Bardzo poważny problem z narzeczoną.. Jak to odczytywać?/co dalej?

Jak dla mnie sprawa jest jasna. Przekaz jej smsa jest az nadwyraz oczywisty, tylko chyba Ty to wypierasz ze swiadomosci.

Możesz ją nazwać teraz "Byłą". Dziewczyna najwyraźniej uświadomiła sobie, że to dla niej za wczesny wiek na zakładanie rodziny i że oczekuje czegoś innego na tym etapie życia.

Zaręczyny są bardziej zobowiązujące niż "chodzenie" więc kręciła się, wierciła, przyciśnięta wiła aż wreszcie wypluła z siebie kłaczek i poczuła ulgę.

Zalecam przerwę na hobby i przyjaciół, a potem rozejrzenie się za inną kandydatą na partnerkę życiową.

Wygląda to jednoznacznie, ale zapomniałem dodać, że przerabialiśmy już coś podobnego około 1,5 roku temu.. Może teraz sprawa podobnie,ale zakończenie będzie zupełnie inne..

Jedyna sensowna rzecz, jaką zrobiłeś, choć optymalnie byłoby to powiedzieć twarzą.
Nic nie rób, siedź cicho.Jak coś ma z tego być to sama przyjdzie.Jak nie- to i tak nie.

Im bardziej bedziesz sie jej narzucsl, tym ona bedzie bardziej na nie, taka typowa reakcja obronna. Daj jej pomyslec, chociaz osobiscie sadze po tym co napisales, ze sprawa jest raczej przegrana.

Witam.

Noc nadała wiele do myślenia, tak jak mówicie Panowie i Panie, totalna cisza jak makiem zasiał - brak sms'ów, brak dzwonienia, brak jakiegokolwiek kontaktu może tu tylko być brane pod uwagę. Zdałem sobie sprawę, że i tak swojej pozycji nie polepszę gdy będę pisał, wydzwaniał, ba! to może pogorszyć jeszcze bo ona może uznać, że jest natrętny i to ją tylko utwierdzi w przekonaniu aż właściwie zrobiła. Dobrze, że mamy okres wakacyjny więc w weekendy będę zajęty a w tygodniu praca. Tak jak pisałem wcześniej, podobną sytuację mieliśmy z 1,5 roku temu i wtedy również pisałem, dzwoniłem, prosiłem po prostu w tym momencie powieliłem błąd, ten sam który krzyżował mi plany. Co ma być to będzie, jedno jest pewne - cisza i czas to będzie idealnym rozwiązaniem, ona odetchnie może coś przemyśli, ja także poukładam sobie w głowie - zastanawiam się tylko co zrobić gdyby ewentualnie poprosiła o spotkanie, czy lecieć z podkulonym ogonem i cieszyć się jak wariat czy może udawać, że tak na prawdę jest mi to już obojętne i nie przystawać na pierwszy lepszy termin spotkania w cztery oczy, albo może wybiorę coś pomiędzy? Ucieszę się, ale dam do zrozumienia, że to nie ona będzie wyznaczać terminy tylko wspólnie dojdziemy do porozumienia..? Dużo zastanawiałem się co było przyczyną takiej sytuacji jaka nastąpiła teraz, ostatnimi czasy miała ciężki okres w swoim życiu, tak na prawdę żyła w biegu i być może ten maraton ją zmęczył? Ktoś tutaj napisał abym w międzyczasie szukał innej kandydatki, no ale przecież na razie nie mogę bo gdyby mnie ujrzała z inną to już nawet nie mógłbym myśleć o naszym ponownym zejściu się.. Robić to dyskretnie, po cichu? To takie trochę chore bo bądź co bądź jestem człowiekiem wolnym (nie chodzi o związek itd) i gdy mam ochotę wyjść na miasto to robię to, gdy mam ochotę wyjść do baru to również tam się znajduję, ale jednak chyba wolę przewegetować te kilka, kilkanaście dni..

