Mąż odszedł tak po prostu, nie umiem się pozbierać:( pomocy !!!

Przede wszystkim skup się na sobie i dzieciach. To bardzo smutna sytuacja, ale jesli twoj m. tak postanowił i trzyma się tego nic na to nie poradzisz. Przerabiałam podobną sytuacje.
O kontakty ojca z dzieckiem też musiałam się prosić.
Zrób ty pierwszy krok i złóz pozew o alimenty. Ja tez mialam z tym problem, ale twoim obowiązkiem jest teraz zadbanie o dzieci.

Jeśli są długi to też bardzo możliwa opcja że odszedł by nie krzywdzic bądź uciec przed problemem.
Ważne ze czynisz kroki by polepszyć swoja sytuację to najważniejsze.
Jeśli w głębi serca podejrzewasz że opcja choroby bądź długi przy najbliższej okazji zapytaj go o to wprost i zaproponuj ewentualną pomoc. Jeżeli odrzuci TWOJA dłoń nigdy więcej nie staraj się.
Na siłę nic nie zrobisz a dzieci w tej kwestii potrzebują TWOJEGO wsparcia. A zeby im pomóc musisz sama stanąć na nogi.
Wiem co czujesz. Tez nie raz trzymam telefon w ręku tez nie raz patrze nocą w okno i z łza w oku go przeklinam a za chwilę wspominam piękne chwile choć nie było ich za wiele. Pewnie taki stan potrwa jeszcze długo ale nie zapominaj o jednym... ODSZEDL a rozgrzebywanie ran sama w sobie to dodatkowy gwóźdź do trumny.
ttzymam za CIEBIE kciuki. Kobiety są silne więc i TY dasz radę;)

uwierz ze mi tez się wydaje jakoby moje zycie to byla sceneria z filmu , ale takiego taniego dramatu.
Masz przed sobą ciężki okres
, ale czas do przeżycia.  Pamiętaj że masz dzieci osoby ktore kochasz bezgranicznie i one liczą na CIEBIE bo w takiej scenerii tylko TY im zostalas.
Daj sobie chwile refleksji , czasu na motywacje. Przede wszystkim przemysl od czego zacząć i ruszyć do przodu tylko z tego filmu wyrzuc jednego aktora. Trudna rola odegrać dwie osoby jednoczesnie? A z czasem przekonasz się ze to możliwe.  Bedziesz pienka jak nigdy, mlida jak kiedyś i szczęśliwa jak nigdy dotad masz sile teraz zycze tylko wytrwałości

Alimenty tak czy owak dostaniesz jeśli nie będzie płacił on to fundusz alimentacyjny. Najważniejsze żebyś do tego dążyła.
nie licz na to ze będzie czy nie będzie.  Masz racje traci najpiękniejsze chwile. Nie musi byc z TOBĄ jeśli twierdzi ze nie kocha. Ale dzieci sa dziecmi i nigdy nie powinno sie ich wypierac. Moj maz z pierwszego małżeństwa ma dwoch synow i nigdy nie bronilam mu kontaktow wrecz przeciwnie nalegalam by staral sie jak najmn8ej dac odczuć nowa sytuacje.

l pamiętaj zawsze przy nim usmiechnieta , zadbana i konczaca rozmowe pierwsza

Stokrotko, bardzo ci dziękuje, właśnie dziś już trafiłam na twój wątek i faktycznie stwierdziłam, że nasza historia jest bardzo do siebie zbliżona.
Nawet opis twojego męża, to bardzo podobny typ.

Powiedz mi, jak teraz funkcjonujesz po takim czasie ? Czy rzeczywiście ten czas leczy choć trochę rany ?

totylkoja
tak, dziś jestem już ponad pół roku po rozwodzie, otrząsnęłam się i wyszłam na prostą, a raczej wychodzę. Tak, czas leczy rany, ale podstawowa zasada, zostawić przeszłość na sobą, ona się nie wróci. Odcięłam się od mojego ex całkowicie i jest o niebo lepiej. Niestety podejrzewam, że na 99% Twój mąż ma kogoś, tak jak u mnie, też wierzyłam, ufałam że jest inaczej...że zamknięty w sobie, depresja, problemy z dzieciństwa, ale to wszystko było kłamstwem i oszustwem. Dziś to wiem.

Suma summarum, nie jest źle ze mną, naprawdę .

Mam nadzieję,że ja też wyjdę kiedyś na prostą.Masz rację, też jestem tego zdania,że kiedyś dzieci wystawią mu "rachunek", a raczej będą go miały po prostu w d....

