wolność w związku

A w ogóle ... cenię rady mamy, ale niekiedy bardzo mi działa na nerwy jak ktoś się bardzo wtrąca i mówi co masz robić w związku? To Twój związek,ciekawe czy związek Twojej mamy był i jest idealny. Rób to co czujesz.
Jeśli to prawdziwe uczucie, nie masz się czego obawiać - przetrwa wszystko.
A faceci nie znoszą ograniczeń, nie tylko faceci zresztą , więc trzeba to dobrze rozegrać/

Wszystko zalezy od tego, jak ty się z tą "wolnością" czujesz i jak on to odbiera. Nie ma sensu przyjmować rad od mamy i pokątnych osób. Jeśli znasz twojego chłopaka bardzo dobrze, rozmawialiście na ten temat, ty nie masz z tym problemu- to ja nie widzę problemu również. Jeśli wiesz gdzie on spędza czas i nie masz ku temu żadnych zastrzeżeń i on nie trzęsie portkami jeśli ty wychodzisz sama- nie szukaj dziury w całym. Po prostu bądźcie fair do siebie. Aha, no i ufaj swojej intuicji. Jeśli czujesz że coś nie gra, lepiej to sprawdzić.

Też uważam że wolność jest bardzo ważna. Osobiście chciałabym spędzić sylwestra i urodziny z chłopakiem, bo to jednak dosyć ważne daty, o ile on nie jest za granicą bądź przy łożku umierającego taty. Mam na myśli to, że spędzanie jakiś rocznic, urodzin, ważnych dat zbliża do siebie.

Różnie to z tym bywa. Jeśli czujecie się z tym dobrze to jak najbardziej tak. Najważniejsze,że sobie ufacie i się szanujecie. Faceta nie można trzymać na łańcuchu-jak i odwrotnie. Ja też spędzam sama sylwestra a mój facet ponad 600 km ode mnie. Dzień jak co dzień. Jednak z drugiej strony przykro, że nie można powitać razem nowego-tego ,,lepszego'' roku..

Uważam, że na to nie ma żadnych uniwersalnych zasad. Czym innym hasło "w związku można wychodzić osobno" będzie dla kobiety, której mąż baluje z kolegami co wieczór, zostawiając ją samą z dziećmi, a czym innym dla pary, która ma, powiedzmy, odmienne zainteresowania, i raz ona jedzie z koleżankami do spa, raz on z kumplami na ryby.

Dopóki wszystko jest sprawiedliwie, nikt nie jest pokrzywdzony, nikt nie ma problemu z zazdrością (i tą chorą, i tą uzasadnioną), to wszystko jest w porządku. A wymaganie, by chłopak nie poszedł na wymarzony koncert tylko dlatego, że ja nie mogę iść, to egoizm.

My (małżeństwo z ogromną różnicą wieku, poglądów, zainteresowań i sposobów spędzania wolnego czasu) co roku dzielimy wakacje na 6 części:
-mąż wyjeżdża sam
-ja wyjeżdżam sama
-wyjeżdżamy we dwoje, bez dziecka
-wyjeżdżamy wszyscy we troje
-jedzie mąż z córką
-jadę ja z córką.
I każdy jest zadowolony. Tak samo nie wyobrażam sobie mojego męża na trzydniowym festiwalu metalowym, więc jeżdżę sama, z koleżankami spotykam się sama. Mąż nie lubi wychodzić ze znajomymi beze mnie, więc do jego przyjaciół chodzimy razem, za to raz na jakiś czas wysyłam go na weekend w jego ukochane góry, żeby odpoczął. Mamy też zwyczaj jednego dnia "wolnego" w tygodniu, kiedy jedno z nas zostaje w domu z dzieckiem i domowymi obowiązkami, a drugie "znika" do wieczora i robi to, na co ma ochotę.

Razem spędzamy święta - Boże Narodzenie i Wielkanoc. Świąt nie wyobrażam sobie osobno, mają być rodzinne i magiczne, szczególnie dla dziecka. Razem spędzamy też weekendy - w soboty jest to wieczorna "randka", czyli czas tylko dla nas, bez córki, a w niedziele mamy "dzień rodzinny".

Jeśli Wam obojgu taki układ odpowiada, to w porządku. Twoja mama ma prawo mieć inne zdanie, ale jeśli Tobie odpowiada system, który wypracowaliście, to go nie zmieniaj.
Wolność w związku jest bardzo potrzebna. Trzeba mieć jakieś swoje momenty, chwile z przyjaciółmi, chwile samotności, samotny spacer itp. Jeśli tego nie ma, to prędzej czy później, zaczniemy się dusić. Ja czasem, lekko tak się czuję. Chciałabym np odwiedzić koleżankę, która mieszka w Niemczech, a mój partner jest temu przeciwny. I tak: z jednaj strony go rozumiem, a z drugiej - troche mi duszno.

CatLady, I dlaczego jest przeciwny? Jak dla mnie, jeśli mieszkacie razem i taka podróż nadwyrężyłaby mocno waszą kieszeń, to rozumiem jego sprzeciw. Ale jeśli nie chodzi o pieniądze, to o co?

Bakalia, Miałam wolne od 24 do 27.12, 28 i 30 miałam zajęcia, jutro i po jutrze też mam
Co do nauki, mam tak, że nie potrafię się bawić ani wyluzować, jeśłi wiem, że powinnam się uczyć. A uczyć się powinnam do póki nie będę umiała wszystkiego. Także teraz nie czas dla mnie na dobrą zabawę, poza tym tak, jeden dzień nauki mnie, to dużo.

