Stara a głupia?

Hej!

Bardzo ladnie piszesz Historia jak z bajki...

Tu jest pies pogrzebany. Stary czy mlody, to dziala tak samo. Moim zdaniem, jesli on nie ma nikogo innego na horyzoncie, obudzi go poczucie ze Cie traci. Twoja glowa w tym jak wzbudzic w nim to poczucie, to nie musi byc nic ekstremalnego. Mysle ze taki czlowiek odsunalby sie na zawsze, gdyby dowiedzial sie ze jest ktos inny w Twoim zyciu. Ale sa delikatniejsze sposoby... chyba.

Zeby dodac jednak lyzke dziegciu... U mnie jest sytuacja odwrotna. Zona z duzej wiejskiej rodziny, ja z miejskiego blokowiska, z chlodnymi relacjami. Na dluzsza mete to nie zadzialalo. Byc moze zasadnicza przyczyna jest inna, ale ta przepasc w mentalnosci u nas okazala sie duzym utrudnieniem codziennosci.

Goguniu,

Czasem jest trudno zerwać relację. Czytając Twe słowa odnosi się wrażenie, że on ma duży kłopot z podjęciem ostatecznej decyzji. Jesteś w jego oczach dobrym, ciepłym i serdecznym człowiekiem, z którym wiele go łączy i który dał mu nadzieję, pomógł odzyskać wiarę, że miłość jest jeszcze możliwa. I mimo, iż targają nim sprzeczne uczucia, co do Waszego związku, właśnie z powodu Twoich zalet, dobrych wspomnień z Waszego bycia razem,  nie wykłada na stół wszystkich kart, bo żal mu tracić coś pięknego i ważnego, bo być może czeka na to, że zły los się odmieni i znowu się pokochacie taką głęboką miłością...

Są to tylko moje przemyślenia...

Wiem, że nie da się tkwić wciąż w tym samym punkcie związku. Czekanie niczego tu chyba nie zmienia, zwłaszcza, że Ty bardzo źle to znosisz. Spróbujcie może umówić się na coś konkretniejszego niż czekanie. Odważ się zadać mu pytanie o to, jak często możecie się widywać, czy zechciałby w najbliższej przyszłości spędzić z Tobą weekend sam na sam, kiedy i gdzie byłoby to możliwe. Daj mu zdecydować. Jego reakcja powinna pozwolić Ci zorientować Ci się, czy on ma jakikolwiek plan wobec Ciebie, choćby "krótkoterminowy"...

Goguniu,

Sądzę, że Twoja obecność na tym forum jest znakiem, że poddajesz w wątpliwość tę miłość. Sam fakt zastanawiania się nad związkiem w takim kontekście jest bardzo niepokojący.

Wybacz, jeśli me słowa Cię ranią. Mam jednak przekonanie, że jeśli mężczyzna wie dokąd idzie, to i kobiecie jest łatwiej dotrzymać mu kroku. Ty zaś, nie wiesz w którą stronę za nim pobiec...

Kiedyś przeczytałam takie zdanie: "Trudno jest wstać od ognia i iść dalej". Tym ogniem jesteś Ty, Goguniu. Nie wiem na ile wystarczy Ci sił, by samotnie płonąć wciąż tym samym blaskiem miłości ku niemu, a jemu ile czasu będzie jeszcze potrzeba, by zebrać się do drogi i wyruszyć w świat. Z Tobą lub bez Ciebie...
Piszesz, że od 4 lat jesteście razem, a od 1,5 roku "płoniesz" już bez niego, to znaczy już tylko jako jego przyjaciel...

jest takie przysłowie ,, z każdej sytuacji jest jakieś wyjście,,
być może i tutaj znalazłoby się jakieś wyjście.

