nie wiem czy poradze sobie bez niego jak sie rozstaniemy...

Madziu, przeciez sama wiesz  czego Ci potrzeba!.Źle Ci z chłopakiem, to odejdź od niego.

Napisałaś, że oddałas mu pierścionek...

A jak ma na imię ten drugi?

Sądzisz, że porównuje go do  kogoś, stąd ta irytacja u autorki?

ja rowniez nie rozumie skad ten pomysl ze jest ten drugi ??

Madziu... Siedzę teraz w kuchni. Sama.
A powinnam z kimś. Slucham radia. Anna Maria Jopek śpiewa: niech ktoś zatrzyma wreszcie swiat, ja wysiadam....

dlaczego siedzisz sama ? i rowniez nie mozesz spac o tej porze?

Nie potrafię sypiać. Bo nie stać mnie było w swoim czasie podjąć odpowiednich decyzji. Odważnych posunięć.

Chyba nikt z tego, a pewnie i ze wszystkich innych forów, nie powie Tobie, co tak naprawdę chcesz... To wiesz tylko TY... Pytaj się siebie, my tylko możemy pokazać kierunek - drogę wybierasz Ty sama...

Madzia,
6 lat to sporo, ale jeżeli teraz masz wątpliwości czy być w tym związku czy nie, to wg mnie nie brnij w to dalej.
Może usiądź i na spokojnie spisz na kartce po jednej stronie - to co Was łączy/co w nim kochasz/za, po drugiej to co dzieli/denerwuję/przeciw. Czasami taki rachunek pomaga tym niezdecydowanym.

Nie pasujecie do siebie. Zostaw go, niech pozna wartościową dziewczynę. Bo ty szukasz chyba księcia z bajki. Facet jest zazdrosny, źle. No to poszukaj sobie takiego, który będzie cię miał w 4 literach i w ogóle nie będzie zazdrosny. Facet lubi chodzić po górach, zwiedzać zamki, zabytki, to też źle. No bo przecież lepiej jakby chodził po imprezach, chlał do nieprzytomności i zaliczał obce panienki. Jesteś tak głupią dziewczyną, że aż żal czytać. Mam nadzieję, że trafisz na takiego, który cię nie będzie szanował, będzie wolał ćpać i się łajdaczyć niż chodzić po górach, będzie cię miał totalnie w pupie, może wtedy zmądrzejesz i zobaczysz co straciłaś.

Przeczytałem cały dotychczasowy wątek i doszedłem do wniosku, że oboje jesteście sobą nawzajem rozczarowani i -mówiąc wprost- zmęczeni udawaniem, że cokolwiek, poza wspomnieniami, Was łączy.
Zwrot pierścionka i jego reakcja na to świadczą o tym dobitnie.
To, że Ty zerwałaś zaręczyny ulżyło zapewne Twemu byłemu narzeczonemu.
Ubiegłaś go, albo po prostu wyręczyłaś w niewdzięcznej roli inicjatora zerwania.
I dobrze zrobiłaś.
Macie całkowicie odmienne charaktery, a zainteresowania, to w ogóle bez punktów stycznych.
Według mnie, dasz sobie świetnie radę, skoro potrafiłaś podjąć poważną i przemyślaną decyzję.

Pozdrawiam

inni maja takie problemy dotyczace zdrad itp. a ja akurat musze sie borykac z chora do przesady zazdroscia ktore z czasem przerodzila by sie pewnie w gorsze rzeczy. czulam sie jak jego wlasnosc, mial manie kontrolowania mnie kazdy jeden sms ktory dostawalam od kogos musial byc najpierw przeczytany przez niego dopiero pozniej przeze mnie.. nie moglam miec kolegow.. i dlaczego mialabym wspierac jego zainteresowania jak on nawet o moje nie dbal.. jezeli twoim zdaniem to wszystko jest normalne to chyba nie ze mna jest cos nie halo..
to ze chce normalnego zwiazku opartym na zaufaniu, dbaniu o niego pielegnowaniu swoich zainteresowan nawzajem to chyba nie jest nic zlego.

