Trudna rodzina, patologiczne zachowania

Ojciec pracuje normalnie mama tylko dorywczo. Mieszkamy na wsi. Ojciec nie jest agresywny i mama gadała z nim jak był trzeźwy ale to nic nie daje. Wie, że my na tym cierpimy ale wg mnie jest zwykłym egoistą a o terapii na pewno nie będzie chciał słyszeć nawet. Brat jest po jego stronie i tak naprawdę wszystko to jego wina bo pije z ojcem i obaj się sobie żalą nawzajem. Brat jest na tyle bezczelny, że zarzuca mi że nic nie robię w domu itp. podczas gdy teraz pracuję z mamą dorywczo po 10 godzin dziennie jeszcze coś posprzątam czy zrobię pranie po powrocie. Do tego mam naukę i szkole a na lipiec załatwiony staż. On ma wolne i niczego nie tknie palcem. Sytuacja jest trudna, bo nie mam dokąd pójść tak naprawdę. Mam chłopaka ale najwcześniej za rok lub dwa możemy zamieszkać razem ze względu na pieniądze u niego i u mnie. Mam jeszcze 13 letnią siostrę. Boję się, że i ona dostanie nerwicy przez to wszystko jak zresztą ja

Wątpię by były tu jakieś tego typu grupy bo nigdy nie słyszałam o nich. Brat pracuje ale do życia się nie dokłada, jedynie do alkoholu.... Teraz ma kilka dni wolnych i nic nie robi. Prawie 3 lata temu przez ten stres okaleczalam się, byłam dzieckiem bardzo to przeżywałam, chciałam też się zabić. Pisałam pamiętnik, który przez przypadek dostał się w ręce siostry, mama czytała wszystko i ojciec też wiedział o tym ale jak widać wrażenia na nim to nie zrobiło. Mam częste bóle głowy, byłam u neurologa i ten stwierdził, że to stres i na tle nerwowym i też, że relacje w rodzinie są nieprawidłowe itd no ale mam mieć jeszcze tomografię. ale jak widać ojciec i brat chcą mnie wykończyć psychicznie.

Sophie2, miałam bardzo podobną sytuacje do Twojej mój ojciec pił odkąd pamiętam, praktycznie nie pamiętam żeby kiedyś był trzeźwy, wiem co przeżywasz stres, nerwy, wstyd, złość, miałam bardzo niską samoocenę, nigdy nikogo nie zapraszałam bo się wstydziłam chociaż każdy wiedział jaki jest mój ojciec, popadłam w nerwicę każda stresująca sytuacja kończyła się wymiotami i migreną, nikt nie mógł mi pomóc, na wsi takie sytuacje są normalne, nie ma żadnych grup wsparcia ani tym podobnych rzeczy kto by się tym przejmował jak w co trzecim domu ktoś popija typowa normalka. Moja rada jest taka uciekaj jak tylko możesz nie oglądaj się na nikogo młodsza siostra da radę moje starsze rodzeństwo też się wyprowadziło ja byłam najmłodsza i również uciekłam jak tylko nadarzyła się okazja- szkoła z internatem, później praca, studia, po prostu wolność. Masz wybór albo zostać patrzeć na to popadać w nerwicę oglądać się za siebie bo zawsze będzie jakieś ale.... ale siostra zostanie....ale mama nie da rady, musisz wybrać i nie bać się, a zobaczysz dasz radę.

Mama z jednej strony nic dla nich nie robi czasem nie gotuje dla nich ale zaraz za 2-3 dni z powrotem im ustępuje. Póki co nie mam dokąd pójść, gdzie się wyprowadzić. Trochę odkładam pieniędzy, narzeczony też i może w przyszłym roku się uda stąd wyrwać. Mam dosyć patrzenia na ojca pijanego i zdenerwowaną mamę oraz na to jak brat ojcem manipuluje.

Powinnaś poszukać dla siebie ale też dla mamy psychologa specjalizującego się w terapii uzależnień. Poszukaj przy MOPS, może uda Wam się załatwić dla ojca przymusowe leczenie.

sophie2 raczej to nie powinno kolidować ze świadczeniami jakie dostajecie ale nie wiem czy takie przymusowe leczenie coś da raczej wróci i brat znów będzie z nim pił znam kilka osób które się leczyło i żadna nie wytrzymała. Doskonale rozumiem że się wstydzisz takie opinie ciągną się jak ogon chociaż nie pijesz Ty a Twój ojciec ale często słychać że to Ty pochodzisz z pijackiej rodziny, nieraz to słyszałam czułam się jak margines społeczny taka gorsza...