Witam, postanowiłam się was poradzić, gdyż sama nie wiem co o tym sądzić. Mam 20 lat i ucze się w szkole dla dorosłych (zaj.co 2tyg). Mam jedną bliską przyjaciółkę (widujemy sie, codziennie piszemy, znamy sie ponad 10lat) i jedną koleżankę (piszemy,spotkamy sie raz na jakiś czas) i moje pytanie brzmi ; czy to mało? Czy ze mną jest coś nie tak? Od czasów gimnazjalnych nie byłam w żadnej 'grupie'. W szkole nie ma jak za bardzo kogoś poznać, bo co to jest 4 razy w miesiącu. Dorabiam sobie jako kurier/ka więc też nie jest prosto. Myślałam,żeby może zmienić szkołę w tryb 8 razy w miesiącu,ale czy to by tyle dało? Myślałam, żeby zapisać się na jakieś zajęcia,ale trzeba mieć pieniądze,a przyznam że nie mam ich za dużo i ledwo wiążę koniec z końcem... jeżeli chodzi o imprezy to nie mam zbytniej ochoty na nie chodzić, nie jestem takim typem. Zresztą nie za bardzo miałabym z kim..Ale głównie założyłąm ten wątek po to, żeby dowiedzieć sie jak to wygląda z boku. Rozmyślałam dzisiaj nad tym, co będzie jak obudze sie w wieku 30-35 lat. Czy nie będę żałowała że tak spędziłam życie? Niby mam przyjaciółkę,której sie mogę zwierzyć ze wszystkiego, dom, rodzine(nawet sporą) ale powinnam szaleć z masą znajomych po imprezach, wyjazdy itp, prawda?
Podobne tematy
Chcesz wiedzieć, czy wszystko z Tobą w porządku, czy jak znaleźć więcej znajomych? Jeśli chodzi o pierwszą sprawę - dobrze się z tym czujesz, sama piszesz, że nie lubisz imprez. Masz przyjaciółkę i koleżankę, to dobrze, nie musisz mieć więcej, jeśli nie potrzebujesz. A jeśli chodzi o drugą sprawę - poszukaj darmowych zajęć lub warsztatów, przełam się i idź jednak na jakąś imprez, poproś koleżankę i przyjaciółkę, żeby Cię gdzieś zabrały, jeśli chodzą. Ale to drugie, to tylko, jeśli rzeczywiście tego potrzebujesz. Jeśli nie, jeśli Ci dobrze, to się nie zmieniaj, bo nie ma żadnej normy (na szczęście) dotyczącej tego, ilu przyjaciół należy mieć.
Wcale nie trzeba mieć dużego grona znajomych. Za 10 lat możesz tylko żałować tego, że nie poznawałaś ludzi. Kto wie ile bratnich dusz jest na wyciągnięcie ręki? Nikt nie każe Ci imprezować jeśli nie lubisz, ale warto wyjść na zewnątrz, coś porobić. A z tej szkoły nie masz nikogo więcej z kim można pogadać?
Nie masz obowiązku "szaleć z masą znajomych po imprezach" jeśli za tym nie przepadasz. Może jesteś nieśmiałą osobą i trudno Ci zawierać nowe znajomości. A jak jest w Twojej rodzinie? Czy lubisz rozmawiać z rodzicami, z rodzeństwem? Jaką jesteś osobą? Czy jesteś nieśmiała, zakompleksiona? Czy często się czymś zamartwiasz? Czy masz poczucie humoru? Czy masz zainteresowania i czy wiesz co chcesz w życiu robić?
Nie jestem osobą nieśmiałą, kompleksów też niemam i raczej nie jest mi trudno złapać kontakt z innymi osobami, cenię sobie wolny czas, lubię spędzać go w domu. Właściwie jasne że w miejscach codziennych rozmawiam ze wszystkimi, ale w wolnym czasie mam tylko przyjaciółkę i koleżankę, mam sporo rodzeństwa więc dużo sie dzieje na codzień. W szkole ciężko się z kimś zaprzyjaznić bo ciągle osoby się zmieniają, odchodzą i dochodzą, albo przychodzą raz czy dwa na 2 miesiące, w takim wieku każdy należy do paczki, ma znajomych itd. Właściwie to zastanawiam się czy życie nie przelatuje mi przed oczami? Wcześniej myślałam że jest ok, ale siostra powiedziała, że dziwne jest to,że nie chodzę na imprezy, utrzymuje ciągły kontakt z tylko 2 osobami itd . Może tu chodzi o brak chłopaka? Może gdybym go miała to by mi niczego nie brakowało, ale czy jemu nie przeszkadzałaby 'ilość znajomych'?
Po 1 chłopak musi cie zaakceptowac taką jaka jestes po 2 to tylko zdanie siostry- to ze ona tak mowi nie musi wszystkiego przesadzac, jesli do tej pory czułas ze jest wszystko ok to nie przejmuj sie co tam mowią inni na ten temat, kazdy zeyje jak chce, po co na siłe sie zmuszac i robic to czego tak naprawde się nie czuje? Skoro nie lubisz imprez i tłumu ludzi to po co się zmuszac? Dla innych? Innym i tak niegdy nie dogodzisz, nigdy nie rób tego co jest wbrew tobie. Pozatym szczescie to pojęcie wzgledne jednym do szczescia wystarcza 1 prawdziwa osoba innym tłum ludzi i to nie znaczy że jestes gorsza! ![]()
Bardzo dziękuję za odpowiedz :-). Jeżeli chodzi o chłopaka to raczej zastanawiałam się nad tym czy nie będzie mieć z tym problemu i czy po prostu to nie jest wstyd :-)
ahh jaki tam wstyd
znam taką co ma chłopaka i tez jedna lub 2 kolezanki a nawet 2 takie znam, więc nie jestes jedynym takim przypadkiem
A już myślałam, że jestem jakimś dziwadłem :-D a pozwolę sobie jeszcze zapytać jak to jest z wami?:-)
ja tez nie mam tabunu znajomych,anie nawet blizszej przyjaciółki niestety
mam jedynie hmm z 2 kolezanki z którymi rzadko się spotykam.
Eh a ja nie mam zadnej przyjaciolki dla ktorej bym mogla powiedziec wszystko wyzalic sie itp.
Jedynie co mam faceta ktory spotykam sie z nim raz na jakis czas (2h )