Dlaczego kobiety chca tak szybko do ślubu??????????????

Wiesz, my już takie jesteśmy Marzeniem większość kobiet jest ta suknia ślubna, obrączki, wesele itp. Jeśli Twoja dziewczyna jest pewna, ze chce spędzić z Toba resztę swojego życia to chce zrobić krok naprzód w Waszym związku. Może podświadomie chce być pewna, ze Ty będziesz z nią do końca życia. Poza tym kobiety szybciej dojrzewają i dążą do stabilności, trwałości związku. Chcą założyć rodzinę, mieć dzieci itp.
A jeśli chodzi o Twoją dziewczynę to pogadaj z nią szczerze, powiedz co czujesz. Może zrozumie. A może idźcie na jakiś kompromis. Powiedz jej, ze ślub owszem, ale za jakieś 2 lata czy coś. Mam nadzieję, że się dogadacie

Komu się spieszy, temu się spieszy Nie można generalizować. Mnie osobiście na przykład wizja ślubu napełnia raczej przerażeniem i niechęcią, więc zupełnie mi się do niego nie spieszy.

A ze swoją dziewczyną po prostu porozmawiaj i powiedz jej to samo co napisałeś tu nam - powinna uszanować Twoje podejście.

Tak dokłądnie mam 23 lata i ja panuję najwcześniej za jakieś 2 lata:)
Nie jesteśmy długo ze soboą bo zaledwie 3 miesiące a Ona już mi o takich rzeczach mówi.
Mam pracę, swoje mieszkanie, moja partkerka mieszka u rodziców ale pracuję wiec z utrzymaniem nie było by problemów,

Widze, że szczera rozmowa na ten temat moze mi tylko pomóc:-) chyba że macie jeszcze jakieś inne propozycje???

A czy wy tesz chcecie spędzać każdą sekundę swojego zycia z partnerem, czy może wolicie czasem porobić coś samemu???

po 3 miesiąchach chce brać slub..... hmmm ciekawe..... albo sie na maxa zauroczyła, albo sie boi że uciekniesz albo jest chora bo takie zachowanie nie jest normalne..........

Mates86 , jesteście razem od 3 miesięcy , Ty w stablinej sytuacji materialnej , Ona w perspektywie totalnie zależna od Ciebie z tendencją do zaborczego podejścia do Ciebie  i związku... Na Twoim miejscu poddał bym swoje uczucia wobec Niej BARDZO poważnej ocenie i weryfikacji , jeżeli pojawiłyby się wątpliwości proponuję wycofanie się z tego związku, bo kobieta w takim wieku, po tak krótkim stażu razem mówiąca o obrączkach sprawia że zapala mi się czerwona lampka ostrzegawcza. Aha , mądrze by było gdybyś to Ty kontrolował antykoncepcję , przynamniej do czasu gdy nie będziesz 100% pewnien tego że chcesz zaryzykować poważne zobowiązanie bez fundamentów. IMHO

Nom jak dla mnie to tez jest to dziwne:-/
Dlatego wolałem o tym z Wami porozmawiać:-)
Postaram sie z nią porozmawiać.
Dzisiaj powiedziałem jej, że do niej nie przyjadę bo mam inne obowiązki a ona walnęła focha i się do tej pory nie odzywa:-/

To  przyszalała trzy miesiące i ślub to trochę za szybko. Bo  jakby  na to   nie patrzec to  ona  Cię ledwo zna, co to jest trzy miesiące
w zasadzie  nic !!! Tak  jak dziewczyny radzą szczerze z nią porozmawiaj i niech przystopuje.

pozdrawiam i powodzenia

...widzisz i nie grzmisz...

gdyby ktoś mi strzelał focha za nienapisanie smsa, chciał się ze mną żenić po 3 miesiącach i obrażał o byle "gie", to bym od niego s***przała jak najszybciej...

hehehe ;p wlasie to jest ten problem, nam kobietom chce sie szybkiego slubu a facetom najlepiej byloby  pewnie bez ;p  taka wieczna swoboda, ale nie ma tak dobrze

nie wszystkim sie spieszy, ja nie chce w ogole

Mlodosc nie ma nic do rzeczy, po prostu moim zdaniem formalizowanie zwiazku w pewien sposob go zabija. Nie marzy mi sie biala suknia, sped rodzinny ani nic z tych rzeczy. A takich osob jak ja jest wiecej i to w roznym wieku. Hmm a po 3 miesiacach zwiazku to juz w ogole absurd jakis...