Dziękuję wam za wszystkie słowa.Pomogło mi to troszeczkę jak by z góry popatrzeć na to wszystko.
aurora borealis tak,płonę samotnie już 1,5 roku.Jak długo dam radę,nie mam pojęcia.Mam wrażenie, że tak do końca to nigdy nie zgasnę. Jest to ten szczególny płomień,który nigdy nie gaśnie.Kochałam wiele razy.Miłością szczeniacką i to trochę dojrzalszą,ale nigdy (nawet do męża) nie była to tak mocna miłość.
takata... to nie tak,że P nie chciał byś my zamieszkali razem,on chciał,ale bał się,że sytuacja powtórzy się jak z jego żoną.Bał się,że nie podołam wiejskim obowiązkom i zniknę szybciej niż się pojawiłam.Mówił, że za bardzo mnie kocha żeby ryzykować i mnie stracić. Ja byłam pewna,że dam radę, że przy takiej miłości zniosę wszelkie wiejskie trudności,ale czy tak było by na prawdę,czy czasem P nie miał racji?Dlatego też nie naciskałam bo w głębi duszy bałam się,że może mieć rację. Żonę przygarną bo dzieci prosiły.Jak by nie było to ich matka. On szaleńczo kocha dzieci i nie zrobił by nic żeby się im sprzeciwić,chociaż czasem powinien. A jego ex szaleje dalej. wczoraj przyprowadziła księdza żeby ten wytłumaczył P jakie to męki piekielne czekają go jeśli ożeni się po raz kolejny bo w świetle wiary on zawsze będzie jej mężem. Oboje jesteśmy osobami wierzącymi  i oboje wiedzieliśmy, że jeśli zdecydujemy się na takie życie to sakrament pokuty nie będzie dla nas istniał,ale przecież nie robiliśmy nic złego.Nie rozwaliliśmy czyichś małżeństw aby być ze sobą. Myślę, że jeśli Bóg mógł by się osobiście wypowiedzieć to zaakceptował by naszą miłość bo nie była ona zwykła.Dlatego też tak bardzo szkoda mi jej. Dziś "Laseczka"zamęczała go telefonami jaka to bardzo chora,że boli ją gardełko i ogólnie jest rozbita a przy okazji ma zarezerwować jutrzejsze popołudnie bo ona zarejestrowała się do dentysty i koniecznie musi ją zawieść. Szok. Ciężko wyprowadzić mnie z równowagi,ale kobieta zaczyna działać mi na uzębienie i chyba o to jej chodzi. Przecież jak zniknę teraz z jego życia to ona będzie świętować tryumfy. mam się przestraszyć i zwiać? O nie,poczekam. Mam czas.

aurora borealis
No jak kto?Mój Romeo a któż by inny. Hm...czy myślisz,że on to zmyśla? Nie sądzę,znam go na tyle dobrze żeby wiedzieć,że nie przyszło by mu to do głowy. Jest za to szczery do bólu i bardzo prostolinijny więc przekaże mi każdy bzdet,każde jej słowo i każdy gest. Boję się tylko,że on to teraz nie robi dla tego żeby się zwierzyć, żeby razem rozwiązać problem tylko żeby mi pokazać co narobiłam,że to wszystko moja wina,że to mój ex ściągnął mu ją na głowę. Nie padły takie słowa,ale ja to wyczytałam z tonu głosu. Może się mylę, może za dużo sobie wyobrażam,nie wiem,ale powiem szczerze, że się boję. O to obarczanie mnie winą mam do niego ogromy żal. Przecież nie mogłam tego przewidzieć. Nikt nie mógł. Ciągle nie mogę zrozumieć czemu całą winę zwala na mnie.

Niby się nie godzę na to żeby być wyłącznie przyjacielem i powiernikiem. Niby mówię,że chcę czegoś więcej,że to co jest teraz mi nie wystarcza,ale jednak jestem przy nim więc się godzę chociaż robię to wbrew sobie.Mam nadzieję,ze rozumiesz o co mi chodzi.
Dzwonił teraz. przeszedł z ex poważną rozmowę. opowiedział jej o mnie. O tym ile jemu i dzieciom dałam,jakim jestem człowiekiem,jak bardzo mnie ceni i kocha. O tym co w życiu przeszłam i jakiego męża miałam i,że ona ma dać nam spokój. Jeżeli tego potrzebuje to może u niego na razie mieszkać,ale nie ma najmniejszego prawa wtrącać się między nas. W dniu kiedy zostawiła jego i dzieci sama dobrowolnie zwolniła go z jakiegokolwiek obowiązku wobec siebie. Kobieta wpadła w szał, zaś wyjechała z wiarą,religią i przysięgą. Szkoda,że ona tą przysięgę olała i zwiała nie dość, że od męża to jeszcze od dzieci. Dziś ma wymówkę, że pracowała na lepszy start dla nich. Ręce opadają. Z jednej strony faktycznie mam ochotę na jakiś czas się wycofać. Dać mu czas na ogarnięcie tego,może nawet na zatęsknienie do mnie. Od kąd się znamy nie było dnia żebyśmy nie mieli kontaktu więc takie kilka dni może być lekkim wstrząsem. Z drugiej zaś strony,wiem, ze jestem mu potrzebna. Wiem, że on musi się mieć do kogo wygadać. Sama już nie wiem. Mam nadzieję,że czas jakoś to wyjaśni.

