Dzieci zdolne, przeciętne i z zaległościami - do kogo równać poziom?

Może powiem jak to było u mnie, nie było wracania do materiału, chyba że dosłownie cała klasa miała z nim problem, ale nauczyciele brali pod uwagę możliwości ucznia, jego starania a nie tylko znajomość materiału, więc jeśli ktoś się starał, odrabiał prace, chodził na zajęcia dodatkowe, to dostawał podciągniętą nieco ocenę.

Pamiętam taki wpis w regulaminie do biologi "Ocena dobra u Kowalskiego nie jest równa ocenie dobrej u Iksińskiej".

Sama miałam podciągniętą ocenę z matmy w liceum, bo ze wszystkich przedmiotów miałam 5 i 6, jedynie z matmy miałam 2, wyciągnięto mi je na 3 Pani po prostu wiedziała że jestem matematycznym głupkiem i choćbym stawała na rzęsach to lepiej nie będzie, za to z geometrii byłam bardzo dobra. Szkoda bo kocham matematykę, wszystko jest matematyką i bardzo chciałabym lepiej ją rozumieć, ale no cóż tak już mam

Uważam że to dobre że uczniów nie traktuje się jako masę, tylko jednak bierze się pod uwagę to że jeden uczeń ma talent, nie musi wkładać dużo pracy, a drugi choć bardzo się stara to mu nie wychodzi.

Oczywiście nie dotyczy to leserów którym się po prostu nie chce, mówię o uczniach którzy mają problemy, ale się starają.

No dobra, ale co z dziećmi które no starają się, ale są po prostu no nazwijmy to po imieniu głupsze? Mogłyby mieć swoje klasy, ale to też byłoby już takie sortowanie na lepszych i gorszych, trochę bez sensu.

No tak, trochę bez sensu. A z drugiej strony trochę bez sensu jest chyba nierealizowanie materiałów przez całą klasę ze względu na nienadążającą część. Czy w ogóle z takiej sytuacji jest wyjście? Mi przychodzi na myśl tylko to, o czym mniej więcej pisała mortisha - po prostu testy, segregujące uczniów wg wiedzy/zdolności, nie wiem.

Z drugiej strony jest jeden argument przeciwko takim podziałom - że jednak ci lepsi jakoś ciągną słabszych, nie tylko przez pomoc w nauce, po prostu zawsze jest jakaś grupa, która ten poziom "trzyma", tak by tego nie było. No ale znowu (nie wiem już od której strony ) - te mądrzejsze dzieci nie mają chyba obowiązku ciągnięcia grupy do góry, w sensie nie muszą myśleć, jak tamtym będzie lepiej, tylko jak im. Tak źle i tak niedobrze, ale moim zdaniem takie testy to najlepsze wyjście.

Dlatego właśnie piszę, że dobrym rozwiązaniem jest kiedy nauczyciel omawia materiał normalnie, ale bierze poprawkę na co mniej zdolnych uczniów i jeśli się starają traktuje ich ulgowo. Uważam że o ile takie dzielenie dzieci ma sens na etapie gimnazjum, liceum, o tyle w podstawówce wydaje mi się to nieetyczne, pozwólmy dzieciom być dziećmi nie powinny czuć się ani lepsze ani gorsze.

Eileen u mnie w podstawówce (chodziłam do rejonu), była klasa integracyjna, innymi słowy taka dla mniej zdolnych uczniów, albo takich z problemami wychowawczymi, wadami wymowy i raczej większość tych "lepszych" miała do nich wąty, nie jeden z mojej klasy dokuczał tamtym dzieciom. To tylko dzieci które z jednej strony choć urocze to potrafią być na prawdę wredne, wiadomo nie uchronimy dzieci przed tym zupełnie, ale uważam że podstawówka nie jest miejscem do tego aby takie segregacje przeprowadzać.

Eileen tu nie chodzi jak mówiłam o leni, tylko o dzieci w niewielkim stopniu upośledzone, nie wszędzie są szkoły dla takich osób, a dzielenie ich w jednej to poroniony pomysł. Zresztą zwykle takie dzieci w szkołach specjalnych jeszcze bardziej głupieją bo chłoną jak gąbka wszelkie zachowania rówieśników. Znam osobiście taki przypadek ze szkoły specjalnej gdzie połączono dzieci upośledzone z dziećmi jak z kryminału, efekt... no cóż dzieci upośledzone zaczęły naśladować tych drugich.

