Mam w życiu naprawdę pod górkę

W szkole miałeś chaos , ale nie tylko Ty . A w domu miałeś wsparcie i spokój ? Napewno jesteś mądry facet , tylko być może trochę zaniedbany przez rodziców , Mam na mysli nie dopilnowany w nauce . Ja np. nie miałam super ocen w szkole , ale rodziłam Sobie w miare Dobrze bez niczyjej pomocy , a Moja siostra gdyby nie korepetycje , to przypuszczam , że nawet podstawówkę  leeedwo by ukończyła i nikt o niej nie mówił , że jakaś inna , poprostu mniej zdolna , albo LEŃ , to Mi bardziej pasuje do niej .

Przede wszystkim nie daj sobie wmówić, że jesteś gorszy, że czegoś ci brakuje. Na pewno jesteś bardzo wartościowym, wrażliwym człowiekiem. Wyniki w nauce to 99% pracy i 1% talentu. Oczywiście zdarzają się osoby, które wszystko łapią w mig, ale jest ich bardzo niewiele. Ja w szkole zawsze radziłam sobie bardzo dobrze i mogę ci powiedzieć, że wszystkie "osiągnięcia" są wynikiem mojej ciężkiej pracy i ambicji. Nie przejmuj się osobami, które mówią, że nic się nie uczą, a potem mają świetne oceny.Większość z nich kłamie, bo wolą uchodzić za zdolnych niż pracowitych. Jakie masz pasje? Może powinieneś robić coś w tym kierunku? Życzę powodzenia w zdobywaniu wiedzy. Najlepszym sposobem jest przyklejenie czterech liter do krzesła. Sprawdziłam!

A jaki masz kontakt z rodzicami, rodzeństwem (jeśli je masz)?

Może relację z twoją mamą da się jeszcze odbudować? Z tego co widzę, to z braćmi dogadujesz się ok (w rodzeństwie zazwyczaj jest raz lepiej, raz gorzej ). Jako pocieszenie mogę ci powiedzieć, że ja też mam taki średni kontakt z moim tatą (poświęca mi bardzo mało czasu, praca jest na pierwszym miejscu). Moi rodzice się rozwiedli i muszę przyznać, że podczas rozwodu z ludzi, którzy kiedyś się kochali i szanowali wychodzą straszne rzeczy. Ale i tak dogaduję się z nim dużo lepiej niż tuż po ich rozwodzie. Może to zabrzmi banalnie, ale czas leczy rany i dlatego myślę, że z mamą wszystko powinno wrócić do normy. Natomiast jeżeli przez całe życie z tatą i z starszą siostrą ograniczaliście kontakty do minimum, to chyba nie ma sensu już tego zmieniać. A co z twoimi pasjami, zainteresowaniami?? Cały czas unikasz tego pytania.

Dzięki.
Może zainteresuj się jakimś wolontariatem w schronisku dla zwierząt? Albo zaangażuj się w zbiórki pieniędzy na ich rzecz itd. Jak poznasz nowych fajnych ludzi i uwolnisz się od środowiska, które cię niszczyło i dołowało, to psychicznie będziesz czuł się lepiej. Tam na pewno poznasz wartościowych ludzi, którzy będą podzielać twoją sympatię do zwierząt.
Jak lubisz filmy to obejrzyj sobie "Skazanych na Shawshank" (chyba, że już oglądałeś). Piękny film, myślę, że znajdziesz w nim coś dla siebie.

Na imię? Daenerys7.
A macie w szkole jakieś kółko filmowe? Tam mógłbyś sobie przyjemnie pogadać z ciekawymi ludźmi.

Nie jesteś "ociężały umysłowo"! Po prostu nie znalazłeś jeszcze rzeczy, w której byłbyś dobry. Musisz szukać, próbować nowych rzeczy. "Run, Forrest, run!" Najważniejsze to być dobrym człowiekiem. Aktualnie chodzisz do jakiegoś psychologa? Masz bardzo niskie poczucie własnej wartości. Moja diagnoza brzmi: potrzebujesz przyjaciela, psychologa, który zmieni to , jak siebie postrzegasz i więcej wiary w siebie!

Ale się uparłeś z tą inteligencją...;) Są różne rodzaje inteligencji, np. jest jeszcze emocjonalna. Nie chodzi mi o to, że masz chodzić do psychologa i rozwiązywać testy, tylko odbudować twoje poczucie wartości. Pomijając fakt, że inteligencję można przecież rozwijać. Dobre jest np. sudoku i inne gry logiczne. A i trzeba przyznać, że sudoku strasznie wciąga.

Ale z ciebie czaruś.
Dużo jest takich dziewczyn jak ja, więcej wiary w żeńską część populacji. Spadam, bo głowa mnie boli, jakby co to pisz.

Aź Ty spostrzegawczy , musiałeś zauważyć Mój błąd . Gratuluje !

Fajne to jest. Nabieram do cb sympatii...choc to idiotyczne.

Nie trudno jest to zauważyć