zaborczy facet? czy jest szansa na trwały związek??

Napiszę w skrócie bo jestem w pracy i nie wiem co zrobić...

Mam strasznie zazdrosnego faceta... w marcu zmieniłam pracę, pracuję w tej samej firmie lecz w innej jednostce. Jestem farmaceutką.. wiadomo, przez aptekę przewija się dużo osób. zazwyczaj są to osoby starsze. W ciągu ostatniego miesiąca zamknęli jedną jednostkę i kierownik tej apteki (mężczyzna) przyszedł do nas, na moją zmianę. Na drugiej zmianie jest kierownik naszej apteki, dodam że też mężczyzna.

Czy to jest w porządku , że mój facet ciągle powtarza że moje koleżanki z pracy (i nie tylko ) są nienormalne? że mają na mnie zły wpływ? Jeżeli dzwoni do mnie... nawet jak jestem w pracy... muszę od razu odebrać bo inaczej myśli że się puszczam z tymi facetami... Nie mogę sama zakończyć połączenia. Muszę np. zostawić telefon obok siebie , dać na głośnik a on wycisza mikrofon i słucha.. czy coś się odezwę czy nie. nawet jak którys z tych facetów zapyta gdzie coś leży, ja nie mam prawa się do nich odzywać. Mogę jedynie wskazać palcem. Kiedy był na wolnym to na 8 godzin mojej pracy przez 6 .. 6 i pół godziny potrafił słuchać tego co się dzieje u mnie w pracy. Gdy coś powiedziałam nie tak wg niego... darł się na mnie przez telefon. Gdy np. nie słucha a usłyszę dzwonek do drzwi.. mam do niego od razu dzwonić i przy tych dostawcach miło się do niego zwracać. JMiałam bardzo dużo koleżanek... teraz nie mam czasu na nic i dla nikogo. Parę razy gdy spotkałam koeżankę i np. napisałam mu wiadomość - potrafił zadzwonić i słuchać czy nie gadam o czyś co mogłoby wyjść na jaw jaka byłam wcześniej. dodam że jestem wobec niego bardzo w porządku osobą. Nie mogę mówić pacjentom (facetom dzień dobry i do widzenia) bo wg niego jest to dygnal dla nich ze mam na nich ochotę. Miał ktoś podobnie? bardzo go kocham i wydaje mi się ze to jest na tle chorobowym... zrobiłam mu już tyle afer, ja już koncze się psychicznie. błagam go żeby mi dał normalnie pracować... dobrze że teraz znalazł taką pracę że wisi nad nim lekki bat to się trochę uspokoił.. ale pojawiają się nowe problemy... ma hasło do wszystkich możliwych rzeczy.. fb.. poczta itd... kiedy jakiś znajomy napisze mi wiadomość to sam odpisuje.. chamsko.. pousuwał mi facetów z fb mówiąc że to dla mojego dobra.. mnie to naprawdę nie interesuje czy mi kogoś wywalił czy ni bo nie zależy mi na żadnych innych facetach... Wczoraj była kłótnia o to że nic się dla niego nie staram... on rzadko przychodzi do mnie bo moja mama go niezbyt lubi.. choć bronie go przed nią. Ciągle powatzra że inne to raz w tygodniu pieką placki dla swoich facetów a ja to robie tylko wtedy gdy gdzieś wyjeżdżamy... dodam że w telefonie mam zainstaowaną aplikację. która pozwala mu przesłuchać sobie te rozmowy które on słuchał żeby być pewnym że nic nie mówiłam. Gdy w pracy nie odpiszę 5 minut na jego wiadomość - dzwoni - koło się zamyka. Straszę go że powiem jego rodzicom... mam już przewalone w pracy bo są na mnie skargi że nic nie robię tylko chodzę z telefonem. Tłumaczyłam mu to .. jak grochem o ścianę. ostatnio się tak potwornie wkurzyłam że stwierdził że muszę isć do psychiatry i on pojdzie ze mną . czy wziąć go przy okazji?