A tak po za tym, doczytałam teraz dopiero,że u ciebie też były problemy zdrowotne z dziećmi min alergie, tak jak i u nas...

To podobnie, ja też mam teraz wszystko na głowie, nie mówiąc o długach jakie mi zostawił za rachunki. Dzieciaki mam z alergiami i chore na astmę.

Powiedz mi jak doszłaś do tego,że ma tą kochankę ? Bo ja już nie wiem, czy czekać czy działać ? nawet nie wiem od czego zacząć szczerze mówiąc.

Jak podejść do tematu dzieci ? One za nim tęsknią, pytają się kiedy przyjdzie, a on po prostu wpada kiedy chce np raz na 2 tygodnie i to też na krótko.
Nie mówi kiedy przyjdzie następnym razem.

totylkoja
ja wynajęła detektywa i to nawet nie po to że mieć dowody do sprawy, ale żeby zrozumieć jaką krzywdę zrobił mi człowiek z którym byłam ponad 20 lat.

Dlatego zaczęłabym od:
-gromadzenia dowodów ale póki jeszcze się nie domysla że coś podejrzewasz
-zaczęła terapię z psychologiem
-zrobiła podział majątku i ustaliła z nim alimenty na dzieci

to wyżej na początek, a  potem pomyślała co dalej.

Ja moim dzieciom tłumaczę, że nie są winne tej sytuacji, że to tata zdecydował ze nie chce ze mną być a nie z nimi. Tłumaczę, ze tata ma nowe życie i ja nie mam wpływu czy chce się z nimi widywać i jak często. Generalnie mamy ustalone, ze bierze raz na 2 tygodnie na weekend i po córkę do szkoły przyjeżdża raz w tygodniu, ale syna to praktycznie widzi co drugi tydzień (a syn ma 3 lata).

Możesz jeszcze pójść do chłopców do szkoły, do wychowawcy i zgłosić sytuację, ewentualnie do pedagoga w szkole.

Witajcie, dawno tu nie zaglądałam, ale natłok obowiązków..
No więc tak,mąż się rozpłynął zupełnie, w ogóle go nie widujemy, nie odzywa się do dzieci. Nic kompletnie nie wiem na jego na temat, nie mam też kontaktu z teściami.
Złożyłam pozew o alimenty wraz z zabezpieczeniem na okres procesu i skierowalam pismo do jego rodziców, bo oczywiście nadal nie wiem gdzie mieszka. Trochę się boje,że on w ogóle tego nie pisma nie odbierze i ogólnie będzie problem z wyegzekwowaniem czegokolwiek od niego.
Psychicznie nadal mi ciężko, wciąż się rodzą setki pytań. Okropnie boli to,że tak nas potraktował, nie dość ,że mnie to i własne dzieci.

Dzięki Właśnie kończę 30 lat nie 40 ;)byłam z nim od 15 roku życia, pół życia.  Więc może to i będzie początek nowego etapu w życiu...

Masz racje, dziwne to jest i to bardzo. Zastanawiam sie czy Pan ma jeszcze coś w głowie,czy w ogóle myśli nad jakimis  konsekwencjami ? czy mu własnie jakaś dupa tak przysłoniła świat.
Co do długów to zdaje sobię niestety z tego sprawę.

Witajcie, no i u mnie też się zagadka rozwiązała. Oczywiście stała za tym kobieta i to niestety z naszego wspólnego środowiska. Sama go gnoja namierzyłam. Upadł bardzo nisko, mieszka w slamsie z nią, ona bardzo prosta baba i jak dla mnie patologia. Nie rozumiem jak dla takiej osoby można było porzucić swój dom i własne dzieci
Przyznał się do wszystkiego i nie oszczędził mi wyzwisk, a do tego powiedział,że ją kocha i jest szczęśliwy.

Boże, jak się teraz pozbierać ? gnój jeden w ogóle do dzieci nie przychodził, a jak już odkryłam prawdę, to teraz nagle chce ich widywać.

Brzydzę się nim, jest mi nie dobrze, nie mogę spać. Jak się z tym pogodzić ?

