Przygarnięcie bezdomnego zwierzaka - czy to taki problem???

Wciąż obdzaniam znajomych, jedna osoba "myśli". Ja sama też myślę, gdyby moja Mimi znosiła koty ...
Ale wiesz wyjaśnienie "lepiej by nie brali bo się potem nie zajmą" ... a tu na parkingu kot sam sobą się lepiej zajmie ?
Wiem co masz na myśli sophie, miałam wiele zwierzaków, wiem jak to jest, ale mam znajomych którzy by nawet nie poczuli ,że tam w garażu śpi sobie kot,  w dzień chodzi po ogródku i wymiata jedzenie z miski.
Nie zrozum mnie źle, ale kot to nie żyrafa...ech... ciężko mi z tym ... osobę która go tu wywaliła skazałabym na 10lat w kołchozie !

moze sa po prostu odpowiedzialni. nie mozna brac kota jesli sie wie, ze nie bedzie sie mialo czasu ani pamieci zeby dac mu jesc wymieniac kuwete i zwyczajnie sie zajmowac. to tak jak pisala Vinnga, dzieci ktos lubi ale to nie jedyny powod zeby je adoptowac. to odpowiedzialne zajecie. moje koty chodza gdzie chca i robia co chca ale zajac sie nimi trzeba kiedy przychodza

Mogę.
Kot to nie dziecko.
Miałam zwierzaki wszelkiej maści i wiem które ile wymaga czasu i jakich warunków.
Piszę o ludziach, którzy są zwyczajnie za wygodni i ja to doskonale wiem. Mają domki i nie chcą by w wypielęgnowanych ogródeczkach buszował kot. To nie jest trendy.

I nie mówicie mi ,że to nie problem mentalności. Mieszkając za granicą NIE widziałam bezdomnych zwierzaków - dodatkowo kto mógł i lubił zwierzaki ten je normalnie MIAŁ. Mieliśmy w pracy piknik na który można było zabrać zwierzaka - byłam jedyną osobą bez! I nikt nie traktował ich jak zabawki, ale normalnie uważali, że lubić zza szyby to za mało.
Ja bym wolała usłyszeć "Nie lubię i nie mam", niż "lubię koty ale nie mogę" mówi znajomy z domkiem. Wymówki, wymówki...

Zadzwoniłam, powiedzieli ,że nie mają auta i czy nie mogę go sama przywieźć.
Znajomy się namyślił i kot już jedzie do nowego domu. Gdzie są już 2 psy i 2 koty... no bo tak to jest - jak ktoś nie ma żadnego to się boi, a jak się ma 4 to i 5 się naje.

Ja mam domek z ogródkiem i mam tylko jednego kota. Też się nie czuję egoistką.
Po pierwsze kot kosztuje - nie tylko na jedzenie (chociaż samo jedzenie mojego kota to koszt ok 200zł miesięcznie, taki ma ekskluzywny gust i nie chce za nic jeść tańszego), ale też weterynarza. Na weterynarzach nie oszczędzam, jeżdżę do możliwie najlepszych nie patrząc na koszt. Same szczepienia, kastracja, okresowe badania i jakieś drobiazgi typu kot popsztykał się z innym kotem i trzeba sprawdzić, czy wszystko z nim gra, albo spadł z gałęzi i trzeba sie upewnić, czy nic nie ma złamanego (co zdarza sie dość często przy kocie wychodzącym) kosztują. A jak jest jakaś choroba poważna, to koszty mogą być już bardzo poważne. Niecały rok temu próbowałam leczyć mojego psa z raka co pochłonęło dosłownie wszystkie moje oszczędności, za wizyty potrafiłam płacić po 1000zł, bo takie badanie, siakie, owakie, zdjęcia, więcej zdjęć, konsultacje u specjalistów (które kosztują czasami po kilkaset zł! sama konsultacja!), leki, zabiegi etc etc. Więc poza tym, że dla zwierzaka trzeba mieć warunki, trzeba mieć też na niego pieniądze, bo to nie sztuka wziąć zwierzę, a w razie czego go uśpić, bo to tańsze.

Z kotem wychodzącym dochodzi jeszcze kwestia stresu - kot to nie pies, że zawsze wiadomo, gdzie jest. Mój akurat relatywnie się pilnuje, ale i tak spędzam co jakiś czas bezsenną noc na zastanawianiu się, czy nie wraca, bo znalazł sobie ciekawe towarzystwo, a może ktoś gdzieś go zamknął przypadkiem w jakimś garażu, może potrącił go samochód, może jakieś zwierzę zaatakowało i pokaleczyło albo zabiło, może ktoś go dla zabawy skrzywdził, może, może, może.