Gimnazjum czy liceum to już nie problem, kto jest dobry może iść do lepszej szkoły, jak ktoś był dobry a poszedł to gorszej to już jego problem. Podstawówka to tylko podstawówka, nie przeceniałabym jej roli.

Wiele lat pracowałam w szkołach publicznych i często zadawałam sobie to pytanie.Odpowiedź przyszła po prostu sama.Kiedy widziałam,że klasa jest słabiutka z mojego przedmiotu, robiłam wszystko by po prostu nadrobić zaległości bo  nie da się iść do przodu jak się nie ma podstaw.Jeśli zauważyłam kogoś odstającego od poziomu pracowałam z nim indywidualnie by się rozwijał i nie nudził.
Kiedy klasa była nienajgorsza zawsze podciągałam poziom trochę wyżej i obserwowałam jak idzie praca uczniom.
Przyznam,że nie spotkałam się z czymś takim jak "dziecko mniej zdolne". Może dlatego,że starałam się tak tłumaczyć i tak pracować z dziećmi by każdy miał szansę zrozumieć materiał.
Do znudzenia powtarzaliśmy,wracaliśmy do przerobionych zagadnień i w sumie kłopoty mieli tylko ci,którym się nie chciało.

Moja córka chodzi do szkoły prywatnej i tutaj wyraźnie widać,że poziom jest wysoki. Na razie jest w trzeciej klasie ale już na zakończeniu roku nie było głaskania po główce(jak to bywa w klasach 1-3) w stylu: wszyscy jesteście dobrzy-wszyscy dostaniecie nagrody/dyplomy. Nagrody dostała dwójka dzieci po to by zdopingować inne do pracy.
Zazwyczaj po czwartej klasie w tej szkole przeprowadzana jest rozmowa z rodzicami dzieci słabszych,że albo muszą wiecej pracować by nie odstawać albo powinny zmienić szkołę.Oczywiście jeśli rodzice  mają inne zdanie mogą  w szkole dziecko zostawić.Ale jeśli nie biorą się do roboty jest im coraz trudniej.
Szkoła de facto przyjmuje do podstawówki wszystkie dzieci jednak pierwszeństwo mają dzieciaki zdolne w jakiejś dziedzinie i na dniach otwartych rodzice sobie gwarzą z nauczycielami i dyrekcją a dzieci mają jakieś testy i badania w kwestii przydatności ich w danej szkole.

Zgadzam się z gojką też uważam że termin 'dziecko mniej zdolne" jest terminem ciut przereklamowanym...Moim zdaniem dobry nauczyciel tak zrobi i tak dostosuje materiał żeby każdy zrozumiał... Miałam w gimnazjum nauczycielkę matematyki...panią leciwą która jeszcze mojego tatę uczyła...Cóż nie było u niej ucznia który by nie rozumiał...Na pierwszy ogień szła teoria...przepytywała z niej na wyrywki jak złapała kogoś kto nie wykuł regułek stawiała pałę, na drugi dzień znów go pytała jeśli znów nie umiał znów pała i tak do skutku...wszyscy chodzili jak szwajcarskie zegarki...Zawsze powtarzała "jak naumiesz się regułki to i zadanie zrobisz" Jeśli ktoś mimo wykucia regułki kulał całej klasie zadawała ćwiczenia a z tym kimś pracowała indywidualnie przy tablicy-kazała mówić głośno co po czym robi i czemu tak...Na bieżąco poprawiała...To był nauczyciel z powołania...Jak złapała kogoś że gada na lekcji brała długą drewnianą linijkę i krzyczała "Łapy!"- nie przejmowała się że jest zakaz "bicia" dzieci tylko trzaskała po łapach aż duden szedł...żadno się mamusi nie poskarżyło.Dzieciaki ją szanowały mimo ze miała niecałe 150 cm wzrostu przez co nazywaliśmy ją "Gucia" podczas gdy innych nauczycieli obrzucali kiełbasą z kanapek i  przeżutymi kulkami papieru (fuj!).Zapracowała sobie na szacunek i autorytet bo nigdy nie powiedziała "nie obchodzi mnie że nie rozumiesz, daj mi spokój muszę gonic z programem" Na koniec każdego tematu pytała "Czy wszyscy rozumieją?" jeżeli odp była twierdząca na drugi dzień losowo brała 3 osoby do tablicy i dawała jakiś przykład, jeżeli ktoś nie umiał go zrobić stawiała pałę i mówiła "Wiesz za co ta pała? nie za to że nie umiesz, tylko za to że mnie wczoraj oszukałeś/łaś po czym brała delikwenta  na bok i tłumaczyła do skutku... Każdemu tłumaczyła do zarzygania. I o dziwo nigdy z programem do tyłu nie była...Chcieć to móc. Szkoda że tacy nauczyciele to jednostki wymierające już...

