Gdzie mogę znaleźć kobietę?

Xaw

Twój post może długi, ale dobrze się czyta, bo wszystko takie uporządkowane. Aż się zaczęłam zastanawiać, co Ty studiujesz

Bezpośrednia odpowiedź na Twoje pytania jest banalna - kobietę możesz znaleźć wszędzie.  I te wszystkie metody, o których piszesz w końcu pozwalają kogoś znaleźć. Fakt, że wypróbowałeś już kilka metod, które nie przyniosły efektu nie oznacza, że jesteś skazany na życie mnicha. 

Natomiast podstawowa zasada (poczytaj wątki na tym forum i zobaczysz, że często się to powtarza) to nie szukać na siłę. Ja odnosze wrażnie, że jesteś strasznie niecieprliwy i chciałbyś tę dziewczynę mieć już, zaraz... A to jest trochę problematyczne niezaleznie od wieku.

Desperacja (nawet jeśli Ty tak tego nie odbierasz) jest wyczuwalana podświadomie i zniechęca, po drugie - moim zdaniem - ogranicza wyboraźnię, bo na drugą osobę patrzy się tylko pod kątem swoich oczekiwań wobec partnera zamiast po porstu poznawac innego człowieka. I jeśli się jeszcze przy tym "przyspiesza" zacieśnianie relacji, to można drugą stronę naprawde przestraszyć. Fakt, są osoby, które jasno i już od pierwszego spotkania są w stanie określić o co im chodzi, ale wiele osób potrzebuje czasu na otwarcie się i przemyślenie, czego chcą. Przecież jak poznajesz nową dziewczynę, to ona ma juz jakieś swoje życie, jakieś swoje plany itd. Ty jesteś nowy, nie zna Cię i czasem trzeba pogadać o tych pierdołach jak studia itd. przez długi czas, żeby pozwolić sobie zrobić na kimś wrażenie.

Druga moim zdaniem ważna sprawa to nie poddawać się i dać sobie trochę czasu. Zwłaszcza w Twoim wieku i Twojej sytuacji. Czysto statystycznie nawet do sprawy podchodząc - im wieksze miejsce tym więcej ludzi i tym więcej osób trzeba czasami poznać, żeby trafić na kogoś właściwiego. Tak więc nie można się zrażać i trzeba dawać sobie i innym szansę. I nie frustrować się tym, że o... kolejna koleżanka, nic nie wyszło. A może koleżanka ma inne fajne koleżanki?

Niestety rozczarowania takie jak Twoje sprzed pół roku (nie czytałam wątku, więc nie będę się zagłębiać) są wpisane w życie ludzkie i baardzo jest mało ludzi, którzy na studiach poznają partnera z którym zostają do końca życia. Choć wszystkim, którzy by chcieli bardzo głęboko życzę, żeby im się udało. W każdym związku masz ryzyko, że się nie uda. ale może się też udać, dlatego z założenia lepiej się strarać niż się nie starać...

Na koniec, żeby nie było, że tylko teoria to uważam, że fajnie nawiązuje się kontakty przez zainteresowania, bo można je potem wspólnie rozwijać. W każdej dycyplinie są rajdy, zjazdy, konwencje, zebrania itd. i można rozszerzać grono znajomych. Druga rzecz to wyjscia/wyjazdy z ludźmi ze studiów ale nie do klubów, gdzie jest głośno, tłocznie i nie ma za bardzo warunków do przeprowadzenia konwersacji zapoznawczej.

Aha i jedna ogólna wskazówka - zastanów się, czy dziewczyny, do których zagadujesz są faktycznie tymi, z którymi chciałbyś się spotykać. Będę to pisać namiętnie w każdym poście, ale czasami odnoszę wrażenie, że faceci zaczepiają dziewczyny, które są absolutnie nie dla nich. Chodzi mi np. o sytuację w której chłopak zaczepia opalonego blond tapira, bo akurat jest dostępny, a potem się dziwi, że im nie wychodzi bo ona by chciała pojeździć szybkim BMW a on porozmawiać o wystawie w Muzeum Narodowym. Nie mówię Xaw, że Ty tak działasz, ale warto się zatanowić, jakie osoby wybierasz.

Cóż, ja wierzę, że przed Tobą dużo dobrego, studia to świetny czas i jak jeszcze z pracą Ci wyjdzie to masz kolejne miejsce do poznawania kobiet

3.2 Co masz na myśli, pisząc że nie wiemy "w co się pakujemy"?

Takie zachowanie odbiega od normy, ale ci którzy zachowują się niestandardowo, więcej na tym zyskują.

Niekoniecznie musisz się produkować. Po prostu podchodzisz do wielu dziewczyn z propozycją spotkania, aż któraś się na nie zdecyduje. Jednakże dłuższa konwersacja jest bardziej pożądana. Masz szansę lepiej poznać dziewczynę jak i ona ciebie. Dziewczyna prędzej się umówi z kolesiem, z którym jej się przyjemnie rozmawia, niż z takim który rzuci tylko propozycję spotkania. Po pierwsze ma przekonanie, że przy następnym spotkaniu nie wynudzi się jak mops, a po drugie redukuje swoje poczucie strachu przed obcym mężczyzna. Zawsze można trafić na dziewczynę, która oczekuje nawiązania znajomości z mężczyzna lub jest bardzo otwartą osobą. Rozmowa wtedy przebiega bardzo swobodnie.