Ja akurat tego kota pewnie bym wzięła, ale na zasadzie domu przejściowego - szukałabym mu innego właściciela, ewentualnie jakby nie dało rady, to bym się zastanowiła, czy schronisko, czy w razie czego finansowo podołam.

Zwierze musi wziac osoba odpowiedzialna - taka, ktora zwierzaka nie wyrzuci bo bedzie chory, stary czy bedzie smierdziec. Taka osoba, ktora naprawde chce poswiecic czas, uczucie i pieniadze.
Niektorych to przerasta i niech nie biora wtedy zwierzecia na sile.
Ja bym tego kotka wziela do domu, skontaktowala sie z fundacja i szukalabym mu kogos kto by dal mu domek na zawsze i tyle. To najlepsza, rzecz jaka mozna zrobic.

No pomogła. ;-)

No tak, ale ile gadania że nikt nie pomógł. Można mieć pretensje do weterynarza, który nie chce pomóc, albo do służb które nie chcą pomóc a mają taki obowiązek, ale do wszystkich dookoła to lekka przesada, trudno żeby ktoś narażał już posiadane zwierzaki, albo brał zwierzę mimo że nie może mu zapewnić warunków do życia, bo to było by jeszcze gorsze, bezdomne kociaki to nosiciele pcheł, pasożytów i chorób, zaniesienie go do domu gdzie są już inne zwierzęta to głupota, bo w ten sposób możemy narazić na chorobę, a czasem i na śmierć nie jedno, a kilka zwierząt. Bezdomny kociak powinien przejść kwarantannę zanim trafi do domu gdzie są inne zwierzaki. Po za tym jeśli zwierzę ma wziąć ktoś kto nie będzie się nim zajmował i o niego dbał to jaki w tym sens. Ja jak szukałam domu dla tego kotka trafiłam na pewnego chłopaka, ale on miał już 7 kotów, to co miałam mieć do niego pretensje że nie chce ich narażać na poważne choroby? No litości

Vian też słusznie zauważyła jak duże mogą być wydatki na zwierzaka, taki kotek wymaga natychmiastowej opieki weterynaryjnej i tak: odpchlenie to około 30 zł za preparat + 15 do 60 za szampon, niejednokrotnie trzeba je powtarzać bo pchły, panoszą się potem po całym mieszkaniu i bardzo trudno jest się ich pozbyć na zawsze, preparat do pomieszczeń to około 60 do nawet 100+ zł, jeśli takiego kota weźmiemy do domu gdzie są już jakieś zwierzęta to mnożymy kwotę przez ilość zwierzaków, do tego dochodzi odrobaczenie około 40 zł, badania tu w zależności jakie, nawet do kilkuset zł, plus jedzonko, zabawki, miseczki i inne takie, plus szczepienia, plus kastracja lub sterylizacja.
Kastracja czy sterylizacja w dużym mieście to koszt nawet kilkuset złotych, szczepienia komplet około 200 w dużym mieście pewnie nawet więcej.
Mało? Nie każdego na to stać.

Dla mnie moje koty sa wazne jak czlonkowie rodziny.
Sa dla mnie rodzina.
Jak bede miala krowe to tez bedzie dla mnie tak samo wazna.
Licze sie z tym, ze smierc nastapi w koncu. W zyciu nic nie wiadomo, moze ja sama predzej wyladuje w urnie niz moje koty.
Nic nie trwa wiecznie.
Wiadomo, ze bedzie mi smutno i bede w zalobie. To normalne i ludzkie.

Nie uważam się za nadwrażliwą ale to norma,że zawsze płaczę i pamiętam mojego zmarłego zwierzaka.Rok już minął jak zaginął nam pies.Był z nami trzy godziny a ja ciagle go szukam,co rano myślę o nim i dostaję dreszczy ze strachu,że mógł źle trafić... Gdy widzę jamnika długowłosego potrafięzostawić  auto na światłach i podbiec do właściciela z psem z nadzieję zaglądając mu w lewe ucho czy nie ma tam tatuażu...
Każda śmierć jest trudna.Ale warto pamiętać o tym,że my daliśmy naszemu zwierzakowi wszystko by czuł się z nami dobrze,że nasz zwierzak miał u nas dobre życie.
A co jak umrze dziecko,matka,mąż czy ktoś bliski? Każdego z nas to czeka...