Moja kobieta nie jest ze wsi:-), nie leci tez na moja kasę i pracę bo tez dobrze zarabia:-)
Nie wiem czy nie chce wyrwać się z domu i mieć własne dziecko, ale ja uważam że to jeszcze za wcześnie, jeszcze nie teraz. Nie czuję niczego co by mnie do tego goniło.

Myślę,że kobiety dlatego chcą wcześnie ślubu,bo boją się samotności.Tak było również w moim przypadku.Natomiast na dzień dzisiejszy gdybym miała tamte lata a ten rozum to napewno moja decyzja niebyłaby tak pochopna.

Zwyczajnie jej o tym powiedzieć, porozmawiać...? Przecież dobra komunikacja międzyludzka to podstawa.

A powiedzcie mi dlaczego Ona chce spędzać zemną każdą wolna sekundę w której nie pracuję? Ja mam swoje obowiązki i musze czasem coś porobić samemu.

Tak jak napisały dziewczyny, ona pewnie się boi... samotności, czy porzucenia... czy czegoś tam.

Pogadaj z nią. Ona najlepiej Ci odpowie na Twoje pytania. Zastanówcie się razem i dojdźcie do jakiegoś konsensusu...

Heh...ta Twoja dziewczyna zachowuje się trochę niedojrzale, jakby chciała Cię w pewien sposób osaczyć. Spędzając każdą wolną chwilę z Tobą jest pewna, że nigdzie się nie bawisz bez niej. Porozmawiaj z nią od serca, zobaczysz że to wam, a przede wszystkim Tobie wiele wyjaśni...:)

Popieram w 100%. Mało kto wziął pod uwagę, że 3 miesiące związku to właśnie te najwspanialsze, ale też najbardziej absorbujące początki... I to całkowicie normalne, że osoba zakochana czuje ten "głód spotkań", potrzebę ciągłej obecności ukochanego. I jestem zdania, że za kilka, kilkanaście tygodni tych spotkań nie będzie już tak często "wymagać".

Natomiast początki związku to także docieranie się między dwójką ludzi i ustalanie niepisanych "reguł" w Waszym związku. Dlatego ważne jest, żebyś już na starcie jasno mówił: Zależy mi, kocham (jeśli kochasz?), ale nie jesteśmy jednym ciałem. Chcę mieć czas na swoje obowiązki, bo są również dla mnie ważne.
Nie doczytałam się - ile ta dziewczyna ma lat? Na pewno nieodpowiedzialne jest takie "fochanie się", co to w ogóle jest za reakcja? Wyjaśnij jej, że takich emocjonalnych szantaży także sobie nie życzysz. Nie mogłeś to nie mogłeś i nie powinna oczekiwać, że w takiej sytuacji z kwiatami będziesz ją przepraszał za to, że życie toczy się dalej wraz ze swoimi codziennymi sprawami.

Wydaje mi się, że to napominanie o ślubie również jest jakimś zamroczeniem z jej strony i bierze się z tego, że jak to zwykle na tym etapie związku bywa Ona ma w głowie pewien obraz Ciebie idealnego. Hormony szaleją, serce kołacze, w głowie szumi - no przecież to MUSI BYĆ TEN, prawda? Ale spokojnie. Już za rogiem czeka następny etap związku, na którym oboje będziecie stopniowo pozbywać się lukru, którym oblaliście partnera i zaczniecie dostrzegać także swoje wady.

Tak więc na Twoim miejscu przestałabym panikować. Nikt Cię do małżeństwa zmusić nie może, więc nie zachowuj się, jakby w drugim pokoju mogła schować księdza i rodziców z błogosławieństwem. To również Twoje życie i masz nad nim kontrolę - to Ty decydujesz, komu i kiedy się oświadczysz. Jesteś dorosłym facetem i odrobina stoickiego spokoju może Cię tylko uratować.
Pozdrawiam

ja to chyba nigdy nie zrozumiem dziewczynek ktore po kilku miesiacach chca brac slub a wrecz mecza tematem. dla mnie to jest dziwne. gdyby mi chlopak wyskoczyl ze slubem po tak krotkim czasie zlapalabym sie za glowe i uciekla..
mnie sie nie spieszy, nie marzylam i nie mowilam o slubie Tak jak wiekszosc moich kolezanek ..

mates86 masz rację, że niepokojące jest to, że ona chce z Tobą spędzać każdą seksundę!!!

