Dziewczyna z dzieckiem, co robić..

Moim zdaniem to normalne tez jakbym miała dziecko to nie poznawałabym go z kazdym facetem z ktorym sie spotykam bo dziecko bedzie pogubione, dobrze ze ci na niej zalezy.:) musisz dać jej czas..

Zgadzam sie.

A co to? Nie ma żadnych dziewczyn wolnych tj. bezdzietnych czy może żadna taka inna Cię nie chce, że pchasz się w taki układ?

Jeszcze mógłbym zrozumieć sytuację gdzie facet jest bezpłodny, albo sam jest ojcem. Ale pozostałych przypadków nigdy nie zrozumiem i nawet nie mam zamiaru.

Też byłabym ostrożna. Dwulatek wymaga stałej opieki.

A co w tym dziwnego?
Hm... czyli kobieta która nie ma męża/chłopaka a ma dziecko nie zasługuje na szczęście? A jeśli zasługuje to ma szukać bezpłodnego faceta lub faceta z dzieckiem? Sory ale czytając Twojego posta aż złapałem się za głowę, jakie to ludzie mogą mieć podejście do takich spraw.

Wiadome że taki związek wymaga pewnego przemyślenia i to dość dokładnego bo na takie rzeczy trzeba być gotowym, ale nie ma co przesadzać.

No ja ci radzę autorze wątku usiąść i przemyśleć to wszystko na spokojnie.
Odpowiedz na pytania.
Czy wiesz ile opieki/uwagi wymaga 2letnie dziecko?
Czy zdajesz sobie sprawę że często będziesz widzieć się z ex dziewczyny, wszak to on jest ojcem. Więc takie częste spotykanie nie będzie zbyt komfortowe i czy jesteś pewien że nie będzie ci on przeszkadzać?
Oraz, czy bierzesz pod uwagę że możesz skończyć tylko jako drugi tatuś dla tego dziecka? (Bo dziewczyna być może chce mieć kogoś tylko dlatego aby zajmował się jej dzieckiem)

Cóż ja ci powiem że na twoim miejscu nie pakowałbym się w to.
Jest tyle dziewczyn bez dzieci w końcu.

Uważam, że zarówno bezdzietna kobieta, jak i ta "z bagażem" ma prawo do związku, miłości. Żeby nie było, że kogoś "dyskryminuję"- bo tak nie jest.

Teraz kilka spokojnych analiz. Gdybym mając te lat 20+ poznała faceta, który powiedziałby, że ma dziecko, nie brnęłabym w to. Plus za szczerość, ale uważam, że to jak dla mnie trochę za wiele. Żeby w kimś się zakochać potrzeba czasu. Takie uczucie nie przychodzi po kilku spotkaniach, a trzeźwe myślenie by mi podpowiedziało, żeby nie angażować się. Myślę, że inna sytuacja jest wtedy, gdy spotykają się ze sobą osoby 30+. W tym wieku to raczej normalne, że ludzie mają dzieci. Uważam, że spotykając się z facetem 30+ trzeba brać poprawkę na to, że może jest już ojcem. No i, albo cały pakiet albo nic. Nie da się inaczej.

Moje argumenty.
Mam wrażenie, że Ty do końca nie wiesz, czym jest tzw. "doba z dzieckiem". To nie są tylko spacery czy zabawa na placu zabaw. To jest przede wszystkim obowiązek, odpowiedzialność za drugiego człowieka. To także znoszenie humorów dziecka, wstawanie w nocy. Mam 2-letnią siostrzenicę. Młoda jest słodka, ale spędzając z nią cały dzień tylko utwierdzam się w przekonaniu, że to nie jest jeszcze dla mnie "czas" na dziecko. Poza tym, mam większy respekt do siostry i szwagra, że "dają radę".

Nie wiem, czy zdajesz sobie sprawę, że często nawet wieloletnie związki przeżywają kryzys w momencie, kiedy pojawi się dziecko. Mniej czasu na wyjścia, mniej czasu dla siebie. A co dopiero zaczynać od tego związek. Poza tym, chyba trochę ciężko mi wyobrazić sobie to, że młody chłopak od razu chce na głęboką wodę skakać. Nie wiem, ile już nie jest z ojcem dziecka,ale ono ma 2 lata- to nie jest długo.

Skoro już wywołałam temat ojca dziecka. Nawet jeśli teraz się dzieckiem nie interesuje, to nie znaczy, że kiedyś mu się to nie odwidzi. Chcesz czy nie, on się będzie w Waszym życiu przewijał. Niejednokrotnie mogą to nie być zbyt przyjemne sytuacje.

Teraz matka dziecka. Też trochę się dziwię, że tak po klubach lata. Oczywiście, nie podałeś zbyt wielu informacji, więc nie ma do od razu osądzać. Jeśli raz na czas zrobi sobie taką odskocznie, to spoko. Jeżeli jednak są to częste sytuacje- no cóż, dziwne jak dla mnie. Uważam, że ponosi się konsekwencje za swoje czyny. Dziecko samo się nie zrobiło. Jeśli już jest na świecie, to ono powinno być priorytetem. Nie imprezy. Moja koleżanka urodziła dziecko w wieku 16 lat. Sama przyznała, że w ten sposób "na własne życzenie odebrała sobie młodość". Jej koleżanki bawiły się na 18-tkach a ona usypiała dziecko. Życie.

Dziwię się też, że poznała Cię tak szybko ze swoim synkiem. Ja bym to zrobiła dopiero, gdybym była pewna, że poważny związek z tego się wykreował. Nie chciałabym, żeby moje dziecko w każdym znajomym mamusi widziało "tatusia". I jeszcze to jej stwierdzenie, że "szuka ojca dla dziecka". Mogła to powiedzieć, żeby dać Ci do zrozumienia, że ją tylko poważne relacje interesują. Druga opcja jest taka, że po prostu "szuka ojca dla dziecka" i wystarczy, że nie uciekłeś na wieść o dziecku, to "się nadajesz".

Trochę wyżej napisałam, że w tym wieku nie pakowałabym się w związek z dzieciatym facetem. To prawda. Rzecz w tym, że w większości przypadków dzieci zostają z matką a tatusiowie są jedynie "weekendowi". Czyli, moim zdaniem związek z "dzieciatą kobietą" to jeszcze większe "obciążenie". Dla mnie wystarczającym byłby fakt, że musiałabym dziecko zaakceptować, jego wrogie nastawienie do mnie. Nie twierdzę, że tak by było na pewno, ale często dzieci obarczają winą nowych partnerów/partnerki swoich rodziców, nawet jeśli związek rozpoczął się długo po ich rozstaniu. W dodatku często np. rozgoryczona mamusia też dziecko odpowiednio nakręci. Wracając do takiego partnera- musiałabym znieść, że dziecko będzie dla niego ważniejsze ode mnie. Ewentualne potyczki z byłą kobietą. To, że czy tego chcę czy nie łączy ich potomstwo. Dla mnie to za dużo jak na dwadzieścia kilka lat życia.

Także trzeba brać wszystko pod uwagę. Wiążąc się z "dzieciatą" osobą bierzesz także wór "doświadczeń" życiowych, który ze sobą ciągnie. Pytanie, czy jesteś na to gotów. To już Ty musisz samemu sobie odpowiedzieć.