Nie musisz się z tym godzić, jesteś mądra, silna i lepsza niż on. Dasz radę. Dotrze do Ciebie lada moment,że to ogromna bezsensowna, niepotrzebna, nielogiczna krzywda od człowieka, który dziś jest już nikim.. i teraz , właśnie teraz musisz działać. Mimo tego co czujesz, najlepszy jest w tym wszystkim solidny wkurw i mam nadzieję,że go masz.. Gdybym ja to wiedziała gdy się rozwodziłam, gdybym nie skupiała się na bólu, na próbie pogodzenia się z tym stanem rzeczy jaki zaistniał to  dziś nie płaciłabym kredytu za MÓJ własny dom w wysokości mojej całej pensji.. TERAZ idziesz do dobrego adwokata i składasz natychmiast pozew o rozwód z podziałem majątku i alimenty. I nie oszczędzaj teraz na tym, bardzo Cie proszę..  MUSISZ teraz a nie kiedyś tam zadbać o siebie i dzieci. .. reszta się ułoży, jesteś młoda.. wszystko przed Tobą.. Obiecujesz?/

Dzabn
no nie chce bo ma nowe życie i nową dupę. Proste jak budowa cepa, mój też ma tak.

Trochę mnie nie było...czytam tu różne historię i widzę,że w większości są identyczne, ten sam schemat.

Odkąd prawda się wydała, Pan tata chyba trochę się wystraszył i zaczął przyjezdzać do dzieci, nawet kilka razy podejmował ze mną jakieś próby rozmów, ale to tylko już nic nie znaczące farmazony. Teraz wygląda na zagubionego dzieciaka, który nie wie do końca co zrobił i czego chce.
Ale oczywiście bawi się w dom nadal z tamtą.

A ja oczywiście przeżywam nadal, są gorsze dni, lepsze dni..mimo wszystko staram się iść do przodu i nie oglądać za siebie. Praca i dzieci pochłaniają moją uwagę. Chyba najgorsze sa nadal weekendy i wieczory.

Staram się życ w zgodzie ze sobą, dbać o siebie,ładnie wyglądać. Nie kłócę się z nim, nie odzywam się oczywiście do kochanki.

Odrzuciłam poczucie winy, które mi oczywiście na samym początku wciskał.
Wiem,że to nie ja będę musiała dzwigać to poczucie do konca życia i wstydzić się przed dziećmi.

Zaczynam patrzeć już na tą mąrną telenowelę gdzieś z boku.
Na niego patrzę już z pewnym obrzydzeniem. Najbardziej bolą chyba te słowa, które tak mocno mnie zraniły, oraz te wszystkie kłamstwa. Jak patrzę na niego, to od razu przypominam sobie przez ile etapów musiałam przejść przez te kilka miesięcy, ile musiałam włożyć pracy w siebie i w dzieci, podczas gdy on się beztrosko bzykał.

Mam nadzieję,że w koncu kiedyś zacznę żyć pełnią życia i w końcu ta zła karta kiedyś się odwróci.
To forum bardzo mi pomaga. Pozdrawiam wszystkie zdradzone.

Dziękuje Betsy. Właśnie wszyscy mówią,że widocznie odnalazł swój poziom.
Chyba nigdy nie zrozumiem gościa, który miał dosłownie wszystko, a poszedł tam gdzie nie ma nic. Wstydzę się za niego, wiem,że to nie ja powinnam się wstydzić,ale zaczynam się wstydzić,że byłam z kimś takim. Na szczęście dzieci mam bardzo inteligentne i nawet widzę,że już zaczynają przerastać mądrością swojego ojca

Ostatnio powiedziałam mu,że przecież wybrał,że skoro okazało się,że ktoś tak jest ważniejszy ode mnie i od dzieci, to w ogóle nie mamy o czym nawet rozmawiać.
A on do mnie - Ona wcale nie jest bardziej ważna, jak jestem z nią to też myślę o tobie , padłam powinnam zapisywać te teksty chyba.

Nie mam pojęcia, kiedyś byl normalnym facetem z normalnego domu, pracowity..mało tego zawsze wszyscy mi powtarzali,że on tak strasznie mnie kocha, taki jest wpatrzony we mnie
No i teraz wszystkim szczęki opadły.
Po prosto Panu chyba się w głowie poprzewracało,albo miał za dobrze w życiu i postanowił zasmakować czegoś trudniejszego, nie umiem tego inaczej racjonalnie wytłumaczyć.

PS ona ma chore dziecko,( słuchy kiedyś chodziły,że lubiła wypić w ciąży), ojciec nieznany, Także mój małżonek ma co robić. Dlatego pewnie był taki zapracowany ,że o swoich dzieciach zapomniał.  Także w jej środowisku uchodzi za bohatera.