Możliwe, że jest osobą odczuwającą nadmierną potrzebę miłości i dlatego ciągle jej wszytskiego mało. Jednocześnie jest niepewna (nie potrafi uwierzyć, że ktoś naprawdę mógłby ją pokochać) co powoduje, że pomimo Twoich zapewnień wciąż odczuwa deficyt miłości. I stąd ta jej potrzeba sprawdzania, że ją kochasz, potrzeba bycia z Tobą przez cały czas, potrzebuje ciągle 100% Twojej uwagi.  Jest uzalezniona od miłości, tylko kiedy czuje się kochana czuje się spełniona i zrealizowana jako osoba. Możliwe, że panicznie boi się odrzucenia i kiedy jest cały czas z Tobą ma wtedy złudne ale jednak dające jej ulgę poczucie, że ma kontrolę nad swoim życiem. Ma poczucie, że Ciebie nie straci. Prawdopodobnie kiedy nie chcesz się z nią spotkać nie potrafi tego racjonalnie sobie wytłumaczyć tylko od razu wpada w panikę odbierając to jako brak zainteresowania nią z Twojje strony.

Wygląda to tak jakby była kobietą, która swoją wartośc, znaczenie czerpie tylko poprzez bycie z mężczyzną. Uzależniona od miłości.

Z drugiej jednak storny może doświadczyła w swoim życiu czegoś co nią bardzo wstrząsneło. Teraz nadmiernie obawia się straty, odrzucenia. Odczuwa silny lęk przed przyszłością i wszytskim na co nie ma wpływu. Ona ma świadomość, że nie ma na Ciebie wpływu, że nie może Cię do niczego zmusić. To może powodować w niej lęk, że może tylko jesteś z nią bo póki co nie trafiła Ci się lepsza. I jak pisałam wyżej ta potrzeba spędzania z Tobą każdej seksundy daje jej poczucie bezpieczeństwa, poczucie, że jak jest z Tobą to czuje, że jednak nie wszytsko jest nieprzewidzialne i na coś można mieć wpływ. Możliwe, że te wszyskie jej zachowania biorą się silnego lęku.

Przyznam, że nie jest normalne aby po trzech miesiacach chcieć już brać slub. To bardzo krótki czas, gdzie nawet dobrze nie jesteśmy w stanie do końca poznać swoich uczuć, a co dopiero poznać tą drugą osobę.

Chyba, że to jej gadanie o ślubie to tylko gadanie. A mianowicie chce wiedzieć jakie masz podejście do życia, związków. Chce wiedzieć, czy traktujesz ją poważnie? Chce wiedzieć, czy spotykasz się z nią bo jest miło, czy dlatego bo naprawdę ją kochasz i podchodzisz do sprawy poważnie? Czy myślisz o niej przyszłościowo, czy traktujesz jak przygodę?  Czy jesteś facetem, który ze swoją dziewczyną może chodzić 10 i 20 lat, czy jednak ważne jest dla Ciebie aby z ukochaną się pobrać?

A może ona wciąż czuje się z Tobą niepewna? Nie ma pewnosci, że traktujesz ją poważnie? Może oczekuje od Ciebie jakiegoś wyznania, deklaracji? Może nie od razu oświadczyn, ale potwierdzenia, że ten związek ma sens i jakomś przyszłość. Może potrzebuje zapewnienia z Twojej strony, że to nie jest dla Ciebie przygoda, zabawa?

Co do ślubów i tego jak podchodzą do tego kobiety. Każda jest inna, każda ma w tym temacie pewnie trochę odmienne zdanie. Mogę jedynie napisać jak widzę to ja!

