Co zrobic? Maż klamał

"Faktycznie dziewczyna jest okropnie brzydka, gruba itd.
Opowiadał mi o niej kilka razy, ale nie podejrzewałam ze to "cos" innego." To akurat o niczym nie świadczy. Gdy poznałam swojego męża też mi się nie podobał. A jednak po jakimś czasie się zakochałam.
" Pisali sobie że mogliby razem być, że on jest nieszczęśliwy, że mnie nie kocha. Ze jestem jego żciowa pomyłką. Ze gdyby mogl to bylby z nia bo tylko ona go tak dobrze rozumie, tylko z nia mu tak dobrze." Przeczytaj sobie to co napisałaś. Ja zrozumiałabym błąd w postaci np internetowego flirtu, pewne nawet bym przełknęła jednorazowy numerek jeżeli mąż okazałby skruchę.  Ok, pogubił się. Ale tu jest napisane, że cię nie kocha, że jest nieszczęśliwy. I ty masz zamiar to ratować?Zastanów się czy warto.

A co to ma za znaczenie?????
I jakie podkreślenie Najwyraźniej jednak miała "to coś" co przyciągnęło Twojego męża.

Co do jaśnie/księciunia... nie zaufałabym już takiemu osobnikowi.
Pisać takie rzeczy? Życiowa pomyłka?
No jasny gwint! Poprosiłabym go aby spojrzał w lustro i wtedy zobaczyłby Twoją życiową pomyłkę.
Zero szacunku...

Głupie to trochę bo pokazuje Twoją niska samoocenę...

Nie zajmuj się nią tylko swoim mężem, bo to on perfidnie Cię zranił.

Czyli jestem głupia ze w to wierzę?  Widziałam te smsy oni w sumie nie pisali nic o seksie.
Tłumaczy ze chodziło o cis miłego,  jakieś mile słowa zainteresowanie. I to można wywnioskować z tego co czytałam.

no moja droga-a ty myślisz ze faceci zdradają z pięknymi ,zgrabnymi,z idealnymi wymiarami???
rozsmiaszyłaś mnie już na poczatku
a on co jakiś Belmondo jest?
może tylko takie ,,paszczury,,na niego lecą??nie pomyślałaś o tym

a teraz już zupełnie serio,nakrylas mężusia na początku zdrady,nie wiem czy doszło do konsumpcji czy nie,wiedza to tylko oni.....
co chcialas osiagnac tym telefonem do kochanki??  sensowniejsze jest ,,przesłuchanie,,meza ,który powie ci i tak co będzie chciał,problem  to co ty z ta wiedza zrobisz....

facet ,,sprzedawał wasza prywatnośc obcej babie,zalil się na ciebie ,mowil ze nic do ciebie nie czuje, ciekawa jestem co ty teraz z tym zrobisz??
pogrozisz paluszkiem i po sprawie??

samajasobie---ty udajesz ,czy jak,bo ocipieć można jak się ciebie czyta,tak jesteś NAIWANA żeby nie powiedzieć gorzej....brak mi już slow

Przeczytaj to raz jeszcze.

To wlasnie poznalas swojego meza.Wyrachowaniem bym tego nie nazwala.W najczystszej postaci kawal sk...na.
Wiesz, jak sie chce komus pomoc, podniesc na duchu to sie mu nie pisze, ze sie zony juz nie kocha i tym podobnych tekstow.Nazwijmy to po imieniu-wyczul podatny grunt i mozliwosc skoku w bok.A teraz bedzie sie tlukl w piersi, klekal na kolanach i zrobi wszystko, zebys uwierzyla, ze to tylko taka bzdurna, na poprawe humoru, zeby podniesc kolezanke na duchu...pisanina byla.

Co masz zrobic-nie poradze.Dlaczego?Bo nie posluchasz.

Co ja bym zrobila- wystawilabym walizki za drzwi.Jego albo swoje.

Tak wiem, macie dziecko.To niczego nie zmienia

Chodzi o to ze nie wiem co mam zrobić jestem skolowana. Nie chxe z nim być bo mnie okropnie zranił ale jakoś to ze go kocham nie przeszło w pięć chwil!
Zniszczył cały nasz świat.  Bombarduje mnie teraz tysiącem słów.  Ze taki samotny i nieszczęśliwy to dlaczego mi o tym nie powiedział tylko szukał na boku zrozumienia i pocieszenia? 
Nie rozumiem tej sytuacji i czuje się jakbym była w środku jakiegoś filmu....

Może właśnie w tym problem ze nie dawałam mu być facetem?  Robiła wszystko co potrzeba było bo wracał z pracy myślałam sobie zmęczony.  Nowe meble ja je składałam.  Malowanie? Spoko przecież sama dam rade. Ja nie jestem robotem. Może to moja wina?

