Trudne relacje z rodziną męża, kto zawinił?

Po co to znosisz???
Po co takiej psychopatce zawozisz swoje dziecko? Litości!
To Twoja córka i Ty decydujesz! Nie pozwalaj, by ktokolwiek oczerniał Cię w oczach Twojej córki!

Dziwię się, że się w ogóle zastanawiasz.Co na to Twój mąż? To on powinien z nimi porozmawiać.

To, że dziecko wracalo z pobytu u szwagierki takie ,,nie moje" przypisywałam okresowi dojrzewania, że humory, że to lub owo. Bo taki wiek. A o całej sprawie corka powiedziała mi na początku wakacji, więc po kilku miesiącach.

Tak, macie Panie rację, dawałam sie manipulować i to tylko moja wina, teraz to wiem. Ale to juz przeszłość, wygarnęlam wczoraj teściowej co mysle o niej i o jej córeczce (tak, tak, zdecydowałam się wreszcie). A Wy mnie umocniłyscie w tym co zrobiłam, bo miałam jeszcze wątpliwości (niestety co złego - to sobie zawsze przypisuje winę, taka już jestem beznadziejna i zawsze chcę by wszyscy mieli dobrze i byli zadowoleni, dlatego najczęściej ustępuję).

Mąż jest za granicą. Kontakt mamy mizerny. Niby wie o całej sprawie i niby nas popiera, ale stanowczo nie sprzeciwił się swojej rodzinie. Czekam tylko aż wróci (jeszcze 2 miesiące) i będe nalegała, by zrobił z tym porządek.

maniek_z_maniek, odpowiadam na Twoje pytanie. Szwagierka jest osobą, którą zostawił mąż, dzieci nie mieli, ,,zachciało" jej się dziecka, już takiego odchowanego, bo do małych zawsze czuła wstręt i obrzydzenie, dlatego ich nie ma. Moja córka spełniała jej oczekiwania, bo jest już w sensownym wieku, można z nia porozmawiać, można gdzieś pojechać, można wiele. Uszykowała nawet pokój w swoim domu, opowiadała jej, jak to będzie tu się córce wspaniale zyło na tych kilkuset metrach kwadratowych, nie to co w klitce w bloku, gimnazjum też może zmienić, będzie nawet bliżej niż to obecne. A teściowa zrobi dla swojej coreczki wszystko, maczała w tym knuciu swoje paluchy. O tym własnie zaczęła opowiadać mi córka. Włosy mi sie zjeżyły na głowie.

Niestety, w koncowym efekcie corka moja popadła w skrajne kompleksy, chciała wymusić na mnie badania hormonów, oglądała zdjęcia swojej, pożal sie Panie Boże, ciotki, czy rzeczywiście ona była taka piękna... Pracuję nad nią...

Kontakty zerwę, już zerwałam wczoraj, nie bedę na pewno odnawiać. Nie chcę. Dziekuję Wam, że pomogłyscie, bo bardzo, naprawdę. Już wiem na 1000%, że zero przeprosin, zero watpliwości z mojej strony.

A teściowa - zarzuciła mi we wczorajszej rozmowie telefonicznej, że przeze mnie nie ma wnuków i żebym się nie bała, bo one mi corki nie odbiorą. To jest dla mnie zdanie kluczowe. Był taki cel, była manipulacja.

Lusilju, cała ta ,,rodzina" jest nienormalna. Myslę, że po powrocie mąż zachowa się jak to wahadło, między młotem a kowadłem. Kiedys już mu jego mamusia powiedziała, by nie próbował się sprzeciwiać, bo nie wolno kalać swojego gniazda. Odparł, że jego gniazdem jestesmy teraz my. Ale dla mnie to było za mało i za delikatnie. Wiem, że kontaktu z nimi nie zerwie.

Nagrać rozmowy nie nagrałam, nie pomyslalam o tym, zresztą nie sądziłam, że przybierze taki obrót.

Dużo rozmawiam z córką, ze swoją mamą. Córka jest mądrą dziewczynką, szybko do niej dotarło to, że tamten dom jest chory. Ja jedynie miałam podejrzenia, że coś jest nie tak, myslalam, że szwagierka ma jedynie swoje humory, bo ma studia, kupę kasy, tylko gwiazdki z nieba jej brak, po prostu rozgrzeszałam jej zachowanie. Tym bardziej, że gdy narozrabiała, po kilku dniach przepraszała, kupowała mnóstwo rzeczy i tak to się to wszystko kręciło. Latami. Wiem, chore.

Sytuacja wyklarowała się tak naprawdę dopiero wtedy, gdy zabrała się za urabianie mojego dziecka. Ale o tym juz pisałam.
Niestety, córka była tak zafascynowana opowieściami swojej ciotki, że całkiem postradała zmysły na parę miesięcy. Ocknęła się i dalej potoczyło się wszystko szybko.

Do sądu nie pójdę, nie mam dowodów, świadków.

Z nimi po prostu koniec. I najważniejsze, że córka to wie, nie chce mieć z nimi nic wspolnego, nigdy.

Dziękuję wszystkim Paniom za zaineresowanie i pomoc w mojej sprawie.