A czemu Ty go nie wzielas? Potem go mozna bylo oddac do schroniska, jesli nie masz warunkow. Z kolezanka kiedys chcialysmy uratowac chore zwierze znalezione na terenie festiwalu. Zanioslysmy je do punktu medycznego i nikt nie chcial mu pomoc.

"Wspaniały" ten zachód

Vian obawiam się że ja jestem taką osobą, kopy od życia znoszę dzielnie, ale jeśli chodzi o ludzi których kocham to potrafię płakać na samą myśl że coś mogłoby się im stać :c

Proponuję czytać ze zrozumieniem. Wśród moich znajomych WSZYSCY MIELI zwierzaki. Nie mówię, że nie było ich na ulicach bo zasiedliły schronisko.
W Polsce całe towarzystwo liczy jak niektórzy tutaj i okazuje się, że pies czy kot to żaden lans, a jednak kosztuje więc po co wydawać. Lepiej podziwiać u sąsiada / koleżanki /etc.

Co za bzdury !
Człowiek żyje po to by ODCZUWAĆ ! Znam starsze panie dla których pies czy kot to cały świat i nawet jak po ich utracie oczy wypłakują, to TAKE jest życie.
Czyli dzieciom też nie należy kupować zwierzaków bo są za wrażliwe ? Głupota ! Może jeszcze do szkoły ich nie posyłajmy bo się zestresują zanadto.

Właśnie ten egoizm wczoraj podziwiałam- nikt nie chciał się angażować- bo kłopot, bo pieniądze, bo będę ryczę jak zdechnie - , nikt nie chciał nawet wyjść i dokarmić (a propos poszłam do kota tylko ja i dokarmiłam, jak to widze takie ważne dla niektórych !).

Na pewno byś wzięła. Powiedziałabyś szefowi, że idziesz ratować kota z parkingu i musisz z nim jechać do domu, więc bierzesz urlop na  żądanie ... a jakbyś finansowo nie dała rady to znaleźli by się chętni na kota.
Taaaa...

I akurat o kosztach zwierzaka coś wiem, bo miałam je całe życie, a aktualny pies kosztuje mnie dużo, ale ja lubię zwierzęta więc je posiadam, a nie podziwiam w ZOO albo u babci/mamy/teściowej/sąsiadki jak wielu cwaniaczków.

Zrobiłam co mogłam w sytuacji w jakiej byłam.

Jasne, atakujecie mnie i usprawiedliwiajcie wygodnictwo, a ja będę grzecznie siedzieć i się biczować, że sama kota nie wzięłam a jedynie znalazłam mu dom.

Kolejna sprawa, że się zagotowałam jak pół mojego działu podziwiało kota z OKNA, opowiadali sobie ckliwe historie kto co miał 100lat temu, jak w dzieciństwie gołębia dzikiego na balkonie hodowali etc. ale do spojrzenia kotu w oczy i pomyślenia "co JA mogę zrobić" żeby go chociaż teraz jakoś wspomóc to nie było nikogo ! Więc wybacz, że mnie te wyjaśnienia o "odpowiedzialności", "kosztach", "sercu wrażliwym" - nie ruszają !
A to forum jest chyba po to by można było się podzielić również emocjami, nie zawsze cukierkowymi.

Dlaczego podważasz słowa Vian argumentami "urlopu na żądanie" a od swoich współpracowników oczekiwałaś takiegoż zachowania?

Mocna.Frappe - człowiek ma prawo do wygodnictwa w dowolnej formie. Zwierzęta powinni mieć tylko ci, którzy autentycznie tego chcą - w przeciwnym wypadku zwierzak staje się kłopotem i balastem.

Tak, jestem wygodnicka. Nie wzięłabym kota, bo brzydzi mnie kuweta, szkoda mi znacznych sum na leczenie i profilaktykę zwierzęcia, nie lubię odkurzać i sierści też nie lubię. Często wyjeżdżam i nie mam ochoty szukać osoby, która przyjdzie kota nakarmić. Taszczyć ze sobą kota mam jeszcze mniejszą ochotę. Ja tylko lubię koty. Myślisz, że to wystarczy?

Nie ja biegałam na skrzyżowaniu za jamnikiem który zwiał po 3h....ciekawe jak ,skoro go z pewnością pilnowałaś bacznie ...więc kto tu jest histeryczką...

