Lepszy mały ogień, który nas ogrzewa, niż wielki pożar?

Niedawno rozmawiałam o tym z moją koleżanką. Mówiła, że w jej wypadku większość związków była budowana od relacji przyjacielskich. Mówiła, też takie związki są dojrzalsze i trwalsze.
Ja nigdy czegoś takiego nie przeżyłam, u mnie pojawia się wielka fascynacja drugą osobą. Zdarzyło mi się to tylko 2 razy ale za to wiem, że to na pewno to
Nie wiem jak to będzie u Ciebie, jeżeli wszystko prowadzi do związku, to może daj temu szansę Już niedługo możesz świata nie wiedzieć poza partnerem. Ale może się tak zdarzyć, że będąc w takim wypracowanym związku pojawi się ktoś inny w Twoim życiu i z nim będziesz miała wielkie BOOM.
Jestem ciekawa opinii innych forumowiczów

my juz zyjemy jak w zwiazku, sa plany, odlegle i te  bliższe.  itp

tu chyba nie chodzi o strach, bo podoba mi sie nawet wizja wspolnego mieszkania, boje sie tylko ze ja bede go po prostu bardzo lubic a on poczuje cos wiecej i go skrzywdze, boje sie ze te motylki sie nie pojawia, bo narazie nie ma tesknoty, owszem brakuje mi go w tygodniu jak go nei ma obok, rano czekam na sms, opowiadam co u mnie, dziele sie codziennościa

zawsze uważałam że lepiej jak wszystko zaqczyna się od małego płomyczka bo można go roznicać coraz bardziej , a jak wszystko sie zaczyna od wielkich płomieni to szybko wygasa i cięzko jest podtrzymać ten ogień.

Hah, dokładnie. Tego mi zawsze brakowało, by to opisac. Musi byc problem. Cos co wyzwala taką troszke negatywną 'histerie', by pozniej znowu poczuc sie dobrze i przyjemnie. Ale racja jest taka, ze niektorzy po prostu lubią wahania nastrojow i sa od dziecka do tego przyzwyczajeni. Nie umialem cholera tego nazwac, dzieki ponownie.

Tak, Ty go najwyraźniej kochasz, motylki już w Tobie trzepoczą, tylko nie umiesz ich nazwać. Poprzednio niezbyt dokładnie "zdiagnozowałem" Twoje rozterki. Teraz pozwolę sobie przypuścić, że może obawiasz się (obawiałaś się) o siebie, że siebie skrzywdzisz, nie dopuszczając do głosu własnych uczuć do tego Twojego brylanciku.
Powtórzę jeszcze raz. Masz mądrą przyjaciółkę. Jej też się trzymaj.
Pozdrawiam.

tylko, ze w kazdej poprzedniej relacji wygladalo to inaczej, pierwszy raz mam coś takiego.
nie ma tej wielkiej tesknoty, rzucania wszystkiego i jechania do niego, nie ma wielkich wyznan.
owszem rozmawiamy codziennie, jest wzajemna troska, zainteresowanie, i jest taki spokoj wyjatkowy.
po prostu umawiamy sie ok ja w ten weekend Ty w nast, opowiadmy sobie co robimy caly dzien.
jak mowi moja przyjaciołka, nie ma co szukac dziury w calym, a czasem moze byc fajnie tylko dla tego ze mam komu o tym dniu opowiedziec.
boje sie po prostu ze nic nie wybuchnie, nie bedzie wielkich uniesien i bedzie tak spokojnie jak do tej pory.
i w sumie z jeden strony swietnie, bo kazdy marzy o spokoju i stabilizacji, ale z drugiej strony czy to nie za malo by kogos kochac? by ktos był całym światem?
moja Aga mowi jeszcze, ze najlepsze malżenstwa to takie, które zrodziły sie z przyjaźni i wzajemnej troski.

z jeden strony no ideał, facet o jakim marzy kazda, a z drugiej strony tak bardzo boje sie ze go nie docenie i skrzywdze, a taki czlowiek nie zasluguje na krzywde,
on oddał by mi ostatnia zlotowke gdybym potrzebowala, martwi sie jakbym była całym swiatem, czuje sie przy nim czasem jak mala dziewczynka bo tak sie mna opiekuje.
podejmuje decyzje jak prawdziwy facet, od wrzesnia bedzie mieszkał w warszawie, obojga nas to cieszy bo przeciez bedziemy mogli czescie sie widywac a ostatnio uslyszalam, ze jak juz bedzie w warszawie to tylko na weekend bede jechac do domu, bedzie mnie zawozil jak sam bedzie jechal do siebie do domu, albo bedzie zabieral mnie ze soba do siebie na weekendy.
wiec wydaje mi sie ze ma wobec mnie dosc powazne plany

mart, to jest wymarzony związek dla każdej kobiety szukającej stabilizacji, która ma chęć by założyć rodzinę.
Mając taki związek można swobodnie rozwijać się zawodowo, mieć udane życie seksualne i snuć wspólne plany na przyszłość.

