O co jej chodzi?

Olej to, bo ta dziewczyna jeszcze sie powinna lalkami bawic, a nie w zwiazki pakowac.

Zachowuje się jak pies, a raczej suka ogrodnika. Wymykasz się z rączek, stąd nerwowa i histeryczna reakcja. Okazuje się, że misio może mieć inne życie, poza nią, a do tego dopuścić nie można.

Odpuść sobie. Co do hipokryzji, to ona wspięła się na jej szczyt...

pogrywa z Tobą jeśli teraz zatańczysz tak, jak Ci zagra, powinieneś liczyć się z tym, że w przyszłości takie akcje będą się powtarzały częściej, a Ty będziesz musiał skakać wokół niej niczym tresowany piesek.... moim zdaniem nie warto tracić na takie zabiegi czasu

Jesteście super

Właśnie dostałem sms-a od jej współlokatorki, która naprawdę mi kibicuje i często rozmawiamy na ten temat i wiem, że co jej powiem, zostanie między nami:

"Wiesz ona wczoraj była wściekła, że Ty zacząłeś się z innymi dziewczynami umawiać, więc jej jeszcze zależy:)"

Bardziej Wasz odzew

Nie bawi, mnie, że ona się wścieka. Chcę dla niej dobrze, bo jest dobrą kobietą, a na mój gust, zachowuje się, jak się zachowuje, bo targają nią emocje.

Równie dobrze, mogła tak mówić, bo byłem zbyt nachalny (bo rzeczywiście byłem).

Ha, u mnie było to samo, zerwała ze mną, 2 dni później zobaczyła miliard śmiałych komentarzy pod nowo dodanym zdjęciem na fejsbuka, to tak ją ścisnęło, że napisała do swojej przyjaciółki, że chyba źle zrobiła i jest jej przykro, że już za innymi się rozglądam (zrywając ze mną powiedziała, że mam sobie znaleźć inną dziewczynę, na nią nie czekać, itd). Głupi się odezwałem i wszystko zburzyłem, bo zamiast ją trzymać w tej świadomości, że źle zrobiła, zacząłem wypisywać i wydzwaniać i jej najgorszy okres po zerwaniu zamienił się w "zjadliwy" bo cały czas koło niej się kręciłem, w momencie kiedy poczuła, że już jest jej dobrze, odcięła się ode mnie, traktując mnie jak zabawkę, której nie potrzebuje.

A Ty bedziesz czul sie jeszcze gorzej niz po zerwaniu. Pamiętaj jedno. To ona zerwala to ona musi dojsc do tego ze.zle.zrobila i to ona musi wszystko odkrecic. Nie Ty. A pokazujac ze Ci zalezy oswajasz ja ze świadomością ze nie musi sie zastanawiac czy zle zrobila bo Ty ciagle jestes w obwodzie i kiedy ona zechce wtedy sie z Toba spotka pogada itd. Jestes czyms w rodzaju zabawki ktora lezy na polce i po ktora ona sięga kiedy tylko ma na to ochote.

Chcesz jej powrotu? Poczekaj nie odzywaj sie pierwszy odpisuj po kilku godzinach jak dzwoni to nie odbieraj i odpisz pozniej czy cos sie stalo bo masz duzo pracy i zajec i nie miales chwili by odpisac. Ja niestety tak wczesniej nie robilem i sie tylko podkopalem i powiem Ci ze jest gorzej na psychice niz bylo a w koncu to dwa miesiace juz minely. Teraz stosuje te metode co Tobie polecilem. Nawet sie odezwala ostatnio co mnie zdziwiło wiec moze jakis postep jest. W razie watpliwosci jak to wyglada w mojej glowie i ogolnie to zapraszam do mojego tematu na pewno odpowiesz sobie na wiele pytan jakie masz w glowie ;-)