To chyba można rozpoznać, czy się śpieszy czy nie, po sposobie w jakim się porusza, miejscu, czasie i innych okolicznościach.

3.3 W jakim sensie może się to źle sończyć?

Nie napisałeś, że można kogoś poznać w miejscu, gdzie realizuje się wspólne zainteresowania.

Moim zdaniem nie szukaj dziewczyny na siłę, bo taka jest prawda, że jak się czegoś bardzo pragnie i robi wszystko, aby to zdobyć to kończy to się klapą. Poczekaj, a sama się znajdzie, bynajmniej ja tak uważam. A dziewczynę można poznać wszędzie, taka prawda

W drugą stronę też nie jest łatwo...zastanawiam się gdzie znaleźć mężczyznę.
Chadzam w różne miejsca, wszyscy mówią, że jestem świetną dziewczyną. Znajomych od groma ale chyba już w tym wieku nie jest tak łatwo, zwłaszcza jak się ma nieudany związek za sobą. Ale cały czas jestem dobrej myśli. Tylko samemu smutno

To też na pewno ułatwia, jednak prawda jest też taka, że z wiekiem rosną wymagania

Źle to ujęłam. Nie rosną, ale w porównaniu trzydziestolatka do dwudziestolatka to ten pierwszy ma trudniej. Wie już czego w życiu chce i nie ma zbyt wiele czasu na ciągłe szukanie i bycie w związkach nie do końca spełniających jego oczekiwania.

Wiadomo, że nie szukam partnera spełniającego moje wymagania w 100%. Jednak takiego "normalnego" znaleźć ciężko.

Też mam taki sam problem, próbuje poznawać nowych ludzi w tym kobiety wszędzie jednak zazwyczaj nic z tego nie wychodzi. Wiem doskonale, że to nie jest moja wina. Wiem czego chcę od życia i wiem do czego dążę. Szybciej osiągnę to w pojedynkę niż marnując czas dla kogoś kto nie jest tego wart. Najpóźniej za dwa trzy lata wyjadę z kraju gdzieś gdzie jest całkiem inne społeczeństwo, inni ludzie i inne kobiety

thepass - masz dużo racji. Też wiem czego oczekuję, może jednak podświadomie szukam partnera zbyt podobnego do mojego byłego męża. Gdyby nie jego zdrada dalej bylibyśmy razem. Niestety momentami nie pozwala mi o sobie zapomnieć dzwoniąc i mówiąc, że mnie kocha itp...
Nie próbuję nikogo analizować ani obwiniać siebie. Chciałabym po prostu znaleźć kogoś kto będzie chciał założyć rodzinę a przy tym nie zamknie się na świat, na znajomych. Kogoś, komu oprócz siedzenia w domu będzie się chciało ruszyć tyłek i pójść do kina czy też teatru, na siłownię i w czasie urlopu wybrać się na wakacje. Wiadomo też, że wygląd zewnętrzny ma ogromne znaczenie a pomimo, że słyszę, że jestem ładna to wiem, że nie jestem typową pięknością za którą faceci oglądają się na ulicy. Jeszcze trochę lat życia przede mną, więc mam nadzieję, że jakiś wariat się dla mnie znajdzie

Uffff......całe szczęście takich znajomych nie mam. Nie trzeba się też nade mną litować, jestem radosną pełną energii osobą i nie lubię jak ktoś się nad sobą zbyt dużo użala a już tym bardziej nie chciałabym aby ktoś biadolił nad moim losem. W moim otoczeniu są i osoby wolne i te z dziećmi. Nie narzekam na brak atrakcji

Przecież wspomniałam, że mam duże wymagania Nie przesadzajmy z tym zwariowaniem. Mam sporo znajomych, którzy pomimo posiadania dzieci potrafią zorganizować kino czy też inne wyjście ze znajomymi średnio raz/dwa razy w miesiącu i za to ich zawsze podziwiam. Wiadomo też, że z czasem potrzeba szaleństwa jest mniejsza.

Pomysły? Wychodzę gdzie się da i tam gdzie mnie zaproszą. Mam konto na jednym z portali randkowych (ale bez zdjęcia i to się nie zmieni). Nie jestem też desperatką, dopiero co zakończyłam długoletni związek więc chwilę jeszcze mogę posiedzieć "sama". Masz jakieś dobre rady?

Mam nadzieję, że założyciel wątku zaakceptuje ten mały skok w bok. Jemu rady "jak znaleźć mężczyznę" raczej się nie przydadzą

Motto może brać każdy. Jak mu pomoże to proszę bardzo

No widzisz Remi, ja zawsze troszczyłam się o małżonka. Nie przeginałam z tą troską. Po rozwodzie powiedział mi, że kiedy miałam opieprzyć to opierzyłam a kiedy miałam pomóc to pomogłam. A że zachciało mu się pupy na boku i przewróciło w głowie...tego niestety ani on ani tym bardziej ja nie potrafiłam zwalczyć.