Nie histeryzowałam i nie obarczałam winą za zniknięcię mojego psa wszystkich dookoła.Zakupiłam dorosłego psa,który był cały czas na smyczy (mimo,że hodowczyni zapewniała,że przychodzi na zawołanie do każdego).A że obroża nie była szyta na miarę i nieco za luźna....cóż...Moja strata...
Ty może byś nie biegała za własnym psem- ja tak.Histerią według Ciebie jest bieganie żeby ratować psa ( i nie po skrzyżowaniu-czytaj uważniej-tylko po dwupasmówce) czy może fakt,że to jamnik?
Dodam jeszcze- histerycznie -że po całym mieście jeździłam codziennie przez dwa miesiące i rozwieszałam ogłoszenia-gdzie zostały zerwane wieszałam nowe,dzwoniłam do wetów w całym województwie,w schronisku byłam co drugi dzień bo telefonowanie z zapytaniem mi nie wystarczyło a moje ogłoszenia w necie na wszelakich portalach wciąż aktualizuję i podnoszę stawke nagrody za odnalezienie psa.
Naprawdę, na swoją obronę zaczynasz przedstawiać mało poważne i rzeczowe argumenty.

Ale ona się nie broni.
W dzisiejszym świecie wszyscy chcemy być wyrozumiali, tolerancyjni, mili, jak ktoś wywala kota/psa to "widać ma taką sytuację", jak nikt nie chce go wziąć "widać ma taką sytuację" , a w buraki z takim myśleniem. Znieczulica się szerzy i /okiennych oglądaczy/ przybywa!

To w jakim celu miesza w dyskusję fakt,że za uciekającym psem goniłam przez pół miasta? Jaki w tym cel?
Jej zdaniem to argument za tym,że to ja jestem rozhisteryzowana (!).

Jakiś czas działałam w wolontariacie fundacji zajmującej się adopcjami.
Ludzie zgłaszali się tam po konkretnego,ze zdjęcia i z opisu zrobionego przez nas psa.Często też zgłaszali chęc adopcji psa ale konkretnego: w typie jakiejś rasy.
Gdyby ktoś z wolontariuszy kazał wybierać potencjalnemu właścicielowi z tych psów,które wydają się najbardziej potrzebujące ale za cholerę nie pasujące do tego czego chce właściciel a gdy ten się nie zgadza wolontariusz obrzuciłby go stekiem wyzwisk,że niewrażliwy na krzywdę psa i nie wie co to miłość bezwarunkowa to taka fundacja szybko przestałaby istnieć.
Warto nawet w sytuacji takiej jak ta z kotem schować swoje fochy i egzaltację do kieszeni i nie oburzać się na ludzi bo tacy obrażeni ludzie będą mieli w nosie i altruistkę i kotka.

Jeszcze jedno: zaciągnij się do jakiejś fundacji,stwórz dom tymczasowy dla zwierzaka to zobaczysz ilu ludzi swoje ostatnie pieniądze wydaje na żarcie,szczepienia i leczenie różnych znajd i podrzutków a potem z dumą i łezką wzruszenia patrzy jak taki zwierzak dzięki jego zabiegom zaczyna na nowo ufać ludziom.

Ja wolę i wielu ludzi pracujących przy zwierzętach, aby zwierze trafiło do dobrego domu, a nie byle ktoś go wziął, nie bez powodu jest wizyta przed i po adopcyjna, dokumenty, po to aby uniknąć sytuacji że ktoś zwierzaka weźmie, a potem wyrzuci bo co to da?

Jak wspomniałam, ja nie wezmę do domu zwierzaka z ulicy. Dlaczego? Bo mam psa, czasami również drugiego bo kiedy jest sroga zimna, zabieramy tamtego znajdę do nas i nie będę narażać innych zwierząt, na pasożyty i inne choroby, bo byłoby to idiotyzmem. Jedyne co mogę zrobić i zawsze robię, to szukam dla takiego zwierzęcia pomocy i deklaruję że ewentualnie zajmę się nim tymczasowo, ale dopiero kiedy będzie odrobaczony i zdrowy, bo co by było dobrego gdyby zamiast jednego chorego zwierzaka było kilka chorych?

Znieczulica jest i będzie ludzie są zakłamani, ale takie gadanie niczego nie zmieni i prawda jest taka że jeżeli ktoś ma wziąć takie zwierze, a potem nie zapewnić mu dobrych warunków to lepiej niech go nie bierze wcale.

Autorka tematu też jest hipokrytką, bo kotka ratujmy, ale gołąbki i szczurki już są fe, mimo że to takie same zwierzęta jak inne, też czują ból, głód i co komu przeszkadza jak się posilą przy misce dla kota? Wybiórcza miłość do zwierząt to nie jest miłość, zanim zacznie się szukać hipokryzji u innych warto spojrzeć na siebie.