Do śłubu jako ślubu mi się nie spieszy. Chciałabym trochę pobyć z moim chłopakiem, poznać go zanim przyszedłby czas na te sprawy. Nie uważam aby ślub oznaczał białą sukienkę, weselę itp. - oczywiście to jest ważne, przyjemne, ale według mnie nie po to bierze się ślub. Nie chodzi o dzień ślubu, ale o całe wspólne życie potem... Jednak nie chciałabym wiecznie "chodzić" ze swoim chłopakiem. Pomieszkiwać z nim tak... ale może jestem tu nienowoczesna, ale też nie chciałabym z moim chłopakiem - żyć na tzn "kocią łapę". Dla mnie taki związek to wciąż tak naprwdę związek bez zobowiązań, gdzie w momencie kiedy nadchodzi gorszy dzień można trzasnąć drzwiami i powiedzieć ja spadam, bo mam dość.
Myślę, że dla nas kobiet bardzo ważne jest to poczucie bezpieczeństwa, pewności, stabilności.
I nie uważam aby ślub coś miał popsuć jeśłi ludzie się kochają. Jak dla mnie ślub bierze się z miłości, jest to wejście wspólne w kolejny bardziej odpowiedzialny etap związku z miłości. Małżeństwo to dla mnie ukoronowanie miłości, to deklaracja miłości, wyznanie miłości, świadoma decyzja, że będzie się kochać do końca życia, że się będzie robiło wszytsko dla wspólnego dobra. Czyli jest to nie tylko gadanie jak się kocha, ale jest to wyznanie miłości poparte czynami. Świadoma dezycja, za którą oboje biorą odpowiedzialność. Myślę, iż naprawdę trzeba kochać aby świadomie zdecydować się z kimś być "na zawsze", aby podjąć się tego wyzwania, że bardzo trzeba tego pragnąć. Myśle, że dzisiaj niechętnie chcemy brać odpowiedzialność, chcemy żyć na luzie i coraz niechętniej garniemy się do ślubów. Jednak każdy też ma inne doświadczenia, które wpływają na nasze dalsze dezyzje, światopoglądy.  Dla mnie ślub nie jest "formalizacją związku", jest czymś więcej i czymś wznioślejszym. Małżeństwo to wspólnota, wspólny orgaznim gdzie każdy wciąż pozostaje odrębną jednostką. Ślub bierze się z miłości.

Ja z pewnością chciałabym kiedyś, w przyszłość wziąć ślub z ukochanym. Ale najpierw chciałabym go poznać. Nie chciałabym ze slubem się spieszyć. Myślę, że przyznajmniej z 2 lata musiałoby upłynąć (...ale różnie to bywa, nie da się niczego z góry założyć). Jednak nie tyle ważny jest śłub co poznanie tej ukochanej osoby, znalezienie tego/tej jedynej/ego. Odnalezienie swojej miłości.

Mimo ze wiem, ze z partnerem jeszcze dlugo poczekamy na slub, moze nawet dopiero za 5 lat czyli po studiach albo i pozniej ? W sumie, skoro wiem, ze i on tego chce, to moge czekac i 10 lat, choc wolalabym mniej No, ale jestesmy mlodzi Bardziej niz o slubie mysle o dzieciach i mysle, ze moglabym nawet najpierw miec dzieci i jak one mialyby iles lat, nawet z 5 czy troche wiecej brac slub, choc uznane by to bylo jako grzech
Ale tez na poczatku zwiazku gadalam mojemu o slubie, chcialam sprawdzic jego stanowisko itp.

Faktem jest, że mnie też się nie spieszy do ślubu. Twierdzę, że jeśli ślub, to tylko jeden w życiu, więc wolę się zastanowić 100 razy przed. Ewentualny rozwód byłby dla mnie porażką życiową.

Moje środowisko jest... inne. Wokół mnie to nie kobiety, a faceci mają parcie na ślub. Mój były po 3 miesiącach bycia razem (choć po wielu latach znajomości) wręczył mi pierścionek. Oczywiście, szczeniakiem będąc, ten fakt zupełnie mnie nie przeraził.

Dla mnie dobry okres na zaręczyny to od 2 do 5 lat bycia razem. Słuchając tylu teorii o hormonach, które szaleją do 2 lat, wydaje mi się, że to dobry okres na otrzeźwienie i decyzję. A czemu do 5? Im dalej w las, tym mniej się tego ślubu chce. Znam kilka par, które na początku deklarowały, że ślub to i owszem... a po kilku latach cisza. No bo jest i wspólne mieszkanie, i pies, i dzieci, i tak jakoś się nie chce. I związek staje w miejscu.

Pisałeś że masz mieszkanie, to masz już odpowiedź dlaczego! To materialistka, nic więcej, uciekaj jak najprędzej!