Uważaj to mało powiedziane. P wraca dziś z pracy,zastaje ex zapłakaną,roztrzęsioną bo okazuje się,że jest bardzo chora i dla tego wróciła. ponoć ma raka macicy i zostało jej pół roku życia. Leczyć się nie będzie bo to nie ma sensu i tak umrze ble ble ble..... Skoro tak umierająca to po co leczy zęby? Śmierdzi mi tu coś i to bardzo. na koniec wyznania spytała P czy informuje mnie o wszystkim a on,że nie. Zdziwiła się. O to jej chodzi. Gra nim bo jest pewna, że mi opowiada i,że opowieści skutecznie mnie wystraszą.
Powiedziałam mu żeby w takim razie zaopiekował się umierającą żoną bo ona bardziej go potrzebuje niż ja.

Marcelina70
Nie zaczęłam z byłym utrzymywać na nowo kontaktu. To były sporadyczne kontakty aczkolwiek troszkę dziwne. Nie zatęsknił,nic do niego nie dotarło. On tylko chciał rozwalić mi życie i prawie mu się to udało. Jest to człowiek bardzo niebezpieczny i zdolny do wszystkiego. Jakiś czas temu córka nie wytrzymała i powiedział mu, że jak się nie uspokoi to pójdzie na policję i powie, że nas gnębi i wsadzą go na 5 lat. zamachną się i chciał ją uderzyć a ona " no uderz mnie,no,na co czekasz. Zrób to to jeszcze szybciej w pace wylądujesz". Zamarłam. Nie wiedziałam ,że mam aż tak dzielne dziecko. Coś to dało bo od tej pory "tatuś" prawie się nie pokazuje, ale ja i tak nie śpię spokojnie. P mógł by się do mnie wprowadzić,ale.... no właśnie. Mieszkanie jest właśnością moją i mojego exa. To była jedyna jego dobra wola,że zgodził się nie dzielić majątku póki córka nie pójdzie na studia więc boję się jego reakcji. Aczkolwiek to nie jest problem bo gdyby P zdecydował się na mieszkanie ze mną to moglibyśmy coś wynająć. Ja się tam nie wprowadzę bo po prostu jako tako P nigdy mi tego nie proponował więc póki co pchać się nie będę.Muszę czekać na rozwój sytuacji,stać troszkę z boku,ale trzymać rękę na pulsie.

Ja też żałuję. Jesteśmy umówieni na jutro.Mamy spędzić tylko we dwoje cały dzień. Było to planowane już od dawna. Dawniej ogromnie cieszyłam się na każde spotkanie. Reagowałam jak małolata.Motyle w brzuchu i te sprawy a dziś nie mam ochoty. Po prostu mi się nie chce. Odwołała bym to spotkanie,ale licze na rozmowę. Mam nadzieję, że w końcu uda nam się coś ustalić.

Goguniu, życzę Ci, aby ta rozmowa była konstruktywna i abyście nareszcie umieli znaleźć rozwiązanie, które będzie satysfakcjonujące dla obojga.

Powodzenia!

