Historia naszej przyjaźni sięga początków liceum, kiedy poznałyśmy się przez wspólną znajomą. Przez kilka lat byłyśmy praktycznie nierozłączne- przeżyłyśmy razem naprawdę wiele. Co prawda pojawiały się pewne sygnały ostrzegawcze, ale ignorowałam je. Przecież w każdej relacji pojawiają się gorsze momenty. Nawet jej wyjazd na studia nie ograniczył naszych kontaktów- często się odwiedzałyśmy, a po maturze postanowiłam złożyć papiery do tego samego miasta. Dostałam się. Co prawda nie mieszkałyśmy razem, ale widziałyśmy się w każdy weekend i przynajmniej raz w ciągu tygodnia. Wszystko zaczęło się jednak komplikować, kiedy postanowiłyśmy zamieszkać razem. Już wcześniej widziałam, że zaczęła bardzo imprezować i znajomość ze mną zeszła na dalszy plan. Wydawało mi się jednak, że wszystko załatwiłyśmy rozmową. Okazało się jednak, że chwilowa poprawa była jedynie ciszą przed burzą.
Odkąd zamieszkałyśmy razem nasze relacje stały się bardzo trudne. Mam wrażenie, że studia zmieniły ją w stu procentach. Jedyną rzeczą która się lczy jest możliwość napicia się. Stopniowo zaczęła mnie odsuwac od swoich znajomych, każda propozycja wspólnego wyjścia wychodziła ode mnie. Co więcej, pomimo obgadywania mi mojego chłopaka i twierdzenia, że powinnam z nim zerwac dowiedziałam się, że za każdym razem, gdy wracałam na weekend do domu pisała do niego z propozycją wspólnego wyjścia. Kiedy rozstałam się z chółopakiem po prawie dwóch latach widziała przez kilka dni, jak ciągle płaczę, ani razu nie zapytała jak się czuję, nic zupełna obojętność. Odezwała sie po kilku dniach, ponieważ nie miała z kim się napić, widocznie zaryczana współlokatorka jest lepszym kompanem do picia, niż nikt. Do tego zdarzył się, że po imprezie wróciła na stancje, odpaliła gaz i.. poszla spać. Gdybym się nie zorientowała, mogło by się coś poważnego stać! Kiedy poinformowałam ją o tym rano tylko wzruszyła ramionami, a z tego co wiem, chwaliła się tym potem znajomym. Próbowałam z nią rozmawiać nie raz, ale to nie daje żadnego skutku. Mam zamiar się wyprowadzić, ale ona uważa chyba, że znów zamieszkamy razem, a na imprezach ciągle powtarza, że jesteśmy najbliższymi przyjaciólkami. Nie wiem, jak kategorycznie zakończyć tę znajomość. Czy istnieje jakaś metoda powiedzenia jej, że to koniec tak, by nie skończyło się grobowa atmosferą w mieszkaniu do chwili rozwiązania umowy?
Podobne tematy
- szakisz
- Net-facet
- Nieaktywny
Atmosfera grobowa będzie i to na pewno: ona nie widzi tego co widzisz ty. Dla niej tzw. "chlanie do użygu" stało się normalne. Dla ciebie stało się problemem. Zamiast starać się być jak najbardziej delikatną, powiedziałbym po prostu co myślę. W końcu to nie jest raz czy dwa, wnioskuję że sytuacja jest nagminna i powtarza się cyklicznie. Bycie gładkim sprawy nie rozwiążę.
zerwac i tyle.
Rozmawiałam z nią nie raz i nie dwa. To nic nie daje. Ona nie widzi problemu. W zasadzie nie widzi problemu w niczym. Ani w tym, że choć pacha się "na krzywy ryj" na każde moje wyjście potrafi zrobić imprezę ze znajomymi w naszym wspólnym mieszkaniu i nawet mnie o niej nie poinformować, co więcej zamknąć mi drzwi do pokoju przed nosem nawet bez głupiej propozycji "może się przyłączysz?" Nie szanuje mojej prywatności- okazało się, że pod moją nieobecność w moim pokoju i mojej pościeli nocowała swoich znajomych. Potrafi wejść do mojego pokoju, wziąć sobie coś bez pytania i poinformować po miesiącu, albo wcale. Uważa za oczywiste, że jeśli jadę do znajomych na domek to ona tez jest zaproszona. Każda rozmowa kończy się tak samo. Ona robi smutną, a zaraz potem jest to samo. Po mojej uwadze o tym, że mogła nas zabić tym gazem stwierdziła, że to nie moja(!) sprawa i sama nie jestem święta. Najgorsze jest to, ze mimo wszystko jest mi przykro i szkoda mi tych 6 lat przyjaźni.