Umiem przebywać sama ze sobą, nie nudzę się. Chciałabym jednak móc dzielić swoje życie z partnerem. No i gotowanie dla siebie samej jest nudne. Może taki plus, że obecnie nie posiadam zmywarki, a przy jednej osobie mycia garów mniej I tym pozytywnym akcentem mówię dobrej nocy!

A to dziwne.Szedłem dziś po mieście i widziałem sporo kobiet.Nawet kilka odpowiednich było.
Potem zaszedłem do Netto oraz Biedronki i w obu miejscach były kobiety.
Na parkingu też.
No chyba że wszystkie kobiety zjechały w moje rejony i u Was już żadnej nie ma...

pitagoras - wygląd to nie wszystko

Dalej srebrny nie widzisz, że kobieta zawsze sobie coś doda do kontekstu?

emm, a dlaczego?
Podchodzi ''cześć, chce Cię poznać''.
I 3 opcje:
-pokazuje środkowy palec.
-pokazuje czwarty palec na którym tkwi druciane paskudztwo.
-poznajecie się.
Wbrew pozorom trzecia opcja spotykana najczęściej

Sama zaczęłam się zastanawiać jak ja bym zareagowała. Jeśli tak by się trafiło to biorąc pod uwagę, że:
- ja jestem wolna,
- chłopak mi się podoba
to chętnie bym z nim porozmawiała. Jednak zastanawiałbym się czy czasami to nie jest jakiś podstęp albo może ktoś robi sobie ze mnie jaja

No tak, ale to schemat "działaj i brnij dalej choć na pocżątku się nie zgodziła". Czy to napewno OK? Mam kogoś poznawać mimo, że on sam tego nie chce? Każdy kolejny taki krok zwiększa reakcję negatywną, o ile najpierw dostanę grzeczną odpowiedź na "nie" to jak będe brnął takimi tekstami to pewnie usłyszę "nie zrozumiałeś? Rany, co za debil. Spadaj" plus powiedzenie tego na tyle głośno, by słyszeli ludzie dookoła.

Ponadto czy takie brnięcie wbrew poczatkowje odmowie nie oznacza tym bardziej, że dziewczyna uznaje faceta za desperata ?

Nie bardzo rozumiem logike zaczepiania kogos na ulicy wbrew wyrazonej niecheci tej osoby.

Zdarzyło Ci sie zaczepic kogos na ulicy i sprawic, ze choc wstepnie byla odmowa to zachowales kontakt i to na długo ?

Tak, tylko żeby kogoś poznać to trzeba zachęcić. Takie kobiety tych mężczyzn (którzy nie podobali się z wyglądu, a potem zmieniły o nich zdanie) poznają w grupach, przez znajomych, słyszą o nich opinię innych. Przy takim podejściu, jak i na portalach liczy się tylko wygląd. Dziś miałem kolejną sytuację z dziewczyną, która sama do mnie napisała, zaczepiła.

Pisałem, że zapraszam na imprezę i brakuje blondynek, więc przydałaby się - zaśmiała się.
Napisałem, że ma poczucie humoru, ale tak naprawdę nic od niej nie chce, więc 'zostaniemy przyjaciółmi'.
I nagle czar prysł, bo napisała, że ją podsumowałem, a nawet nie znam. Że jestem płytki. Szkoda, że to własnie to ona zrobiła po jednym zdaniu, które tez nie uważam, że było nieudane czy nietrafione. I tak własnie kobiety wybierają na początku.

Tak, tylko jak zauważyłem, że ma poczucie humoru, to moge sobie znowu zażartować. Dla mnie nie ma dystansu i tyle. Tylko dla mnie to juz nie powód do konczenia, a kobiety na portalach często po jednym zdaniu "nietrafionym" pozniej juz nie odpisują. Ale może masz inne doświadczenia.

Osobiście uważam, za coś uroczego "zagajenie" do dziewczyny, tym bardziej, gdy widzę,że chłopak jest stremowany. Po co go dodatkowo stresować? Nie ma sensu. Przy okazji poczucie humoru wskazane, sama je mam, więc jeśli nawet trafiłaby się jakaś gafa podczas rozmowy, szybko zażegnałabym ją jakimś żarcikiem, widząc,że chłopak jest zmieszany. Serio. A wyciąganie środkowego palca? Niby z jakiej przyczyny? Nie rozumiem, no chyba,że trafiłeś na jeden z dni, gdy kobieta przypomina terminatora Wiadomo o co kaman Są jeszcze te normalne i wyrozumiałe. Szukaj. Znajdziesz z pewnością. Pozdrawiam.

Nie spróbują, to się nie przekonają, a środkowy palec? Hm...można pokazać, ale w jednej jedynej sytuacji- pobrania miary w celu zakupu pierścionka Miej gdybania, więcej działania, nie uda się-trudno, przynajmniej spróbowałem. Uda się-jeszcze lepiej-na szczęście spróbowałem

Niewyspany? Dobre, dobre! Fajne podejście, bardzo fajne.