Nie wiem, nie rozumiem kiedy ja w  wakacje przeżywałam najwiekszy dramat,toczyłam codziennie rano walkę ze sobą,żeby podnieść się z łóżka i żeby dzieci nie widziały mnie zapłakanej, nie wiedziałam wtedy gdzie jest..musiałam jeszcze dzieciom zaplanować wakacje, wyjechać z nimi....okazało się,że on w tym samym czasie był na wakacjach ze swoją kochanką i jej dzieckiem

Nie chce być zawistna, to nie w moim stylu, ale w tym przypadku mam nadzieję,że kiedyś obydwoje za to zapłacą,że życie im się odpłaci z nawiązką.

schemat podobny?..

podejrzewam ze po jakims czasie bedzie chcial wracac, do Ciebie, potem do niej  i sam nie bedzie wiedzial czego chce.
Podejrzewam ze u niej czuje sie bohaterem, ona go glaska po glowce i dupce, podje obiadek i jest cudnie a u Was pewnie bylo raz lepiej, raz gorzej jak to u malzenstwa ze stazem i 2 dzieci.
Tylko dziwne ze go wzielo juz teraz , kolo 30 a nie za 10 lat?..
Dasz rade, kazdda z nas na tym forum daje, choc jest meeega ciezko, mnostwo łez i wkurzenia,
checi zemsty na nim, na tamtej?.
Ja jestem po takich zagraniach, zakochaniach mojego m, powrotach, wielkich milosciach raz do mnie raz do "niej"
Kolejny raz juz na to sie nie nabralam
To forum jest na tyle fajne ze kazdy napisze swoja opinie, nie zawsze Tobie pasujaca ;-))
ale mozesz poznac sprawe z obiektywnego punktu widzenia
pozdrawiam

Totylkoja30 - chcialam do Ciebie napisac na priv ale nie ma opcji zeby napisac email. Mozna sie z Toba jakos skontaktowac?

TYLKOJA30 GRATULUJE  ze wziełas w sobie tyle siły ja już po malutku tez się ogarniam mój maz bardzo podobny człowiek domator zazdrosny o mnie  aty BECCC  KOCHANKA I JUZ PO MAŁZEŃSTWIE tylko mój trafił na pannę 40-tnią bezdzietną z mieszkaniem i u niej mieszka  już pomalutku staram się robic małe kroki ale ja jestem w ciąży i stan emocjonalny rózny wiem ze strace ciąze bo wczoraj lekarz powiedział ze daje jej tylko 10/ wiec się zryczałam  ale obudziła się we mnie nienawiesc do niego a słowa które powiedział do 16-ltniego syna ze mame zniszczy i będzie walczył o niego  po rozwodzie dziś przez telefon powietem psychicznie chora wiec zakończyłam z nim rozmowe i przekłam ze nie będę odbierać od niego tel i nie będę inforowac go co z synem a syn sam zdecydyje co chce  DZIS WIEM ZE TO MÓJ WROG I  TRZEBA PRZYGOTOWAC SIE NA WALKE BO BEDZIE JAK HU....... 
KOCHANA JESTES WIELKA  I TYLKO KOBIETY KTÓRE TO PRZESZŁY ROZUMIEJA DRUGA STRONE  I MY MUSIMY SOBIE POMAGAC  A I  U NAS  SŁONCE ZAŚWIECI JASNO-BUZIOLE .... NAPISZ NA E-MIL SKAD JESTES

dziś  dopadło mnie totalnie ale pewnie dla tego ze cały czas krwawie i to coraz mocniej boje się już wszystkiego tych jego słów ze mnie zniszczy ze udowodni ze jestem psychiczna  a kiedyś było tak pięknie a teraz robi mi istne piekło  ten czas zamiast leczyć jest jeszcze gorzej  ale to pewnie przez mój stan syn pojechał do babci a ja w domu sama to i pewnie dlatego ale dziś już do mnie dochodzi ze to nie zły sen z którego chciałam się obudzić tylko smutna prawda  boje się wtorku ze nie uda mmi się wywalczyć wysokich alimentów  chcem sobie postanowić ze nie będę już płakać ze dam rade ale sa takie dni jak dziś czy wczoraj ze siedze i rycze i zadaje sobie pytanie DLACZEGO TAK ZROBIŁ a ja nic nie zauwazyłam  pracował tyle a ja w to wierzyłam wiem ze się powtarzam ale cóż  niemozna przekreslic tyle lat ,syna, ciekawa jestem czy mu jest tak lekko bo ona go przytuli i powie ze będzie dobrze  a on szczęśliwy egoista ale jak poczytałam wiele watków to stwierdziłam ze to jest taki schemat odchodzenia facetów  pożucić i się nie interesować  przykre bo my matki kobiety które kochają nie zrobiły by czegoś takiego  bo my nie szukamy  nie wiem jak uzbroić się w tę energie żeby już o nim nie myslec  ale jak człowiek lezy w łożku  i myśli to się ryczeć chce.
Już wiem ze niemoge się tak dołować ale chyba wszystkie podobie czujemy kobiety które zostały zdradzone  które boli serce ze odszedł w taki sposób które chcą aby było jak dawniej  ale zaraz nasuwa się pytanie ale po co??? choć wiem ze nie wiem czy bym się nauczyła z tym zyć  wybaczyć ale nie zapomnieć  to przy pierwszych sprzeczkach napewno bym mu napomknęła a jak każdy facet nie lubi wypominek to by wyszedł  ale ja dziś doszłam dlaczego mnie tak boli bo się ani razu nie zapytał o cize , ani razu nie zapytał  jak ja się czuje?  ani razu nie zapytał jak syn się czuje ? i co jeszcze nic nie chce powiedzieć nic a to boli najbardziej i to ze on nieche już być zemną  ale cóz  CHYBA CZAS  NAJWYŻSZY PRZESTAC RYCZEC MARZYC ZEBY ON WRÓCIŁ ALE PRZEJSC DO ATAKU NA GNOJA ZA SŁOWA KTÓRE BOLA ZA ZDRADE  I ZA SYNA  ......