Przeczytałaś na pewno WSZYSTKIE jego wypowiedzi? Np. tą z dziś po 7 napisaną?
Wyłania mi się z niej zupełnie kto inny, a mianowicie rzeczowy, konkretny chłopak, któremu owszem zależy, ale nie jest właśnie ani desperatem ani memeją.
Owszem ona może i pozbyła się "kuli u nogi", ale plan działania chłopaka jest dobry.

Po pierwsze nie nastawiaj sie ze bedzie dobrze, lepiej mile sie zsskoczyc. Nie tworz scenariuszy w glowie, bo zycie potrafi mocno zaskakiwac. Co do spotkania z kims nowym to przeciez nie musza byc zaraz zobowiazujace spotkania. Nie szukaj przyczyn ani w niej, ani w sobie,  ani w jakichs okolicznosciach, bo znajac zycie i tak nie dojdziesz prawdziwej przyczyny. To co ona mowi dziel na pol.

Ech, Ty dalej nic nie rozumiesz... Wykresl ja z mysli, zycia i wszystkiego.

To dobrze, ze nie zalamujesz rak, ale ciagle tylko robisz to pod katem powrotu do niej, jej decyzji etc. Zrob to dla siebie i wroc do swiata zywych.

Jednak z Tobą jest coś mocno nie tak. Najpierw histeryzujesz jak baba z brzuchem; dzień później kładziesz lachę na pannie z którą byłeś zaręczony- tj. planowałeś wspólne życie. Straszny dzieciuch z Ciebie.

Piję do tego, że o mało nie ohajtałeś się panną na której Ci nie zależy... łamiąc sobie życie i jej.
No chyba że zaręczyny był ot tak, bo fajnie brzmi.

Co dalej..? Jak to interpretować..? Co robić..?

Witam. Opowiem czego dotyczy mój problem. Otóż miesiąc temu rozstałem się z dziewczyną z którą byłem 4 lata, przez dwa, trzy dni próbowałem z nią rozmawiać, ale nie przyniosło to wymiernych skutków. Po przeczytaniu kilku opinii na różnych forach postanowiłem usunąć się w cień i czekać.. Dała znać o sobie w połowie miesiąca, że szybko się pocieszyłem bo widziała mnie kiedyś na drinku z moją koleżanką.. Odpisałem, że to nie pocieszenie a forma porady co robić - tak było w rzeczywistości, rozmawiałem z nią o tej sytuacji i chciałem wysłuchać jej opinii. Przed trzema dniami to ja odezwałem się do niej z pytaniem czy samotność jest tym czego chce.. Wymigała się odpowiedzi twierdząc, że teraz to i tak już za późno, że nie ma na razie siły na próbę powrotu.. Chciałem jej przetłumaczyć, że zmieniłem się, że nie jestem już tym samym człowiekiem co wcześniej (bo to o to była kłótnia..). Ciągle powtarza, że teraz na pewno nie chce myśleć o powrocie, ale nie wyklucza tego w przyszłości.. Gdy to usłyszałem aż zagotowało się we mnie, ale nie wybuchłem gniewem (w końcu zmieniłem się..) i delikatnie przetłumaczyłem jej, że jeżeli się do kogoś coś czuje to próbuje się to naprawić.. Stwierdziła, że nie umie... Zadałem jej pytanie po którym miał nastąpić przełom: Czujesz coś do mnie jeszcze..? Jeżeli nie to powiedz, że jestem Ci obojętny i nic nas już nie łączy. Stwierdziła, że nie zapomni mnie nigdy i nie jestem jej obojętny.. I tutaj rodzą się moje wątpliwości, czy walczyć dalej o nią..? Co dalej robić..?

Zna moje stanowisko, chcę spróbować odbudować nasz związek, ale ona skutecznie mnie odtrąca.. Czasami po rozmowach z nią mam mętlik w głowie bo nie wiem tak na prawdę czego ona chce.. Oczywiście, nie była to nasza pierwsza kłótnia (jak w każdym normalnym związku), ale próbowałem z nią rozmawiać na temat swojego zachowania, jak stwierdziła nie byłem dość czuły i często oddalałem się od niej.. Przyznam, że tak było momentami, ale zrozumiałem swój błąd i jestem świadom tego co zrobiłem.. Acha i na sam koniec dodam, że przy każdej próbie przypomnienia sobie naszych wspólnych fajnych chwil ona za moment wypomina zdarzenia negatywne..

