o co mi chodzi, pomóżcie

Witajcie,
Moja historia jest niezbyt  fajna.
Proszę nie krytykować.Potrzebuje raczej wsparcia,.
6 lat temu po rozstaniu z chłopakiem byłam w rozsypce strasznej. Zostawił mnie z dnia na dzień.W pracy wspierał mnie kolega.Dużo ze mną rozmawiał.Pomagał , wysłuchiwał.  Stał się moim najlepszym przyjacielem. Robił mi kanapeczki, kupował  drozdzóweczki. W sumie myslałam ze mu sie podobam. Ale on ma żone i dzieci. Nie brałam pod uwage ze do czegos moze dojsc. On ciągle próbował mnie zaprosic na kawe. Wymigiwałam się.
Do czasu...  PO roku czasu jego przymilania wybralismy sie ze znajomym z pracy na piwo. No i zostalismy sami w pewnym momencie.Wyznał mi ze cos do mnie czuje. I tak wylądowalismy razem w łóżku. Masakra.Czułam sie strasznie. Chciałam odejsc z pracy. Nie wyobrazałam sobie ze moge  zrobic cos takiego. A jednak.... sama straciłam do siebie szacunek. On jednak z dnia na dzien próbował coraz bardziej sie przyblizyc dopmnie.Przyjezdzał z kwiatami, obiadami.. pomagał we wszystkim. Duzo rozmawialismy czy to w pracy czy w domu.Nie wiem, czy cos czułam czy nie.  Nie byłą to  wielka miłosc,.COs w rodzaju wielkiej przyjaźni.Trwało to 5 lat. Spotykalismy sie zadko , dwa razy w miesiącu moze poza pracą oczywiście.Chciałam to skończyc ale nie umiałam. Był mi zbyt bliski.On nie odpuszczał a ja byłam samotna i chciałąm chociaz pogadac.To ze było cos wiecej to było. Nie bede zaprzeczac.
Miesiąc temu poznałam kogos w necie. Na spotakniu okazało sie ze pasujemy do siebie jak dwa puzelki. Idealnei sie dogadujemy i jest super. Z dnia na dzien moje zycie zmieniło sie o 180 stopni. POznałam wolnego fajnego faceta.
Jednak sytuacja z kolega w pracy całkowicei mnei załamała. On prawie mi płakał. Przez dwa tygodnie chodził struty i obrazony , nie rozumiał jak tak w tydzien mogłam o nim zapomniec i nawet mu nei wytłumaczyc.Sama sytuacja mnie zaskoczyła ze moge zauroczyc sie w kims od tak ....
W pracy czułam sie źle z powodu tej mojej przyjażni. W domu z kolei opieprz od mojego nowego  faceta. POwiedziałam mu o wszystkim.
Moj nowy facet jest wspaniały , no i wolny.
Nie wiem dlaczego jednak ciągle mysle o tym z pracy.PO wieści ze kogos mam , mówił ze nie dałam nam szansy , ze on mnie kochał, ze robił dla mnei wszystko.Tylko jakos przez 5 lat byłam tą drugą, Miałam juz dosc .Nieraz płakałam , byłam wykończona tą sytuacją. Teraz nie wiem kogo tak naprawde kocham.Minał miesiac od tego wydarzenia. Chodze do pracy i widuje mojego ex kochanka. On teraz zadowolony jakis. Z tego co zauwazyłam nawiązał znajmosc ze swoją byla miłością. Nie wiem czy specjalnie czy porpostu z nia gada. Ja ciągel porównuje jego do mojego obecnego faceta. Wiem ze on był moim przyjacielem, zawsze mogłam na niego liczyc i teraz mi go poprostu brakuje.I chyb jestem zazdrosna o jego te starą miłośc.
Totalna huśtawka nastrojów. Moj facet widzi ze cos ze mna nie tak. Jest mi z nim dobrze, ale on nie jest taki dobry dla mnei jak tamten z pracy.
Moze dlatego tez ze szybko zamieszkalismy i fascynacja szybko staje sie rutyną,.A ja jestem DDA. Mam problem z okreleniem własnnych uczuc.
ZUpełnie juz nie wiem o co mi chodzi.Niby kocham tego z ktorym jestem, a jednoczesnie nie moge zapomniec wspólnych chwil i tego jaki był dobry dla mnie ten ex. Co robić? pomóżcie , mi. Bo niedługo rozpieprze to co mam.A mam szanse na normalny związek.
Załamana:(