No właśnie, ja sylwestra widzę dokładnie odwrotnie, niż Ty Ja mogę chłopakowi poświęcić 364 dni w roku, ale w tę jedną noc wolałabym się spotkać ze znajomymi, z którymi teraz już nie mam w sumie w ogóle okazji do spotkań, bo rozjechaliśmy się na studia po Europie i na inne kontynenty też. Więc w ciągu roku nie ma żadnej możliwosci spotkać się w większym gronie na dłużej niż kilka godzin.

Tak, jesteśmy razem gdzieś od początku października.

A o odbieraniu z dworca też pisałam, jak jest potrzeba, to odbiera

"że pozwalam mu zostawać dłużej na uczelni, np. ja wracam do domu o 21 a on chce zostać jeszcze kilka godzin i mi to nie przeszkadza"

Sprecyzuj. Wracasz o 21 a on na uczelnie jest do której? 1, 2 w nocy? No raczej nie na uczelni...

Wszystko jest ok w ramach ale jeśli jesteście razem to sylwestra powinniscie spedzac razem. Może macie takie charaktery ze odpowiada wam związek "obok siebie" na tym etapie zycia. Z jednej strony to nieco niepokojące ale z drugiej czyz nie lepsze od najpierw zwiazkow wszystko razem a potem nienawiść, rozstanie. Nic nie można przewidzieć.

Maniek, studiujemy muzykę za granicą, tutaj studenci są na uczelni do 24, 3, czasem do rana. Takie studia, trzeba się uczyć

Też bym się zadusiła w związku z papużką nierozłączką.

Ekstremalnym dla mnie przypadkiem był związek moich znajomych, gdzie dziewczyna naprawdę wrosła w faceta, np. jak była na diecie i jadła tylko posiłki, które sama przygotowała, a do jej chłopaka przyjechała rodzina i umówili się na obiad do restauracji, ona nie tylko nie poszła, ale też nie pozwoliła iść chłopakowi, bo ma zostać z nią w domu, bo jest jej chłopakiem i sam (bez niej) się szlajać nie będzie

Przecież i tak się nie spotkałaś z tymi znajomymi, tylko siedziałaś w domu. Poza tym, nie można faceta zabrać na takie spotkanie?

Ja na przykład wcale nie miałam na myśli "papużkowego związku". Z facetem się widuję "różnie". Często jest tak, że dopiero w weekend mamy dla siebie tak naprawdę czas- ja często późno kończę zajęcia, on ma dużo pracy. Dla mnie to oczywiste, że facet wyjdzie czasami na piwo z kumplami, ja z koleżankami. Na pewno nie jesteśmy "nierozerwalni", każdy ma swoją autonomię. Są jednak pewne dni, chociażby sylwester... które spędza się z drugą połową. Oczywiście, nie chodzi mi o to, żeby tylko we dwoje gdzieś tam/coś tam. Przecież można gdzieś pójść ze znajomymi, ale nie "rozdzielając się".

Tak jak pisałam- dla mnie związek to ciągłe szukanie kompromisu. Czasami można zrobić coś, na co nie ma się do końca ochoty. Ja z moim facetem mamy totalnie odmienne "gusta filmowe". Raz oglądamy "mój film", raz jego. Siedziałam z nim na spotkaniu rodzinnym, chociaż nie lubię tego typu schadzek, ale wiedziałam,że mu na tym zależy. On poszedł ze mną zobaczyć się z moją koleżanką i jej chłopakiem mimo, że uważa tego kolesia za "nudnego" (i w sumie to coś w tym jest ;-) ). Mogłabym tak długo wymieniać. Tak, bo jak się jest w związku to zaczyna się myśleć jako "my", a nie tylko o sobie.

Wyraziłam swoją opinię, ponieważ dla mnie to jednak jest... hmm... dziwna sytuacja. Tak samo bym zareagowała, gdyby koleżanka powiedziała, że ona była gdzieś tam na sylwestrze,a jej chłopak w innym miejscu. Pierwsze pytanie z mojej strony to by było, czy wszystko ok między nimi.

Grunt, że Tobie taka sytuacja odpowiada i nie widzisz w tym żadnego "problemu". Chociaż fakt, że założyłaś ten wątek może świadczyć o tym, że jednak jakaś niepewność została zasiana.

Ile ludzi tyle pomysłów na spędzenie sylwestra.

Wracając do tematu- jeśli prawdziwie czujesz, że spędzenie tego dnia osobno nie spowodowało żadnych negatywnych emocji, a jedynie zastanowienie i ciekawość jak to jest w innych związkach- moim zdaniem jest ok.

Miłość, związek (zwał jak zwał) ma naprawdę różne oblicza. NIe tylko to, że spędzanie czasu wspólnie to obowiązek. Jak napisałam w poprzednim poście, spędzanie ważnych dni razem po prostu zbliża, powoduje wspólne przyjemne wspomnienia, emocje, może tęsknotę za ponownie fajnie spędzonym czasem razem. Ale... Jeśli po takim dniu, w różnych miejscach, witacie się, opowiadacie jak spędziliście ten czas, co się dokładnie wydarzyło, czujecie że partner nie ma z tym problemu- nie szukajmy dziury w całym.