Kochana, ktoś kiedyś bardzo mądrze powiedział "jeżeli jedna osoba zatanawia się czy kocha drugą osobę - to znaczy ze już dawno przestała". Doskonale wiem jak się czujesz, bo też jestem na etapie "O Boże co robić, przeciez nie mogę być sama..." - ale to co czujesz, to nie jest już miłość, to przywiązanie.

Musisz odżyć, musisz zacząc stawiać na siebie a z czasem zobaczysz że dobrze zrobiłaś, bo wyobraź sobie - w tak młodym wieku widzisz u niego tyle wad, zero zalet - a potem?

Zresztą, z tego co pisałaś, jak oddałaś pierścionek to nawet się zbytnio nie przejął tą sytuacją.

Mogę Ci powiedzieć, że przed Tobą teraz dopiero będzie potężne wyzwanie, kiedy on zacznie już sobie żyć (tak jak ty powinnaś), a ty będziesz się ciągle zastanawiać czy dobrze zrobiłaś. On będzie się bawił - ty będziesz oglądać to na fejsie, czy innym portalu społecznościowym żeby jeszcze bardziej sobie dokopoać. Mów co chcesz, zapewniam Cię że jest ten etap po zerwaniu, najgorszy, którego nikt nie przeżyje za Ciebie i który tylko ty możesz przerwać.

Nie powiem Ci jak długo będziesz cierpiała, bo nie znam Twojej psychiki. Powiem że ja sobie ledwo z tym radzę, ale już gdzieś o tym pisałam. Jestem pewna jednak mimo wszystko pamiętaj - jeżeli się wahasz, to nie brnij dalej w niepewność. Jeżeli się zastanawiasz - odpuść, jeżeli on nie widzi w tym problemu, to znaczy że nie dorósł do Ciebie. Z czasem zdasz sobie sprawę z tego że myślałaś za was oboje, bo pisałaś że poniekąd wymusiłaś na nim narzeczeństwo, potem wymusiłabyś wspólne mieszkanie, ślub, potem dzieci - kazałabyś mu pójść do pracy. To żona/dziewczyna/narzeczona - czy bardziej Ci to przypomina opiekunkę? Nie możesz ciągle podejmowac decyzji za was oboje. Związek to taka mała kooporacja. Musicie się wspierac, ale przede wszystkim musisz być pewna że go kochasz.

To jest Twoja pierwsza miłość tak? Tak to jest, że będziesz się bała wkraczać w coś nowego, ale zapewniam Cię że z czasem, znajdziesz faceta, który sprawi że będziesz się czuła jak księżniczka - i wtedy nie przejdzie Ci przez myśl, czy na pewno dobrze robisz, bo będziesz pewna, ze właśnie z tym facetem, chcesz spędzić resztę życia.

Także kochana - zrobisz, jak zdecydujesz. Ale uważam, ze podjęłaś przede wszystkim odważne ale i mądre, przemyślane kroki. Uważam że nie możesz sie teraz cofać, bo pamiętaj - związek to przyjemność, a nie przymus.

Buziaki!

ja mialam chlopaka zazdrosnego do przesady, zrwywalam z nim przez to kilka razy i wracalismy do siebie az wreszcie powiedzialam dość. przecież to nie zmieni sie nigdy a ja w koncu zostanę bez kolegow i koleżanek bo on tego wlasnie chcę. może mi tego nie powie ale do tedgo doążył. związek trwal prawie 3 lata. Przez zazdrość czasem brzydko też sie odezwal i jak u ciebie wiele nas dzielilo a tylko milosc lączyla, ale pozniej juz tylko przyjaźń albo przyzwyczajenie.
kiedyś uslyszalam najgorsze typy facetów to zadrosnik i chytrus i to jest prawda

co do twojego pytania w wątku cz dasz sobie radę. oczywiście że dasz. nie masz dzieci, jsteś sama, mloda poznasz jezcze kogoś. nie dzieje sie nic zlego z czym nie mialabyś nie dać sobie rady, po prostu będziesz sie może gorzej czula przez jakiś czas i to tyle

trzeba iść na przód jeśli źle sie czujesz w tym związku, odejdź. moze i on zle sie czuje tylko też sie boi...