Mam nieco inne zdanie w porównaniu z większością piszących tu koleżanek. Moje zdanie: nie jest ważne czy zaręczyny/ślub po 3 miesiącach czy 3 latach ważne jest to czy obie strony tego chcą, czy uważają że to ta właśnie osoba czy jest to odpowiedni moment w ich życiu czy gotowi są na życie wspólne, wzięcie odpowiedzialności [psychicznej i materialnej] za siebie nawzajem. W moim przypadku ślub był po 4 miesiącach (jesteśmy małżeństwem 15 lat) ale od początku wiedzieliśmy że to właśnie to i tak jest do dziś. Więc czas to nie najważniejsza rzecz w związku ale to co się czuje. A co do każdej sekundy to dla mnie jeśli ludzie się dażą uczuciem to szczególnie w pierwszym okresie chcą być właśnie z sobą , na pewien czas przestają się liczyć znajomi, rodzina ważna jest ta druga osoba od taki objaw zauroczenia.

Ja ze swoim chłopakiem jestem ponad 3 lata. Naprawdę pragnę ślubu (choć on kompletnie nie jest osobą gotową do jakichkolwiek zobowiązań, dlatego wszystko pozostawiam próbie czasu i wytrzymałości mojego uczucia). Wiem, że wcale nie pójdę w białej, drogiej sukni, nie w kościele, bez dużej liczby gości, bez wesela. Kompletnie mi na tym nie zależy (Naprawdę, wręcz obawiam się stresu związanego z dużą uroczystością). Chciałabym, abyśmy spełnili swoje marzenia i żeby ten dzień był "nasz". Zaprosiłabym tylko najważniejsze osoby, śłub byłby cywilny, ubrałabym ulubioną, czerwoną sukienkę, obrączki byłyby zwyczajne, dla mnie to tylko symbol. Miodowy miesiąc byłby związany z podróżami po krajach Azji. Tak naprawdę to, co i tak już robimy i co nam sprawia przyjemność. Tak więc sam dzień ślubu jest piękny, bo jego idea jest spełnieniem życzenia dwojga ludzi (przynajmniej tak powinno być), ale to wszystko nie powinno być uwarunkowane wizją osób postronnych. Ślub powinien być kompromisem wizji obu małżonków. Jeżeli chodzi o stan cywilny, małżeństwo oznacza, że w świetle prawa jesteśmy rodziną, stanowimy swego rodzaju "jedność" i mamy wobec tego pewne przywileje i obowiązki. Jeżeli Twoja ukochana pragnie przyjąć Twoje nazwisko i stać się Twoją żoną to oznacza, że chciałaby oficjalnie poświęcić Tobie swoje życie, jesteś dla niej najważniejszy i sygnalizuje, że chciałaby postawić poważny krok. To znaczy, że wszystko, co z nią związane, będzie Twoje i będzie stanowiło o waszej intymnej relacji. Zmniejszy się znacznie prawdopodobieństwo, że będzie szukała innego obiektu uczuć, który mógłby zapewnić jej stabilność i bezpieczeństwo, szuka ich w Twoich ramionach, najdłużej, jak tylko się da. :-)

Większej głupoty dawno nie czytałem. Kochająca kobieta rozumie, że mężczyzna potrzebuje także czasu dla siebie i swoich znajomych.

To jakiś stary temat. Pewnie juz dawno autor nie jest z tamtą dziewczyną. Owa kobieta nie była całkiem normalna i radziłabym w takiej sytuacji mężczyźnie uciekać jak najszybciej.

Natomiast odnośnie samego tytułu, dlaczego kobiety SZYBKO chcą zaręczyn/ślubu:

- motylki/euforia/zauroczenie, nie widzą albo nie chcą widzieć nic negatywnego w partnerze i wyobrażają sobie, że to wielka miłośc do końca życia
- myślą, że ich wyobrażenia pokrywają się z rzeczywistością
- chcą zaimponować swoim koleżanką, że one juz teraz/szybciej od nich staną na ślubnym kobiercu
- jak się ze mną ożeni, to już mi nie uciekne
- po ślubie napewno się zmnieni i będzie taki jak ona chce
- bo w końcu ktoś się nią zainteresował, byle jaki - byle był i juz żeby został

Osobiscie jestem zwolenniczką małżeństwa, ale po poznaniu dokładnym drugiej osoby, kiedy zauroczenie nie przesłania całokształtu. I jeśli obydwie strony są pewne i nie mają żadnych wątpliwości, kiedy jest plan na życie, omówione sporne kwestie i potrafi się ze sobą rozmawiać na trudne tematy.