No moja ex sie odezwala przed wczoraj pierwsza co mnie zbilo z tropu. Chodzi niby o pierdole bo zaczelo sie od tego ze dostalem zdjecia z wesela na ktorym bylismy jeszcze razem i czy chce bo akurat mam. Odpisala ze jasne bardzo chetnie ze przejrzy je. No to odpisałem ze jakos jej UDOSTEPNIE (bylo to jakos przed dniem kobiet). Ale tego nie zrobilem jak dotad. I odezwala sie pare dni temu czy jej UDOSTĘPNIE czy jednak się rozmyśliłem. Nie wiem po co dlaczego, ale te baby (mam takie wrażenie) jednak nie chcą nas tracić, ale jednak nie chcą być i to jest takie, trzymanie w rezerwie chłopaka. Pisząc do niej itd, pokazujesz, że masz w dupie siebie i tylko ona się liczy, ona Ciebie może szmacić, a Ty i tak będziesz za nią skakać. Pokaż, że masz swoje życie, olej ją raz drugi trzeci. Zobaczysz.. ;-)

Póki co napisałem jej o spotkanie, że w najbliższe dwa weekendy będe, powiedziała, że zobaczy bo ma kolokwium, że z przyjaciółka (tak, mielismy wspolna przyjaciolke, która też nam kibicowała, wierzyłem że nic jej nie mówi i.. pomyliła smsy, zamiast do niej napisała do mnie, ten sms był pełen nienawiści, jakiegoś robienia sobie beki ze mnie. Także uważaj stary,,

Dzięki za wszystkie rady. Teraz już wiem na czym stoję. Jeśli jej zależy to niech przyjdzie. Ja kontynuuję poszukiwanie szczęścia ale gdzieś indziej. Pozdrawiam wszystkich

Czasami łatwiej bedzie zbudować "time Machine" niż dogodzić niektórym kobietom( każda kobieta jest inna:))

Najlepiej w takich sytuacjach jest zejść z drogi bo jeżeli ona sie tak zachowuje to czego oczekuje?
Jeżeli kobitki sie ładnie ubierają to czego oczekują?

Uwagi facetów, a jeśli jej nie dostaną to co....?

Dokładnie.... A niestety niektóre kobiety nie potrafią tego wyrazić  na czym im tak naprawde zależy i sie zachowują jak wąż strażacki pod ciśnieniem bez strażaka...:)

Ciekawa metafora ale nie ukrywam ze trafna. Niektore kobiety podejmuja decyzje dumnie wychodza z zalozenia ze dobrze zrobily. Pozniej gdzies sie gryza a jak przychodzi co do czego bo byly chlopak znalazl sobie dziewczyne ktora pod każdym wzgledem jest lepsza od niej to zaczyna sie lament, mowienie jaki to ch.. i skur.. ze tak mowil ze kocha a jest teraz z inna. Tylko jak po rozstaniu sie za nia uganial a ona miala go gdzies to nic jej nie przeszkadzalo i jej nie ruszalo, eh...

Doom ojcem naszym tutaj widze :-D

mDaViD na pewno nie idz moja droga i zyj szczesliwie szybciej zapomnisz. Chyba ze bardzo chcesz to umow sie z nia i kawa na lawe jak facet. Pogadaj szczerze i tyle. Inaczej bedziesz sie zadreczal robil nadzieje i stal niewiadomo na czym. Osobiscie doszedlem do wniosku ze jest najwyzszy czas spotkac sie i pogadac. Niby sprawa jest jasna ale wole to uslyszec niz sie domyslac (to kobiety sa mistrzami komplikowania sprawy). Wierze ze w koncu sprawa sie skonczy.

Ta dziewczyna po prostu ma syndrom "psa ogrodnika". Bardzo by chciała być pod kontrolą po prostu. Jej wolno ciebie nie chcieć, ale tobie już nie wolno za szybko się pocieszyć! Masz przecież cierpieć, umartwiać się i żałować jej bezpowrotnej straty. Nie zależy jej na tobie jako na osobie, ale jej dumie i miłości własnej zależy na twojej uwadze. Porównaj sobie to z jednym z moich ulubionych dialogów z Dragon Ball Z Abridged.

Vegeta: Czy zrobiłeś coś ze mną, gdy byłem nieprzytomny?
Zarbon: SŁUCHAM?
Vegeta: Pytam? Czy zrobiłeś coś ze mną, gdy byłem nieprzytomny?
Zarbon: Co? Nie! Oczywiście że nie!
Vegeta: Dzięki Bo... ej, zaraz? Jak to nie? Nie podobam ci się czy co?
Zarbon: Okej Vegeta, będę tu teraz kompletnie szczery. Brzmisz jak regularny PEDAŁ.

