przyjaciel

Cześć wszystkim, nie wiedziałam gdzie dokładnie umieścić ten post, więc z góry przepraszam jeżeli w złym miejscu. Muszę się przed kimś wygadać ponieważ mam pewien problem z którym sobie nie radzę wewnętrznie, przez co załamałam się.
Przyjaźnię się z pewnym chłopakiem już prawie 5 lat, ostatnim czasu zbliżyliśmy się do siebie..
może zacznę od początku całą historię.. wszystko właściwie zaczęło się od tych wakacji.. jestem z pewnym chłopakiem w związku ostatnio zaczęło się między Nami psuć po całości, mój przyjaciel jest po trudnym związku dziewczyna oszukiwała go cały czas, oświadczył się jej a ona zerwała zaręczyny po 2 dniach ( dziecinne trochę ) poznała kogoś była z nim pół roku i chłopak ją zostawił.. mój przyjaciel załamał się i to bardzo. Pocieszałam go w tym czasie, napisałm do mnie kiedyś wiadomość żebym zostawiła swojego chłopaka bo i tak nie pasujemy do siebie, dużo się kłócimy czasem nawet za dużo.. pytał po co jestem z nim że tak atrakcyjna kobieta, inteligentna może mieć każdego a nie męczyć się w związku bez przyszłości ( to było jego zdanie, moze tak wtedy to wszystko widział ze swojego punktu ).. dużo rozmawialiśmy o jego sytuacji o tym jak go potraktowała narzeczona, kiedyś miał przypływ załamania do tego stopnia że miał ochotę skończyć ze sobą.. i o moim związku w którym się nie układało w tym czasie.. powierzyłam mu swoje sekrety żaliłam się tak samo jak on, cała nasza sytuacja doprowadziła do tego że zbliżyliśmy się do siebie. Doszliśmy do wniosku wtedy że znamy się 5 lat, znamy się jak łyse konie, lubimy to samo oboje, te same filmy, jedzenie, żarty, ten sam stosunek mieliśmy do wszystkiego.. rozumiemy się bez słów.. jednym słowem zaczeliśmy coś więcej do siebie czuć niż tylko przyjaźń, zakochaliśmy się w sobie do szaleństwa, spędzaliśmy jeszcze więcej ze sobą czasu, chciał być ze mną, twierdził że wreszcie znalazł to co tak szukał w życiu że jest szczęsliwy... zawsze mówił że miał słabość do mnie.. był osobą która miała na mnie olbrzymi wpływ.. ja go zniechęcałam do siebie podświadomie bo bałam sie że coś jeszcze czuje do swojej byłej narzeczonej.. wszystko było by ładnie pięknie gdyby nie to,że.. był kumplem mojego byłego chłopaka.. mówilam mu na początku że to nie fair wobec kumpla, ale on nie chciał odpuścić prosił żebym go nie skreślała żebym spróbowała że on poczeka na mnie.. wtedy go sumienie nie gryzło co robi.. po pewnym czasie wszystko zaczęło się psuć, nie wiedziałam co się dzieje.. pojechał do domu na tydzień ( studiujemy ) i stwierdził że mu wszystko przeszło że to przemyślał i że nic nie czuje do mnie że kocha swoją byłą pomimo ile złego mu zrobiła że ja mu to uświadomiłam, że sumienie go gryzie że zachował się nie fair wobec kumpla że tak nie można.. że mój stosunek do ludzi ma wiele do życzenia że jestem za szczera i mówię jak leci i co myśle, jak mówiłam mu wcześniej że chce wrócić do byłego chłopaka usłyszałam że pożałuje tego, że on mu o wszystkim powie.. po czym po jakimś czasie stwierdził że życzy mi powodzenia, targały mną wyzuty sumienia przez to więc sama powiedziałam byłemu chłopakowi że się zakochałam i wiem że źle zrobiłam, jego kumpel stwierdził że nic nie miało miejsca że po prostu sama na coś się nastawiłam ( a to on mówił że chce być ze mną) że za dużo wsparcia okazał gdy ja szlochałam po zerwaniu.. mój były dał mi szansę wybaczył wszystko i wróciliśmy do siebie.. powiedziałam kumplowi że wróciłam do byłego a on do mnie że po co było całe zakochanie i te chwile razem, i co takiego mi dało że powiedziałam prawdę chłopakowi.. stałam jak słup jak go słuchałam.. do mnie wielkie halo a sam wraca do panny która go zdradziła a teraz wmawia mu że nie zrobiła tego.. ja chciałam być fair, nie zdradziłam bo mam zasady.. Jak ja mam to wszystko rozumieć? Powiedziałam kumplowi że się odkochałam że to wszystko było dla mnie jak kubeł zimnej wody że czuję się oszukana i nawet jeśli wszystko by sprzyjało ku temu by być razem to nie chce już nigdy więcej.. jak mam to rozumieć? nie dostałam do tej pory wyjaśnien po co to było wszystko z jego strony? czy tylko zgrywał się, można tak szybko się odkochać ? czuję że jestem naiwna chciał mu tylko pomóc po tym jak był załamany i tylko z nim rozmawiać .. nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy.. powtarzał mi że mam się szanować i nie wracać do byłego bo mnie nie szanuje, pisał do w różnych odstępach czasu i pytał przed cała sytuacją po co jestem z takim chłopakiem który zachowuje się jak dziecko.. po czym jak zerwałam dowiedziałam się teraz że też mówił do mojego chłopaka że ma do mnie nie wracać bo ja go nie szanuje.. a sam powtarzał mi że jestem za dobra dla chłopaka że staram się a on nie zasługuje na mnie.. po co to wszystko było w takim razie..? napisałam mu wiadomość w złości że pokazał swoje prawdziwe oblicze.. przeprosiłam go po jakimś czasie bo trudno jest przekreślić od tak 5 lat znajomości bardzo dobrej.. teraz sprawia wrażenie jakby mnie unikał, jeśli coś napisze do niego to zdarza się że odpisze, zapytam normalnie co słychać nic więcej jakby w ogóle sprawy nie było.. męczy mnie ta cała sprawa, rozwala od środka bo nie wiem po co to było..