Może Ty jesteś za młoda po prostu na poważny związek. Mnie w twoim wieku też to nudziło.Koleżanki, którym to odpowiadało są dziś szczęśliwymi mężatkami. To jest materiał na związek na życie. Jeśli facet jest dla Ciebie atrakcyjny osobowościowo i seksualnie to nie zmarnuj tego w pogoni za mrzonkami.

Motyki to są wtedy gdy dwie osoby są niedojrzałe emocjonalnie i są zainteresowane bardziej swoją fantazją na temat tej drugiej osoby, niż tą drugą osobą. Oczywiście czasem zdarza się, że z czasem ludzie razem dorastają, motylki się kończą, a oni zaczynają nowy etap. Ale często po etapie motylków okazuje się, że nic już nie zostało.

Jeśli spotykamy partnera, który emocjonalnie jest dojrzały i jest na etapie szukania stabilizacji, to motylków ze strony kobiety raczej nie będzie(on pewnie ma motylki, bo się zakochał), tylko właśnie takie poczucie spokoju. Wtedy widzisz faceta realnie, a nie przez różowe okulary i nie zakłamujesz rzeczywistości.
Fakt, rzeczywistość jest zawsze mniej kolorowa niż fantazja, czy bajka, dlatego nie przeżywa się jej tak intensywnie.

Zastanów się czy Ty chcesz mieć stały związek na tym etapie życia, czy nie. Mi się wydaje, że Ciebie też przytłacza to, że on jest zaangażowany. Jeśli zaangażowanie fajnego faceta jest dla Ciebie przytłaczające to pewnie nie jesteś gotowa by się sama zaangażować.
W takiej sytuacji dużo bardziej będą dla Ciebie pociągający mężczyźni, którzy również nie szukają nic poważnego. Sama musisz sobie odpowiedzieć czy interesuje Cię bardziej przyjemna rzeczywistość czy ekscytująca, ale nierealna fantazja.

no wieć tak, mimo mlodego wieku (22 lata) zdecydownanie interesuje mnie powazny zwiazek, M sam mowi, ze za dwa lata slub potem dzieci, smieje sie ze juz nawet wybral imiona.
o niczym innym nie marze jak o powaznym stabilnym zwiazku, poczuciu bezpieczeństwa.
martwi mnie fakt, ze  nie ma miedzy nami tego wybuchu emocji, tego zachlysniecia sie, które byc moze nas ominie i po prostu przejdziemy na porzadku dziennym to milosci dojrzalej i długotrwałej.
wiem, ze jest to mezczyzna, który spokojnie moglbybyc mezem ojcem nawet za tydzien, ma stabilna sytuacje zyciowa i bardzo poukladane w głowie, ja tez pracuje zawodowo, roziwjam sie zawodowa (on jest z tego bardzo dumny).
pozostaje tylko strach o to, ze zostaniemy takimi przyjaciolmi co to sa razem, a nie ludzmi ktory sie bardzo kochaja.
ze to bedzie milosc rozsadkowa a nie sercem..

Dla mnie nadal ten caly wątek brzmi jak pocieszanie... coś w stylu lepszy wrobel w garsci niz golab na dachu...
Niestety pozostaje to ryzyko, że ogień może wybuchnąć po latach udanego małżeństwa do zupełnie kogoś innego. A wątły płomyk namiętności pożodze się nie oprze i za x lat nastąpi akt drugi tej historii

Moze za mało Cie olewa i gnębi. I nie, nie pisze tego złośliwie. Po prostu jest dobry, a wiec wykłada swoje uczucia na tacy i nie widzisz sensu 'walczyc'. Tez mam takie doswiadczenia ze 100% kobiet w zwiazku chciało walczyc. Moze pech, moze nie, albo taka natura. Wazne jednak ze Cie jakos pociaga i mozecie do lozka chodzic, bo jakby juz tego nawet nie było to by byla miazga. Same kobiety pisza, ze sie wkrecaja po ilus tam takich 'seksach'.

chyba mieliscie racje,
od wczoraj walizki spakowane, przebieram nogami, wysyzkowana, scisniety zoladek, bo ciesze sie ze jade, plany mam konkretne, wyjscie do znjaomych, wspole gotowanie, sniadania do lozka
on tez sie ciesyz, pisal dzis ze jeszcze 10h i sie widzimy