P.S Dzisiaj odwiedziłem ją, była to wizyta niezapowiedziana i zapewne niechciana.. Pragnąłem by powiedziała mi prosto w oczy, że już nic do mnie nie czuje i jestem jej obojętny.. Nie chciała, uchylała się od tego i w końcu przeszło jej przez gardło to co chciałem usłyszeć (a raczej czego nie chciałem, ale to już inny temat..), nie wiem, ale mam wrażenie, że wymusiłem to na niej, czy ona na prawdę tak uważa? Nie wiem.. Jestem w kropce bo spojrzałem jej prosto w oczy po tym co powiedziała i odszepnąłem tylko "pa.."

Po kilku rozmowach z nią dowiedziałem się, że odeszła bo przyjęliśmy zbyt statyczne życie.. w wolne dni mieliśmy plany by wyjechać do innego miasta itd i kończyło się na planach (z różnych powodów..). Nie wiem czy przypadkiem ona nie chce sobie poszaleć, wyszumieć się a później odezwać się jak już będzie miała dość - jest przekonana, że będę czekał jak piesek. Ktoś wyżej napisał, że trzeba czasu.. tylko ile? minęły dokładnie 33 dni od naszego rozstania, nic nie drgnęło nawet na milimetr więc po co czekać..? Nie rozumiem jej bo boi się jednoznacznie odpowiedzieć na pytania czy mnie kocha, czy jej zależy, ale gdy pytam o powrót dostaje riposte: nie chcę wracać, na pewno nie teraz może w przyszłości......

Co do tego wyjścia awaryjnego to nie mam pewności, że tak jest. Po prostu to są moje domysły bo rok temu mieliśmy podobną sytuację (podobną, ale nie identyczną - tam był mniejszy czas rozłąki) i kiedy ona twierdziła, że potrzebuje czasu, że na razie nie ma sił, ale mnie kocha ja popełniłem błąd ponieważ przyleciałem na jej zachciankę, oczywiście nie zjawiłem się u niej po 2 minutach od dostania telefonu, ale jednak mogłem wtedy wygarnąć jej, że nie jestem zabawką, którą może rzucić w kont po czym można ją podnieść. Dlaczego wtedy tak nie zrobiłem? Chyba nie chciałem jej urazić bo byłem tak szczęśliwy, że chciała zejść się ze mną z powrotem. Gdyby tym razem sytuacja była podobna już bym się nie zawahał i powiedział jej co myślę o takich sytuacjach. Zauważyłem nawet, że boi się spotkania w 4 oczy (nie, nie żebym ją bił czy coś podobnego..), po prostu ona chyba jeszcze nie dojrzała do związku, a mówią że to kobiety szybciej dojrzewają

Tak jak napisałeś - sam nic nie zdziałam. Czy coś czuje nadal..? Akurat tutaj mam inny pogląd na tą sprawę bo gdy byliśmy razem to widziałem to, że ona kocha, troszczy się i zależy jej na tym związku. Faktycznie, mieliśmy kilka kłótni przez te 4 lata - czasami ja nawaliłem, czasami ona i gdy chciałem wyjaśnień dlaczego tak się stało jak się stało ona twierdziła, że kocha mnie, ale nie ma już siły naprawiać tego, twierdzi, że popełniłem wiele błędów przez które wcześniej się kłóciliśmy (o zgrozo, babki są idealne bo zawsze to mężczyźni są winni wszystkiemu..) i już nie chce się angażować i przywiązywać bo, jak twierdzi "boi się, że poraz kolejny zawiedzie się..", po tym co napisała odpowiedziałem jej,że w związku trzeba ROZMAWIAĆ i jeżeli coś mi się nie podoba to mówię to głośno i wyraźnie a także z jasnym przekazem bo ukrywać niezadowolenie jest proste, przecież jak się nazbiera tego to można wyrzucić z podwójną mocą. Czy mogło jej się wydawać, że kocha? Przez 4 lata nie można nie zauważyć uczucia więc to, że kochała/kocha to wiem, ale do końca nie jestem pewien czy dorosła do związku.