Vegeta oczywiście nie jest gejem, ale jest tak dumny, że chce się podobać nawet gejom! Twoja dziewczyna jest taka sama - po prostu jest zazdrosna, że kolejna dziewczyna tak szybko wypełniła po niej lukę.

Dokładnie. Bo to nie facet ma ganiać za kobietą. Ma robić tak, żeby to ona chciała za nim ganiać. Żeby traciła dla niego głowę. Ma tak się zachowywać.

Cały czas propagowany w mediach jest archetyp faceta jako kogoś, kto non stop się stara, chce imponować, jest na jej każde skinienie jak ten rycerz w lśniącej zbroi a kobieta jest tą bezczynną, adorowaną księżniczką. Ale kobiety tego nie chcą, nie podoba im się to. Jasne, przez jakiś czas jest to ten tak zwany "bajeczny sen" i jest to dla takiej kobiety bardzo wygodne życie. Ale bardzo szybko się to nudzi. Taki facet kompletnie nie jest ekscytujący. Nie jest dla laski tajemnicą, wyzwaniem. Dlatego mimo, że z pozoru jest "idealnie", laski w "niewyjaśnionych okolicznościach" lubią zakańczać takie związki. Cóż.

Mysle, ze to jakiś chory czas jest, XXI wiek czy coś, nie dokońca się z Tobą zgodzę Saciu, bo jestem zdania, że to facet gania za kobietą i tak byc powinno. Na moim przykładzie jak kobieta za mną lata cały czas, zdobywa mnie, nie odwrotnie, to jest coś nie tak, źle się czuję, dystansuje sie do takiej kobiety i odpuszczam/uciekam. Nie mówi o pierwszym kroku, czy coś, bo początki są wiadomo jakie, jedno za drugim lata jak oszalałe. Ja swoją kobiete szalenie na zabój kochałem, tylko dlatego, że pozwoliła mi walczyć o nią, owszem ona tez nie raz zawaczyła, ale to było coś czego szukałem w związku, że facet kobiete gdzieś porywa, zabiera, coś dla niej robi, wszystko planuje, ona się niczym nie martwi, to strasznie buduje męskość (bynajmniej ja tak miałem), czułem się prawdziwym facetem dla swojej kobiety, ona to bardzo doceniała, ja jeszcze więcej serca i pracy w to wkładałem, żeby było jak najlepiej. Miała naprawdę wspaniale, ja zresztą też (wiadomo, kłótnie były też, no ale z umiarem) i co? I znudziło ją to, że było dobrze, szczególnie w ostatnim czasie, doszła do wniosku, że monotonia jest, czego do tej pory nie widzę, gdzie ta monotonia się pojawiła i czego w takim razie ode mnie oczekiwała? Więc w czym problem? Kobiety nie chcą skurczybyka, gnoja, chama, takiego co nimi pomiata, ale gdzieś ich psychika się tego domaga, u mnie było o tyle dobrze, że wnętrze mam kochanego misia, a wygląd gnoja i to jej odpowiadało (szkoda tylko, że do jakiegoś czasu ...)

Ja wszystko rozumiem. Rozumiem, że ona mogła czuć się fatalnie jak zaniedbywałeś związek, rozumiem, że ona nie potrafiła z Tobą o tym po gadać, że wolała zostawić. Rozumiem, że mogła naprawdę po czuć się źle, że tak szybko znalazłeś sobie inną. Ale prawda jest taka, że ona nie zasługuje na Ciebie. I to nie dlatego, że tak szybko Cię zostawiła, że miała gdzieś Twoje starania, że powrotu chciała tylko wtedy jak Ty przestałeś ją traktować jak księżniczkę, ale dlatego, że ona ma W POWAŻANIU Twoje szczęście! Skąd taki wniosek? Bo gdyby jej zależało na Twoim szczęściu to by nie miała żalu, że tak szybko sobie kogoś znalazłeś, tylko by spytała się czy z nią będziesz bardziej szczęśliwszy lub życzyła by Ci tego szczęścia.
Prawda jest niestety taka, że guzik ją obchodzi Twoje szczęście, dla niej jest ważne tylko to, by ona była szczęśliwa. Dlatego nie warto do niej wracać.

