) się to z czasem wyostrzyć.