Zgadzam się z Tobą w 100%, tylko widzisz ludzie są teraz wyrachowani i usłyszałam  np w liceum od chemicy " A co myslicie że zostanę z wami po lekcjach, a kto mi za to zapłaci, jak jesteście na tyle tępi że nie rozumiecie podstawowych rzeczy to niech wam matka z ojcem korepetycje załatwi". Rozumiem pieniadze są każdemu potrzebne ale czasem wystarczy trochę pokory i ludzkiego podejścia do sprawy...

Moralnego obowiązku nie ma zostać po lekcjach ale ma obowiązek  wynikający z zawodu jaki wykonuje porządnie nauczyć i czasem wystarczy zwykła ludzka uprzejmość...I nie oszukujmy się ale po pierwsze nie tłumaczą jak się należy a po drugie podsyłają jedna drugiej sobie ludzi na korki... Mówisz o krok od dorosłości... Ten krok jeszcze długo nie zostanie postawiony a obowiązkiem nauczyciela jest przygotować porządnie ludzi do matury... Popatrz w liceach ile jest osób które nie mają problemu z matmą chemią czy fizyką? na palcach jednej ręki można zliczyć ...Raptem następują jedne po drugich pokolenia debili? Dyskalkulatów???

Zobacz ile mlodzieży szlo kiedys do liceów a ile teraz. Nie kazdy musi miec mature - czas sobie przypomniec o szkolach zawodowych jezeli nie jest sobie w stanie przyswoic chemii czy fizyki.

No szło dużo młodzieży do zawodówek masz rację ale hello!!! to już nie komuna gdzie każdy po zawodówce miał pracę!!!

A myslisz   że dla takich po ogolniaku pracy jest wiecej? ;D
A jezeli ktos sobie w liceum nie radzi to jeszcze mniejsza szansa jest ze sobie poradzi na studiach ;P

Szkoda że nie każdy na te korki ma

W takim razie kto kończył zawodówkę? gwarantuje że większość jest po liceum...Czemu akurat liceum? nie oszukujmy się ale wszyscy wiemy co ludzie z liceów myślą o tych z zawodówek I mają po części rację bo ich zachowanie to tylko wierzchołek góry lodowej

Okej, nie każdy ma, ale czy to dalej oznacza, że nauczyciel ma stać się instytucją charytatywną i siedzieć po godzinach? Godzina jego pracy też ma swoją cenę, dlaczego to on ma poświęcać czas - czyli kasę, bo w tym czasie mógłby np. dawać korki właśnie odpłatnie, a nie rodzice dziecka?

nauczyciel - naucza
a uczeń się - uczy
problem może jest w tym, że jeden do kitu naucza a drugi się ... nie uczy
częściej - to drugie

Równie dobrze można powiedzieć, że dziecko ma się uczyć, a skoro tego nie robi, to jego problem.

Móc może, ale nie dziwię się, że nie zawsze chce. Dlaczego? Bo taki nauczyciel sam nie zarabia kupy forsy, więc skoro za to też ma nie zarobić, to woli poświęcić ten czas np. rodzinie albo właśnie dawać korki. Przecież nie zarabiają kokosów. To, że pracuje w instytucji, w której w jakiś sposób pomaga innym, nie oznacza, że ma obowiązek robienia czegokolwiek za darmo. Czy np. wymagałabyś tak samo, żeby taksówkarz odwiózł Cię gdzieś za darmo, bo nie masz pieniędzy? Czy uznałabyś, że należy się komukolwiek coś za darmo, tylko dla tego, że on tego nie ma i go na to nie stać? Pewnie nie, bo większość dotyczy rzeczy, które nie są koniecznie potrzebne - nikt nie wymaga od producenta komputerów, żeby rozdawał laptopy za darmo, dlaczego więc nauczyciel ma pracować charytatywnie tylko dlatego, że jego praca może być niezbędna?

