Od kiedy zaczyna się związek?

Tak, bardzo skuteczna i nieinwazyjna taktyka, to... uwaga... rozmowa

Wystarczy usiąść i porozmawiać jak ona to widzi, jak Ty to widzisz, jak ona się zapatruje, jak Ty się zapatrujesz. I wtedy po takiej rozmowie będziesz wiedział dokładnie na czym stoisz

Ale dlaczego ma Cię wziąć za idiotę lub desperata?
Spotykacie się, chodzicie za rękę, całujecie, to chyba naturalne, że chcesz wiedzieć na czym stoisz.
Co jest warta dziewczyna, która spotyka się, chodzi za rękę i całuje z kilkoma na raz? Raczej niewiele.
Może wcale tak nie jest, może spotyka się tylko z Tobą i tak samo chce wiedzieć, na czym stoi, ale wstydzi się zapytać, bo uważa, że to leży w Twoim geście?
Moim zdaniem powinieneś zapytać wprost, jak ona to widzi, bo nie interesuje Cię takie umawianie się "dla zabawy" a raczej liczysz na coś poważniejszego. Myślę, że jak jej choć trochę zależy to nie powinna się przestraszyć.
Mnie mój obecny facet zapytał wprost czy zgadzam się żebyśmy byli razem, a przy okazji obrócił to w żart i bardzo fajnie mu to wyszło.
Dodam, że za pierwszym razem nie zgodziłam się, choć chciałam tego jak cholera ale "udawałam" niedostępną

Gorzej jak się okaże, że ona dziewica i swój wianek tylko dla jedynego i to po ślubie odda...

Kiedy mozesz ja pocalowac gdzie chcesz, idziesz za reke i smieje sie z radoscia ze jest obok, pisze, moze dzwoni i teskni
Jesli tylko spedza czas, obiecuje cos i mowi jestesmy przyjaciolmi to szkoda czasu bo nie zmienisz jej podejscia ktore rodzi sie juz po chwili od poznania, tak ludzie maja a kobiety wylacznie tak widza nasza plec - od razu skazuja na milosne "zycie" albo smierc"

Mogę Ją pocałować kiedy chcę, za rękę też chodzimy, jak jest okazja to się przytulamy, ale nie dzwoni do mnie pierwsza ani nie pisze. Jeśli ja napiszę to Ona odpisze. Ale sama inicjatywy jak na razie nie wykazuje.

Postanowiłem napisać dalszy ciąg tej historii. Byłem kilka razy u Niej w domu, poznałem Jej rodziców. 2 tygodnie temu zaprosiła mnie na wesele, które odbyło się w ostatni weekend. Pierwszego dnia na weselu wszystko było dobrze. Uśmiechała się do mnie, sama proponowała taniec i ogólnie była miła. Drugiego dnia na poprawinach nic Jej nie pasowało. Krytykowała cokolwiek powiedziałem lub zrobiłem, tak, że po pewnym czasie ograniczyłem rozmowy do minimum, aby znowu z czymś nie podpaść. Do każdego się uśmiechała, tylko nie do mnie. Gdy tańczyła z kimś to cały czas patrzyła się na tę osobę i uśmiechała się do Niej. Gdy tańczyła ze mną w ogóle się na mnie nie patrzyła ani nie uśmiechała do mnie. Myślałem, że ma po prostu zły dzień i dlatego tak się zachowuje. Ale zauważyłem, że zachowywała się tak tylko w stosunku do mnie. Spałem u Niej w domu po weselu i po poprawinach. Myślałem, że będziemy spać w jednym łóżku, ale skoro poszła spać do innego pokoju to nawet już nie pytałem czy możemy spać razem. Gdy wróciliśmy z poprawin chciałem Ją pocałować, ale nie chciała. Podczas tej próby pocałunku powiedziałem, że więcej się nie spotkamy to powiedziała podniesionym, zaskoczonym głosem: ?Jak to??. To wytłumaczyłem, że zaraz pewnie pójdzie spać do swojego pokoju i już tej nocy się więcej nie zobaczymy, tylko dopiero rano jak wstaniemy. Pytałem jak się bawiła na weselu to powiedziała, że dobrze. Pytałem również jak ocenia mnie po tym przyjęciu weselnym i czy dobrze się ze mną bawiła to powiedziała, że tak. Zapytałem czy nie żałuje, że mnie zaprosiła to odpowiedziała, że nie.  Wczoraj popołudniu wysłałem Jej smsa jak Jej minął dzień w pracy i jak się dzisiaj czuje i do tej pory nie ma odpowiedzi. W związku jeszcze nie byliśmy, ale znamy się od dwóch miesięcy, więc chyba powinna dać wyraźny sygnał, że nie chce kontynuować znajomości, ale takiego sygnału nie było. Następnego dnia po poprawinach jak Ona szła do pracy, a ja jechałem do swojego domu to powiedziała, że dziękuje mi za wesele, za wspólnie spędzony czas, itd. Powiedziałem, że postaram się odwdzięczyć to powiedziała, że nie muszę i od tej pory nie mamy już kontaktu. Oczywiście opisałem wszystko bardzo ogólnie, bo ze szczegółami to by była długa historia. Przeanalizowałem całe wesele, poprawiny, jak się zachowywałem przed weselem, po weselu, przed poprawinami, po poprawinach i nie znalazłem nic takiego co by mnie ostatecznie zdyskwalifikowało w Jej oczach. Opowiedziałem też wszystko swojemu koledze i On też nie znalazł tam nic dyskwalifikującego mnie. Nie wiem jakie działania dalej podjąć.
Mógłby mi ktoś dać jakieś wskazówki?