Przez ten miesiąc kiedy nie miałem z nią kontaktu wiele sobie przemyślałem, wiele zrozumiałem i jej to po prostu powiedziałem, odpowiedziała, że wierzy, ale... może w przyszłości. No przecież to ręce opadają - czy ona uważa, że ja teraz będę sobie siedział na kanapie z telefonem w ręku aż łaskawie mi napisze, że już nabrała sił..? Nie wiem czy to pomoże w zapomnieniu, ale próbuje myśleć o niej tylko negatywnie, to znaczy przywołuje jej negatywne cechy, a niestety teraz widzę ich jeszcze więcej bo dla mnie to jest chore, że ktoś boi się mówić prosto, unika spotkania nie wiadomo z jakiego powodu, nie pozwala sobie nic wyjaśniać a tym bardziej zaufać - no jeżeli nie ma zaufania to o czym my w ogóle mówimy..? Dodam, że ja mam 22 lata a ona 21 i być może wiek jest tutaj też jednym z powodów, po prostu może ja jestem zbyt dojrzały jak na swój wiek a ona nie do końca.

Dokładnie tak uważa, a cały ten wątek potwierdza że ma słuszność.
Nie Ty jesteś dojrzały kolego.
Ty jesteś naiwne dziecko, a ona jest najzupełniej normalna.
Ma Cię w dupie, komunikuje Ci to po kobiecemu w sposób najdosadniejszy a do Ciebie nie dociera.

Nie dość że frajer, to jeszcze kłamca:

Przepraszam, wkradł się błąd, nie zauważyłem go wcześniej. Wersja poprawna to ta druga - ja 22, ona 21. Ale żeby od frajerów od razu wyzywać..?

Nie pojmuję powodów tej Waszej jakiejś złośliwości wobec Autora. Chłopakowi zalezy na tamtej dziewczynie - coś w tym złego? Moze i powinien ją olać "sikiem prostym", co w oczach wielu tu wypowiadających się (ukłony ) byłoby ...dowodem dojrzałości. Jak dla mnie jedynie dowodem, że mało znaczyła tamta dziewczyna (jak nie ta to inna) i stąd tak łatwe odpuszczenie. A to wcale o dojrzałosci nie dowodzi. Bardziej o wyrachowanym podejściu do zwiazku... Ale to moje zdanie. Skoro chłopak tu trafił, skoro pisze, pyta i szuka pomocy - czemu mu dokopujecie? Za pare lat też nabierze takiej "dojrzałości" jak co niektórzy tutaj i na byle złe zachowanie ...tymczasowej panienki - kopnie ją w dupe i poszuka następnej. O ile takiej "dojrzałości" nabierze. Na moje oko jest dość wrażliwym i uczuciowym facetem (dlatego go dobijacie?) i chyba do tego nie dojrzeje... Oby.
Czepiacie sie mało istotnych słów (jaka do cholery to różnica czy 22 czy 24 lata?), zaczynacie mu robić ublizajace uwagi, no sorry...
Osobiście nie widzę niczego złego w mysleniu, próbach, chęciach i pragnieniach powrotu do zerwanego zwiazku. O ile to miało w naszym zyciu znaczenie, a ta druga osoba stanowiła wartość szczególną, ze stratą której trudno sie uporać. Owszem, z czasem cos sie zmienia i już inaczej patrzymy na dawną stratę/rozstanie. Większość z Was to juz w swoim zyciu przerabiała - nie pamietacie jak sie czuliscie? Czy zgodnie z powiedzeniem: "nie pamieta wół jak cielęciem..." wyparte to juz z pamieci i tylko przejawy czegoś podobnego u innych (tu Autora) wzbudzaja furię, której ujscie to złosliwe słowa...
Chłopak zbyt krótko jest "po" i całkiem chyba zrozumiałe te jego rozterki. Dajcie mu czas i naprowadzajcie na własciwą drogę jego mysli miast mu jeszcze tu dokopywac...
Pozdrawiam.