Jeżeli pani się rzeczywiście nie przykłada w trakcie zajęć, to tym bardziej nie przyłoży się, siedząc za darmo po godzinach. U mnie w szkole było sporo osób zagrożonych, od podstawówki po liceum. Tak samo w każdej klasie zdarzała się grupka, która radziła sobie świetnie. Dla mnie niestety w 99% gadanie o nauczycielu, który nie umie tłumaczyć to wyjaśnienia typowego rodzica, który tłumaczy swoje dziecko. Wiadomo, jeden prowadzi lekcję lepiej, drugi gorzej, ale zawsze można się czegoś nauczyć, jeśli się chce. Poza tym w podstawówce/gimnazjum nie trzeba korków, przeciętny rodzic jest w stanie wytłumaczyć dziecku materiał. Jeśli nie pamięta, to niech siądzie i sobie przypomni, nawet jak zdarzy się jakiś nieogarniający tego, co w gimnazjum, to nie uwierzę, że nie jest w stanie pomóc dziecku z podstawówki... A w sumie, jeśli nie ogarnia materiału z I gimnazjum, to może to jednak nie wina nauczyciela, tylko ee... coś dziedzicznego?

Nie w każdej szkole są kółka - w mojej były, ale w sąsiedniej, do której chodzili moi znajomi już nie.
Zajęcia wyrównawcze - moja koleżanka, która miała problemy z nauką chodziła na takie i nic nie dawały. Pomogły dopiero korepetycje.
Korepetycje - nie każdego rodzica na nie stać, nie każdy widzi taką potrzebę. Są rodzice, którzy uważają, że szkoła jest koniecznością, a nie że nauka jest potrzebą człowieka.

Tylko, że inny w domu odrabiał prace domowe i nie zapominał o tym, co zrozumiał. Inny zrozumiał, ale za kilka dni zapomniał albo nie umiał tego odnieść do innych zagadnień. Dzieci, ich uzdolnienia, możliwości są zróżnicowane. W dobrych liceach jest inaczej, ale w podstawówce są dzieciaki o różnej inteligencji i z różnych domów.

Teraz to każdy musi być magistrem (a za 10-15 lat pewnie i doktorem ).

Myślę, że szybciej pracę znajdzie hydraulik, elektryk, szewc, krawcowa niż yyyy - no właśnie kim się jest po ogólniaku? Ogólnowykształceniowcem? LO powinno być wyłącznie dla osób, które chcą studiować. A studia nie powinny stawać się szkołą obowiązkową. Po jeśli ktoś się nie nadaje na studia, ale cudem je skończy, to i tak żadnego fachu nie będzie miał, nie będzie specjalistą od niczego. A tak umiałby naprawiać buty i byłby (np. na moim osiedlu) na wagę złota

Ktoś idzie do liceum, bo ma kiepską opinię o ludziach z zawodówki? Kiepski powód . Do liceum idzie się, żeby zdobywać wiedzę, rozwijać zainteresowania lub je odkryć i poszerzać w ramach studiów. A później żeby stać się ekspertem, specjalistą w swojej dziedzinie. Inaczej to strata czasu i powód do frustracji w przyszłości. Ilu ludzie po studiach nie ma pracy? Pełno - częściowo im się nie udaje ze względu na taki a nie inny rynek pracy, ale ilu z nich po prostu na niczym się nie zna?

@up co do tego co myślą ludzie z liceum o takich w zawodówce to wiem coś o tym. Sam jestem w technikum ale i tak czasem wyraża się o nas jak o podgatunku człowieka gdzie jestem pewien, że bije 90% tych osób nie tylko fizą i metą ale chociażby tym, że najzwyczajniej w świecie czytam -> i to nie szmiry typu 50 twarzy albo jakieś tanie "przygodówki"
sam żałuję, że poszedłem akurat do technikum (chociaż zależy jak pójdzie z egzaminem zawodowym bo co roku zdaje jakieś 20% ale moja szkoła w zeszłym się spięła i dało radę 68% osób ^^) bo jako takiej "praktyki" w zawodzie w ogóle nie mieliśmy a teoria to jest w książkach + jeśli zdecyduję się na studia to wiele rzeczy mi się powtórzy w pierwszych latach
a jak wygląda właśnie wspomniana fiza czy meta? gdybym sam tego się nie uczył to by było naprawdę kiepsko -> pan od fizyki przychodził -> puszczał filmik o fukishimie czy czarnobylu (jakaś godzina czyli do dokończenia w domu) a następna lekcja kartkówka - trzy pytania dziękujemy
były po dwie oceny na semestr i 3 były z filmików które puścił a temat to była 10min dyktowania notatki i to wszystko
a pani od mety to robimy zadania które ja strzelam w 5 minut i reszte lekcji siedzę; kiedyś to mi dawała coś dodatkowego żebym się nie nudził ale jak ona na pierwszej lekcji w tym roku po 10 minut dowaliła mowę "ale mi się nie chcę " to wiadomo jak to będzie wyglądać

