Widywałam już go prędzej na swoim osiedlu. Dawid- bo tak się nazywał. Pewnego dnia na imprezie u kolegi zjawił się. Byłam wtedy surowo nastawiona do chłopaków.. po niemiłym przeżyciu w poprzednim związku. Ale jakoś tak wyszło że rozmawialiśmy, bylismy pod wplywem alkoholu i zaczelismy sie calować, potem byłam zła na siebie że doprowadziłam do czegoś takiego i zaczęłam być niemiła dla niego, chamska. Na drugi dzień odezwał się, chciał się spotkać jednak ja nie bylam chetna na nic. Często pisał, nalegał i postanowilam ze w sumie czemu nie. Jest bardzo przystojny, starszy, inteligentny.. No i tak spotykaliśmy się na początku rzadko, potem coraz częściej. Zaczęłam go coraz bardziej lubić. Naprawdę minęło chyba już pół roku jak się spotykamy, a tych spotkań jest naprawdę dużo. Raz bylismy na randce, zjedlismy cos potem mnie odprowadzil, wszystko Ok. Jednak ja mam takie uczucie że czasami bardzo mam ochotę się do niego zbliżyć, przytulić pocałować, a czasami mam ochote w ogole na niego nie patrzeć albo zamordować 
. Nie wiem skąd takie wahania, bardzo mi to przeszkadza w tym żeby się określić... Na kolejnym spotkaniu mnie pocałował, tak po prostu. Najgorsze jest to że ja nie bronie się przed nim, lubie gdy mnie całuje, jednak powiedziałam mu wprost ze ja sie nie nadaje do zwiazkow, nie ufam chlopakom i nie chce na razie nic. Zrozumiał. Więc na razie wychodzi na to że spotykamy się dość często, dużo rozmawiamy, całujemy.. a poza tym mamy SWOJE życie, ja nawet wychodze z innymi kolegami.. chociaz z nimi do niczego wiecej nie dochodzi. Nie wiem jak u Dawida, bo nie pytam o to.. jakoś nie czuje takiej potrzeby. Dodam, że mówił mi że zależy mu na mnie... A ja coraz częściej zaczynam o nim myśleć, ale zdarzają się też te wahania...
Macie jakieś porady? cokolwiek? sama nie wiem co robić..
Podobne tematy
prawie jak u mnie - tyle tylko że ja mam tak do dzisiaj (po 5 latach związku). A czemu? wydaje mi się że wszystkiemu winne są hormony. Jednego dnia go uwielbiam, potrafię wręcz zagłaskać go "na śmierć", mówić mu ciągle że go kocham, przytulać się, wygłupiać się z nim, po prostu czuć się kochana i to samo mu odwzajemniać. Niestety często jest tak że następnego dnia czar super związku pryska, nic mi już nie odpowiada, jego jedno słowo nie tak wprawia mnie w totalny szał że mam ochotę go udusić. Ale jestem z nim bo go kocham a on mnie doskonale zna i nie obraża się na mnie o te moje nastroje i wybuchy gniewu bo przy nim tak naprawdę gniewam się 2-3 minuty po czym on coś takiego powie co mnie rozbawia do łez i juz jest ok. Także spokojnie, wydaje mi się że większość z nas tak ma. Nie ma czym się przejmować. Musisz tylko przemyśleć tą sytuację czy chcesz być z nim 
lilus.x - nie wiem czy to są hormony, bo jakoś mi to nie specjalnie pasuje do tego. Myślę że jest to normalne zachowanie dla kobiet. Ja też tak czasem mam ale wydaje mi się że to kwestia okoliczności też. W dni po pracy jak jestem zmęczona, albo zbliża mi się miesiączka, albo obtarły mnie buty, a już w szczególności jak jestem głodna to dużo łatwiej mnie zdenerwować jednym słowem. A w inne dni mam ochotę być kochana i kochać... myślę że po prostu tak mamy.
A co do tego co napisała Olenka900. Ja miałam bardzo podobnie. Spotykałam się z kumplem. On mnie zabierał ze sobą jak miał jakieś załatwienia na mieście (nie spotykaliśmy się np. na kawie czy u niego - to było takie bardziej nietypowe, że jeździliśmy po Krakowie, a potem mnie odwoził do domu i się rozstawaliśmy, tak sądzę). Ja jednego dnia czułam że chyba jestem zakochana a drugiego, a czasem jeszcze tego samego dnia wieczorem byłam skłonna stwierdzić że jednak nie. On nie był zbyt przystojny ale się rozumieliśmy i dogadywaliśmy w wielu sprawach. Rozmawiałam o tym z koleżankami które twierdziły że jestem zakochana. Ale potem ja kogoś poznałam, on też i oboje jesteśmy w mniej lub bardziej szczęśliwych związkach. Jakiś czas później się pokłóciliśmy (pierdoła, nic związanego z "nami",) ale kontaktujemy się do tej pory. Mnie przeszło jak zakochałam się w moim obecnym partnerze. I w sumie jak o tym pomyślę to cieszę się że to tak wyszło. Może u Ciebie też to przejdzie? A może to jest kwestia też Twoich wcześniejszych doświadczeń z facetami?