Nie jestesmy malzenstwem . Ogolnie bardzo bym chcoala porozmawiac z kims o tym . Wyzalic sie i wyplakac ale nie mam jak. Kolezanki na fb mi tylko pisza że bardzo za mna tesknia .... Zebym zadzwonila ... Lecz co powiem ? Glos by mi się zlamal w sluchawce .... Gdy np powiem w pracy cos szeptem a on slucha w telefonie to uwaza że go zdradzam . Daje przyklady że ktos z rodziny przdzie i zobaczy jak ja szepcze z kims to znaczy że go zdradzam i bede spalona . A apteka jest miejscem gdzie jest cisza i spokoj . A ja juz że strachu się boje ... Boje się odezwac i mrukne coś pod nosem . Dawniej gdy robilam w domu placki to czesto bralam po kawalku dla kazdego w pracy . Teraz nie wolno mi tego robic .. Nawet jak ktos przyniesie nie moge się przyznac że jadlam ... Schudlam przez okres 10 miesiecy 12 kg. Mam calkowity zakaz malowania się do pracy . Wczoraj się poklocilismy o to że powiedzialam mu że ide wlosy umyć to że myje specjalnie jak mam stac na okienku . Nie wiem co robić ... :'(

Napiszę w skrócie bo jestem w pracy i nie wiem co zrobić...

Mam strasznie zazdrosnego faceta... w marcu zmieniłam pracę, pracuję w tej samej firmie lecz w innej jednostce. Jestem farmaceutką.. wiadomo, przez aptekę przewija się dużo osób. zazwyczaj są to osoby starsze. W ciągu ostatniego miesiąca zamknęli jedną jednostkę i kierownik tej apteki (mężczyzna) przyszedł do nas, na moją zmianę. Na drugiej zmianie jest kierownik naszej apteki, dodam że też mężczyzna.

Czy to jest w porządku , że mój facet ciągle powtarza że moje koleżanki z pracy (i nie tylko ) są nienormalne? że mają na mnie zły wpływ? Jeżeli dzwoni do mnie... nawet jak jestem w pracy... muszę od razu odebrać bo inaczej myśli że się puszczam z tymi facetami... Nie mogę sama zakończyć połączenia. Muszę np. zostawić telefon obok siebie , dać na głośnik a on wycisza mikrofon i słucha.. czy coś się odezwę czy nie. nawet jak którys z tych facetów zapyta gdzie coś leży, ja nie mam prawa się do nich odzywać. Mogę jedynie wskazać palcem. Kiedy był na wolnym to na 8 godzin mojej pracy przez 6 .. 6 i pół godziny potrafił słuchać tego co się dzieje u mnie w pracy. Gdy coś powiedziałam nie tak wg niego... darł się na mnie przez telefon. Gdy np. nie słucha a usłyszę dzwonek do drzwi.. mam do niego od razu dzwonić i przy tych dostawcach miło się do niego zwracać. JMiałam bardzo dużo koleżanek... teraz nie mam czasu na nic i dla nikogo. Parę razy gdy spotkałam koeżankę i np. napisałam mu wiadomość - potrafił zadzwonić i słuchać czy nie gadam o czyś co mogłoby wyjść na jaw jaka byłam wcześniej. dodam że jestem wobec niego bardzo w porządku osobą. Nie mogę mówić pacjentom (facetom dzień dobry i do widzenia) bo wg niego jest to dygnal dla nich ze
mam na nich ochotę. Miał ktoś podobnie? bardzo go kocham i wydaje mi się ze to jest na tle chorobowym... zrobiłam mu już tyle afer, ja już koncze się psychicznie. błagam go żeby mi dał normalnie pracować... dobrze że teraz znalazł taką pracę że wisi nad nim lekki bat to się trochę uspokoił.. ale pojawiają się nowe problemy... ma hasło do wszystkich możliwych rzeczy.. fb.. poczta itd... kiedy jakiś znajomy napisze mi wiadomość to sam odpisuje.. chamsko.. pousuwał mi facetów z fb mówiąc że to dla mojego dobra.. mnie to naprawdę nie interesuje czy mi kogoś wywalił czy ni bo nie zależy mi na żadnych innych facetach... Wczoraj była kłótnia o to że nic się dla niego nie staram... on rzadko przychodzi do mnie bo moja mama go niezbyt lubi.. choć bronie go przed nią. Ciągle powatzra że inne to raz w tygodniu pieką placki dla swoich facetów a ja to robie tylko wtedy gdy gdzieś wyjeżdżamy... dodam że w telefonie mam zainstaowaną aplikację. która pozwala mu przesłuchać sobie te rozmowy które on słuchał żeby być pewnym że nic nie mówiłam. Gdy w pracy nie odpiszę 5 minut na jego wiadomość - dzwoni - koło się zamyka. Straszę go że powiem jego rodzicom... mam już przewalone w pracy bo są na mnie skargi że nic nie robię tylko chodzę z telefonem. Tłumaczyłam mu to .. jak grochem o ścianę. ostatnio się tak potwornie wkurzyłam że stwierdził że muszę isć do psychiatry i on pojdzie ze mną . czy wziąć go przy okazji?