Do matury jakoś trzeba się przygotować, a kartkówki i sprawdziany są najlepszą formą, żeby sprawdzić, co zostało w głowie. Moja matematyczka, o której wcześniej wspominałam, zawalała nas karczkami. Anglistka od początku nas zajeżdżała sprawdzaniem znajomości słówek, gramatyki etc. I się opłaciło. Ogólniak to już nie podstawówka.

Moja mama jako nauczycielka bardzo mocno chwali takie praktyki. Kiedyś mi zresztą opowiadała, jak to sama była w szkole. Nie uczysz się, zachowujesz jak idiota - rozmowa z rodzicami. I były pretensje do DZIECI, nie do nauczycieli.
Jakaś taka dziwna praktyka powstaje - dziecko nie chce się uczyć, ma słabe oceny - wina nauczyciela, dyrekcji, w ogóle skandal...

Dobry nauczyciel sobie poradzi, a kiepski po prostu nie. U nas w liceum było bardzo dużo osób kiepskich z matmy, w tym ja. A do tego babka nie umiała przekazać swojej wiedzy. Owszem, bardzo chciała, ale kiepsko tłumaczyła i potwierdzić mógł to każdy. Miała z nami też wyrównawcze, ale nikt z nas dzięki temu lepiej nie rozumiał materiału, więc postępy na nich czynione były również kiepskie. Efektem czego byłó to, że na 30 osób było u nas 19 zagrożeń z matmy. No i nie przez lenistwo, ale w głównej mierze za to, że tak źle tłumaczyła nam materiał, nie dawaliśmy rady. Nie tłumaczę tak tego, że nauczyciel to winny jak uczniowie mają zagrożenia, ale w tej sytuacji w dużej mierze tak było. Ci dobrzy z matmy dawali sobie radę, bo im wiele nie trzeba, ale my, czyli Ci słabsi niestety już nie. Tutaj dobry nauczyciel jest ważny. Tak więc widać tutaj nawet wyrównawcze niewiele dawały, bo kiepska nauczycielka.

Natomiast, potem nie zdałam, zabrakło mi jednego punktu na poprawce, a na ustnym dostałam zadanie, którego nie umiałam... No i nie zdałam. Na szczęście przyjęto mnie do liceum wieczorowego, mama pomogła mi w tym, powiedziała, że nie ma co tracić przez to roku No i co? Przyjęli mnie do 3 liceum, mimo niezdania, nie musiałam powtarzać roku. Chodziłam tam co 2 tygodnie, płaciłam, ale na szczęście nie jakoś dużo i od tego faceta od matmy nauczyłam się więcej niż przez pozostałe lata nauki. Ja słaba z matmy zaczęłam w końcu dawać sobie radę. A zajęcia tylko co 2 tygodnie, widać da się przy dobrym nauczycielu A tak to w edukacji oprócz tej babki w liceum od matmy miałam w gimnazjum, podstawówce też babki i kurczę, nie chcę uogólniać, ale one też kiepsko uczyły. Jakaś zmora Matura już łatwa była to fakt, ale i tak dzięki temu facetowi od matmy dopiero zdałam ją na 60 %.