Dokładnie stary, o to chodzi, tego się trzymaj, bo to jest jedyne słuszne wyjście z tego bagna! A bynamniej na razie, ale myślę, że jeżeli zacznie jej zależeć, to będzie chciała z Tobą pogadac, jakos rozwiązać problem. Identyczny przykład kobiety co u mnie u Ciebie widzę..

Bo miała. Każdy z nas ma prawo do błędu. Jednak to nie błąd określa człowieka, tylko to co z nim zrobi później. Dlatego czekam teraz na jej krok.

"Wiem, że jest kobietą bardzo dumną, która nie lubi zmieniać zdania, co komplikuje sprawę. Wiem, że ona to przeżywa (choćby od jej współlokatorki), ale stara się to ukryć. I wiem też, że ona potrzebuje stanowczego mężczyzny, bo inaczej ona go sobie podporządkuje. A to nie wróży dobrze, z jej dumą i podatnością na emocje."

jakbym czytała o sobie! ta historia jest bardzo podobna do mojej, myślałam, że tylko nam coś takiego przydarzyło, a widzę, że więcej osób jest takich jak my. rzuciłam chłopaka, nie mogłam go już znieść, naprawialiśmy nasz związek już tak wiele razy, że przestałam wierzyć, że cokolwiek z tego będzie. po tym rozstaniu odżyłam, ale myślałam, że może po przerwie jakoś spróbujemy jeszcze raz, że właśnie tego nam było potrzeba. ale jak mój były chłopak zaczął się starać przestraszyłam się, nie byłam na to jeszcze gotowa, więc powiedziałam mu o kilka słów za dużo, w tym właśnie to, że nie chcę widzieć go już na oczy i żeby lepiej znalazł sobie dziewczynę, która będzie go chciała. zupełnie nie wiem czemu tak zrobiłam, chyba wystraszyłam się, że wróci to samo co było. szczerze mówiąc wierzyłam, że dalej będzie o mnie zabiegał cały czas, a ja będę go olewała, myślałam, że może kiedyś przekonam się do niego, ale nie byłam tego pewna. po jakimś czasie dowiedziałam się, że spotyka się z nową dziewczyną i to 100 razy lepszą ode mnie. dostałam szału!!! on nie chciał mieć ze mną nic wspólnego, co mnie jeszcze bardziej wkurzyło, bo myślałam, że jest pod moim ogromnym wpływem i zawsze tak będzie. poczułam się oszukana, stwierdziłam, że nigdy mnie nie kochał tylko się zabawił, każda dziewczyna jest dla niego jednakowo ważna? później pogodziliśmy się i myślałam, że dalej będzie pod moim wpływem, że będę dla niego najważniejsza. ale tak nie było, bo jak stwierdził zachowywałam się jak księżniczka, wszystko musiało być tak jak ja chcę, on musiał się starać za dwóch a ja w ogóle a przecież są dziewczyny, które chcą z nim być i nie będą miały humorów jak ja. byłam wściekła i nie chciałam go widzieć, on prosił mnie jeszcze razy o kontakt ale ja za każdym razem go olewałam. nie potrafię z nim rozmawiać. mówił, że bardzo mnie kochał, a przecież jakby to była prawda to nie olałby mnie tak szybko dla innych kobiet. nie chcę mieć z nim nic wspólnego i nie odezwę się do niego już nigdy. wiem, jak to wygląda i zgadza się, że zachowałam się okropnie, ale czuję się głęboko zraniona i nie umiem inaczej. może on też zastanawia się o co mi chodzi.
muszę tutaj powiedzieć, że taka postawa kobiety nigdy nie bierze się znikąd, tylko może wiele osób tego nie zauważa. chyba powinieneś dać jej na razie spokój, ewentualnie porozmawiać z nią za jakiś czas, ale powrót niczego nie zmieni. na początku będzie pięknie, a później znowu to samo.