Tak właśnie o tym mówi.  I wiem ze głupio zrobiłam dzwoniąc do niej ale chciałam poznać prawdę.  A on nie chciał sam wtedy nic powiedzieć.  Dopiero potem zaczął mówić.

I szczerze chyba łatwiej byłoby gdyby pisał o seksie a nie o tym co widziałam. ..

Nie jesteś niczemu winna autorko.
Facet to kawał wyrachowanej świni, który nie ma za grosz empatii nawet po tym jak sprawa się rypła i wszystko wyszło on dalej myśli i mówi tylko o sobie: ON samotny, ON nieszczęśliwy, TY taka i owaka.. Już wpędził Cię w poczucie winy i zamiast stawiać warunki zastanawiasz się co zrobiłaś nie tak. Klasyczna manipulacja takich wyrachowanych psychoodpadów.

Powinnaś teraz dać sobie dłuuuga przerwę od kontaktowania z nim na dojście do siebie. Decyzję podejmiesz we właściwym sobie czasie, a on niech czeka i się spala w domysłach.

"Każdy facet tak robi".. Jest bardziej żałosny i niedojrzały niż przypuszczałam.

Zapewniam Cię, że  NIE KAŻDY mężczyzna tak robi, bo 'facet' (dupek) to inna sprawa.

On spieprzył sprawę, a ty jesteś ta zła, bo próbujesz wyciągnąć konsekwencje zamiast "przejść do porządku dziennego."

A usprawiedliwiasz dlatego, że masz zaniżone poczucie wartości i w głębi duszy wierzysz, że na to sobie zasłużyłaś, tylko słusznie nie potrafisz zrozumieć czym. Poza tym boisz się tego, co będzie jak zostaniesz bez niego.
Ale zapewniam Cię, że pozostanie z takim dupkiem ani dobrego samopoczucia ani poczucia szacunku do siebie nie wróci.

Jeszcze z Ciebie próbuje zrobić tą niedobrą, tą która nie kocha Biedaczek...

Nie każdy facet tak robi, uwierz.
Szkoda mi Ciebie bo ciągle żyjesz nadzieją, że to nic nie znaczyło.
Zdecydowanie uważam, że kiedy przebaczysz, to dasz mu przepustkę do dalszych działań. Tylko wtedy będzie pilnował się bardziej.
Pomyśl o sobie, o dziecku, o przyszłości... Takiego życia chciałaś?

Nie głupie.
Dobrze, że próbujesz zrozumieć emocje, które tobą kierują.
Na początku każdy zdradzony reaguje wypieraniem ("to nic takiego") powodowanym właśnie przez poczucie wstydu i politowania graniczącego z pogardą -dla siebie!!! żeby było śmieszniej.
Więc to co przeżywasz to nie jest nic czego inni by nie przechodzili - reagujesz wręcz podręcznikowo

Ważne żebyś nie dała mu się wciągnąć w grę pt. "To ty swoim zachowaniem wpędziłaś mnie w JEJ ramiona." itp.
A to czy ona była z wyglądu taka czy owaka..To nie ma znaczenia. tak samo bywa z ex, o które się jest zazdrosnym -często to takie 'kaszaloty' że aż człowiek nie dowierza w to co widzi, a jednak.. Więc wygląd ma drugo- jak nie trzeciorzędne znaczenie.

Bardzo glupie. Po pierwsze wcale nie jestescie tak dlugo, jeszcze spokojnie mozesz sobie ulozyc zycie od nowa z kims kto bedzie Cie kochal i szanowal. Po drugie Ty nie masz powodh do wstydu, tylko i wylacznie on powinien sie wstydzic, ze jest taka egoistyczna szuja. Po trzecie nic nie przegralas, a wrecz wygralas. Wygralas to, ze dowiedzialas sie tego jaki on jest naprawde i nie meczysz sie zyciem z takim frajerem.

Trudno mi poprostu teraz uwierzyć że to nie ja jestem zła ze nie przeze mnie to wszystko. Ze ja go nie rozumiałam itd... czyli to normalne bo juz prawie uwierzyła w to że to ja jestem winna.
Szkoda mi czasu. Szkoda mi mojego syna. Szkoda mi całej tej sytuacji.  Kiedy myślałam że razem damy rade a tak naprawdę to in kopie pode mną dołki. 
Nie mówi ze to ja tylko jaki on nie jest głupi.  Jaki on był ślepy.  Ze wie ze to było źle i głupie i jeszcze milion innych słów.

