przyjaciółka ma depresję i początki schizofrenii, odrzuca pomoc

Witam. Moja wieloletnia przyjaciółka ma depresję. Zawsze była osobą bardzo wrażliwą, o niskim poczuciu własnej wartości, niezbyt ciekawą rodzinę. Od pewnego czasu jednak zmieniła się nie do poznania. W wakacje nie chciała się z nami spotykać, nie chciała rozmawiać... W październiku stwierdziła, że nie jest w stanie ze mną rozmawiać i tak będzie lepiej dla niej i dla mnie. Uważa, że coś między nami się wypaliło. Dzwoniłam w jej urodziny, wysłałam jej kartkę świąteczną, robiłam małe kroczki aby sprobowac jakoś jej pomoc, ale ona to odrzuca, a ja już nie mam siły... inna koleżanka zmusiła ją do spotkania. Podobno moja przyjaciolka jest w stanie krytycznym, wzięła urlop dziekanski, siedzi sama w domu, jej matka wyjechala zagranice do pracy, a ona przebywa z ojcem, ktory cały czas się na nią drze. Do mnie ma żal o wszystko, z jednej strony tęskni, a z drugiej jest wściekła, że wysłałam jej ta kartkę. Powiedziała, że zaczyna słyszeć jakiś głos w głowie i w przyszłym roku, jeśli nic sie nie zmieni to się zabije. Jestem przerażona, sama rownież nie jestm stabilna emocjonalnie, ale gdyby coś jej sie stało, nie wybaczyłabym sobie tego. Sęk w tym, że ona odrzuca nasza pomoc, chodzi na terapię, ale moim zdaniem powinna być w szpitalu. Mamy po 20 lat i jest to straszne, że dotyka ją to w tak młodym wieku. Co robić? Dzwonić do jej matki? Muszę zaznaczyć, że jej rodzina to ciemnota i w sumie cieszą się, że mają corkę w domu...