Ale założyłeś ten wątek żeby się powymądrzać i udowodnić swoją wulgaryzm,tak?
Frajerstwo to nie inwektywa, tylko nazwanie po imieniu Twojego zachowania.Masz głowę napchaną wyobrażeniami o tym jak powinny wyglądać relacje damsko -męskie. Szczere rozmowy w cztery oczy, wyjaśnianie nieporozumień, logiczne dyskusje...
Tylko że to za cholerę nie działa w praktyce- co najlepiej widzisz na sobie.
To co uważasz za ratowanie związku w istocie było jego dobijaniem.''Zmieniać się by uszczęśliwić drugą osobę''- to ma być oznaka dojrzałości????
Chryste Panie.
Prawda jest taka, że spieprzyłeś na całej linii.I masz dwie opcje: dostrzeżesz to i spróbujesz wyciągnąć wnioski na przyszłość by nie powielać błędów; albo...
Będziesz robić to co teraz, czyli tkwić w durnym urojeniu, że jesteś wulgaryzm; no tylko że raczej nie znajdziesz nikogo do dzielenia się tym urojeniem.

Znaczy jak?
Bo ja Ci mówię, że nawet nie wiesz co się stało i dlaczego....
I mówię Ci też, że dziewczyna jest jak najbardziej OK, a Twoje zachowanie dziecinne i naiwnie-nudne.
Ale, w sumie to nie moja brocha.Adios

Też uważam, że jak się kocha i się z kimś jest to się naprawia. Niby to związek, a nie małżeństwo, ale osoby co związków nie naprawiały to nie naprawią też małżeństwa.
Myślę, że trzeba ją sobie odpuścić. Może to się samo jeszcze sklei. Nie wystarczą tu Twoje chęci, ona musi się postarać, też powalczyć. Rozstanie jest bolesne dla obojga więc to nie tylko ona jest pokrzywdzona i potrzebuje czasu (+ na jakieś przemyślenia). Uważam, że jesteś dojrzały i takich facetów ze świecą szukać, bo na ogół jak widzę na forum to wiele facetów zwiewa przy problemach, a chęć naprawy ze strony dziewczyny uznają za czepialstwo. Myślę, że znajdziesz normalną partnerkę na życie i nie będzie to eks. Życzę szczęścia.

To zależy na którym etapie Twoich "przemian" (bo takie zaczną w końcu w Tobie zachodzić) to nastąpi. Teraz to zapewne powitałbyś ją "z otwartymi ramionami"
Myślę, że mimo tego, co teraz myślisz i co czujesz, za jakiś czas już chłodniej to wszystko będziesz postrzegać... I być może za jakiś czas, gdy się odezwie (o ile tak jednak będzie) ...Ty już nie będziesz chcieć jej znać. Bo za dużo przecierpiałeś i za dużo to wszystko - przez nią - bolało. Uświadomisz sobie wreszcie to, że jej na Tobie jednak az tak nie zależało - czego dowodem jej brak jakichkolwiek działań. I wówczas już skończą się Twoje rozterki. Może to brzmi brutalnie, ale tak właśnie bywa... Niewykluczone, ze ta dziewczyna dopiero "po czasie" ochłonie gdy się już wybawi, wyszaleje i zechce wrócić do Ciebie - faceta z przeszłości, dla którego była kimś wyjątkowym, kto traktował ją szczególnie. Bo ...inni, w miedzy czasie poznani, nowi faceci okazywali się zwykłymi dupkami. Cóż, mam nadzieję, że nie będziesz już wtedy miał chęci być dla niej - kogoś, kto Cię zostawił jak śmiecia, kto miał w du... związek z Tobą, kto nie chciał naprawiać relacji, kto nie cenił Twej obecności we własnym życiu - "kołem ratunkowym", czekającym, tęskniącym i wyrozumiałym.
Na wszystko jest odpowiedni czas.
Na czekanie, na powrót też.