W sumie to teraz powie wszystko żeby się wybielic prawda? Mówi ze to o niego chodziło bo mnie krzywdzi itd. Ze mnie kocha ze wie ze to był błąd. Ze wie ze źle zrobił i ze w sumie teraz mu lżej bo wyszła prawda która go tak meczy la.  Ze w sumie nie wiedział ci robi ze to tak samo jakoś wyszło.  Mydli mi oczy prawda?

Myślałam że każdego dnia będzie jakos łatwiej niestety nie jest ;/

Przeczytałem Twoje posty i odpowiedzi forumowiczów.
To naprawdę niewiarygodne, że pozwoliłaś by Tobie wklepał poczucie winy ten Twój skurwiel. Przepraszam za słowo, ale musiało być adekwatne do jego zgniłej wartości jako partnera dla kogokolwiek.
Nie będę powtarzał słusznych sugestii Elle, Leili, czy Jacentego, bo i po co.
Przecież Ty wiesz, co powinnaś zrobić.
Jeśli chcesz ratować małżeństwo, musisz odstawić wiarołomcę od piersi i wykopać go na dłuższy czas ze swojego życia.
Jak długi, to ma zależeć od Ciebie, jako zranionego i odartego z godności człowieka, a nie od "kochającej żony", którą powinnaś na razie odłożyć do szafy.
Nie jestem na Twoim miejscu, ale ja skreśliłbym mężusia "na amen" i dał kopa z rozpędu.
Ale ja, to ja. A Ty, to Ty.
Jedno mogę Ci powiedzieć z całą stanowczością, że dla mnie, zdrada emocjonalna połączona z prymitywnymi podchodami w stylu prezentowanym przez Twojego męża w celu zaciągnięcia kogoś do łóżka, to niewybaczalne.
Bo to nie może być błąd, jak niektórzy się tłumaczą, lecz świadome działanie obliczone na oczekiwany efekt. bez oglądania się na późniejsze konsekwencje dla rodziny.

Pozdrawiam.

Dziękuję za wasze odpowiedzi i rady. Jest to dla mnie bardzo trudne. Chyba ten kop jest po to żeby wyleczyć mnie z naiwności.  Trochę różnych rzeczy już mnie w życiu spotkało ale jakoś dalej patrzyłam na życie w jasnych barwach. Może ja sytuacja przyniesie jednak coś dobrego.
Nie wiem jak mają wyglądać teraz te dni. Mój mąż ma do mnie pretensje ze mnie to meczy , że nie jest normalnie, że nie dam mu się przytulic ale ja nie potrafię.  Powiem mu dzisiaj żeby się wyprowadził do piątku.  Ciekaee tylko co powie bo mieszkanie jest w sumie jego. Ewentualnie będę musiała xos wymyślić.  I macie rację.  Jeśli mu zależy to chyba on powinien mówić,  tłumaczyć starać się a nie ze ja pytam, ja wyciągam z niego.

o ja pier....e ,on ma do ciebie pretensje ze cię to meczy
i ze nie dajesz sie przytulać,nic tylko ,,rzyg tęczą,,

Teo ci napisala,lumpy za próg i niech dalej mysli
co ma robić,niech sie z odległości zastanawia,dasz
sobie ochłonąć,jak na morde codziennie patrzec nie bedziesz
daj mu o ciebie ,o was zawalczyć,a jak nie będzie
to  żałować nie ma czego

Rozumiem.  Mam w sobie wiele żalu.  Tysiące pytań w czym ja byłam gorsza i dlaczego tak się stało.  Myślałam że ominie nas xos takiego. Wiec to zdążą się zawsze?   A mój mąż jest wręcz na mnie obrażony bo jak ja mogę się tak zachowywać. Czy on myślał że ja poprostu po tygodniu przejdę do normalności? Nie rozmawiam z nim zbytnio chce mu tyko powiedzieć xo postanowiłam.  Jeśli nie będzie chciał sam się wynieść na jakiś czas to chyba będę zmuszona zrobić to razem z dzieckiem.

Powiedziałam mu ze chciałabym żeby się wyprowadził to się wsciekl i powiedział ze nie wyniesie się nigdzie. Powiedziałam żeby to Przemyslal bo łatwiej jemu niż mnie z dzieckiem o ma czas do piątku.  Jest ciężko.  Uzala się nad sobą jaki to jest biedny i głupi a ja bez serca. A po chwili się wścieka ze to ja taka jestem.  Jest trudno ale nie poddam się.  Jeśli trzeba będzie wyniose się do mamy. Nie wiem tylko czy powinnam mówić  jego rodzicom o co chodzi bo wiedzą tylko ze się poklocilismy i on zrzuci winę na mnie. Bo juz im wmowil ze przesadzam.   bardziej się wstydził przed nimi niż przede mną.

w niczym nie byłas i nie jesteś gorsza, jeśli masz możliwość wyprowadzić się do mamy to to zrób, choć na miesiąc

Zdecydowana przesada.
Wychowali i owszem ale facet się usamodzielnił i to, że ma jednak wypaczony charakter i świadomie rani swoją partnerkę, nie oznacza fatalnego wpajania zasad przez rodziców. On jest jednostką dorosłą, samodzielnie decydującą.