jedyne to zupełnie odciąć się od siebie... wiem, że bardzo się cierpi, bo spędziło się ze sobą tak dużo czasu, tyle było uczuć, ale nic innego nie da się już zrobić, bo to jest błędne koło. od czasu kiedy go rzuciłam minął rok, później myślałam, że już zawsze to tak będzie wyglądało, jak żuraw i czapla coś mi mówiło, że jedynym wyjściem jest całkowite odcięcie się od siebie i teraz zauważam, że to była jedyna dobra decyzja. emocje powoli zaczęły opadać chociaż wciąż jest ich bardzo dużo. raz chcę życzyć mu szczęścia a innym razem mam ochotę go zabić. zaczynam godzić się z tym, że tak już jest, że on z nią jest teraz taki szczęśliwy i ona nie dość, że ma wszystko co ja miałam to jeszcze więcej, bo on tym razem bardzo się stara.
wiem, że wszyscy nasi wspólni znajomi uważają, że zachowuje się jak s*ka, każdy stoi po jego stronie, bo tak to wygląda z zewnątrz, że ja jestem tą złą, nie wiadomo o co mi chodzi a on zachowuje się dobrze w dodatku zawsze jest chętny, do tego żeby mi pomóc co dodatkowo doprowadza mnie do szału.
czuję się bardzo zraniona i nikt tego nie widzi, z waszymi kobietami pewnie jest podobnie. dawałam mu już tyle szans, a moje zachowanie wynikało z tego, że nie byłam pewna jego uczuć, więc co chwilę go olewałam, zawsze to on przepraszał i się starał, a mnie nic nie zadowalało. bo po co mi kwiaty, wyznania miłosne i to całe staranie się, jeżeli on cały czas zachowywał się chamsko i bezczelnie w stosunku do mnie i wcale tego nie zauważał? wcześniej wydawało mi się, że takie sytuacje można jeszcze naprawić, bo widocznie jemu i jej zależy, jeżeli się tak zachowują. ale tak się nie da, bo wszystko jest już do reszty zepsute...

wcześniej myślałam, że jakby się postarał o mnie to bym wróciła, jakby mi powiedział, że to wszystko było błędem i żadna kobieta nie będzie nigdy jak ja. ale źle bym zrobiła, bo to nie załatwiłoby głównego problemu. to zależy od osoby, ale chodzi o to, żeby wybaczyć drugiej stronie, pozbyć się z głowy tych wszystkich złych emocji, bo bez tego nie ruszy się dalej. mało kto potrafi zapomnieć i pogodzić się ze wszystkim co było, ja nie umiem i dlatego nie widziałam już żadnej szansy dla nas, nawet na koleżeństwo. mam do niego wstręt i nie umiem tak łatwo pozbyć się tego, jak na niego patrzę, to jest mi niedobrze. przecież mówił, że mnie kocha a chwilę później już umawiał się z następnymi, dlatego ja już nigdy mu nie zaufam... tego juz sie nie da naprawić i jeżeli kobieta tak myśli to juz trzeba odpuścić i pogodzić się z tym

ja chyba po 4 rozstaniach wracałam do niego, bo za każdym razem myślałam, że już zapomniałam i od teraz wszystko będzie dobrze. a jak długą wy mieliście przerwę? na początku było cudownie, ale później wszystko wracało do mnie, wszystkie te złe emocje i wstręt do niego, nie umiałam nawet z nim rozmawiać i marzyłam o tym, żeby zniknął z mojego życia, ale on nie chciał odpuścić. bo widzisz, jeżeli kobieta zrywa z facetem, to znaczy, że nie było jej z nim dobrze. możemy sobie myśleć, że po paru miesiącach wszystko się zmieni, ale to nie prawda. nie wiem ile czasu musiałoby upłynąć, żeby pogodzić się z tym wszystkim i zacząć normalnie żyć jakby nic wcześniej się nie wydarzyło. to jest chyba w ogóle nie możliwe. mam też koleżankę, która miała tak samo, rzuciła faceta, on to strasznie przeżywał, nie rozmawiali ze sobą przez 1,5 roku. później zaczęli gadać i jakoś znowu się stało, że zostali parą. ona mówiła, że tak cudownie im razem, bo przecież oboje się zmienili. tylko, że za jakiś czas znów zaczął ją wkurzać i stwierdziła, że z nim zrywa, bo nic się nie zmieniło, ale powiedziała, że do 3 razy sztuka albo nawet więcej. i jaki tutaj jest sens? utrata nadziei jest bardzo trudna ale to chyba lepsze wyjście niż wieczne męczenie się w takim związku. myślę, że musisz przestać się z nią kontaktować, nawet jak cię będzie o to błagała, bo może coś takiego przyjść, jak zobaczy, że dałeś sobie spokój. do tego trzeba wielkiej siły, ale uwierz mi, że małymi kroczkami i wszystko będzie coraz lepiej