TYLKOJA30  ja już załuje ze go błagałam o to aby został   ze tak się zachowałam ale to ten szok  ze chce odejść  już wiem ze teraz będę `silniejsza ale dziś z rana to sobie przemyślałam  będę już silna  ze już nie bede  tak się zachowywać i niebede tez go informować co z synem we wtorek mam sprawę o alimenty az się boje

ja złożyłam papiery o alimenty ok 5 września st 28 paz we wtorek ale zabezpieczenie zostało przesunięte bo wpłynoł pozew o rozwód boje się ze sprawa o alimenty tez zostanie przesunieta o rozdzielność majatkowa sprawę mam  3 listopada  a sprawa o rozwód w styczniu on się chwalił znajomym ze już ma papiery a ja jeszcze nie ale moja kancelaria już dostała sku.... oczernił mnie ze rozrzutna byłam ale co tam ja mam mocne haki dziś mam taki ból brzucha ze szok jakby mnie ktoś kopał  szok dzwoniłam do lekarz kazał przygotować się na najgorsze  a skur.... zapomniał o bozym swiecie   egoista ale może i dobrze teraz trzeba się odciąć bo oni  tylko ubaw z tego maja a my się obwiniamy ja tak miałam te to przeze mnie  i tak powiedział synowi  ale ja wiem ze on widzi co się dzieje przecież duzy chłop16 lat a załamany ze szok
Tylkoja30  to strasznie długo czekasz przecież o alimenty możesz wystapic w trybie przyspieszonym masz prawnika czy sama  pisma piszesz

Wszystko sama napisałam. Wkurza mnie to już.

A co do syna, to chłopak jest teraz akurat w najtrudniejszym wieku i bardzo potrzebuje ojca. Mój starszy syn ma 12 lat i też bardzo zamyka się w sobie. Niby wszystko jest ok, ale on jest bardzo spokojnym dzieckiem, a tydzień temu nagle się rozpłakał i wywalił mi drzwi z futryny, dopiero jak się uspokoił powiedział mi,że chodzi o tatę
Młodszy z kolei go totalnie olewa, jak on przychodzi, to wisi mi na nodze.

To mnie najbardziej boli,że dzieci cierpią tak nie powinno być.

nie nic nie doszło

poczte mam ok

Chyba zaczynam iść w dobrą stronę..wiem,że jeszcze dużo bólu przede mną,ale już po wczorajszej jego wizycie u dzieci nawet nie płakałam w poduszkę
Zaczynam patrzeć na niego jak na jakąś ludzką  nędzną karykaturę człowieka.
Przestaje zasypiać  z myślą,że on zasypia z nią...

Dobrze, też robi rozpisanie sobie na kartce, plusów i minusów tego całego związku i tego co posiadam w życiu, a on już nie

Pomaga pisanie listów. Przelej swoje emocje na papier ołówkiem, takim zwykłym w drewienku.
Nie wysyłaj do niego, tylko spal wraz z tym ołówkiem.

Tak to jest jak nie mają pojęcia ile życie kosztuje

Hej Moni, no mój to na pewno ma coś już z głową nie tak, nie wiem jak twój...

Jak chcesz to napisz do mnie maila, to pogadamy. Razem raźniej