Jeżeli jego rodzice będą mieli pretensje do Ciebie, a szanowny małżonek będzie otwarcie wmawiał im i sobie, że przesadzasz,
wtedy jak najbardziej powinnaś ich uświadomić.
A to czy będą uważali tak jak ich syn, że wyolbrzymiasz etc., to już ich problem. Bo może być tak, że będą bronili synka.

Nie poddawaj się, masz rację, nie przesadzasz.

Trzymam kciuki i życzę dużo siły i mimo wszystko wiary w lepsze jutro

Szok! Mezczyzna nie zdradzil fizycznie ale pokazal swoja malostkowosc. On nawet moze tak nie myslec ale posluzyl sie zona jak narzedziem do zdobywania innej kobiety. Mezczyzni nazywaja to brakiem honoru i rzeczywiscie, czesc jest takich ale tylko czesc. Moim zdaniem wyszlo szydlo z worka ktore sie nazywa brak szacunku do siebie i parnera (tak to jest brak szacunku rowniez do siebie) oraz zapatrzenie w siebie. Co wiecej nie wiem. Ludzie czesto maja rozne braki, ktore mozna jakos wyleczyc. Powyzsze cechy takimi rowniez sa. Wazne zeby nie przechodzic z tym do porzadku dziennego. A na przyszlosc...zyc tak jakby ta sytuacja miala sie powtorzyc za dzien w tym sensie zeby dbac o malzentwo. Bo dzis pogodzeni, powroca do starych nawykow za x lat i sytuacja sie powtorzy albo gorzej. Szacunek to kryterium ale rowniez wymog, ktory zawsze moze byc i jest wymogiem. Nie chce ranic autorki ale opis zachowania tego mezczyzny mi sie nie podoba. To narzucanie sie bez zadnej refleksji. Autorka nie jest pluszowym misiem ale kobieta. Potrzebuje czulosci ale nie tak. Rozmowy sa jak najbardziej wskazane na tym etapie ale sprawy trzeba nazywac po imieniu. To byla zdrada emocjonalna oraz w sensie godnosci zony, ktora doporowadzila by do zdrady fizycznej gdyby tamta sie zgodzila. Nad tym sie trzeba pochylic a nie zamiatac sprawe pod dywan. Maz jednak ma prawo zebys wybaczajac mu zachowywala sie jak dawniej...ale wtedy kiedy wszystko sobie wyjasnicie. To jest koszt ale i koniecznosc przerobienia na przyszlosc. To ze maz ucieka od tego nie zmienia faktu koniecznosci przerobienia tego i nazywania po imieniu. Wyprowadzka nic nie zmieni bo konieczna jest stala konsekwentna postawa i rozmowa. Nie mozna kogos ustawiac w taki sposob z kilku powodow. Kazdy ma prawo do swojego domu, jest tez koniecznosc obserwacji rekacji drugiej strony, kazde rozstanie prowadzi bardziej do rozstania, z kims nie popada sie w czarna rozpacz, itd.

Szkoda, że on ceni sobie tylko prywatność, a nie Ciebie i szczerość.

Co mam robic??pomóżcie

Chociaż mijają kolejne dni i on się stara wcale nie jest łatwo.  Wcale nie jest dobrze.  Nie potrafię o tym nie myśleć ..

Długo nic nie pisałam.  Liczyłam na to ze wszystko się po układa.  Temat z mężem przerobilismy.  Obgadalismy.  Mąż mieszka w domu. Stara się może nie ze jest idealnie ale jest ok. Tylko jest jeden problem. Ja chyba nie potrafię.  Myślałam że z czasem mi minie, że może zapomnę. A nie jest wcale lepiej. Jest gorzej. Nie umiem o tym nie myśleć.  Non stop wyobrażam sobie o czym oni gadali. Cały czas podejrzewam ze mnie oszukuje wszędzie widzę kłamstwo.  Nie umiem się cieszyć bo nawet jak robi coś co mi się podoba to potem mam wyrzuty sumienia ze się ciesze i nagradzam  go za to ze robił źle. Męczy mnie to i czuje się z tym coraz gorzej.
Myślałam że czas coś zmieni. Nie zmienił.  Jest coraz gorzej. Targaja  mną jakieś wewnętrzne wyrzuty i poczucie niesprawiedliwości.  Jest na to jakaś rada? Jest dla nas jakiś sposób i szansa?