I chyba jeszcze raz potwierdza się:

Nie wystarczy jak jedna strona się stara. Musi być chociaż wola współpracy od drugiej. Owszem, często rozstanie jest z winy jednej strony. Ale gdy ona stara się to naprawić, to druga chociaż nie powinna jej tego utrudniać. Kobiety potrafią być bardzo emocjonalne jak widzę i wybaczenie nie zawsze przychodzi im łatwo. Wtedy dają się ponieść negatywnym emocjom. I to potrafi (tego akurat jestem pewien) baaardzo zniechęcić nas - mężczyzn. Możemy mieć w sobie jeszcze uczucia do danej kobiety. Nam jednak o wiele łatwiej przychodzi pokierować się chłodnym rozsądkiem i odstawić (z naszej perspektywy) nieodwzajemnione uczucie. Nas też to boli, ale lepiej to maskujemy. Wtedy dziewczyna myśli "No tak, w ogóle mnie nie kochał, bo odpuścił". To wynika właśnie z tej zasadniczej różnicy między kobietą i mężczyzną. Powrót uda się jeśli obie strony zrozumieją to (będą chcież zrozumieć).

Gdzieś przeczytałem piękną sentencję, która moim zdaniem mogłaby nas wiele nauczyć:
"Wszyscy mówią Ci, aby podążać za głosem serca, lecz jeśli nie poprowadzisz swojego serca, zrobi to za Ciebie ktoś inny, lub coś innego. Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i zawsze będzie dążyć do tego, co wydaje się słuszne w danej chwili."

Zatem miłość to decyzja. Jeśli kobieta zdobędzie się na taką decyzję, uzna, że warto przezwyciężyć swoje negatywne emocje związane z zawodem i rozstaniem - to wydaje mi się, że może z tego wyjść całkiem dobre zakończenie.

Jeśli jednak kobieta nie zdobędzie się to są dwie opcje:
- Nie uważa, że warto
- Jest to dla niej bardzo trudne

Ale nawet jeśli obowiązuje druga okoliczność, facet i tak nie może nic zrobić. Jego obecność będzie czyniła to jeszcze trudniejszym.

Dawid masz ogromny szacunek z mojej strony za to co napisałeś !

Żałoba Dawid jest dla Ciebie a nie po to, żeby inni coś myśleli. Po to, żebyś przecierpiał, przemyślał, przeanalizował. Nawiązuj nowe znajomości, ale nie pakuj się w poważne związki. To za wcześnie. Przyzwyczaj się do myśli, że jesteś sam.

Ja co prawda weszłam w nowy związek bez przerwy, ale nie było go 4 msc, bo byl w pracy, wiec miałam czas na żałobę. Pomimo tego, że czasami myśli krążą wokół byłego ( nieuniknione po 4 latach ) to i tak wiem, że ten związek w którym teraz jestem jest o niebo lepszy.

ja raczej uciekam od facetów, którzy niedawno zakończyli swoje poprzednie związki. nie chcę się czuć jak jakiś substytut albo plasterek na złamane serce poza tym mężczyźni, którzy dopiero co zerwali ze swoimi kobietami są dość natrętni i zdesperowani, jakby musieli jak najszybciej zapełnić puste miejsce po poprzedniej. może innym kobietom to nie przeszkadza, ale mi bardzo! uważam, że żałoba po związku wyszła mi na plus i jakbym wdała się od razu po rozstaniu w kolejną relację, to tylko z tego powodu, że czułabym się samotna, a jednak wolę zaczekać na tego jedynego, którego będę pewna ale jak mówię, każdy ma inne podejście do tego

I jak tam stary sytuacja na froncie u Ciebie teraz wygląda? Chyba wszystko dobrze, skoro się nie udzielasz na tym forum już.. ;-)