5 2014-03-19 01:19:32 Ostatnio edytowany przez undom.19 (2014-03-19 01:21:08)
Rozmawiałam z nią nie raz i nie dwa. To nic nie daje. Ona nie widzi problemu. W zasadzie nie widzi problemu w niczym. Ani w tym, że choć pacha się "na krzywy ryj" na każde moje wyjście potrafi zrobić imprezę ze znajomymi w naszym wspólnym mieszkaniu i nawet mnie o niej nie poinformować, co więcej zamknąć mi drzwi do pokoju przed nosem nawet bez głupiej propozycji "może się przyłączysz?" Nie szanuje mojej prywatności- okazało się, że pod moją nieobecność w moim pokoju i mojej pościeli nocowała swoich znajomych. Potrafi wejść do mojego pokoju, wziąć sobie coś bez pytania i poinformować po miesiącu, albo wcale. Uważa za oczywiste, że jeśli jadę do znajomych na domek to ona tez jest zaproszona. Każda rozmowa kończy się tak samo. Ona robi smutną, a zaraz potem jest to samo. Po mojej uwadze o tym, że mogła nas zabić tym gazem stwierdziła, że to nie moja(!) sprawa i sama nie jestem święta. Najgorsze jest to, ze mimo wszystko jest mi przykro i szkoda mi tych 6 lat przyjaźni.
jeśli z nia rozmawialas nie raz i nie dwai nic to nie dało to po prostu się wyprowadz. niech sie zastanawia czemu tak wyszlo. zaplac za pokoj. ogarnij nowe mieszkanie/stancje i miej spokój. najwazniejszy jest spokój wewnetrzny. a jesli ona nie widzi tego co ty widzisz to juz jej problem i nawet jesli bys jej powtarzala po 1000 razy ona tego nie zrozumie. jestem pewna ze zateskni kiedy Cie nie bedzie i zasmakuje zycia bez Ciebie. bo teraz ma Cie zawsze i wszedzie i jest zaslepiona. odetnij sie dla swojego dobra i zobacz czy w ogole bedzie jej zalezec.
wiem, ze Ci przykro tych 6 lat. rozumiem to w pelni. mialam podobna sytuacje z kolezanka bardzo bliską po 3 latach bliskiej znajomosci zerwalam kontakt- byla toksyczna i wprowadzala za duzo chaosu i nienawisci do mojego zycia, nastawiala mnie wrogo do innych znajomych.... a sama ma problemy.
trzeba byc czasem twardym.dla wlasnego dobra
Przykra sprawa , ale Ty jej nie wychowasz . Lepiej się wyprowadz od niej , szkoda Twoich nerwów. Albo spraw sobie zamek do Swojego pokoju .
Dziękuje wszystkim za rady:)
Problem jest w tym, ze do czerwca nie mogę się wyprowadzić. Tak mam zawarte w umowie... Poza tym bronię się za niecałe trzy miesiące, a z uwagi na typ studiów nagła przeprowadzka była by bardzo skomplikowana.
Nie mogę zrozumieć, jak człowiek może się tak bardzo zmienić pod wpływem nowego towarzystwa. A może ona wcale się nie zmieniła, tylko ja byłam zaślepiona? Pozostaje jeszcze problem wspólnych znajomych, których przez te 6 lat zebrało się naprawdę sporo... Od pewnego zaczęłam zauważać, że część z tych ludzi zaczęła się ode mnie bardzo odsuwać, zwł po spotkaniach z nią. Nie wiem, czy zaczęła negatywnie nastawiać do mnie ludzi, a jeśli nawet to jaki ma w tym cel. Zamek do drzwi byłby dobrym pomysłem, tylko gorzej z wykonaniem. Postaram się o tym porozmawiać z właścicielem.