Chciałbym, aby mi chociaż dała jakiś wyraźny komunikat, że nie chce się dalej ze mną spotykać, ale niczego takiego nie otrzymałem. Gdybyśmy byli na jednej randce to można w taki sposób poprzez brak kontaktu zakończyć znajomość, ale po 2 miesiącach chyba należy się jakieś krótkie wyjaśnienie. Zwłaszcza, że Ona ma 37 lat, więc już nie jest dzieckiem.
Myślę, aby zadzwonić do Niej za 2 dni.

Chciałbym chwilę porozmawiać i zapytać czy się jeszcze spotkamy. Bo nie wiem czy to z Jej strony koniec znajomości czy tylko chwilowy foch. Jeśli to koniec to nie będę już tego przeżywał i postaram się możliwie szybko dojść do siebie.

Mógłbyś napisać o jakich błędach mówisz?

Przyznaję, że trafnie to opisałeś. Pewnie mój brak kontroli i inicjatywy też Jej się nie podobał, bo teraz dostrzegam wiele takich sytuacji, w których pytałem Ją o zdanie, sugerowałem się Jej opinią, itd. Ale Ona też jest chyba nienormalna skoro nawet nie potrafi napisać, że nie jest zainteresowana. Pewnie nie bez powodu w tym wieku jest sama i pomimo setek znajomych i ogromnej rodziny, przez którą mogłaby kogoś poznać szuka chłopaka przez net.

No to tak. Z góry uprzedzam, że kieruje się stereotypami, generalizuje - i tak jest w moim pojęciu dobrze, ale to jest tylko moje pojęcie.
Po pierwsze - jesteś facetem, więc możesz robić wiele rzeczy (pytać) wprost. Kobieta mało kiedy tak zrobi i nie ma co mówić, że jest nienormalna. Taka 'powsciagliwa' natura. Jak chcesz ją docenić, kiedy na start już obniżasz jej wartość? Pocałować też Cie pocałowała pierwsza, że przyjąłeś jakąś uległą pozycje tutaj?
Po drugie wydaje mi się, że sie jej po prostu boisz. Jesteś młodszy, nie chcesz tego zawalić, więc asekurujesz się maksymalnie.
Albo jesteś takim miłym chłopcem, albo po prostu nie wybadałeś terenu.
Poza tym dostrzegasz wreszcie swoje błędy m.in pytanie o wszystko, sprawdzanie czy jej dobrze(?). A Ty gdzie w tym jesteś, gdzie Twoj swiat, Twoje zdanie, Twoje oczekiwania? Jak je przekazujesz? Nie robisz tego, więc z jej strony niekoniecznie możesz być uznany za męskiego/ciekawego/wartościowego.

