Mam aktualnie pół roku przerwy od szkoły, jednak zapisałam się na kursy języka. Od jakiegoś czasu z praca cięzko więc siedze sobie w domu. A to się ucze, a to cos posprzątam, czasem wyjde zrobie zakupy. Mieszkamy z mamą i to ona nas utrzymuje. Jednak jej bardzo sie nie podoba to, że mam przerwe. Nie dociera do niej fokt, że prace znaleźć próbuje. Jest zima, a my mieszkamy w małej miejscowości przy morzu. Zapotrzebowanie na pracowników jest niskie o ile w ogóle jest.
Mama ciągle się na mnie wyżywa, za to, że mam przerwe od szkoły, która właściwie jest spowodawana wcześniejszym jej zachowaniem. Chciałam się uczyć na uczelni oddalonej sporo od naszeo miejsca zamieszkania. Stać ją na to i cieszy się, ze chce się uczyć jednak chęć sprawowania nade mna kontroli zawsze wygrywa. Niemalże siłą zapisała mnie do jakiegoś studium na wymyslny kierunek. Tylko po to bym była w domu.
Moja siostra twierdzi, że skoro ja jestem w domu to ona może robić sobie bałagan i żądać obiadów i kolacji. Robie jej pranie, składam ubrania, robie obiady itd. I jeszcze można to przezyć, jednak ona jest ciągle niezadowolona. Ciągle słysze komantarze typu "idiotka" czy "debilka". Dziś chciałam pójść na łatwizne i usmazyć talarki ziemniaczane i paluszki rybne do surówki. Od rana sie uczyłam, a poza tym dopiero co pomyłam wszystko. Ona zrobiła awanture, że ona woli ziemniaki. Rzuciłam wszystko, a ona robi sobie ziemniaki i jeszcze coś tam. Super. Tylko po niej bede musiała posprzatać ja.
Mama to popiera. Twierdzi, że skoro ona mnie utrzymuje, musze jej sprzątać. Żadna nie myje po sobie naczyć, żadna nie pierze sobie ubrań, nawet kibel zabrudzony zostawiają i zachlapaną łazienke. I mamusia wymaga bym jej na błysk wszysko robiła, jak nie to urządza kilkugodzinna awanture. Przez to nie mam chęci na nic, codziennie to samo. Może ogłupiałam i niepotrzebnie narzekam, może faktycznie nie jest to okej. Psychicznie leże na podłodze i nie wiem jak sie podniesc.
(albo ustalimy grafik). Nawet gdyby jęczała, skamlała to bym nic nie zrobiła (gdyby oczywiście moja siostra zachowywała się jak Twoja). Ja Ci radzę uczyć się (ciągle przesiadywać w pokoju i czytać książki naukowe). I mówić "nie mogę uczę się" i zobaczyć reakcję mamy. Albo lepiej pójść do pracy 