Tak że myślę, że jak dobry nauczyciel, to często nawet i te dodatkowe wyrównawcze czy jakieś czekanie z materiałem nie będą konieczne, bo nawet słabsi uczniowie sobie poradzą jak bardzo dobrze tłumaczy, tak było przynajmniej w moim przypadku, a jak widać ja naprawdę byłam kiepska z matmy, zawsze miałam z nią problem, a dopiero w tym wieczorowym od tego faceta z matmy czegoś się lepiej nauczyłam. Nie mówię, wiadomo, mimo dobrego nauczyciela nadal ktoś niby może nie dawać rady, mieć braki, ale to wtedy warto pokazać uczniowi rozwiązania, motywować czasem można chwilę zostać po lekcji, wytłumaczyć czy wyrównawcze. No i dobry nauczyciel na tych wyrównawczych to coś wytłumaczy i naprawdę to do uczniów wiele trafi, a słaby nie będzie w stanie tego dobrze wytłumaczyć i z tych wyrównawczych niewiele się wyniesie, tak jak było u nas.

Natomiast do kogo dostosowywać poziom, to właśnie ciężkie pytanie, bo jak mówię jak dobry nauczyciel to pewnie i trudniejsze rzeczy można opanować, ale jednak do najlepszych poziomu lepiej nie równać, bo wiadomo, że jednak np ja nie będę z matmy tak dobra jak szóstkowy uczeń, więc równanie poziomu tak wysoko nawet przez dobrego nauczyciela byłoby kiepskie. No to najlepiej do tego przeciętnego, ale tych trudniejszych rzeczy też uczyć, z tym, że nie wymagać, by każdy je znał. Przeciętny uczeń, jak ja pewnie załapie podstawy jak ja podstawy z matmy i ok, to starczy, u mnie to i tak wiele, bo naprawdę byłam kiepska. A inny uczeń np jest bardzo dobry, ma dryg, to pewnie załapie dużo więcej, potem to wykorzysta i po prostu będzie miał lepszą ocenę. Czy czekać z materiałem jak ktoś nie nadąża? Z raz można tak zrobić, ale tak nagminnie to nie. Wtedy raczej wszyscy stracą niż zyskają, a jak ktoś ma braki to musi to nadrabiać, jeśli wcześniej olewał, wtedy wiadomo, że nie ma lepszej opcji.

A i powiem jeszcze tak, ten facet od matmy dawał też inną atmosferę. Zawsze bałam się, stresowałam na matmie iść do tablicy, przy tej babce też. Była miła, ale nie miała takiego podejścia no i źle tłumaczyła jak pisałam. Jak szłam u niego, to nawet jak czegoś nie umiałam, to przestałam w ogóle mieć strach, by podejść do tablicy. Umiał to pan wytłumaczyć dobrze i w końcu przy tej tablicy nawet jak nie umiałam, to pomógł tak, że wkrótce napisałam to dobrze albo coś tam mi poprawił i było ok. Tak z super podejściem. A w gimnazjum to babka miła też, ale nie lubiłam iść do tablicy, bo ona wtedy liczyła, że będziesz umiał, a jak nie umiałeś, to tylko ciskała gromy wzrokiem i jak podpowiedziała przy tablicy to niechętnie. No i jak wtedy masz lubić być przy tablicy czy się czegoś nauczyć? A takie podejście jak ona to w sumie ma chyba sporo nauczycieli, że przy tablicy jesteś, to masz umieć, jak nie to będzie bura. No i nic dziwnego, że potem uczeń się stresuje. Ja dopiero w tym wieczorowym LO zobaczyłam, że może być inaczej, co mnie bardzo cieszy.

Uważam, że atmosfera terroru nic nie da, to wręcz dla mnie jak poniżanie ucznia, potem on czuje się taki maluczki i gorszy. Nie chodzi o to, by nie mieć wymagań, ale by stworzyć odpowiednią atmosferę, by pójście do tablicy nie kojarzyło się z pójściem na ścięcie. A wiadomo, że jako słabsza z matmy czasem postałam dłużej i w tym wieczorowym LO przy tablicy, ale wszystko odbyło się w takiej atmosferze, że przestałam się tym stresować i właśnie komuś, kto gorzej umiał pan poświęcał więcej czasu, bo wiadomo bez sensu brać do tablicy tych co to świetnie umieją. Lepiej brać więcej tych, co potrzebują się nauczyć, ale właśnie przy odpowiedniej atmosferze. Teraz już wiem, że tak jest świetnie i wtedy po prostu w końcu zapomniałam o tym stresie, dopiero przy tym facecie. To jest matma, ale przy innych przedmiotach podobnie warto postępować i tak intuicyjnie nauczyciel może naprawdę wiele zrobić

Rozpisałam się No, ale akapity są, więc odczytać się da