Ja ratowałam psy, koty, jeże (których nie powinnam nawet ruszać bo za to grozi więzienie, nawet jeśli jeża bierzesz po to by mu pomóc), ptaki, króliki i nigdy nie przyszło mi do głowy by czepiać się innych że nie mogą mi pomóc. Ba sama teraz nie pomagam zwierzakom już na taką skalę, bo jestem chora, nie mogę już zajmować się ptactwem mimo że bardzo kocham ptaki, bo mam alergię na grzyby i roztocza, a tych w ptasich piórach nie brakuje, nie mogę mieć kota, bo zadrapania w moim wypadku są bardzo groźne (cukrzyca). Mogłabym powiedzieć a w dupie z moim zdrowiem idę ratować zwierzaki, ale zaraz zaraz, jak ja się przekręcę to kilkadziesiąt w sumie różnych zwierząt które mam po opieką zostanie bez niej. A nikt nie ma na czole napisane dlaczego zwierzaka nie weźmie, więc lepiej nie oceniać jeśli się nie wie dokładnie jaka jest prawda.

Ja rozumiem mocna. Sama mam ogromne serce do zwierzat. Do ludzi mniejsze.Jak bym byla jej szefem to bym zrozumiala i pomogla. Dla ciebie samotny blakajacy sie maly kot to blaha sytuacja..no tak.. Brak wrazliwosci i wspolczucia. .. Porownujesz kaktusa do zywego stworzenia?? Kaktus nawet wody nie potrzebuje.. Czy jestes gorsza??? Sama sobie odpowiedz na to pytanie. Ja ludzi obojetnych na krzywde zwierzat i bez serca  nie lubie i nie otaczam sie takimi. Predzej skrzywdze czlowieka niz zwierze. Pomoge zwierzeciu szybciej niz czlowiekowi. Tyle. I moze ci troche zazdroszcze ze nie masz tej " cechy"...jak juz jest taki temat to "polecam" co mniej wrazliwym obejzenie na yt sa filmy jak to chinole obdzieraja na zywca koty,psy,lisy,wilki i inne zwierzaki by pozyskac futro a potem wszyc do czapeczek,kurteczek,rekawiczek z metka " fake fur" lub "wolf fur".. Trzymajcie sie z daleka od chinskich ubran niby ze sztucznym futrem!!! To jest masakra jakas :(:(:(

Ze ja hipokrytka?

Czy kaktus to zywa istota????? Nie sadze... To roslina. Jesli czuje bol to swojego rodzaju napewno inny niz prawdziwe zywe istoty! Czemu nie ratujesz kaktusow tylko zwierzeta? Dlaczego masz psa zamiast kaktusow? Byc moze masz kaktusa,rosliny..ale po co ci pies wtedy?? Glaskaj,caluj,karm kwiaty a nie psa..i czy twoje serce zareaguje smutkiem widzac rozjechanego kaktusa??? Dobre..a tu przydatny linkus na przyszlosc , co to jest istota zywa...niedozwolony link  dodam jeszcze ze istota zywa musi miec dusze..

Rośliny są ewidentnie i niepodważalnie żywymi istotami. ;-)

A co to jest ta dusza? Jak ją znaleźć? Jak sprawdzić czy pies ją ma, albo kaktus, albo człowiek?

Co Ty gadasz, wpisz sobie "ruch roślin" w google, oczywiście, że rośliny mogą się poruszać i są żywe!

Ty serio nie widzisz różnicy między kamieniem a jabłonią?

Zatkało mnie lekko. ^^

Co Ty gadasz kobieto.. Twoje rosliny chodza po domu?? Mnie zatyka jak ktos pierniczy bzdury i porownuje kota,zwierze do rosliny..to dopiero zatyka!

Weź poczytaj sobie, a dopiero potem się wypowiadaj, tak się składa że studiowałam biologię i jednak jakąś tam wiedzę posiadam, rośliny mają zdolność do ruchu, jak postawisz kwiatka na parapecie to zacznie się on wyginać i przekrzywiać w stronę słońca, czyli jednak się rusza. Przykład: Aloes, bardzo lubi światło i jego liście zawsze wyginają się w stronę słońca, dlatego obracam go regularnie żeby nie był koślawy.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Ruchy_ro%C5%9Blin

Mało tego profesor SGGW, opisuje jak rośliny informują się nawzajem o zagrożeniu, ale co on tam wie.