Zagadywanie obcych osób - Wasze reakcje?

Ja nie jestem typem ludzi gadatliwych, wręcz meczących gadaniem, ale miło mi jak ktoś do mnie zagada, czy uśmiechnie się. Zwyczajna,nieznana osoba z tłumu.. Bardzo często ludzie mnie zaczepiają, niekiedy są to starsi ludzie. Ktoś pewnie powie że to głupie, ale lubię rozmawiać ze starszymi osobami, potrafią ciekawie opowiadać i w dodatku maja co, nie są puści:) a ogólnie to jestem bardzooo otwarta

Dzisiaj kolejny raz byłam zagadywana przez tego samego pana, który wraca o 7. z jak to on powiedział "z melanżowania", ma chorą nogę i zamiast tego wolał kupić 4 piwa zamiast bilet na autobus i ma nadzieję, że kanary go nie złapią, bo wczoraj z jednym melanżował i szkoda, że ja mam bilet miesięczny, bo jak coś to by ode mnie wziął... No jutro jadę innym autobusem do pracy! Nie znoszę takich typów, zwłaszcza rano.

Każdy pijaczek był kiedyś przedsiębiorcą, pilotem myśliwców, kardiologiem itd...

Zagadują  kierowcy taxi. Wysłuchałam relacji o wypadku drogowym. Przerażające.

Ja taka hojna bym nie była. Ostatnio zauważyłam że wystarczy zrobić niezachęcającą minę i  jest cisza.

:DDD  Kwestia wprawy. Bazyliszek wszak wzrokiem zabijał:) A tak serio, to zależy na kogo się trafi. Niektórzy  chcą mieć tylko słuchacza.

Nie miałam na myśli dowiadywania się czegoś, tylko zmiany spojrzenia na tego typu ludzi. O tym by nie patrzeć na niego właśnie jak na "pijaczka" tylko jak na człowieka, takiego jak każdy z nas. No oczywiście nie mówię o wszystkich, jest bardzo dużo takich przypadków, gdzie taka osoba skończyła tak wyłącznie z własnej winy. Ale nie powinno się generalizować.

Ja w gimnazjum i technikum miałem szczęście właśnie do zagadujących mnie obcych osób, lecz to były same starsze osoby, a jako że to był dla mnie okres taki że lepiej się dogadywałem ze starszymi to chętnie z nimi rozmawiałem, pamiętam dokładnie parę takich sytuacji

1. W drodze powrotnej ze szkoły PKS'em kobieta opowiadała mi o swojej rodzinie i dziecku które się nie dawno urodziło.
2. Starszy pan grubo po 80 opowiadał o całym swoim życiu i o 40 latach cięzkiej pracy.
3. Pani się chciała dodzwonić do syna i poporsiła mnie czy bym jej nie dał skorzystać z telefonu. No więc dałem jej ten telefon, gdy zakończyła rozmowe powiedziała że jej syn jest w szpitalu a ona właśnie czeka na autobus i tak przez 20 minut gadaliśmy o wszystkim, o polityce, o pogodzie, o tym w jakim stanie są obecne Autosany
4. To było w pociągu, Pewien gość po 50, jajcarz nie z tej ziemi, razem wypiliśmy co nie co a gdy przyszła fajna dziewczyna do naszego przedziału zaczęliśmy zagadywać, na początku speszona ale później się wyluzowała i tak razem rozmawialiśmy
5. Pijaków / meneli było dużo w sumie to fajnie się z nimi rozmawiało ale jeden mi zapadł w pamięci szczególnie. Opowiadał o dawnym chorym ustroju, gawędziliśmy o polityce (mój ulubiony temat jak widać ) okazało się że grał w jakimś punk-rockowym zespole w Jarocinie, nie mieliśmy przy sobie gitary, lecz kolega który się na tym zna z nim rozmawiał, zaczął opowiadać o tych chwytach gitarowych i gadał całkiem sensownie

Lubię rozmowy z obcymi ludźmi

Ja tam często zagadywana nie jestem. Zagadują mnie raczej osoby starsze, ale nie tak często. Zwykle to właśnie osoby, które się żalą, narzekają o chorobach, nie sprawia mi to przyjemności wtedy jasne, ale czuć, że to samotny człowiek często i wysłuchuję. Właściwie oni tego potrzebują - wysłuchania. A tak to mnie nie zaczepią, więc nie mam co opowiadać więcej a szkoda. A jeszcze jak starsi zagadywali, to mówili o teoriach spiskowych, o rządzie i takie tylko albo bezdomny, że potrzebuje pieniędzy. A tak to nic więcej generalnie. Jednak fajnie jakby częściej zagadywali nie tylko staruszkowie, jestem gadułą, więc chętnie bym pogadała. Tzn na początku bym się trochę wstydziła, ale mogłabym szybko się ośmielić, teraz jestem śmielsza trochę niż kiedyś, więc mogłabym pogadać. No, ale jak na złość tylko Ci starsi zagadują mnie, a i to niezbyt często. Taksówką mało razy jeździłam, ale jak jeździłam, to raczej rozmowni nie byli, a przecież skoro tak, to nic na siłę. Tak że niczego od nich się nie dowiedziałam, raczej w ciszy jechali albo powiedzieli coś ale mało.