Poza tym czemu do tego związku tak dążysz? Nawet nie wiem po co te deklaracje? Zakochałeś się już?
Jesteście blisko fizycznie więc nie jest źle. Wystarczy to pociągnąć dalej, bez większych analiz. I nie pytać o wszystko tylko proponować - liczyć się z jej odmową, ale także zachęcić do tego, by też inicjatywe wykazała. Jak jej nie zalezy to na co Ci takie męczenie się?
Brakuje tylko tego byś przepraszał za wszystko i brał winy na siebie, gdzie jej nie ma.

Ogólnie w całokształcie jesteś uległy, bo bardziej Ci zależy, bardziej sie boisz, bardziej analizujesz, bardziej jej potrzebujesz. Mnóstwo tego.
Dajesz jej pełen luz, a sam jesteś taki malutki, zrobisz wszystko. Tak ja to widzę.
Moglbys np zwrocic dosadnie uwage o focha. Moglbys sprobowac doprowadzic do blizszej sytuacji niz pocałunek. Moglbys tez nie pytac o spotkania, ale tez w ogole nie odzywac sie, jesli ona tego nie robi i tym samym sprawdzic, czy jej w ogole zalezy (w konsekwencji ona moze np znowu walnac focha, ze sie nie starasz). Co jeszcze? Jesli chodzi o same spotkania to po prostu proponowac. Mowic, ze chcesz ja tu i tu zabrac, o tej i o tej. Starczy.

Ona Cie zaprosila na wesele, poznales jej rodzicow. Dla mnie to sa oznaki zainteresowania, wiec po co analizowac glebiej? Wrzuc na luz i wykaz wiecej inicjatywy nie bojac sie o jej zdanie. Chcesz by zaakceptowała Ciebie, czy jej wersje idealnego chłopca? Chcesz byc urobionym chłopcem na posyłki?

A ja coś czuje, że się spotkacie i będzie jak zawsze...
Ty zaczynasz, ona później jakby przejmuje inicjatywę. Tak macie "ustalone". A że nie nazwała Cie swoim chłopakiem... troche dziwne mogłoby to byc dla 37 letniej kobiety. Znacie się krótko.
Wg mnie powinienes wyeliminowac te pytania, które proszą o potwierdzenie Twojej atrakcyjnosci w jej oczach. Plus reagowac jak cos Ci sie w niej i jej zachowaniach nie podoba. Moze tez postaraj sie wymyslic spotkanie wg własnego planu i zaproponuj bez pytan. A jak nie będzie chciała to nie proś, nie pytaj czemu. Po prostu przyjmij to do wiadomosci.

Takie pytania swiada o tym, ze
- masz nizsze poczucie wlasnej wartosci niz ona
- jestes niepewny siebie, nadwrazliwy

Sms za to dobry na dalsza czesc zwiazku, ale nie kazdy preferuje takie spowiadania i troskę.

A co do planu to jeśli Ty chcesz wyjść z inicjatywą to nie pytaj "czy spotkamy sie" "czy chciałabys sie spotkac" tylko np "mam pomysł, zapraszam cie tutaj, wpadne o tej godzinie". Odmowa? Ok, rozumiem - jak będziesz chciała wyjść to się odezwij lub zaproponuj cos innego/inny termin. Tak ja bym robił.

Tak... jak komuś zależy to sam wytłumaczy. Z grzeczności też powinno się tak zrobić.

Dzwoniłem do Niej i nawet nie odebrała, czyli już raczej koniec.
thepass, wysłałem Ci prywatną wiadomość.

jolero przestań ją napastować nieustannie swoim jestestwem.
Weź się za coś.Jak ma minimum zainteresowania, to sama przyjdzie.

W ciągu 5-dni wysłałem tylko jednego eska i raz zadzwoniłem, więc chyba nie jestem nachalny

Wysłałem w poniedziałek smsa: "jak się dzisiaj czuje? I jak Jej mija dzień w pracy?" i w czwartek zadzwoniłem i do tej pory nie ma odzewu. Szukam jakiegoś psychologa, bo sam nie daję sobie z tym rady. Zamiast się poprawiać to jest tylko gorzej.Takiego bólu jeszcze nie odczuwałem.