Przestan na jakis czas (pare dni?) odbierac telefony -- taki eksperyment.

a może popatrz na siebie tak...gdzie będę za kilka lat...
weź pod uwagę kilka scenariuszy...który tobie odpowiada?

i co byś zrobiła dzisiaj - patrząc na to wszystko z perspektywy paru lat...

i zrób to...nie czekaj - czekanie nie zawsze jest dobre...można nie zdążyć

Szkoda, że przeczytałam to dopier teraz może była bym silniejsza. Nie pisałam. Póżnym popołudniem skapnął się,że nie ma wiadomości ode mnie więc pisał co chwilę aż w końcu zaczął dzwonić. W sumie to byłam bardzo zajęta,no wiecie,wiosna,okna,porządki. Pomyślał,że albo coś się stało albo zostawiłam tel w pracy więc zadzwonił do córki."Mnie nie ma,powiedz".....tak zrobiła. Gryzło mnie sumienie więc napisałam,że robię sobie kilka dni wolnego od tel. " To czemu nie napisałaś,ja szaleję z niepokoju ble ble ble". "zajmij się ex skoro chora,poukładaj swoje sprawy a potem zadzwoń gdy już będziesz gotowy na rozmowę ze mną"."No tak,strzelasz focha.Tyle mam kłopotów to zamiast być mi radością i pociechą to fochy strzelasz......itp. Mała dyskusja na temat moich potrzeb,że on też ma być radością i pociechą dla mnie.....
W końcu zeszło na to,że skoro tak bardzo brakuje mi przytulania i nie tylko to żebym sobie znalazła faceta może ten będzie w stanie dać mi pełnie szczęscia bo on na razie nie może . Z całej rozmowy wywnioskowałam, że on mnie chyba sprawdza. Sprawdza, czy dam radę przeżyć bez seksu,sprawdza co się bardziej dla mnie liczy. Zaczyna się to robić dziecinne. Jakieś podchody,unikanie szczerej rozmowy,kontaktu intymnego. I po co? Nie jesteśmy już młodzi,czas ucieka. Moim zdaniem zmarnowaliśmy co najmniej 3 lata.Niby człowiek dorosły,niby tyle przeżył a tu taka głupotka i nie można sobie z tym poradzić. Dziś córka spytała czy gdyby P ożenił się ze mną to mógł by mnie adoptować bo ona by chciała. Ale ona w niego zapatrzona,jak mamusia. Jak się będzie tak pierdzielił to nie zdąży jej adoptować bo to chyba możliwe do 18 roku życia. Dorosłych chyba się nie adoptuje, tak przynajmniej mi się wydaje.

przecież zachowanie się "fer "wobec byłej żony a związek z tobą zupełnie się nie wyklucza...

dla mnie P nie umie sobie poradzić z decyzjami...jasno uporządkować kto, na ile zajmuje miejsce w  jego życiu...

i może to rzeczywiście dobry moment dla ciebie, żebyś jasno wyłożyła czego ty od niego oczekujesz
i czy on potrafi tobie to dać
bo szkoda życia...

Życzę Ci powodzenia, Goguniu. Niechaj czas będzie dla Was łaskawy.
Myślę o Tobie cieplutko.

powodzenia;)

Witaj Goguniu.Wpadłam tu dzisiaj na chwilkę i szok.Moje rady są dalej aktualne.Cholera to rozwija się w zatrważającym tempie i widać ,że tą kobietę stać na naprawdę wiele a Ty kochana swoją delikatnością i subtelnością możesz przegrać, to baba herod i jej plan jest jasny.Taka chora na raka macicy a seksu jej się chce z exsiem? wniosek jest jeden- ściemnia z tą chorobą, dzieci już prawie przekupiła na swoją korzysć i pamiętaj z miłością ojcowską nigdy nie wygrasz, a i jego środowisko będzie miało duży wpływ na jego decyzję.( nie jest w stanie jej wyprosić ze swojego domu?)Chcesz ucieć do USA ? to stawiaj wszystko na jedną kartę, póki P ma jeszcze mętlik w głowie to spróbuj, może uda się wygrać a jak nie to zamknij rozdział i zacznij życie od nowa .Co ja bym zrobiła?Tak jak radziły Ci wcześniej inne kobitki , zerwij kontakt telefoniczny , bo tylko taki ostatnio macie, ale nie na pare godzin, tylko na kilka dni i zamilknij.Napisz wcześniej że potrzebujesz troche spokoju, musisz wiele rzeczy przemyśleć i podjąć ważne decyzje życiowe - tak żeby nie było że się na niego pogniewałaś i niechcesz z nim gadać i nie mów o jakie decyzje chodzi - to co niedopowiedziane jest najlepsze i zmusza do myślenia.Pan P musi zacząć myśleć w odpowiednim kierunku - Ty nie masz nic do starcenia.I czekaj kilka dni , sama sie nie odzywaj , poprostu nie bądź na każde jego skinienie.Trzymam kciuki za Ciebie i cieplutko pozdrawiam.Trzymaj się a będzie dobrze.