Osobiście lubię byc zagadywana przez obcych ludzi, lubię z nimi nawet pogadac, gdy akurat nigdzie się nie spieszę.
Ostatnio nawet zdarzyła mi się taka sytuacja w sklepie, gdy kupowałam jedną rzecz i nie mogłam zdecydowac, którą wybrac.
Obok mnie stało małżeństwo na oko koło 60-tki. Ta pani popatrzyła i mówiła, że obie rzeczy są ładne. Potem rozglądała się za swoimi zakupami. Ja w końcu wybrałam co mi się podobało. Gdy wychodziłam, to oni również wychodzili i już na ulicy ta pani zapytała, którą rzecz wybrałam.
Ta pani była bardzo miła, aż się za nią obejrzałam, bo biło od niej takie ciepło

Jeżeli o mnie chodzi, to bardzo dużo zależy od sytuacji tego "zagadywania". Sama korzystając z komunikacji miejskiej "odcinam się" od otoczenia słuchając muzyki lub czytając książkę. Nie tyle, że nie lubię jak ktoś mnie zagaduje,ale... nie zawsze wiem  jak się zachować.

Zwykle zagadują mnie starsze osoby na temat pogody/korków itd. Zdejmuję słuchawki z uszu, uśmiechnę się, przytaknę iii... rozmowa się urywa, więc ponownie zakładam słuchawki. Po chwili sytuacja się powtarza, ja już odpływam w swoich myślach iii czuję się taka... wybita. Wiem, że często są to osoby samotne, które potrzebują po prostu do kogoś usta otworzyć. Wychowywali się w innych czasach, kiedy to ludzie byli bardziej otwarci i niepochłonięci wirtualnym światem. W gronie znajomych uchodzę za gadułę i to jedną z większych,ale nie czuję się najlepiej podczas "sztucznej" rozmowy z kimś nieznajomym.

Drażni mnie bardzo wszelkiego rodzaju menelstwo, które lgnie do mnie jak muchy to syropu. Naprawdę nie wiem dlaczego zawsze zostaję wytypowana przez nich jako kandydatka do konwersacji.

W swoim życiu miałam jednak przynajmniej kilka sytuacji, w których rozmowa z kimś nieznajomym wywarła na mnie spore wrażenie. Pracowałam kiedyś jako ankieterka, w związku z tym codziennie miałam okazję porozmawiać z wieloma, jakże różnymi osobami. Wiadomo, jedni bardziej mili... inni mniej.

Kiedyś siedziałam sobie podczas przerwy, popijałam wodę i nagle przysiadła się do mnie młoda dziewczyna. Sama zaproponowała, że mi wypełni ankietę, bo "i tak nie ma nic do roboty". Byłam trochę zaskoczona, bo nie ukrywajmy-zwykle każdemu się śpieszy i nikt nie chce chwili poświęcić. Zaczęłyśmy rozmawiać. Okazało się, że była na wagarach. Nie powiem, że sama nigdy nie wagarowałam,ale jak już się szło to większą grupą, a nie w pojedynkę. No i w dodatku był sam początek roku szkolnego. W toku dalszej rozmowy okazało się, że ludzie z klasy jej nie akceptują. Dziewczyna twierdziła też, że "matka jej nie kocha" i ją już kilka razy z domu wyrzuciła. Widać było, że jest niegłupia. Mówiła, że wieczorami w knajpie pracuje. To wszystko zdążyła powiedzieć w trakcie krótkiej rozmowy. Widać było, że ma cholerną potrzebę wygadania się komuś. Chwilę porozmawiałyśmy, później musiałam ją "przegonić", bo w końcu trzeba było do pracy wracać. Poszła i tyle ją widziałam. Później miałam nawet trochę wyrzuty sumienia, że mogłam jej chociaż maila mojego zostawić czy coś.

Przypomina mi się jedna sytuacja - w pociągu. Wracałam do domu (wtedy jeszcze mieszkałam z Rodzicami). Kontrola biletowa, podchodzi pan konduktor (młody mężczyzna), ja zaczytana (jak zawsze) podaję bilet, on sprawdza i coś na nim kreśli. Odszedł, ja sprawdziłam o co chodzi - "jak się Pani pięknie uśmiecha oczami", i numer telefonu.
Było to takie zagadanie "na piśmie"

Aaaa, nie zadzwoniłam - rzecz jasna!

Często jeździłam do domu mojego faceta do Czech 2 pociągami, więc i okazji do rozmów było wiele - chętnie zagadywałam sama, jak i ze mną rozmawiano. Notorycznie rozmawiałam z kierowcami busików, siadając z przodu - od razu podróż szybciej mijała. Bez różnicy, stary czy młody, kobieta czy mężczyzna - jeśli ktoś lubi rozmawiać to zawsze znalazł się temat.
Teraz za bardzo nie mam gdzie - od niedawna stała praca, mój kochany na miejscu, z komunikacji miejskiej korzystam nieczęsto, w kolejkach nie stoję. Czasem rozmawiam z przypadkowymi osobami za granicą. Myślę, że gdybym nie patrzyła zupełnie na pieniądze ani na moich bliskich (z tym byłoby już ciężko) to jeździłabym tirami po świecie albo jeździłabym taksówką - bardzo lubię rozmawiać z ludźmi