Teraz masz czas tylko dla siebie, nie musisz się tłumaczyć nikomu z niczego, robisz co lubisz. Z tego co piszesz to wnioskuję, że jesteś domatorem. Naprawdę są pary, które lubią to samo, ale zawsze powinno być minimum 1 inne hobby, żeby spędzić czas oddzielnie. Ból za jakiś czas minie. Myślę, że ta woda powoli odpłynie i napłynie świeża, czysta, otworzysz się wtedy na inne kobiety. Będzie dobrze Jak będziesz wybierał dziewczynę to zwróć uwagę na tryb życia, czy jest domatorką czy bardziej woli wychodzić. Trzeba pasować do siebie temperamentem, mieć wspólne tematy, ale też zupełnie "swoje", prywatne. Bo oprócz tego, że się z kimś jest to potrzebna jest przestrzeń do bycia ze sobą sam na sam oraz z innymi ludźmi. Na pewno ten związek nie był bez celu, teraz wiesz więcej czego oczekujesz od życia i kobiet. Masz nowe doświadczenia i dzięki nim kolejna relacja będzie wzbogacona o to co już wiesz.

Jakby się odezwała to decyzja należy do Ciebie, ale słusznie piszesz. Furtka jest, zamknięta ale bez kłódki, a niedługo kłódka powstanie i ona powrotu mieć nie będzie. Wspomnienia zostaną, ale emocje się ochłodzą i zaczniesz życie osobiste na nowo.

Dobrze, że skupiasz się teraz na sobie, ćwiczysz, dbasz o siebie. To bardzo zdrowe podejście.

Pozdrawiam serdecznie.

Dobrze ale czy nikt tego nie widzi? To całe pisanie autora to tylko ja, ja, ja. Ja jestem super, dojrzaly, ułożony, rozsądny taki siak owaki, ja się staram, poświęcam, robię to i tamto a ona nie dobra, niedojrzala nie docenia i pewnie chce się wyszumiec. Po 4 latach związku nie wiesz czego ona.chce? Po czterech latach.związku przyznajesz ze nie macie wspólnych zainteresowań. Pisałeś wcześniej że się zmieniłeś. Kiedy? Jak? Po co? Prosiła Cię o jakąś konkretną zmianę? Mówiła Ci kiedykolwiek co jej w Waszym związku nie pasuje?
piszesz że nie chcesz jej oczerniac ale robisz to pokazując siebie jako szczyt kobiecych marzeń a ją jako niezdecydowana
niedojrzala dziewczynę. Z góry zakładasz że to jej widzimisię, że to ona zawaliła i że będzie żałować.
Generalnie widzę egocentryka, który ma w nosie co się do niego mówi .

Posłuchaj, no jak może być ktoś dojrzały jak boi się spotkania w cztery oczy? Kiedy ja mam do kogoś problem to nie rozwiązuje go przez internet czy sms tylko mówię prosto z mostu twarzą w twarz i wtedy ta druga osoba wie o co mi chodzi i ewentualnie możemy rozwiązać ten problem. Ja tego nigdy nie ukrywałem, że nie mamy wspólnych zainteresowań, mi nigdy to nie przeszkadzało, że ona lubi książki takie i takie a filmy takie i takie.. To ona miała pretensje, że oglądam piłkę nożną, że jeżdżę z chłopakami grać, a wiesz co jest najlepsze? Ja zawsze robiłem tak aby był wilk syty i owca cała czyli po grze w piłkę szybciutko do domu wykąpać się i ogarnąć i do niej, nie leciałem z chłopakami do barów i nie odpoczywałem przy piwku.Czy się zmieniłem? Tak, bo po miesiącu rozłąki tak na prawdę na spokojnie przemyślałem wszystko i tak jak wcześniej pisałem, przyznałem rację, że czasami brakowało mi czułości wobec niej. Czy mówiła, że jej coś nie pasuje? NIE! Gdy wszystko było OK to cichutko siedziała, kiedy już tak się pokłóciliśmy lekko to ona wtedy wylewała wszelkie żale jak to źle nie postępuje, jak mogę oczerniać ją skoro złego słowa nie napisałem na nią? Czy stwierdzenie, że postępuje lekko dziecinnie to oczernianie? Nie, nie jestem kobiecym marzeniem bo mam wiele wad i wiem o tym, jak byś czytała dokładnie moje posty to przeczytała byś, że to była moja pierwsza poważna dziewczyna a więc w kontaktach z kobietami mam małe doświadczenie, mam prawo popełniać błędy i gdybym teraz cofnął czas to postępowałbym inaczej. Napisałem po prostu, że wiele poświęciłem dla tego związku, odsunąłem na boczny tor kolegów zrezygnowałem z treningów w piłkę aby się z nią widywać, później wróciłem do gry, ale tak jak pisałem nie kolidowało to tak jak wcześniej, potrafiłem wrócić z pracy, złapać co kolwiek do jedzenia i lecieć do niej! Nie powiem, bo ona także poświęcała się, ale na pytanie dlaczego robisz tak i tak odpowiadała podczas kłótni: ja nie muszę się tłumaczyć..