Dziwne.. Była zona ot tak.  nagle się pojawia, włazi z buciorami  w jego życie , a on na to się godzi.. Nie rozumiem.. Skoro są po rozwodzie to jakie ona ma prawo do ingerowania w jego- wasze życie..On jej na to pozwala  ot co.. Mnie tu zabrakło jednego- jego stanowczości. Oczekiwałabym od niego, jasnej informacji dla swojej byłej.. A tak coż.,. ex robi co chce, a on tańczy jak ona zagra.

Może  zwyczajnie zapytaj go wprost co z wami będzie dalej. Niech się określi czy chce być z tobą czy będzie udawał kolegę. Zadne jakies dni bez telefonu ect- to głupie. Tu należy się spotkać i jasno bez ogródek porozmawiać. Jeśli ex jest w jego życiu teraz  to niech jasno to powie,a nie obwinia cie, szuka pretekstu, proponuje przyjaźń..  Bądź dzielna i konsekwentna- proste pytanie prosta odpowiedź, a nie jakies lawirowanie

Myślę i myślę od samego rana aż mózg mi paruje. Na dzień dobry dostałam smsa, że jest nieprzytomny bo ok 24 ex urządziła koncert i tak praktycznie do rana. Przyszła ok północy zapłakana bo sobie nie radzi,bo tak dłużej nie może,że ona chce wrócić,naprawić a on nie daje jej szansy bo zakochał się w tej lafiryndzie. Zrozumiała by gdyby w kim innym,ale nie we mnie. Nie zna mnie,nie ma pojęcia jaka jestem a wyzywa. Wściekłam się. Oboje byliśmy w pracy więc nie było szans na dłuższą rozmowę więc pisałam smsy o tym,że nie może dać sobą rządzić,że ma ją postawić do pionu,postawić jasne granice i określić zarówno co do niej jak i co do mnie. Nie było odzewy w tej sprawie. Koło 18 napisał,że w domu spokój i pytał co u mnie. Do tej pory miałam pretensję,że nie określił się co do mnie a teraz doszła jeszcze ex. Nie mam pojęcia co on myśli co planuje itp. Jestem w stanie być przy nim,wspierać i czekać,ale niech powie..."kochanie jest jak jest,kocham Cię ale musimy to przeczekać.."itp itd. Tyle tylko chcę,parę słów które załatwią wszystko. Nie chcę stawiać go pod ścianą i mówić,że albo ja albo ona bo wiem,że ze względu na dzieci nie wyrzuci jej. Jego miłość ojcowska jest bardzo silna i nic nie zrobi wbrew dzieciom. Kocham go bardzo i chcę być przy nim i wspierać go,ale chcę wiedzieć jaki jest jego stosunek do mnie i do byłej. Wiem,że liczy się ze zdaniem sąsiadów .Ma ogromne poważanie na wsi. Przez wiele lat był radnym i bardzo dużo zrobił dla wsi i mieszkańców.Przyjeżdża Biskup to ksiądz prosi jego o przemowy powitalne. Jak ktoś taki ma wyrzucić chorą kobietę?Wyprowadzić się i przyjść do mnie? Jest to jakieś wyjście, ale on nie będzie szczęśliwy na blokach.
Co do choroby jego ex. Jakoś nie chce mi się w nią wierzyć. Z tego co P o niej opowiadał jest to człowiek bez honoru i ambicji. Nigdy nie zwracała uwagi z kim ma do czynienia,zawsze po trupach.
Pewnie muszę czekać,skoro kocham go nie mam za bardzo wyjścia tylko jak długo moje biedne serce to wytrzyma. W piątek mamy jechać do mojego brata po szczeniaczka którego on trzymał dla P a ten z kolei bierze go dla mojej córki.To ma być niespodzianka bo ona marzy o psie i niby miała go mieć u nich no ale jak tam teraz jeżdzić. Przecież  jego ex na mój widok w szał wpadnie.A może jednak było by to jakieś wyjście,może tym sposobem pokazał by jej,że to on ma ostatnie zdanie. Dla mnie jest to pomysł,ale P się nie zgodzi.
Mózg mi się lasuje od myślenia. Czuję się jak bym cały dzień przepłakała.