witam Cie serdecznie!
jestem nowym uzytkownikiem i znalazlam ten watek bardzo szybko wpisujac haslo opisujace mojego meza, zaborczy...
czytalam Twoje wpisy, mam to samo...
Poznalismy sie przez internet, szybko sie oswiadczył, szybko wzielismy slub, bylo cudownie,on mieszka w innym kraju, nie jest Polakiem. wspieral mnie zawsze przez telefon, whatsappa, skypa itd. rzeczywiscie byl dziwnie zazdrosny, co tlymaczyl dystansem... mial wszsytkie hasla, robil problemy o mojego fb, przejzal cala moja historie, tlumaczyl sobie, jednak wychodzily mu jakies glupoty ale on twierdzil ze pewnie "pieprzylam sie" z kazdym. Przeprowadzilam sie do niego na 3 miesiace, moge powtorzyc wszsytko dokladnie co ty napisalas, i nie nie podoba mi sie jak niektorzy pisze, ze skoro jestesmy doroslymi kobietami, powinnysmy bardziej myslec i zostawic ich od razu. Nie kazdy tak potrafi, ja po kazdej klotni mam nadzieje, ze bedzie lepiej, po kazdej klotni musze go przepraszac, jak prosze o rozmowe na nasz temat i pytam dlaczego mnie rani, on tylko mowi: zastanow sie dlaczego, zastanow sie, albo: ranisz mnie to ja tez cie ranie... wszsytko to moja wina, po czym on mowi, ze ja go probuje obwiniac, kontrolowac, zrezygnowalam z pracy juz rok temu, bo on twierdzil, ze musze zajac sie soba i on mi przesylal pieniadze, teraz to on decyduje co i kiedy sobie kupie... twierdzac, ze nie pracuje. Raz chcialam wyjsc z kolezanka na kawe, to zrobil wszystko, zebym ostatnie pieniadze wydala na benzyne, a poniej mi nie dal zebym nie miala na kawe... tego jest stranie duzo.
Wrocilam do domu do Polski, odstawil mnie na lotnisko, mialo byc dobrze, po czym jak wrocilam dostalam stos wiadomosci jaka jestem suka i jak zle go traktuje, po czym napisal z wyrzutem, ze nie odpisuje na jego pytania... i ze jesli tak zle go bede traktowac, to musimy sie rozwiezc... i znow musze sie tlumaczyc... jestem wykonczona psychicznie, ale nie chce sie rozstawac... kocham go, mialo byc cudownie...
co robic? jak sobie z tym radzic, isc do psychologa? czytac ksiazki o takim zachowaniu, probowac go zrozumiec...?
Prosze o rade, powazna i bez oskarzen... tak jestem dorosla kobieta.