Jestem egocentrykiem, który ma to w nosie, ale opinie ludzi, którzy nie mają nic mądrego do powiedzenia. Tak jak napisałem wcześniej, jeżeli Ty także kłótnie rozwiązujesz poprzez sms albo internet to... żal mi Ciebie.

Ale tak jest i tego nie zmienisz.
A w tej konkretnej znajomości nie ma juz o czym rozmawiać po prostu.
Kobieta nigdy, przenigdy nie powie wprost pewnych rzeczy i należy to przyjąć do wiadomości nie próbując zmieniać.

Bo kobiety tak na prawdę same niewiedzą czego chcą i to jest fakt. Nie potrafią powiedzieć wprost a później w gronie koleżanek żalą się, że jej były to był tak, taki i taki.. Był zły bo nie domyślił się o co jej chodzi.. ;/ Jeżeli ja w pewnym momencie poczułbym, że ten związek nie ma sensu to powiedziałbym jej to prosto w oczy, wtedy moglibyśmy porozmawiać czemu tak się dzieje i może byśmy podjęli próbę reanimacji tego uczucia..

Nie,nie ja nie jestem z tych, którzy oczerniają ludzi bo mi się związek rozpadł. Wiele jej zawdzięczam, była przy tych dobrych chwilach jak i przy tych złych, smutnych. Pomagała mi wiele razy i tego jej nie zapomnę. To fakt, nie jestem typem romantyka i nie jestem wylewny w swych uczuciach, ale obdarzam ludzi bliskich mi szczególnym uczuciem, może nie mówię 1000 raz dziennie "Kocham Cię" a komplementami nie sypię na prawo i lewo, ale byłem przy niej zawsze, wysłuchiwałem jej problemów, zawsze próbowałem pomóc. Mogła na mnie liczyć w większości spraw w których mogłem pomóc a największe tajemnice jej życia zachowam dla siebie do końca moich dni. Czy kiedyś mnie doceni? Możliwe, ale nigdy tego nie powie mi ani nikomu innemu bo to by znaczyło mniej więcej to, że "Popełniłam błąd rozstając się z nim, teraz uważam to za błąd.." a tej satysfakcji mi nie da bym nie pomyślał, że na moje wyszło. Życzę jej jak najlepiej, oby jej się ułożyło życie bo zasługuje na to, przeszła wiele a widok gdy jest smutna powodował u mnie łzy.. łzy, których nie widziała bo nie chciałem pokazywać tego..

Jak bedziesz usługiwał, zycie zmieniał pod kobiete i słuchał tego czego "chce" to raczej nie wygrasz:P Rozmowy nic nie dają, bo jak jest zakochana to mozesz nawet drapać sie po tyłku, a i tak bedzie dobrze i bedzie chciala z Toba byc. One moga troche wzmocnic to co jest, ale jak juz brakuje i zastanawiasz sie "jak jej dogodzic, by nie odeszła" to juz po ptakach.

I zostaniesz sam, bo Ci powie, ze chce byc zdobywana:P

A nie, sorry , nie powie. Powie cos o kompletnie innym znaczeniu.