Co mam robic boje sie :(

Mojego męża poznałam 6 lat temu. Zakochałam się. zakończyłam 10 letni związek z poprzednim partnerem dla obecnego męża. Naprawdę szczerze go kochałam. Po roku wzięliśmy ślub cywilny. W 2010r. urodziłam śliczną córeczkę. Mąż od początku znajomości nie stronił od alkoholu. Jakoś to znosiłam, choć bałam się ponieważ wychowałam się w domu gdzie ojciec mało nie wylewał za kołnierz... Już w trakcie ciąży zaczęły pojawiać się problemy w naszym związku. Mąż od początku wypominał mi moja rodzinę ojca matkę wyzywał ich ubliżał (ojciec prowadzi podwójne życie) nie popieram tego współczuję matce lecz co ja mogę rodziców się nie wybiera. W końcu małżonek zaczął podejrzewać mnie o zdradę twierdził ze mam to w genach. Pracowałam zawodowo na swoim... jednak przez problemy wszystko zakończyłam... i.... wyprowadziłam się do domu męża. wtedy się zaczęło ciągle mówił że dom był jest i będzie tylko jego , kiedy mówiłam ze muszę iść do pracy bo się dusze stwierdził że nie mam pracować - bo to on pracuje (mąż wyjeżdża za granicę). Ciągle podejrzewa mnie o zdradę ze jego kolegą bo kiedyś widział jak z nim rozmawiałam wracając późną porą z pracy... zadzwonił wtedy do moich rodziców w nocy kolo 24 mówiąc żeby zabrali swoją córkę k....ę bo kur.. się w krzakach pod domem. wTEDY stracił w oczach mojej matki ojciec zaś najpierw na mnie nakrzyczał potem zaczął wyzywać zięcia do mnie. Powiedział nawet że nie chce go widzieć w swoim domu i tak od 2,5 roku nie chodzimy do moich rodziców. Ja jeżdżę tam kiedy maż pracuje w tajemnicy przed nim bo mam zakaz utrzymywania kontaktu z nimi. Jednak najbardziej boli mnie ze mąż jest furiatem. W tej chwili jest w domu na urlopie. Wczoraj stwierdził że radio nie gra wiec zaczął nim trzaskać, rzucac,pluć  aż rozwalił podajnik do płyt DVD, nie wytrzymałam zrobiłam mu awanturę ale tylko dlatego, że dwa miesiące temu córka dostała je w prezencie od mojej mamy. Kiedy córka zobaczyła co się stało mój mąż stwierdził Kupię ci nowe a to mamusia będzie sobie nosić w torebce z głośnikami. Zrobiło mi się przykro bo ja nigdy nie mówiłam i nie mówię źle o nim do naszego dziecka. zawsze jej powtarzam że tatuś ją kocha. Mam dość takiego życia mąż twierdzi że trzeba mnie trzymać na krótkiej smyczy bo jestem jak moj ojciec a co za duzo to nie zdrowo a ja nic złego nie robię , siedzę w domu całymi dniami staram się robić wkolo domu jednak on ciągle krzyczy że robię wszystko żle ze jak jestem z miasta to nie znaczy ze nie umiem myśleć ale tego nie robię, a myślenie nie kosztuje. W ciąży mówił mi że smierdze, ze nie dbam o siebie, kiedy dbalam zaczął pytać jakiego gacha znalazłam i dla kogo się  stroję. Najgorsze jest to że chce uciec stad daleko ale mąż widząc że się pakuje straszy mnie ze jak wyjde to pożałuję, ma tak nastawioną małą że kiedy mowię jej ze musimy sie wyprowadzic płacze że nie chce ze kocha tatusia ze nie mam na niego krzyczeć. Urlopy męża są dla mnie koszmarem kilka dni przed mam nerwice i stres na myśl ze przyjeżdza kiedy odjeżdża przez tydzień nie moge się pozbierać. Boje sie go nie wiem co robic nie pojde nigdzie bez dziecka ale nie wiem jak wytlumaczyc czterolatce w czym tkwi problem. Co mam robić nie mam domu pracy nie mam nic rodziny przyjaciół, zostałam całkiem sama...
Opisałam moje zycie tu bardzo ogólnie bo gdybym napisała wszystkie sytuacje jak zachowuje sie moj mąż nie starczyło by dnia na opis.
Czy takie jego zachowanie mogę uznać za znęcanie psychiczne kiedy mowie mu ze tak jest twierdzi ze to ja mam zrytą psychikę. Jezu nie wiem juz co robic mam dosc tego zycia....