Goguniu,

Z wielkiej sympatii do Ciebie...

Posłuchaj in_ki.

Jesteś w uczuciowym labiryncie. I niestety sama kopiesz jego korytarze. Od ponad roku idziesz nie widząc światła.

Czym jeszcze będziesz ryzykować? Dokąd się posuniesz? Ile gotowa jesteś znieść? Jakie koszty zapłacić?

zgadzam się. są dwa wyjścia. brnąc to nie wiadomo ile albo dać sobie z tym spokój. każdy kij ma dwa końce. trzeba jednak podjąć tę decyzję niż żyć w niepewności i wciąż myśleć co by było gdyby......

Gogunia -- prostym, meskim okiem:

Przeczytaj uwaznie pierwszy post w watku Prawo Przyciagania. Dwa, trzy razy, uwaznie.

Potem urwij kontakt i stosuj sie do tego.

Jesli w ciagu miesiaca on nie wyzna Ci milosci, dam Ci 1000 zl. Deal?

Goguniu,

Przebijam!

Do 1000 zł człowieka_znikąd, dorzucam jeszcze wszystko to, co mam w skarbonce, czyli 6,43 zł (zbierałam cały rok!) i bilet do kina :-)))

A jutro pochwal się kudłatym szczęściem. Czworonożnym źródłem bezinteresownej miłości.

Przepraszam, że nie na temat, ale nie mogę pisać postów, tak więc:

Chodzi mi po głowie myśl stworzenia takiej strony internetowej, ogólnej bazy, gdzie można by przestrzec inne kobiety przed wyjątkowymi skurczybykami.

Czy to ma sens, bo ja na przykład jak nadziałam się już w swoim życiu na tchórzy, zdradzaczy, wolałabym wiedzieć a nie dowiadywać się od "jakiejś kobiety" po fakcie, że ją tak też potraktował.

iv . pl / images / 92117637847941675506.jpg

dobrze musi przetrawić twoją treść. ty byłaś szczera wobec niego a on jak postąpi? ja mam wrażenie że w twoich relacjach z nim nic się nie zmieni. kiedyś miałam podobnie. facet tylko przede mną udawał. był w tym dobry. byliśmy ze sobą półtora roku a u niego nie było większego zaangażowania. powiedział że potrzebuje czasu. okazało się jednak że ja byłam tylko odskocznią od jego małżeńskiej rutyny. z naszym związkiem nie mógł nijak się określić. było mi ciężko ale zerwałam z nim. dość miałam jego gierek. po kilku latach spotkaliśmy się on przeprosił mnie za swoje dawniejsze zachowanie. przyznał mi rację że źle wtedy postępował. przyznał się że nie był ze mną do końca szczery. chciał odnowić naszą znajomość. mnie instynkt podpowiadał co innego ale przed nim udawałam zainteresowaną tą propozycją. zaczęły się rozmowy i planowanie spotkań oczywiście już na stopie przyjacielskiej na początek jak on to mówił. długo to nie trwało. po jakimś czasie przestał się odzywać . napisałam do niego z zapytaniem co się dzieje . nic . cisza. po jakimś czasie ponowiłam pytanie nadal cisza. wtedy napisałam mu co o tym wszystkim myślę. że jak widać nic się przez te lata nie zmienił. a on z innej beczki że właśnie małżeństwo mu się rozlatuje!!!!! przestałam do niego pisać dałam sobie z nim spokój. minęły 4 miesiące i szok!!! napisał do mnie!!! o tak po prostu. co u mnie. odpisałam i wtedy doznałam szoku czytając jego odpowiedź. gdy ja kilka lat temu zerwałam z nim wrócił do żonki z podkulonym ogonem ratować małżeństwo. wziął kredyt kupił mieszkanie dla rodzinki postarał się o kolejne dziecko. niestety w małżeństwie źle się działo. gdy spotkaliśmy się po kilku latach miał nadzieję że do siebie wrócimy. ja jednak wiedziałam że chciał tylko znaleźć sobie bezpieczną przystań. gdy mu się ze mną nie udało poznał kogoś. wyprowadził się z domu i złożył pozew o rozwód. kiedyś to było nie do pomyślenia z jego strony. bał się tego jak ognia. a teraz bomba!!!! kredyt dwoje dzieci a on odchodzi wnosząc o rozwód. on zawsze był materialistą a tu takie coś???
I JAK TU WIERZYĆ MĘŻCZYZNOM. NO JAK???????

Naprzód Goguniu, bądź dzielna!

Masz jedno życie, a trwający od dłuższego czasu stan niepewności nie robi Ci dobrze ani na serce ani na cerę...

Twój Pan pogubił współrzędne i musi spróbować je określić na nowo. Nie staraj się być jego GPS-em. Uwierz, że on musi odnaleźć się sam, a natura doskonale wyposażyła męską część świata w orientację w jakiejkolwiek przestrzeni i topograficznej i "sercowej" również.

Kobitki ratujcie............
Nie odzywałam się 3 dni. On pisał tyle co poinformować co szczeniaczek robi. Dziś przyszedł do mnie do pracy. Chwilę pogadaliśmy o zaistniałej sytuacji a potem powiedział,że musi mi się przyznać, że spał w  niedzielę cyckach. Byli na imprezie u szwagra i coś wypili. Ex tez była i piła(a ponoć na raka umiera). Nic a nic mu nie było ale gdy się położył padł w sek a w nocy przebudził się i spał w gołych cyckach. Przeżyłam szok. Kazałam mu się wynosić. Poczułam się jak by mi ktoś w pysk dał,jak szmata. Potem pisał i przepraszał , że mi to powiedział ale chciał coś zobaczyć w moich oczach i zobaczył. Zobaczył strach o niego, że to było coś pięknego. Pisał też,że jak zobaczył co się dzieje wstał i poszedł spać do syna a rano ex dostała opierdziel i zapowiedział jej ,że jeszcze jedna taka akcja a wy.... ja z domu. Wiem, że to nie jego wina, wiem, że on by jej nie bzyknął,ale czuję się jak by mnie zdradził.Dzwoni jak szalony,ale zablokowałam numer. Nie wiem co mam powiedzieć,jak z nim gadać. Problem w tym,że ja nie umiem się złościć,obrażać nie rozmawiać. każdy problem chcę obgadać.Ale w tym wypadku na razie nie mogę.Muszę się uspokoić bo mogę powiedzieć o jedno słowo za dużo.

no nie za wesoła sytuacja.

A TY?
ŻYJESZ czy tylko trwasz w zawieszeniu?
Tak się zastanawiam bo: "...Choćbyśmy uczniami byli
Najtępszymi w szkole świata,
Nie będziemy repetować
Żadnej zimy ani lata...."
SZKODA życia... teraźniejszej wiosny, nadchodzącego lata, itp. itd.

Trwam w zawieszeniu.
Dziś miałam wizytę P w domu. Uknuli to z moją córką.Przyszedł z pizzą.Fajnie było chociaż zero samotności. Córka jak zwykle zagarnęła go dla siebie. Na koniec wziął moją twarz w dłonie i powiedział" ty wiesz co" co ma oznaczać,że mnie kocha.
A już z miałam przymierzać się  do listu pożegnalnego chociaż tak na prawdę nie chcę się z nim żegnać. Po jego wyjściu napisałam mu,że jego wizyta nic u mnie nie zmieniła. Mam zamiar dalej go unikać i trzymać dystans aż on w końcu się przekona,że faktycznie mu się wymykam. Może to i dociera do niego ,ale jakoś bardzo powoli.

No pewnie. Przez trzy lata tysiące razy.A tak od roku to już nic tylko "ty wiesz co". Tak mówił przez pierwsze kilka miesięcy za nim tak oficjalnie powiedział,że kocha.